Panasonic W85B vs XIAOMI S Mini 2026 (55"-75") 60Hz

Tutaj niestety nie mamy dobrych wieści. Panasonic W85B to telewizor raczej ciemny – jego jasność szczytowa nie przekracza 300 nitów, więc trudno mówić o jakimkolwiek prawdziwym efekcie HDR. W praktyce oznacza to, że sceny, które na innych ekranach potrafią aż „błyszczeć” i robić wrażenie, tutaj wyglądają po prostu jak zwykłe SDR z lekkim podbiciem kolorów. Nasze pomiary i testy filmowe to potwierdziły – niezależnie od treści, W85B nie wyciągnie z HDR nic więcej. Dlatego jeśli ktoś szuka telewizora właśnie pod kątem HDR, lepiej spojrzeć w stronę innych modeli. Na pocieszenie zostaje fakt, że w kwestii kolorów W85B radzi sobie całkiem nieźle. To telewizor QLED, więc jego pokrycie palety barw jest szerokie, a większość filmów i seriali wygląda naturalnie, bez wyraźnego efektu „wyblaknięcia”. Kolory są nasycone, więc w codziennym oglądaniu nie ma poczucia, że coś jest mocno nie tak.

Jeżeli chodzi o HDR, możliwości Xiaomi S Mini 2026 są naprawdę dobre, szczególnie biorąc pod uwagę segment, w którym znajduje się ten model. Telewizor bez większego problemu osiąga około 1000 nitów jasności, dzięki czemu w jasnych scenach potrafi pokazać bardzo wyraźny efekt HDR. Słońce, refleksy czy mocno oświetlone fragmenty obrazu potrafią być naprawdę intensywne i momentami wręcz uderzyć jasnością. Nieco inaczej wygląda to jednak w ciemnych scenach. Bardzo małe źródła światła otoczone czernią są wyświetlane ze znacznie niższą jasnością, przez co brakuje im tej punktowej intensywności znanej z najlepszych telewizorów. Nie jest to jednak nic nadzwyczajnego w przypadku Mini LED-a. Algorytm lokalnego wygaszania ogranicza wtedy podświetlenie, aby utrzymać możliwie głęboką czerń, która w takich scenach ma większe znaczenie niż kilka dodatkowych nitów.

Kolory HDR

Dobrze wypada również reprodukcja kolorów. Xiaomi reklamuje S Mini 2026 jako telewizor QLED, choć zastosowane tutaj rozwiązanie bazuje w praktyce na luminoforze PFS. Najważniejszy jest jednak efekt, a ten jest całkiem dobry. Zmierzone przez nas pokrycie palety DCI-P3 wyniosło około 94%, natomiast w znacznie szerszej przestrzeni BT.2020 było to około 74%. Oznacza to, że większość kolorów wykorzystywanych w filmach HDR telewizor jest w stanie pokazać z odpowiednio wysokim nasyceniem. Jego ograniczenia najbardziej widać dopiero przy bardzo intensywnych odcieniach zieleni, gdzie zakres barw zaczyna się już kończyć.

Testując Panasonica W85B, oczywiście zaczęliśmy od trybu Filmmaker, bo to dziś złoty standard, jeśli chodzi o oglądanie treści „tak, jak chciał reżyser”. Problem w tym, że ten telewizor jest od tych intencji całkiem daleko. Największym kłopotem okazał się nadmiar czerwieni – zarówno w SDR, jak i w HDR. Obraz często wyglądał przez to zbyt ocieplony, a w niektórych scenach wręcz „rozpalony”. Do tego dochodzi kwestia zarządzania jasnością. Kiedy spojrzeliśmy na wykresy gamma czy EOTF, było widać czarno na białym, że w większości scen telewizor rozjaśnia obraz bardziej, niż powinien. Efekt był prostu do przewidzenia. Detale potrafią się zatracić, pojawia się spłaszczenie i przepalenia po całości ekranu. Wiemy oczywiście, jak to poprawić, ale uczciwie trzeba powiedzieć, że wymaga to sporo pracy przy kalibracji. Z pudełka W85B nie daje obrazu bliskiego referencji – to raczej telewizor, który bez profesjonalnych korekt zawsze będzie trochę „po swojemu” interpretował kolory i jasność. Niestety na niekorzyść widza.

Xiaomi S Mini 2026 w rozmiarach 55–75 cali testowaliśmy w trybie Film, który na tle pozostałych presetów oferował najbardziej poprawne kolory. Nie oznacza to jednak, że obraz był od razu ustawiony dobrze. W naszym egzemplarzu balans bieli był wyraźnie przesunięty w stronę cieplejszych barw. Niebieskiego było za mało, a czerwieni za dużo, przez co biel i szarości miały lekko ciepły odcień. Telewizor miał też tendencję do zbyt mocnego rozjaśniania ciemniejszych partii obrazu. Wynikało to z gammy, która zamiast trzymać się okolic 2.4, miejscami spadała nawet do około 2.0. Przez to w cieniach było widać więcej szczegółów, ale sam obraz tracił trochę głębi. Fabryczne ustawienia nie były więc złe, jednak do poprawnego odwzorowania obrazu jeszcze trochę brakowało.

Na szczęście kalibracja sporo zmieniła w przypadku Panasonica W85B, szczególnie w treściach SDR. Tutaj postęp był naprawdę wyraźny – udało nam się wyrównać balans bieli i w miarę sensownie okiełznać tendencję telewizora do nadmiernego rozjaśniania całego obrazu. Obraz stał się bardziej spójny, a kolory zyskały naturalność, której brakowało w ustawieniach fabrycznych. Owszem, wyniki z Color Checkera nie są idealne, bo W85B ma widoczne problemy z nasyceniem zieleni, ale całościowo efekt po kalibracji w SDR oceniamy naprawdę pozytywnie. Z HDR sytuacja wygląda trochę inaczej. Tutaj także udało się ograniczyć tendencję do ocieplania całej sceny, więc obraz wypadł zdecydowanie lepiej niż na ustawieniach fabrycznych. Ale mimo wszystko wciąż widoczny jest ten sam problem, o którym wspominaliśmy wcześniej – telewizor zbyt mocno „po swojemu” interpretuje obraz i rozjaśnia całą planszę. A brak lokalnego wygaszania tylko potęguje ten efekt. Podsumowując, krótko w treściach SDR W85B po kalibracji wypada naprawdę dobrze i bez problemu nadaje się do codziennego oglądania. Natomiast w HDR, nawet po korektach, wciąż trudno go jednoznacznie polecić do poważniejszych seansów.

Wbrew pozorom Xiaomi S Mini 2026 całkiem dobrze reaguje na kalibrację. Po naszych korektach balans bieli udało się wyraźnie poprawić i obraz przestał wpadać w zbyt ciepłe tony. W materiałach SDR efekt jest naprawdę dobry – telewizor potrafi wyświetlić taki obraz bardzo poprawnie i pod względem odwzorowania kolorów trudno mieć do niego większe zastrzeżenia. Podobne poprawki wprowadziliśmy również w HDR, choć tutaj nie wszystko dało się skorygować. Kolory wyglądają lepiej niż na ustawieniach fabrycznych, ale telewizor nadal ma tendencję do wyświetlania obrazu nieco jaśniej, niż powinien. Widać to po przebiegu krzywej EOTF, która znajduje się powyżej wartości referencyjnej. W praktyce oznacza to, że część scen HDR jest rozjaśniona względem zamysłu twórców. Jest to przypadłość tego telewizora i nie mamy na nią wpływu.

Przy natywnych treściach SDR Panasonic W85B radzi sobie bardzo dobrze – przejścia tonalne są gładkie i naturalne, bez sztucznych pasów czy wyraźnych konturów. Gorzej jednak wygląda sytuacja w przypadku materiałów o niższej rozdzielczości. To właśnie tam telewizor ma największy problem z „upiększaniem” obrazu. Brak jakiejkolwiek opcji w menu, która pozwalałaby poprawić gradację, sprawia, że przy starszych filmach czy materiałach z YouTube’a można czasami zauważyć lekkie problemy z łączeniem kolorów.

Na szczęście dużo lepiej wypada upscaling, czyli podnoszenie jakości treści o niższej rozdzielczości. To zdecydowanie mocna strona tego modelu – obraz jest skalowany czysto i szczegółowo, a telewizor radzi sobie z tym lepiej, niż można by się spodziewać po tak tanim sprzęcie. To zasługa procesora HCX, który Panasonic od lat rozwija i widać, że nawet w niższej serii potrafi on zrobić dobrą robotę.

Za cyfrową obróbkę obrazu w Xiaomi S Mini 2026 odpowiada procesor MT5896. Niestety pod tym względem telewizor wypada dość przeciętnie. Materiały o niskiej rozdzielczości nie są skalowane zbyt dobrze i na dużym ekranie szybko widać ich ograniczenia. Obraz jest dość mocno cyfrowy, a telewizor nie potrafi wydobyć z niego zbyt wielu dodatkowych szczegółów. Dodatkowo na telewizorze nie można wyłączyć zjawiska overscanu przy materiałach niskiej rozdzielczości. Jeszcze gorzej wygląda kwestia wygładzania posteryzacji. W mniejszych wariantach nie znajdziemy nawet osobnej funkcji, która mogłaby ograniczyć widoczne pasy pomiędzy zbliżonymi odcieniami. Jeżeli więc takie niedoskonałości występują już w materiale źródłowym, Xiaomi właściwie ich nie maskuje.

Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda dobrze – Panasonic W85B ma panel 120 Hz, a nawet tryb 144 Hz, więc wydaje się, że powinien radzić sobie świetnie z płynnym ruchem. Problem zaczyna się, kiedy zajrzymy do ustawień. Opcje poprawy płynności są niby obecne w menu, ale w praktyce… nic nie zmieniają. Niezależnie od tego, co wybierzemy, obraz wygląda tak samo. Do tego dochodzi brak BFI, czyli trybu z czarną klatką, który w wielu telewizorach pomaga wyostrzyć ruch. I nagle okazuje się, że mimo mocnego panelu, W85B nie daje nam żadnych realnych narzędzi, żeby ten ruch dostosować do własnych potrzeb. Dobrze jest tylko wtedy, gdy samo źródło działa w wyższej częstotliwości – na przykład gry w 120 Hz. Ale jeśli chodzi o filmy czy sport, musimy po prostu brać to, co telewizor nam pokaże, bo nic więcej nie da się z tym zrobić.

Mniejsze warianty Xiaomi S Mini 2026 korzystają z matrycy 60 Hz i to jest ich największe ograniczenie, jeśli chodzi o ruch. Przy filmach i serialach nie jest to jeszcze dużym problemem, bo telewizor ma klasyczny upłynniacz dla materiałów 24/30 kl./s. Możemy więc zmniejszyć charakterystyczne szarpanie obrazu i ustawić ruch pod własne preferencje. Gorzej wypada sport i inne materiały 50/60 Hz, bo tutaj nie ma już dodatkowej funkcji poprawiającej płynność. W takich treściach jesteśmy więc ograniczeni możliwościami samej matrycy.

Pod względem smużenia telewizor wypada dość typowo dla matrycy VA. Najwięcej śladu widać za obiektami poruszającymi się na ciemnym tle, natomiast w jaśniejszych scenach efekt jest wyraźnie mniejszy. Nie jest to poziom, który całkowicie psuje odbiór ruchu, ale przy dynamicznych scenach da się zauważyć, że matryca nie należy do najszybszych.

Na papierze Panasonic W85B prezentuje się naprawdę solidnie. Mamy tutaj dwa pełnoprawne złącza HDMI 2.1, wsparcie dla ALLM, zmiennej częstotliwości odświeżania, Dolby Vision w grach i oczywiście wysoki poziom odświeżania samego panelu. Do tego dochodzi charakterystyczny dla Panasonica pasek narzędzi dla graczy – taki „game bar”, który pozwala jednym kliknięciem podejrzeć kluczowe parametry i w razie potrzeby szybko je zmienić. Brzmi świetnie, ale problem zaczyna się wtedy, gdy uruchomimy HDR. Tutaj W85B mocno traci, bo implementacji HGiG praktycznie nie ma – telewizor źle zarządza jasnością, a zamiast wiernego obrazu dostajemy sceny zbyt rozjaśnione, czasami wręcz przepalone. Rozwiązanie? Najprostsze – wyłączyć HDR w ustawieniach konsoli i zostawić wszystko w SDR. I tutaj robi się naprawdę ciekawie, bo w takim scenariuszu W85B pokazuje swoją lepszą stronę. Niski input lag, wysoka płynność dzięki 120 Hz – to wszystko sprawia, że granie wygląda fenomenalnie. Owszem, HDR jest do odpuszczenia, ale jeżeli priorytetem jest responsywność i płynna rozgrywka, W85B daje sporo frajdy.

W większych rozmiarach Xiaomi S Mini 2026 jest już znacznie ciekawszą propozycją dla graczy. Matryca pracuje natywnie z częstotliwością do 144 Hz, więc po podłączeniu komputera możemy wykorzystać wysokie odświeżanie również w 4K. Przy niższych rozdzielczościach telewizor potrafi pójść jeszcze dalej i osiągnąć nawet 288 Hz. Do tego dochodzi ALLM, automatyczne przełączanie w tryb gry oraz Game Bar z najważniejszymi ustawieniami pod ręką. Oczywiście, telewizor wyposażono w 2 złącza HDMI 2.1 o pełnej przepustowości. Pod względem płynności różnica względem wersji 55–75 cali jest więc bardzo duża i szczególnie przy PC albo konsoli łatwo ją zauważyć. Nie wszystko działa jednak idealnie. Tak samo jak w mniejszych wariantach, mamy zastrzeżenia do implementacji HGiG. Plansze konfiguracji HDR na PS5 i Xboxie nie odpowiadają dokładnie realnym możliwościom telewizora, przez co po ustawieniu konsoli według tych wskazań najjaśniejsze partie obrazu mogą być przepalone i tracić część szczegółów.