LG QNED93A / QNED90A vs TCL A400U

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

LG QNED93A / QNED90A
Sprawdź cenę

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

TCL A400U
9 999 zł

QNED93A / QNED90A

Info

A400U / Premium Wallpaper

Dostępne przekątne: 55”65”75”85”

Dostępne przekątne: 55”65”75”85”98”

Test LG QNED93A / QNED90A Główne zdjęcie
Test TCL A400U Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: WebOS

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.3

7.8

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.8

    7.5

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    6.9

    7.3

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    6.8

    7.0

  • Granie na konsoli

    8.5

    8.8

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.6

    8.5

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    6.2

    8.5

  • Funkcje użytkowe

    8.2

    7.8

  • Aplikacje

    9.1

    9.6

  • Jakość dźwięku

    6.9

    6.7

Zalety

  • Całkiem dobry kontrast

  • Wysoka liczba stref wygaszania

  • Dobra jasność HDR (ok. 1400 nitów)

  • Szerokie pokrycie palety barw (ok. 96% DCI-P3)

  • Tryb 144 Hz i pełny zestaw funkcji dla graczy (HDMI 2.1, VRR, ALLM, G-Sync, FreeSync, HGiG, Game Bar)

  • Niski input lag (7 ms przy 120 Hz)

  • Dobra współpraca z PC, w tym 144 Hz i czytelne czcionki,

  • WebOS z bogatą ofertą aplikacji i obsługą głosową

  • Pilot Magic

  • Całkiem skuteczny upscaling i narzędzia do obróbki obrazu - świtnie nada się do starszych treści jak telewizja antenowa czy też YouTube

  • Świetny stosunek cena/jakość

  • Bardzo dobra czerń i wysoki kontrast dzięki podświetleniu Mini LED + matrycy VA

  • Wysoka jasność zapewniająca efektowny HDR i komfortowe oglądanie w dzień

  • Wierne odwzorowanie obrazu po kalibracji

  • Rozbudowane funkcje dla graczy: VRR, ALLM, niski input lag

  • Wysokie odświeżanie do 144 Hz w 4K i 288 Hz w Full HD przy współpracy z komputerem

  • Google TV z szerokim wyborem aplikacji

  • Smukła, płaska obudowa i bardzo dobra jakość wykonania

Wady

No like
  • Algorymy lokalnego wygaszania wymagają dopracowania

  • Bardzo przeciętne kąty widzenia

  • Dolby Vision nie przynosi wyraźnej poprawy względem HDR10

  • Słaba obróbka cyfrowa obrazu przez zastosowanie starszego procesora MediaTek Pentonic 700

  • Tylko dwa wejścia HDMI 2.1, w tym jedno współdzielone z eARC

  • Błyszczący ekran bardzo słabo tłumi odbicia

  • Ograniczone kąty widzenia

  • Płaski dźwięk

Czy warto kupić? Werdykt

LG QNED93A to telewizor, który na pierwszy rzut oka wygląda jak solidny krok naprzód względem poprzednich modeli LCD tej marki. Na papierze dostajemy sporo: znacznie większą liczbę stref wygaszania, odświeżanie 144 Hz dla graczy, wsparcie dla wszystkich formatów HDR, w tym Dolby Vision, a do tego WebOS z nowym pilotem Magic, który wciąż należy do najwygodniejszych systemów obsługi. Najmocniej QNED93A błyszczy właśnie w zastosowaniach gamingowych. Cztery pełnoprawne porty HDMI 2.1 pozwalają podłączyć konsole i komputer bez żadnych ograniczeń, a niski input lag utrzymuje się zarówno przy 120, jak i 60 Hz. Dla pecetowców dodatkowym atutem będzie tryb 144 Hz oraz pełna kompatybilność z G-Sync i FreeSync. Można więc śmiało powiedzieć, że pod względem funkcji dla graczy QNED93A nie ma kompleksów wobec konkurencji. Drugą mocną stroną jest WebOS. System LG od lat uchodzi za jeden z najwygodniejszych w codziennym użyciu i tutaj to się potwierdza. Wszystko jest przejrzyste, a pilot Magic pozwala obsługiwać telewizor jak wskaźnikiem myszy – szybko i intuicyjnie. Na plus można też zaliczyć jasność. W szczycie udało się uzyskać wyniki bliskie 1400 nitów. To wystarcza, by obraz nie gasł w jaśniejszych pomieszczeniach i by efekty specjalne w filmach czy grach wyglądały przekonująco. Procesor obrazu dobrze radzi sobie ze skalowaniem starszych treści – telewizja czy filmy w niższej rozdzielczości prezentują się wyraźniej i ostrzej niż na wielu konkurencyjnych ekranach.

Nie da się jednak ukryć, że największym problemem QNED93A są algorytmy lokalnego wygaszania. W scenach pełnych czerni ekran potrafi mocno przyciemniać, przez co wiele szczegółów zwyczajnie ginie. Efekt jest taki, że kontrast wygląda lepiej na pierwszy rzut oka, ale kosztem informacji, które powinny być widoczne. Dodakowym problemem jest też tryb Dolby Vision, który zazwyczaj poprawia pewne aspekty ekranów, a w tym przypadku niewiele zmienia. Różnice między dynamicznymi a statycznymi metadanymi trzeba dosłownie wyszukiwać lupą. To poprostu rozczarowuje, bo sam sprzęt liczba stref wygaszania czy mocniejsze podświetlenie – daje podstawy do lepszego efektu. Więc dla kogo jest LG QNED93A? To telewizor, który świetnie sprawdzi się w roli centrum domowej rozrywki, zwłaszcza jeśli myślicie o graniu na konsoli czy PC. W codziennym oglądaniu telewizji i filmów w dobrze oświetlonych warunkach też da sporo satysfakcji dzięki wysokiej jasności i niezłemu procesorowi obrazu. Trzeba jednak zaakceptować, że w scenach z dużą ilością czerni i w pełnym wykorzystaniu HDR model ten nie dorównuje swoim konkurentą. LG pokazało, że potrafi stworzyć bardzo solidny ekran LCD, ale widać też, że nie wszystko udało się dopracować tak, jak w ich telewizorach OLED.

Czy warto kupić TCL A400U? Tak, bo to jeden z tych telewizorów, przy których dopłata do wyższej serii nie zawsze ma większy sens. W filmach dostajemy to, czego zwykle oczekuje się od dobrego telewizora: bardzo dobrą czerń, mocny efekt HDR i naturalny obraz, szczególnie po kalibracji. Jasności nie zabraknie również w ciągu dnia, choć ze względu na błyszczącą matrycę lepiej nie ustawiać go naprzeciwko dużego okna. Całość uzupełnia smukła, starannie wykonana obudowa. A400U nie udaje obrazu na ścianie tak przekonująco jak niektóre telewizory z kategorii „tapeta”, ale jako elegancki model do salonu prezentuje się bardzo dobrze.

Kupując go, nie trzeba też wybierać między telewizorem do filmów a ekranem do grania. A400U obsługuje 4K przy 120 Hz, również w Dolby Vision, a niski input lag sprawia, że sterowanie pozostaje szybkie i bezpośrednie. Przy komputerze można wykorzystać nawet 144 Hz w 4K albo 288 Hz w Full HD. To poziom możliwości, przy którym trudno uzasadnić dopłatę do droższego modelu samymi funkcjami dla graczy. Na co dzień telewizor również nie rozczarowuje. Google TV działa sprawnie, aplikacje uruchamiają się bez irytujących opóźnień, a korzystanie z całego urządzenia jest po prostu wygodne.

Nie oznacza to jednak, że A400U sprawdzi się w każdym domu. Jeśli często oglądamy zwykłą telewizję albo inne materiały słabszej jakości, procesor Pentonic 700 nie zawsze poradzi sobie z ich poprawą tak, jak moglibyśmy oczekiwać. Podobne ograniczenie ma nieco droższy C7L, więc dopiero przesiadka do wyraźnie wyższej serii, takiej jak C8L, przynosi pod tym względem zauważalną zmianę. Przed zakupem warto też sprawdzić, ile urządzeń chcemy podłączyć. Dwa wejścia HDMI 2.1, z których jedno zajmuje eARC, mogą okazać się niewystarczające przy dwóch konsolach i soundbarze. Sam soundbar dobrze jest zresztą uwzględnić w budżecie, bo wbudowane głośniki wyraźnie nie dorównują możliwościom obrazu.

Jeśli jednak szukamy telewizora głównie do filmów, streamingu i grania, TCL A400U jest jednym z najbardziej przekonujących zakupów w klasie średniej w 2026 roku. Droższe modele potrafią więcej, ale nie każda z tych przewag będzie miała znaczenie podczas codziennego oglądania. Tutaj dostajemy bardzo dobry obraz, rozbudowane możliwości i świetne wykonanie, bez konieczności płacenia za funkcje, których możemy później nie zobaczyć. Dlatego właśnie TCL A400U jest wg. nas jednym z najbardziej opłacalnych telewizorów 2026 roku.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Premium
Rodzaj podstawy
Centralna
Centralna
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Regulacja wysokości
Montaż na płasko
Nie
Tak
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

7.3/10

8/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 308 (14 x 22)

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 576 (18 x 32)

Kontrast:

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

130,500:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

30,950:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

15,250:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

6,750:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

4,600:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

170,250:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

41,700:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

24,500:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

22,550:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

8,550:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Pod lupę wzięliśmy 55-calową wersję LG QNED93A, wyposażoną w matrycę VA o wysokim kontraście. W przypadku telewizorów Mini-LED to jednak nie sama matryca, a przede wszystkim liczba i działanie stref lokalnego wygaszania decydują o końcowym efekcie. W tym modelu naliczyliśmy aż 308 stref, co już na starcie wygląda imponująco. Dla porównania – ubiegłoroczny QNED91T w wariancie 65 cali miał ich zaledwie około 160. Różnica jest ogromna i pokazuje, że LG zrobiło poważny krok naprzód w tej technologii. Na papierze wygląda to świetnie, ale praktyka szybko studzi entuzjazm. Kontrast w QNED93A faktycznie potrafi robić wrażenie – jasne elementy są wyraźnie oddzielone od czerni, a w wielu scenach efekt głębi obrazu naprawdę cieszy oko. Problem w tym, że pomimo tak znaczącej poprawy w konstrukcji podświetlenia, rezultaty nie są dużo lepsze niż w ubiegłorocznym modelu. Algorytmy sterujące wygaszaniem bywają bowiem zbyt agresywne. Widać to zwłaszcza w ciemniejszych sekwencjach, gdzie ekran przyciemnia się do tego stopnia, że subtelne szczegóły znikają z pola widzenia. Wielu widzom spodoba się mocniejsza czerń, ale trudno nie zauważyć, że odbywa się to kosztem intencji reżysera. Najbardziej problematyczne okazują się sceny z wieloma drobnymi, jasnymi elementami. To właśnie wtedy wokół nich pojawiają się typowe dla LCD z lokalnym strefowym wygaszaniem efekty halo, czyli świetliste obwódki. Zjawisko to nie psuje całkowicie odbioru, ale przypomina, że nawet przy zwiększonej liczbie stref lokalne wygaszanie wciąż ma swoje ograniczenia. Ostatecznie kontrast w QNED93A można uznać za dobry, lecz mamy wrażenie, że producent za bardzo nie przyłożył sie przy optymalizacji nowego modelu w kwesti czerni i kontrastu.

Czerń w TCL A400U wypada świetnie, nawet zaskakująco. W testowanej wersji 65-calowej zastosowano 576 stref wygaszania, które skutecznie oddzielają jasne obiekty od ciemnego tła. W większości naszych scen kontrast wynosił od około 22 500:1 do 41 700:1, a w najbardziej sprzyjającym ujęciu przekroczył 170 000:1. Wieczorem obraz ma dzięki temu bardzo dobrą głębię, a czerń nie przypomina szarej poświaty znanej ze zwykłych ekranach LCD bez wygaszania. Co ciekawe, testowany przez nas C7L w tym samym rozmiarze miał ponad 1000 stref, a wyniki kontrastu były bardzo podobne, miejscami nawet gorsze. A400U pokazuje więc, że sama liczba stref nie przesądza o efekcie. Równie ważne jest to, jak telewizor nimi steruje, i tutaj TCL wykonał naprawdę dobrą robotę.

Oczywiście są sceny, w których podświetlenie dochodzi do swoich granic. Gdy na czarnym tle pojawia się dużo drobnych, jasnych elementów, wokół nich można dostrzec efekt halo, czyli świetlistą obwódkę. Strefy obejmują zbyt duży obszar, żeby podświetlić każdy taki szczegół bez rozjaśniania jego otoczenia. W naszym najtrudniejszym ujęciu kontrast spadł do około 9000:1, ale nawet wtedy nie wyglądało to źle. Nie jest to idealna czerń w każdej sytuacji, jednak przez większość seansu A400U daje pod tym względem naprawdę dużo powodów do zadowolenia.

Jakość efektu HDR

5.8/10

6.1/10

Wspierane formaty
HDR10, Dolby Vision, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 95.1%, BT.2020: 77.1%
DCI P3: 93.7%, BT.2020: 73.5%

Pomiar jasności w HDR:

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

1330 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

219 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

678 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

160 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

1016 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

1226 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

264 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

636 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

217 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

1434 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

TCL A400U

LG QNED93A / QNED90A

Choć liczba stref lokalnego wygaszania w LG QNED93A nie przełożyła się bezpośrednio na wyraźnie lepszy kontrast, to trudno odmówić temu modelowi jednego – jest jaśniejszy niż jego poprzednik. W testach syntetycznych odnotowaliśmy wartości w okolicach 1400-1500 nitów i co ważniejsze, wyniki te znajdują odzwierciedlenie w realnych scenach filmowych. W pełnoekranowych sekwencjach zalanych bielą czy jasnymi światłami, ekran potrafił utrzymać wysoką luminancję, co dawało naprawdę przyzwoity niesamowity efekt HDR. Niestety, tam gdzie telewizor mógłby pokazać prawdziwą klasę, czyli w scenach wymagających precyzji, cała magia pryska. Algorytmy wygaszania, o których wspominaliśmy wcześniej, działają na tyle agresywnie, że małe, jasne obiekty – takie jak światła w oddali, gwiazdy czy księżyc – potrafią niemal całkowicie zniknąć. Wystarczy spojrzeć na sceny testowe z filmu Pan czy Sicario 2 (plansze 2 i 4), by zobaczyć, jak subtelne detale zostają przygaszone do granic ich widoczności. Szkoda, bo większa liczba stref mogła w teorii przełożyć się na znacznie lepsze wyniki. Na szczęście są też mocniejsze strony. QNED93A dobrze wypada pod względem pokrycia palety barw, osiągając około 96% standardu DCI-P3. Dzięki temu kolory w filmach wyglądają soczyście i pełnie, a obraz nie traci intensywności nawet w bardziej wymagających scenach. Można więc powiedzieć, że HDR w tym modelu jest solidny, choć niedopracowane algorytmy lokalnego wygaszania hamują jego pełny potencjał.

TCL A400U potrafi pokazać naprawdę mocny HDR. Na planszach testowych szczytowa jasność sięga około 2000 nitów, a w jaśniejszych scenach filmowych zmierzyliśmy od około 1200 do ponad 1400 nitów. To bardzo dobre wyniki, które przekładają się na intensywne odbicia słońca i wyraźny blask jasnych fragmentów obrazu. W takich ujęciach trudno narzekać na brak mocy. Nie zawsze jednak jest równie efektownie. Kiedy na ciemnym tle pojawiają się niewielkie światła, algorytm musi zdecydować, jak mocno rozświetlić obejmujące je strefy. Większa jasność oznaczałaby też bardziej widoczną poświatę wokół obiektów, dlatego A400U stawia na zachowanie głębokiej czerni. W naszych najtrudniejszych scenach drobne światła osiągały przez to tylko około 220–260 nitów. Nadal pozostają widoczne, ale tracą intensywność, której oczekiwalibyśmy po tak jasnym telewizorze. To kompromis typowy dla wielu Mini LED-ów z tej półki cenowej. Podświetlenie ma duży zapas mocy, ale liczba stref ogranicza precyzję jego wykorzystania. Tutaj widać też przewagę C7L, który dzięki większej liczbie stref potrafi pokazać część takich elementów jaśniej.

Kolory

Kolory wypadają dobrze, choć nie osiągają takiego nasycenia jak w nowych modelach SQD Mini LED. A400U korzysta z luminoforu PFS i pokrywa około 94% palety DCI-P3 oraz 74% BT.2020. W filmach HDR daje to soczyste, dobrze nasycone barwy. DCI-P3, w której mieści się większość wykorzystywanych w nich kolorów, jest pokryta niemal w całości. Pewne braki widać przede wszystkim w najbardziej nasyconych zieleniach. Nie będą one tak intensywne jak na ekranach potrafiących wyświetlić szerszą paletę, ale w większości filmów trudno będzie zwrócić na to uwagę. Łatwiej dostrzec różnicę w grach z mocno nasyconymi, neonowymi kolorami, które częściej sięgają poza możliwości tej matrycy.

Barwy fabrycznie

6/10

6.2/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

W trybie filmowym (dokładnie to Filmmaker) odwzorowanie barw w QNED93A wypadło stosukowo poprawnie, choć nie obyło się bez zastrzeżeń. W treściach SDR balans bieli był przesunięty w cieplejsze tony, przez co ekran zyskiwał delikatne zażółcenie na całości ekranu. Gamma z kolei prowadziła do lekkiego rozjaśnienia obrazu, co sprawiało, że całość wyglądała nieco mniej naturalnie, zwłaszcza w scenach wymagających precyzyjnego cieniowania (widać to dobrze na zdjęciu porównawczym). Nie jest to problem, który od razu rzuca się w oczy każdemu widzowi, ale bardziej wymagające osoby mogą poczuć, że obraz odbiega od zamierzonej przez twórców filmowych estetyki. W materiałach HDR sytuacja wyglądała nieco inaczej. Sam balans bieli prezentował się tu całkiem nieźle, dzięki czemu biele nie wpadały ani w róż, ani w niechciane odcienie zieleni. Problemem okazało się jednak zarządzanie jasnością. Analiza krzywej EOTF ujawniła, że w niektórych momentach telewizor potrafi być wyraźnie zbyt ciemny tam, gdzie nie powinien, gubiąc przez to część detali i obniżając realizm scen. To psuło odbiór efektów HDR, które teoretycznie miały robić największe wrażenie. Z tego względu zdecydowaliśmy się przeprowadzić kalibrację.

Na ustawieniach fabrycznych tryb Filmmaker w A400U wypada całkiem poprawnie, szczególnie przy zwykłej telewizji i filmach SDR. Widać jednak niewielki niedobór czerwieni. Biel ma przez to lekko zielonkawy odcień, a twarze bywają trochę zbyt blade. Nie rzuca się to mocno w oczy w każdej scenie, ale przy ujęciach z dużą ilością bieli lub czerwieni łatwiej dostrzec ten zafarb. Są też drobne nierówności w jasności. Ciemne fragmenty zostają nieco rozjaśnione, natomiast część jaśniejszych odcieni jest za mocno przygaszona. Da się z tym spokojnie oglądać, choć jest jeszcze co poprawiać.

Więcej uwag dotyczy HDR. Fabrycznie telewizor za mocno rozjaśnia obraz, co dobrze widać na wykresie EOTF. Nie chodzi tu o sam blask słońca czy lamp, bo te powinny być intensywne. Jaśniejsze robią się również twarze i otoczenie, które w filmie miały wyglądać spokojniej. W efekcie scena traci trochę głębi i wygląda tak, jakby ktoś podkręcił jej jasność. Do tego najjaśniejsze biele delikatnie wpadają w chłodne odcienie. Najbardziej przydałoby się więc uporządkować sposób wyświetlania HDR, bo na ustawieniach fabrycznych A400U dodaje od siebie "więcej", niż powinien w trybie Filmmaker.

Barwy po kalibracji

7.8/10

8.9/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Po profesjonalnej kalibracji tryb Filmmaker w QNED93A zyskał przede wszystkim tam, gdzie ma to największe znaczenie na co dzień. Udało się wyprostować balans bieli i pozbyć się żółtawego zabarwienia obrazu w treściach SDR, czyli tych, które oglądamy najczęściej – telewizji, serwisów streamingowych czy filmów w standardowej jakości. Kolory wyglądają dzięki temu naturalnie i przyjemnie, a całość odbiera się znacznie bardziej komfortowo. W trybie HDR wykonaliśmy również korekty, ale tu największym problemem okazała się krzywa EOTF. Mimo że LG w ustawieniach daje pewne pole manewru, telewizor wciąż zarządza jasnością na własnych zasadach. Widać, że algorytmy lokalnego wygaszania nie są do końca dopracowane i potrafią popsuć efekt seansu, przyciemniając fragmenty obrazu w nieodpowiednich momentach. Mimo to warto zdecydować się na kalibrację tego modelu zwłaszcza trybu przeznaczonego do codziennego oglądania.

TCL A400U bardzo dobrze poddaje się kalibracji i pozwala poprawić większość niedociągnięć fabrycznego trybu Filmmaker. W SDR udało się niemal idealnie wyrównać balans bieli. Zniknął niedobór czerwieni, więc biel i szarości nie mają już zielonkawego zabarwienia, a twarze odzyskały naturalny wygląd. Poprawiło się również oddawanie jasności. Poza niewielkimi odchyleniami w najciemniejszych i najjaśniejszych fragmentach telewizor trzyma się wzorca, bez niepotrzebnego rozjaśniania czy przygaszania obrazu.

Najważniejsza zmiana dotyczy jednak HDR. Dzięki dostępnej regulacji jasności szczytowej udało się opanować rozjaśnienie widoczne na ustawieniach fabrycznych. Potwierdzają to również pomiary w scenach filmowych, a nie tylko na planszach testowych. Twarze i tło nie są już sztucznie rozświetlone, a jasne elementy nadal mają odpowiednią siłę. Błędy w teście Color Checker w HDR przeważnie mieszczą się poniżej 2, co jest bardzo dobrym wynikiem. Nie wszystko jest idealne, bo w najjaśniejszych bielach pozostaje lekko chłodny odcień, ale całościowo obraz jest znacznie wierniejszy. To właśnie tę poprawę opisaliśmy wcześniej przy porównaniu scen z „Pana” i „Billy’ego Lynna”. A400U pozwala dopracować HDR tak, żeby zachować zarówno szczegóły, jak i właściwą jasność całej sceny. Takiej możliwości brakowało w innych modelach TCL, gdzie regulacja jasności szczytowej była niemożliwa. Tutaj producent udostępnił ją użytkownikowi i widać, że była potrzebna. Po kalibracji A400U pokazuje film bez zbędnego podbijania obrazu.

Płynność przejść tonalnych

8/10

9.4/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Płynność przejść tonalnych w LG QNED93A prezentuje się naprawdę dobrze. W większości scen nie widać ani sztucznych podziałów kolorów, ani efektu schodkowania. Szczególnie pozytywnie zaskakują ujęcia ciemne – to właśnie w nich wiele telewizorów radzi sobie słabo, a tutaj obraz pozostaje gładki i spójny. W jaśniejszych fragmentach można co prawda dostrzec delikatne łączenia kolorów, jednak nie są one na tyle wyraźne, by mocno odciągały uwagę. Podczas testów napotkaliśmy natomiast problem z wyraźnym efektem DSE, czyli tzw. „brudnego ekranu”. Na naszej sztuce zjawisko było na tyle mocne, że w jasnych scenach narożniki wyraźnie przyciemniały, a obraz sprawiał wrażenie winietowanego. To może być wada egzemplarza testowego, ale przy intensywnym oglądaniu trudno było nam ją zignorować

TCL A400U bardzo dobrze radzi sobie z przejściami tonalnymi w materiałach 4K. W jasnych scenach trudno doszukać się jakichkolwiek problemów. Niebo czy delikatna poświata wokół słońca wyglądają gładko, bez widocznych pasów i granic między odcieniami. Kolory płynnie przechodzą jeden w drugi, więc nic nie odciąga uwagi od oglądanego filmu. Drobne niedoskonałości pojawiają się dopiero w najciemniejszych scenach, blisko czerni. Można tam dostrzec lekkie stopniowanie odcieni, ale trzeba się przyjrzeć, żeby je wychwycić. Podczas normalnego oglądania raczej nie będzie przeszkadzać. To bardzo dobry wynik i jedna z mocniejszych stron A400U.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

7.8/10

5.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

LG QNED93A okazuje się bardzo solidnym telewizorem do codziennego użytku. Jego procesor obrazu radzi sobie świetnie ze skalowaniem, dzięki czemu nawet starsze filmy czy telewizja naziemna zyskują na ostrości i szczegółowości. Podczas seansu „Ojca chrzestnego” wyraźnie widać, jak upscaling wyciąga z obrazu dodatkowe detale – twarze bohaterów i faktura ubrań prezentują się znacznie czytelniej niż w oryginalnym materiale.

Na plus zasługuje także cyfrowa obróbka obrazu. Telewizor został wyposażony w funkcję redukcji niechcianych łączeń kolorów oraz nieregularności ekranu. Najlepiej działa ona w ustawieniu „Średni” – subtelnie wygładza przejścia tonalne, nie ingerując nadmiernie w obraz. Dzięki temu zachowane zostaje naturalne ziarno filmowe, a ekran nie wygląda sztucznie wygładzony. Być może w niektórych scenach wciąż da się dostrzec delikatne łączenia kolorów, ale w praktyce efekt jest bardziej korzystny niż przy mocniejszej ingerencji algorytmu.

TCL A400U poprawnie skaluje obraz z niższych rozdzielczości do 4K. Kontury są wyraźne, a drobne szczegóły pozostają czytelne, więc starsze filmy czy zwykła telewizja wyglądają całkiem dobrze. Nie ma też problemu z overscanem, czyli przycinaniem brzegów obrazu. Nawet przy materiale w bardzo niskiej rozdzielczości telewizor pokazuje cały kadr.

Znacznie słabiej radzi sobie z usuwaniem niedoskonałości mocno skompresowanych nagrań. A400U, podobnie jak C7L, korzysta ze starszego układu Pentonic 700. Funkcja wygładzania przejść tonalnych wprawdzie jest dostępna, ale w praktyce daje bardzo niewiele. Widoczne pasy między odcieniami pozostają na ekranie, a po jej włączeniu mogą pojawić się jeszcze dodatkowe artefakty. To jedna ze słabszych stron tego modelu. Dobrej jakości materiały wyglądają gładko, co opisaliśmy wcześniej, ale jeśli niedoskonałości są już zapisane w nagraniu, A400U niewiele potrafi z nimi zrobić.

Smużenie i płynność ruchu

7.6/10

7.7/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
144Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Tak, 120Hz (rozdwojone kontury)
Funkcja BFI 120Hz
-
Tak, 240Hz (rozdwojone kontury)
Spadek jasności przy użyciu BFI
56%
14%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (4K@144Hz):

Smużenie (1080p@288Hz):

LG QNED93A został wyposażony w panel 144 Hz. To przede wszystkim ukłon w stronę graczy komputerowych, ale sam fakt, że wyższe odświeżanie trafia coraz częściej do telewizorów, można ocenić pozytywnie. W codziennym oglądaniu kluczowe pozostaje 120 Hz i w tym zakresie QNED93A radzi sobie dobrze. Producent daje też możliwość dostosowania obrazu dzięki systemowi TruMotion – suwaki De-Judder i De-Blur pozwalają wybrać między filmowym charakterem ruchu z widoczą klatką a pełnym wygładzeniem z ruchem teatralnym.

TCL A400U ma matrycę 144 Hz, więc dobrze nadaje się do sportu i grania. W filmach można dodatkowo dopasować płynność za pomocą ustawień „Wyrazistość ruchów”. Dostępne są dwa suwaki: „Redukcja rozmazania” i „Redukcja migotania”. Pozwalają poprawić czytelność szybkiego ruchu i złagodzić skokowe przesunięcia kamery. Nie trzeba od razu ustawiać ich wysoko, szczególnie jeśli chcemy zachować kinowy wygląd filmu.

Sam czas reakcji matrycy wypada przyzwoicie, choć smużenie matrycy VA jest widoczne. W teście UFO przy 120 Hz za obiektem pozostaje rozmyty ślad, a jego drobne szczegóły tracą ostrość. Nie są to bardzo długie smugi, ale z pewnością nie jest to poziom najlepszych matryc LCD na rynku. Funkcja BFI, która krótkimi przerwami w wyświetlaniu obrazu ma poprawiać jego ostrość w ruchu, niewiele tutaj zmienia. Pojawiają się za to podwójne kontury, więc trudno uznać ją za szczególnie przydatną. Natomiast spadek jasności po jej włączeniu jest niewielki i wynosi około 14% więc warto z nią poeksperymentować we własnym zakresie.

Funkcje dla graczy

9.8/10

9.8/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 144Hz
    48 - 288Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

LG QNED93A to telewizor, który bez wątpienia został przygotowany także z myślą o graczach. Już na starcie dostajemy komplet – wszystkie cztery porty HDMI pracują w standardzie 2.1, więc niezależnie od tego, czy podłączymy konsolę, peceta czy amplituner, mamy pewność pełnej kompatybilności. To ważne, bo wciąż wielu producentów ogranicza się do dwóch portów, a tutaj nic nie stoi na przeszkodzie, by cały sprzęt miał zapewnione maksymalne możliwości. Nie zabrakło automatycznego trybu gry (ALLM), który sam przełącza telewizor w odpowiednie ustawienia, kiedy konsola się uruchomi, a także zmiennej częstotliwości odświeżania (VRR). Dzięki temu obraz nie rwie się i nie szarpie, nawet gdy liczba klatek spada – czy to w dynamicznych strzelankach, czy podczas wyścigów.

Panel 144 Hz daje dodatkową przewagę w grach komputerowych. O ile przy konsolach wystarczy 120 Hz, to w przypadku pecetów QNED93A pozwala wycisnąć jeszcze więcej – każdy ruch, każde spojrzenie w bok jest odświeżane szybciej, a to robi różnicę szczególnie w e-sporcie. Producent pomyślał też o HDR w grach – telewizor wspiera tryb HGiG, czyli wytyczne, które mają zapewnić, że efekty świetlne są dokładnie takie, jak przewidzieli twórcy gier. Na deser dostajemy Game Bar – specjalny pasek informacyjny wywoływany na ekranie, który pokazuje parametry w czasie rzeczywistym. Możesz podejrzeć liczbę klatek, aktywne funkcje VRR czy poziom input laga. To rozwiązanie przydatne nie tylko maniakom ustawień, ale każdemu, kto chce szybko sprawdzić, w jakim trybie pracuje telewizor i czy wszystko działa jak należy.

TCL A400U ma bardzo rozbudowane możliwości dla graczy, mimo że jego wygląd sugeruje raczej telewizor do eleganckiego salonu. Obsługuje 120 Hz w Full HD, 1440p i 4K, więc pozwala wykorzystać szybkie tryby dostępne na konsolach. Po podłączeniu komputera można uzyskać 144 Hz w 4K lub nawet 288 Hz w Full HD. Przy szybkich grach daje to sporo swobody w wyborze między szczegółowością obrazu a płynnością. Jest też VRR, który dopasowuje odświeżanie do liczby klatek i ogranicza rozrywanie obrazu, gdy gra nie utrzymuje stałej wydajności. Jego zakres wynosi 48–288 Hz, przy czym najwyższa wartość dotyczy Full HD. ALLM automatycznie przełącza ekran w tryb gry, a użytkownicy Xboksa mogą korzystać z Dolby Vision również przy 120 Hz.

Na pochwałę zasługuje poprawnie działające HGiG. Pozwala ustawić HDR na konsoli bez sytuacji, w której telewizor dodatkowo zmienia wygląd planszy i utrudnia ocenę, kiedy powinien zniknąć wzór testowy. Nie oznacza to idealnej jasności obrazu w samym trybie gry, o czym pisaliśmy przy kalibracji, ale konfiguracja HDR przebiega prawidłowo. Całość uzupełnia czytelny Game Bar. Można w nim szybko sprawdzić liczbę klatek, aktywny format HDR czy działanie VRR, a także sięgnąć po dodatkowe narzędzia, takie jak celownik i lupa. Najważniejsze opcje są pod ręką, bez wychodzenia do pełnego menu ustawień.

Input lag

9.8/10

10/10

SDR

1080p60
16 ms
14 ms
1080p120
7 ms
9 ms
2160p60
16 ms
14 ms
2160p120
7 ms
9 ms

HDR

2160p60
15 ms
13 ms
2160p120
7 ms
8 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
21 ms
14 ms
2160p120 DV
7 ms
10 ms

Na polu opóźnień LG QNED93A nie ma się czego wstydzić. Telewizor reaguje błyskawicznie na nasze działania, co widać już przy pierwszych testach z padem w ręku. W trybie 120 Hz input lag spada do poziomu około 7 ms, a to oznacza niemal natychmiastową reakcję – strzały, podania czy precyzyjne ruchy gałką od razu przekładają się na ekran. Dla treści 60 Hz wynik nieco rośnie, do niespełna 15 ms, ale i tak pozostaje w granicy pełnego komfortu. Ciekawostką jest tryb Dolby Vision dla gier, który w QNED93A działa z konsolą Xbox Series X. Tutaj opóźnienie wzrasta do około 20 ms. W teorii można by to uznać za pogorszenie, w praktyce jednak to nadal bardzo dobry rezultat. Nawet przy tak wymagającym standardzie obrazu rozgrywka pozostaje dynamiczna, a różnice w sterowaniu są praktycznie nieodczuwalne.

A400U reaguje na polecenia z pada bardzo szybko. Przy 60 Hz opóźnienie wynosi 13–14 ms, a przy 120 Hz spada do 8–9 ms w SDR i HDR10. To świetne wyniki, również do szybkich strzelanek i gier sieciowych. Równie dobrze wypada Dolby Vision: 14 ms przy 60 Hz i 10 ms przy 120 Hz oznacza, że korzystanie z tego formatu nie wiąże się z odczuwalnym pogorszeniem sterowania. Pod względem input laga trudno się tutaj do czegokolwiek przyczepić.

Współpraca z komputerem

8.6/10

8.5/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Bardzo dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Dobra
Średnia
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
7ms
9ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
144Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Nowością w tegorocznym modelu jest pełne wsparcie dla odświeżania 144 Hz, które docenią gracze PC. QNED93A współpracuje zarówno z kartami graficznymi Nvidii, oferując kompatybilność z G-Sync, jak i z produktami AMD, gdzie działa FreeSync Premium Pro. Dzięki temu rozgrywka jest płynna, bez rwania obrazu czy efektu tearingu, a sam panel radzi sobie bardzo dobrze w dynamicznych tytułach e-sportowych i wymagających produkcjach AAA.

Równie ważna jest czytelność obrazu w pracy codziennej. Telewizor obsługuje chroma 4:4:4, więc czcionki w systemie Windows i aplikacjach są ostre i wyraźne. Zauważyliśmy jednak pewien drobiazg – przy ciemnym tle i jasnych literach mogą pojawić się subtelne poziome paski, wynikające z ułożenia subpikseli. To drobny detal, który nie wpływa na wygodę korzystania z telewizora na co dzień, ale perfekcjoniści mogą go dostrzec przy dłuższym obcowaniu z tekstem. Ale nie sądzimy, żeby ktoś chciał pracować na 55 calowym ekranie z tekstem siedząć od niego mniej niż 1 metr 😉.

TCL A400U bardzo dobrze współpracuje z komputerem, przede wszystkim dzięki rozbudowanym możliwościom w grach. Obsługa 4K przy 144 Hz czy 288Hz w Full HD, działający G-Sync i input lag na poziomie 9 ms pozwalają komfortowo grać również w szybkie tytuły.

Czytelność tekstu zależy jednak od ustawionego odświeżania. Przy 120 Hz czcionki wyglądają niemal wzorowo, niezależnie od wielkości i koloru. Po przełączeniu na 144 Hz pojawia się problem z poziomymi liniami liter, szczególnie tych ciemniejszych. Są wyraźnie przygaszone względem pionowych, przez co drobny tekst wygląda nierówno, mimo zachowania chromy 4:4:4. Jeżeli A400U ma służyć również jako monitor do pracy, najlepiej zostać przy 120 Hz, a wyższe odświeżanie włączać do grania. To pewna niedogodność, ale dotyczy głównie osób siedzących blisko ekranu i pracujących z małymi czcionkami. Przy graniu czy korzystaniu z komputera z kanapy nie będzie to duży problem.

Kąty widzenia

2.9/10

3.6/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
78%
79%

QNED93A korzysta z matrycy VA, a to oznacza jedno: kategoria kątów widzenia staje się jego piętą achillesową. Już przy odchyleniu około 45 stopni jasność spada nawet o 80%, a kolory zaczynają wyraźnie blednąć. To naturalna cena za wysoki kontrast, jaki oferują panele VA. Nie znajdziemy tu dodatkowej powłoki poprawiającej kąty, jak w niektórych droższych modelach, dlatego QNED93A najlepiej prezentuje się oglądany na wprost. Jeśli planujecie duży seans rodzinny, gdzie część widzów usiądzie bardziej z boku, musicie liczyć się z tym, że obraz nie będzie tak atrakcyjny jak w centrum ekranu.

Kąty widzenia nie są najmocniejszą stroną TCL A400U. Zastosowana matryca VA dobrze radzi sobie z czernią podczas oglądania na wprost, ale z boku kolory tracą nasycenie, a obraz staje się mniej kontrastowy. Nie jest to najgorszy wynik wśród telewizorów z takim panelem, jednak przy szerszym ustawieniu kanapy różnica między miejscem na środku a tym na skraju będzie widoczna. Do ekranów IPS, a tym bardziej OLED-ów, wyraźnie tutaj brakuje. A400U najlepiej więc oglądać możliwie na wprost, jeśli chcemy zachować pełne nasycenie kolorów i dobrą czerń.

Sprawność ekranu w dzień

6.2/10

8.5/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Błyszcząca
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Słabe
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Bardzo dobra

Jasność matrycy

TCL A400U: 1227 cd/m2

LG QNED93A / QNED90A: 546 cd/m2

LG QNED93A korzysta z matrycy satynowej, która średnio radzi sobie z tłumieniem odbić. Napewno nie jest to poziom ekranów matowych, ale też nie ma wrażenia lustrzanej tafli jak w modelach z błyszczącą powierzchnią. Dzięki temu refleksy nie przeszkadzają aż tak bardzo, a kolory zachowują swoją intensywność nawet wtedy, gdy na ekran pada światło z okna. Na plus wypada również jasność. Średni poziom w trybie HDR utrzymuje się w granicach 550–600 nitów. To oznacza, że telewizor daje sobie radę w dobrze oświetlonych pomieszczeniach i można cieszyć się seansem nawet wtedy, gdy oglądamy filmy w ciągu dnia, przy zasłoniętych tylko częściowo roletach. W roli dużego ekranu w salonie QNED93A sprawdza się więc naprawdę dobrze.

W telewizorach mających pełnić rolę ozdoby wnętrza często spotykamy matowe ekrany, które ograniczają odbicia i pomagają uzyskać wygląd obrazu na ścianie. TCL A400U idzie inną drogą. Ma w pełni błyszczącą powłokę, na której niestety wyraźnie odbijają się okna i lampy. Widać to również podczas oglądania, szczególnie gdy jasne odbicie wypada na ciemniejszym fragmencie filmu. Na plus wypada za to zachowanie czerni i kolorów w oświetlonym pokoju. Obraz nie robi się mleczny, a barwy pozostają dobrze nasycone.

Największym atutem A400U w dzień jest jednak jasność. Średnia z pomiarów wyniosła około 1300 nitów, a nawet przy całym ekranie wypełnionym bielą telewizor utrzymywał około 700 nitów. To bardzo dobry wynik, który pozwala komfortowo oglądać telewizję również w mocno oświetlonym salonie. Trzeba tylko rozsądnie wybrać miejsce ustawienia ekranu. A400U ma dość mocy, żeby poradzić sobie z jasnym otoczeniem, ale nie usunie nią odbicia dużego okna znajdującego się dokładnie naprzeciwko.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED QLED
Mini-LED PFS LED
Wersja oprogramowania podczas testów
33.20.74
v8-0012t01-lf1v641.003171
Procesor obrazu
mt5896 2,5GB RAM

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test LG QNED93A / QNED90A Szczegóły dotyczące matrycy
Test TCL A400U Szczegóły dotyczące matrycy

LG QNED93A / QNED90A

TCL A400U

Funkcje telewizora

8.2/10

7.8/10

  • System
    WebOS
    Google TV
  • Szybkość działania
    Przyzwoita
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Tak
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Tak
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Nie
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje Smart

QNED93A działa pod kontrolą webOS, czyli jednego z najprzyjemniejszych systemów Smart TV. Na pokładzie mamy AirPlay, Screen Mirroring, Chromecast i wygodne sterowanie głosowe. Platforma jest wmiarę przejrzysta i w większości przypadków szybka, choć w testowanym egzemplarzu zdarzało się, że reakcja na dotknięcie pilota wymagała chwili „namysłu”. Trudno to jednak uznać za poważny problem – webOS wciąż pozostaje systemem dopracowanym i najpewniej zyska kolejne aktualizacje, które jeszcze go usprawnią.

Funkcje klasyczne

LG w tym modelu nie dorzuciło już starego pilota Magic z klawiaturą numeryczną, ale sam telewizor świetnie sprawdza się w roli ekranu do codziennego oglądania kanałów z anteny. Interfejs EPG jest czytelny, telewizor oferuje telewizyjną gazetę i mamy możliwość nagrywania programów z wbudowanych tunerów bezpośrednio na pendrive. To wszystko działa poprawnie i intuicyjnie. Zabrakło nam tylko funkcji PiP, którą w 2025 roku oferuje raptem dwóch producentów.

Pilot Magic

Pilot Magic to wciąż największa różnica względem konkurencji. W 2025 roku przeszedł lekki lifting – ma mniej przycisków i wyglądem przypomina trochę minimalistyczne piloty Samsunga. Kluczowy pozostał jednak kursor, który działa niczym magiczna różdżka. Wystarczy poruszyć dłonią, a wskaźnik na ekranie podąża za naszym ruchem. To banalnie proste, a jednocześnie bardzo wygodne. Nawigacja w menu czy wpisywanie haseł jest znacznie szybsze i trudno się potem przestawić na klasyczne przyciski.

Google TV

Google TV w A400U działa sprawnie i pozwala wygodnie korzystać z telewizora bez podłączania dodatkowej przystawki. Wybór aplikacji jest szeroki, więc łatwo znaleźć coś do oglądania, a przy szukaniu konkretnego filmu przydaje się wyszukiwanie głosowe po polsku. Zamiast mozolnie wybierać kolejne litery pilotem, wystarczy powiedzieć tytuł. Bez większych komplikacji można też przesłać na ekran treści z telefonu. Nieco mniej możliwości dostają osoby oglądające tradycyjną telewizję. Brak nagrywania na USB oznacza, że ulubionego programu nie zapiszemy na później bez pomocy zewnętrznego dekodera.

Funkcje użytkowe

A400U ma kilka praktycznych udogodnień. Można na przykład podłączyć słuchawki Bluetooth i jednocześnie pozostawić włączone głośniki telewizora. Są jednak pewne braki, szczególnie dla osób korzystających z tradycyjnej telewizji. Programu nie nagramy na USB, nie ma też możliwości wyświetlenia dwóch źródeł jednocześnie w trybie obrazu w obrazie. Warto również przemyśleć podłączenie dodatkowego sprzętu. Spośród czterech wejść HDMI tylko dwa obsługują wysokie odświeżanie w 4K, a jedno z nich służy także do podłączenia nagłośnienia przez eARC. Jeśli zajmiemy je soundbarem, dla konsoli lub komputera pozostanie już tylko jedno takie wejście. Przy jednej konsoli to żaden kłopot, ale przy bardziej rozbudowanym zestawie może zabraknąć miejsca.

Pilot

Przy tak dopracowanym wyglądzie A400U szkoda, że podobnej uwagi nie poświęcono pilotowi. Duża, plastikowa obudowa z mnóstwem przycisków wygląda dość zwyczajnie na tle tak wykonanego telewizora. Bardziej minimalistyczny pilot, taki jak w C8L, znacznie lepiej pasowałby do charakteru tego modelu. A400U jest oczywiście tańszym urządzeniem, ale skoro wygląd stanowi jeden z jego głównych atutów, to czemu by nie? 😉. W samej obsłudze pilot sprawdza się dobrze i nie wymaga celowania w ekran, choć wieczorem przydałoby się podświetlenie przycisków.

Aplikacje

9.1/10

9.6/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
No
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8.8/10

9.4/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
No
Yes
WebP
No
Yes
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Wbudowany odtwarzacz multimediów w LG QNED93A radzi sobie bez problemu z większością popularnych formatów wideo i audio, więc do podstawowego użytku spokojnie wystarczy. Podczas testów zauważyliśmy jednak dwie drobne wpadki. Pierwsza to brak obsługi plików HEIC, czyli formatu zdjęć Apple. Producent deklaruje, że telewizor powinien je otwierać, ale w praktyce nie udało się nam tego potwierdzić. Drugi zgrzyt dotyczył plików tekstowych z napisami w formacie TXT. Na szczęście pozostałe, bardziej powszechne formaty napisów działały bez żadnego problemu, więc trudno uznać to za realne ograniczenie w codziennym użytkowaniu.

Wbudowany odtwarzacz USB w TCL A400U radzi sobie bardzo dobrze. Otworzył niemal wszystkie sprawdzane przez nas pliki wideo, zdjęcia i utwory muzyczne, więc do odtworzenia własnych materiałów z pendrive’a zazwyczaj wystarczy to, co telewizor oferuje od razu po wyjęciu z pudełka. Drobne zastrzeżenie dotyczy braku obsługi napisów w formacie .txt. Jeśli mamy starszą kolekcję filmów z takimi napisami, może to wymagać ich konwersji lub zainstalowania innego odtwarzacza. Przy popularnych formatach .srt i .sub tego problemu nie ma.

Dźwięk

6.9/10

6.7/10

  • Maksymalna głośność
    81dB
    82dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

LG QNED93A gra całkiem przyjemnie jak na wbudowane głośniki w telewizorze. Brzmienie jest dość czyste, a przy średnich poziomach głośności wokale i dialogi wypadają klarownie. Bas, jak to zwykle bywa w stosukowo smukłych konstrukcjach, nie jest najmocniejszy, ale słychać jego obecność i w zupełności wystarczy do codziennego oglądania seriali. Maksymalna głośność sięga okolic 81 dB i nie prowadzi do mocnych zniekształceń, choć przy bardziej wymagających scenach kinowych słychać, że zestaw ma swoje ograniczenia. Ogólnie dźwięk można określić jako poprawny i nieodstraszający. Napewno nie będzie to konkurencja dla soundbara, ale też nie popsuje Wam wrażeń w filmie.

Dźwięk w TCL A400U jest niestety równie płaski jak jego obudowa. Wbudowany zestaw 2.0 o mocy 20 W wystarcza do oglądania wiadomości czy zwykłych programów telewizyjnych, ale przy filmach i muzyce wyraźnie brakuje mu basu. Eksplozje nie mają odpowiedniej siły, a muzyka brzmi dość lekko. Smukła konstrukcja ma tu swoją cenę, dlatego do filmowych seansów warto pomyśleć o soundbarze, najlepiej z osobnym subwooferem. Telewizor obsługuje Dolby Atmos i DTS, więc dodatkowe nagłośnienie pozwoli też lepiej wykorzystać przestrzenne ścieżki dźwiękowe.

Test jakości dźwięku

Brak wideo testu dźwięku

Pomiary akustyczne

81dBC (Max)

75dBC

82dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy