Hisense U7NQ vs XIAOMI S Mini 2026 (85"-98") 144Hz

Telewizor Hisense U7NQ 65 na wykresie luminacji pokazał spore możliwości, przekraczając barierę 1000 nitów i bez problemu w pierwszej, trzeciej i piątej scenie testowej osiągnął bardzo wysokie wyniki jasności. Jednak, tak jak wcześniej, w drugiej i czwartej scenie testowej, na przykład z filmu Sicario 2, występują duże problemy z utrzymaniem jasności, a wyniki w okolicach 200 nitów są bardzo rozczarowujące. Mimo dużej liczby stref wygaszania, algorytm w telewizorze odpowiadający za sterowanie tymi strefami nie jest w stanie odpowiednio zareagować — w tym przypadku mocno przygasza małe elementy, takie jak księżyc czy światło helikoptera. Jasne światło, które powinno nas oślepić jest zbyt przygaszone aby nazwać je efektem HDR. Mimo wszystko warto pochwalić telewizor za wysokie pokrycie palety barw DCI-P3 na poziomie 96%, które pozwoli mu dobrze oddać większość scen filmowych.

Większe wersje Xiaomi S Mini 2026 oferują pod względem HDR bardzo podobne możliwości. Szczytowa jasność sięga około 1000 nitów, co jak na telewizor z tej półki cenowej jest bardzo solidnym wynikiem. Najlepiej widać to w jasnych scenach, gdzie duże, mocno oświetlone fragmenty obrazu potrafią wyglądać naprawdę efektownie. Telewizor ma wystarczająco dużo zapasu jasności, aby HDR nie sprowadzał się jedynie do nieco jaśniejszego obrazu. Gorzej wypadają natomiast bardzo małe punkty świetlne pojawiające się na niemal całkowicie czarnym tle. W takich sytuacjach system lokalnego wygaszania mocno ogranicza ich jasność, aby nie rozświetlać sąsiednich fragmentów obrazu i zachować dobrą czerń. W efekcie niewielkie refleksy czy pojedyncze lampy nie mają takiej intensywności jak w znacznie droższych konstrukcjach. Jest to jednak typowe zachowanie telewizorów Mini LED i trudno traktować je jako coś wyjątkowego dla Xiaomi.

Kolory HDR

Równie podobnie wypada kwestia kolorów. Choć producent posługuje się określeniem QLED, za poszerzenie palety barw odpowiada tutaj luminofor PFS. W naszych pomiarach telewizor pokrył około 94% przestrzeni DCI-P3 oraz około 74% znacznie bardziej wymagającej BT.2020. W praktyce daje to dobrze nasycone kolory w większości materiałów HDR i trudno mówić tutaj o wyraźnych brakach. Ograniczenia pojawiają się przede wszystkim przy najbardziej nasyconych odcieniach zieleni, których telewizor nie jest już w stanie odwzorować w pełnym zakresie.

Chiński producent w swoich telewizorach oferuje różnorakie ustawienia obrazu, ale najlepszym trybem w tym modelu jest bez wątpienia Filmmaker Mode. Mimo swojej nazwy, tryb ten ma swoje problemy: balans bieli, choć z grubsza poprawny, charakteryzuje się mocną dominacją ciepłych tonów przez wybicie koloru czerwonego, zarówno w materiałach 4K, jak i HD. Test Colour Checker potwierdza te błędy — widoczne są odchylenia próbek w nieodpowiednie odcienie. Jeśli chodzi o charakterystykę jasności, gamma odpowiedzialna za materiały HD pokazuje wartości poniżej 2,4, co prowadzi do pewnego rozjaśnienia ekranu. Z kolei krzywa EOTF pokazuje problemy telewizora z wyświetlaniem małych elementów świetlnych, co potwierdziły wcześniej opisane akapity.

W większych wersjach Xiaomi S Mini 2026 najlepiej wypada tryb Film, choć również tutaj fabryczne ustawienia nie są pozbawione błędów. W SDR balans bieli był wyraźnie ocieplony przez zbyt dużą ilość czerwieni. W HDR sytuacja wyglądała odwrotnie – niebieskiego było za dużo, a czerwieni za mało, przez co obraz stawał się chłodniejszy. Do tego zarówno przebieg gammy w SDR, jak i krzywa EOTF w HDR znajdowały się nieco powyżej wartości referencyjnych. W praktyce oznaczało to lekko rozjaśniony obraz, szczególnie w średnich partiach jasności. Nie był to duży błąd, ale przy bardziej wymagających materiałach dało się zauważyć, że obraz nie jest odwzorowany całkowicie zgodnie z zamysłem twórców.

Telewizory Hisense oferują wiele narzędzi do korekty obrazu, które pozwalają dostosować ustawienia do własnych preferencji, dlatego postanowiliśmy wykorzystać te możliwości, aby zbliżyć jakość obrazu do referencyjnego. W przypadku balansu bieli, udało się wyeliminować dominację koloru czerwonego, dzięki czemu barwy stały się bardziej neutralne, co pozwoliło uzyskać bardziej realistyczny obraz zarówno w materiałach 4K, jak i HD. Podobną poprawę zauważyliśmy w charakterystyce jasności. Gamma, która wcześniej prowadziła do nadmiernego rozjaśnienia ekranu, została skorygowana, co przyczyniło się do lepszego odwzorowania detali w ciemniejszych partiach obrazu, zachowując naturalną równowagę tonalną.

Jednak największym wyzwaniem była kalibracja krzywej EOTF, która odpowiada za jasność w materiałach 4K. Na pierwszy rzut oka, wartość EOTF wyglądała na niemal idealną, jednak szczegółowe testy wykazały nieco inne wyniki. Gdy przyjrzeliśmy się jej bliżej — zwłaszcza używając filtra po prawej stronie wykresu EOTF — zauważyliśmy, jak telewizor manipuluje materiałami filmowymi w 4K, często mocno podbijając jasność. Ten efekt był szczególnie widoczny w scenach z filmów takich jak Pan oraz Billy Lynn, gdzie telewizor próbował sztucznie zwiększyć jasność elementów, wpływając na ich naturalność. Mimo tych niedoskonałości, kalibracja przyniosła pozytywne rezultaty, szczególnie w zakresie poprawy tonalności. Dla większości użytkowników efekt końcowy powinien być satysfakcjonujący, szczególnie jeśli zależy im na zbliżeniu jakości obrazu do profesjonalnych standardów referencyjnych.

Po kalibracji udało się przede wszystkim wyrównać balans bieli, dzięki czemu zarówno w SDR, jak i HDR kolory wyglądają znacznie bardziej naturalnie. Poprawiliśmy również przebieg gammy, więc obraz w SDR nie jest już niepotrzebnie rozjaśniony i lepiej trzyma się wartości referencyjnych. Jedyna większa przypadłość pozostała w HDR. Xiaomi nadal zarządza jasnością trochę zbyt agresywnie i wyświetla część scen jaśniej, niż powinien. W większych rozmiarach wygląda to lepiej niż w wersjach 55–75 cali, ale krzywa EOTF wciąż przebiega nieco powyżej wzorca. W praktyce HDR jest więc delikatnie rozjaśniony, mimo że samo odwzorowanie kolorów po kalibracji wypada już bardzo dobrze.

Jeżeli chodzi o wygładzanie przejść tonalnych, to mimo obecności funkcji "Obraz gładki i gradientowy" na sekwencji testowej nie zauważyliśmy, aby funkcja cokolwiek wnosiła — zalecamy ją wyłączyć. Jeśli chodzi o upscaling, telewizor nieźle poradził sobie z naszą modelką, a gałęzie w tle nie są nadmiernie poszarpane — obraz wydaje się mocno plastyczny. Jednak został lekko przycięty przez tzw. overscan.

Większe warianty Xiaomi S Mini 2026 również korzystają z procesora MT5896 i pod względem cyfrowej obróbki obrazu wypadają podobnie. Upscaling nie należy do mocnych stron tego modelu. Materiały w niskiej rozdzielczości są podciągane do 4K dość podstawowo i nie ma tutaj tak dobrego odzyskiwania drobnych detali, jak w bardziej dopracowanych telewizorach. W wersjach 85 i 98 cali pojawia się co prawda funkcja mająca ograniczać posteryzację, ale jej skuteczność jest bardzo mała. Po jej włączeniu trudno zauważyć realną poprawę, więc w scenach z widocznymi pasami między kolorami telewizor nadal niewiele potrafi z tym zrobić.

Hisense U7NQ posiada matrycę o częstotliwości odświeżania 144 Hz, co zdecydowanie sprzyja płynności ruchu. Dla kinomaniaków dostępne są dwie funkcje: redukcja szarpania i redukcja rozmycia. Funkcja redukcji szarpania minimalizuje efekt tzw. judder, czyli nieprzyjemnych skoków obrazu, szczególnie widocznych przy niższych liczbach klatek na sekundę. Z kolei redukcja rozmycia pomaga wyostrzyć szybko poruszające się obiekty, co jest przydatne podczas oglądania dynamicznych scen akcji.

Jeżeli chodzi o smużenie, telewizor posiada niezły czas reakcji matrycy, dzięki czemu nie widać nadmiernego smużenia, z wyjątkiem specyficznych sytuacji, takich jak test z Ufoludkiem na ciemnym tle. W takich przypadkach mogą pojawiać się delikatne artefakty, ale ogólnie telewizor dobrze radzi sobie z dynamicznymi obrazami, zapewniając satysfakcjonującą jakość ruchu.

Największa różnica pomiędzy poszczególnymi rozmiarami Xiaomi S Mini 2026 dotyczy częstotliwości odświeżania matrycy. Warianty 55–75 cali korzystają z panelu 60 Hz, co w praktyce oznacza wyraźnie mniejszą płynność ruchu niż w większych wersjach. Najłatwiej zauważyć to podczas oglądania sportu, dynamicznych scen czy grania, gdzie obraz nie jest tak gładki i wyraźny w ruchu.

Hisense U7NQ oferuje wszystko, czego gracz może potrzebować do komfortowej rozgrywki. Telewizor wspiera częstotliwość odświeżania 144 Hz, zapewniając niezwykle płynny obraz, zwłaszcza w dynamicznych grach akcji. Funkcja VRR (zmienna częstotliwość odświeżania) sprawia, że obraz dostosowuje się do zmiennych klatek na sekundę, eliminując zacięcia i rwanie obrazu. Dodatkowo, dostępna jest funkcja ALLM (automatyczny tryb niskiego opóźnienia), która automatycznie przełącza telewizor w tryb gry, minimalizując input lag.

Telewizor obsługuje także Dolby Vision, co jest szczególnie ważne dla graczy, którzy cenią sobie wysoki kontrast i nasycone barwy w grach obsługujących ten format. Hisense U7NQ posiada również funkcję Game Bar, która umożliwia szybki dostęp do najważniejszych ustawień podczas rozgrywki, a także wsparcie dla technologii G-Sync, co dodatkowo redukuje efekt tearingu obrazu.

Niestety, mimo szerokiej gamy funkcji, zabrakło wsparcia dla najpopularniejszego formatu HDR w grach — HGiG. Może to być rozczarowujące dla graczy, którzy oczekują optymalnego odwzorowania detali w scenach HDR. Niemniej jednak, pozostałe funkcje sprawiają, że Hisense U7NQ to solidny wybór dla każdego miłośnika konsolowych rozgrywek.

Mniejsze wersje Xiaomi S Mini 2026 mają niestety spore ograniczenie dla graczy – matrycę 60 Hz. W 4K jesteśmy więc ograniczeni do 60 kl./s i nie wykorzystamy w pełni możliwości PS5 czy Xboxa Series X. Da się co prawda uruchomić 120 Hz, ale dopiero po zejściu z rozdzielczością do 1080p lub 1440p. Poza tym jest już całkiem sensownie. Telewizor obsługuje ALLM i sam przełącza się w tryb gry po wykryciu konsoli. Jest też Game Bar, z którego można szybko podejrzeć najważniejsze ustawienia związane z graniem. Największe zastrzeżenie mamy do HGiG. Plansze kalibracji HDR na PS5 i Xboxie nie pokrywają się z faktycznymi możliwościami telewizora. Jeżeli ustawimy HDR dokładnie według nich, część najjaśniejszych elementów może zostać po prostu przepalona.