Hisense U6NQ vs XIAOMI S Mini 2026 (55"-75") 60Hz

Hisense U6NQ oferuje stabilny efekt HDR, co jest rzadkością w telewizorach z lokalnym wygaszaniem. Na większości platform streamingowych, w filmach i serialach nagranych w 4K, telewizor prezentuje spójne osiągi – w każdej testowanej scenie, niezależnie od stopnia trudności, jasność wynosi około 450 nitów. To pozytywne zaskoczenie, ponieważ w wielu modelach tej klasy obserwuje się wyraźne różnice – niektóre sceny są dobrze doświetlone, a inne mocno przygaszone przez algorytmy wygaszania. Natomiast Hisense U6NQ priorytetyzuje utrzymanie wyższej jasności, co odbywa się kosztem czerni o czym pisaliśmy w akapicie o teście kontrastu.

Efekt HDR na U6NQ jest zadowalający, oferując zauważalne „uderzenie” światła w jasnych momentach, choć warto pamiętać o wspomnianym wcześniej bloomingu, który może być widoczny w trudniejszych scenach. W kwestii kolorów telewizor również radzi sobie przyzwoicie – pokrycie palety DCI-P3 wynosi 89%, a BT.2020 to 71%. Chociaż nie są to wyniki, które mogłyby zachwycić bardziej wymagających użytkowników, dla początkujących w świecie wysokiej jakości materiałów. U6NQ sprawdzi się jako solidny wybór. Dzięki temu stanowi interesującą propozycję jako telewizor "wejściowy" do kina domowego.

Jeżeli chodzi o HDR, możliwości Xiaomi S Mini 2026 są naprawdę dobre, szczególnie biorąc pod uwagę segment, w którym znajduje się ten model. Telewizor bez większego problemu osiąga około 1000 nitów jasności, dzięki czemu w jasnych scenach potrafi pokazać bardzo wyraźny efekt HDR. Słońce, refleksy czy mocno oświetlone fragmenty obrazu potrafią być naprawdę intensywne i momentami wręcz uderzyć jasnością. Nieco inaczej wygląda to jednak w ciemnych scenach. Bardzo małe źródła światła otoczone czernią są wyświetlane ze znacznie niższą jasnością, przez co brakuje im tej punktowej intensywności znanej z najlepszych telewizorów. Nie jest to jednak nic nadzwyczajnego w przypadku Mini LED-a. Algorytm lokalnego wygaszania ogranicza wtedy podświetlenie, aby utrzymać możliwie głęboką czerń, która w takich scenach ma większe znaczenie niż kilka dodatkowych nitów.

Kolory HDR

Dobrze wypada również reprodukcja kolorów. Xiaomi reklamuje S Mini 2026 jako telewizor QLED, choć zastosowane tutaj rozwiązanie bazuje w praktyce na luminoforze PFS. Najważniejszy jest jednak efekt, a ten jest całkiem dobry. Zmierzone przez nas pokrycie palety DCI-P3 wyniosło około 94%, natomiast w znacznie szerszej przestrzeni BT.2020 było to około 74%. Oznacza to, że większość kolorów wykorzystywanych w filmach HDR telewizor jest w stanie pokazać z odpowiednio wysokim nasyceniem. Jego ograniczenia najbardziej widać dopiero przy bardzo intensywnych odcieniach zieleni, gdzie zakres barw zaczyna się już kończyć.

Hisense U6NQ w trybie Filmmaker oferuje naprawdę przyzwoite odwzorowanie barw, choć warto pamiętać, że różnice między poszczególnymi egzemplarzami mogą być zauważalne. Testowany przez nas model pozytywnie zaskoczył, zwłaszcza w przypadku treści HD w jakości SDR. Balans bieli był tutaj poprawny, a błędy w okolicach 3–4 ΔE powinny być akceptowalne dla przeciętnego widza. Nieco gorzej telewizor radził sobie z odwzorowaniem barw w materiałach 4K HDR. Dominacja odcieni niebieskiego prowadziła do nienaturalnych chłodnych tonów na wykresie Colour Checker, co nadawało obrazowi "sklepowy" charakter. W połączeniu z problemami w charakterystyce jasności – gamma oraz krzywa EOTF powodowały, że niektóre partie obrazu były zbyt ciemne – tryb Filmmaker w tym przypadku traci część swojej wiarygodności. Choć fabryczne ustawienia testowanego egzemplarza zasługują na pochwałę, szczególnie w SDR, wciąż nie obyło się bez drobnych niedociągnięć, które wymagałyby korekty, aby w pełni wykorzystać możliwości telewizora.

Xiaomi S Mini 2026 w rozmiarach 55–75 cali testowaliśmy w trybie Film, który na tle pozostałych presetów oferował najbardziej poprawne kolory. Nie oznacza to jednak, że obraz był od razu ustawiony dobrze. W naszym egzemplarzu balans bieli był wyraźnie przesunięty w stronę cieplejszych barw. Niebieskiego było za mało, a czerwieni za dużo, przez co biel i szarości miały lekko ciepły odcień. Telewizor miał też tendencję do zbyt mocnego rozjaśniania ciemniejszych partii obrazu. Wynikało to z gammy, która zamiast trzymać się okolic 2.4, miejscami spadała nawet do około 2.0. Przez to w cieniach było widać więcej szczegółów, ale sam obraz tracił trochę głębi. Fabryczne ustawienia nie były więc złe, jednak do poprawnego odwzorowania obrazu jeszcze trochę brakowało.

Choć fabryczne ustawienia trybu Filmmaker w Hisense U6NQ były całkiem dobre, zdecydowaliśmy się przeprowadzić kalibrację, aby w pełni ocenić możliwości tego modelu. Dopiero po takim zabiegu można zobaczyć, jak telewizor radzi sobie w idealnych warunkach. W przypadku materiałów SDR, które już wcześniej były na wysokim poziomie, udało się jeszcze bardziej poprawić balans bieli. Największą zmianę przyniosła jednak korekta charakterystyki jasności – gamma została zoptymalizowana i nie powoduje już nadmiernego przyciemnienia obrazu, co poprawia jego naturalność.

Dla treści 4K HDR kalibracja również przyniosła pozytywne efekty. Usunęliśmy problem dominacji niebieskiego, a to przełożyło się na bardziej zrównoważony i naturalny obraz. Jednak zarządzanie jasnością w materiałach HDR pozostaje bardziej skomplikowaną kwestią. Krzywa EOTF, choć w warunkach laboratoryjnych miała problemy z przyciemnianiem obrazu w zakresie 10–30% jasności, w rzeczywistych scenach ujawnia inne niedociągnięcia. Telewizor ma tendencję do nadmiernego rozjaśniania najmniejszych elementów na ekranie. W efekcie prowadzi to do widocznych efektów halo wokół jasnych obiektów. To zjawisko, o którym wspomnieliśmy wcześniej w kontekście kontrastu i HDR, wynika z ograniczeń technologicznych danego modelu i często bywa trudne do wyeliminowania.

Krótko mówiąc: choć tryb Filmmaker z fabrycznymi ustawieniami prezentował się przyzwoicie, kalibracja pozwoliła wydobyć jeszcze lepszy efekt – drobne poprawki przyniosły bardziej zrównoważony obraz, szczególnie w treściach HDR. Dla użytkowników poszukujących najwyższej jakości obrazu kalibracja będzie korzystnym krokiem.

Wbrew pozorom Xiaomi S Mini 2026 całkiem dobrze reaguje na kalibrację. Po naszych korektach balans bieli udało się wyraźnie poprawić i obraz przestał wpadać w zbyt ciepłe tony. W materiałach SDR efekt jest naprawdę dobry – telewizor potrafi wyświetlić taki obraz bardzo poprawnie i pod względem odwzorowania kolorów trudno mieć do niego większe zastrzeżenia. Podobne poprawki wprowadziliśmy również w HDR, choć tutaj nie wszystko dało się skorygować. Kolory wyglądają lepiej niż na ustawieniach fabrycznych, ale telewizor nadal ma tendencję do wyświetlania obrazu nieco jaśniej, niż powinien. Widać to po przebiegu krzywej EOTF, która znajduje się powyżej wartości referencyjnej. W praktyce oznacza to, że część scen HDR jest rozjaśniona względem zamysłu twórców. Jest to przypadłość tego telewizora i nie mamy na nią wpływu.

Przy materiałach w wysokiej jakości, jak 4K, przejścia tonalne na U6NQ wyglądają naprawdę dobrze – kolory ładnie się łączą i obraz jest spójny. Niestety, gdy przechodzimy do treści w gorszej rozdzielczości, telewizor nie oferuje żadnych dodatkowych funkcji, które mogłyby poprawić ten aspekt. Przykładem może być test z żarówką, gdzie wyraźnie widać, że telewizor ma problem z oddaniem subtelnych przejść tonalnych.

Za to obróbka cyfrowa wypada całkiem nieźle. Obraz wygląda plastycznie, jest przyjemnie miękki i pozbawiony nadmiernych ząbkowań. Co więcej, dzięki ustawieniom ostrości można go dostosować według własnych upodobań – czy to w kierunku bardziej miękkiego, czy wyraźniejszego obrazu. Ogólnie, choć skalowanie materiałów niższej jakości mogłoby być lepsze, telewizor dobrze radzi sobie z obróbką obrazu.

Za cyfrową obróbkę obrazu w Xiaomi S Mini 2026 odpowiada procesor MT5896. Niestety pod tym względem telewizor wypada dość przeciętnie. Materiały o niskiej rozdzielczości nie są skalowane zbyt dobrze i na dużym ekranie szybko widać ich ograniczenia. Obraz jest dość mocno cyfrowy, a telewizor nie potrafi wydobyć z niego zbyt wielu dodatkowych szczegółów. Dodatkowo na telewizorze nie można wyłączyć zjawiska overscanu przy materiałach niskiej rozdzielczości. Jeszcze gorzej wygląda kwestia wygładzania posteryzacji. W mniejszych wariantach nie znajdziemy nawet osobnej funkcji, która mogłaby ograniczyć widoczne pasy pomiędzy zbliżonymi odcieniami. Jeżeli więc takie niedoskonałości występują już w materiale źródłowym, Xiaomi właściwie ich nie maskuje.

Hisense U6NQ oferuje natywne odświeżanie 60 Hz przy rozdzielczości 4K, ale producent dodał funkcję, która pozwala zwiększyć odświeżanie do 120 Hz, kosztem obniżenia rozdzielczości do Full HD. To rozwiązanie, które wcześniej widzieliśmy w telewizorach TCL, takich jak C655 czy C655 PRO. Dzięki temu użytkownik ma możliwość wyboru – wyższa płynność ruchu lub pełna rozdzielczość. To sensowne podejście, szczególnie biorąc pod uwagę, że wiele gier na konsolach nowej generacji i tak nie osiąga pełnej wydajności w 4K przy 120 Hz.

Jeżeli chodzi o filmy to telewizor wyposażony jest w funkcję upłynniacza ruchu, która pozwala dostosować charakterystykę ruchu do własnych preferencji. Dzięki temu można uzyskać bardziej kinowy efekt lub zwiększyć płynność w dynamicznych scenach. Ogólnie rzecz biorąc, Hisense U6NQ oferuje rozsądne rozwiązania w zakresie płynności ruchu, które powinny zadowolić zarówno graczy, jak i miłośników filmów.

Mniejsze warianty Xiaomi S Mini 2026 korzystają z matrycy 60 Hz i to jest ich największe ograniczenie, jeśli chodzi o ruch. Przy filmach i serialach nie jest to jeszcze dużym problemem, bo telewizor ma klasyczny upłynniacz dla materiałów 24/30 kl./s. Możemy więc zmniejszyć charakterystyczne szarpanie obrazu i ustawić ruch pod własne preferencje. Gorzej wypada sport i inne materiały 50/60 Hz, bo tutaj nie ma już dodatkowej funkcji poprawiającej płynność. W takich treściach jesteśmy więc ograniczeni możliwościami samej matrycy.

Pod względem smużenia telewizor wypada dość typowo dla matrycy VA. Najwięcej śladu widać za obiektami poruszającymi się na ciemnym tle, natomiast w jaśniejszych scenach efekt jest wyraźnie mniejszy. Nie jest to poziom, który całkowicie psuje odbiór ruchu, ale przy dynamicznych scenach da się zauważyć, że matryca nie należy do najszybszych.

Hisense U6NQ daje możliwość wyboru między 4K przy 60 Hz a Full HD z odświeżaniem 120 Hz. To rozwiązanie może się spodobać graczom, którzy chcą decydować, co dla nich ważniejsze – wyższa rozdzielczość czy płynność. Telewizor wspiera funkcje takie jak ALLM i VRR, które pomagają w płynniejszej rozgrywce. Fajnym dodatkiem jest GameBar – prosty w obsłudze panel, który pozwala szybko zmienić ustawienia obrazu i sprawdzić statystyki. Znajdziemy tu również tryb Dolby Vision Gra, który działa z niskim input lagiem, co jest dużym plusem dla miłośników konsol. Brakuje niestety HGiG, co mogłoby jeszcze poprawić jakość HDR w grach. Mimo to Hisense U6NQ wypada całkiem nieźle jako telewizor dla graczy, szczególnie tych, którzy grają od czasu do czasu i nie potrzebują najwyższego odświeżania w 4K. To solidny wybór dla mniej wymagających użytkowników.

W większych rozmiarach Xiaomi S Mini 2026 jest już znacznie ciekawszą propozycją dla graczy. Matryca pracuje natywnie z częstotliwością do 144 Hz, więc po podłączeniu komputera możemy wykorzystać wysokie odświeżanie również w 4K. Przy niższych rozdzielczościach telewizor potrafi pójść jeszcze dalej i osiągnąć nawet 288 Hz. Do tego dochodzi ALLM, automatyczne przełączanie w tryb gry oraz Game Bar z najważniejszymi ustawieniami pod ręką. Oczywiście, telewizor wyposażono w 2 złącza HDMI 2.1 o pełnej przepustowości. Pod względem płynności różnica względem wersji 55–75 cali jest więc bardzo duża i szczególnie przy PC albo konsoli łatwo ją zauważyć. Nie wszystko działa jednak idealnie. Tak samo jak w mniejszych wariantach, mamy zastrzeżenia do implementacji HGiG. Plansze konfiguracji HDR na PS5 i Xboxie nie odpowiadają dokładnie realnym możliwościom telewizora, przez co po ustawieniu konsoli według tych wskazań najjaśniejsze partie obrazu mogą być przepalone i tracić część szczegółów.