Samsung OLED S90D / S94D (QD-OLED) vs Blaupunkt UGC5500S

W kategorii jakości efektu HDR, Samsung S90D osiąga rewelacyjne wyniki. Na wykresie luminacji aż do 10% okienka telewizor przekracza magiczną granicę 1000 nit, co jest imponującym rezultatem. Jednak w testowanych przez nas scenach filmowych wartości te były nieco niższe. Dodatkowo w przypadku sceny z pełnoekranowym błyskiem słońca, jasność spada do około 500 nit, ale wciąż utrzymuje się na bardzo dobrym poziomie. Warto wspomnieć o tym, że model ten wyróżnia się bardzo wysokim pokryciem palety barw, dzięki zastosowanej matrycy QD-OLED, co daje przewagę nad telewizorami z matrycami WOLED, które nie są w stanie osiągnąć tak szerokiego spektrum kolorów.

Tutaj również nie będziemy owijać w bawełnę – jeśli szukacie telewizora pod kątem stricte kinowych wrażeń w HDR, to trafiliście pod zły adres. Blaupunkt UGC5500S niestety nie jest maszyną stworzoną do takich wyzwań. Wynika to przede wszystkim z jego bardzo niskiej jasności, którą zmierzyliśmy podczas naszych testów. Wynik na poziomie około 250 nitów na planszach filmowych mówi sam za siebie. To po prostu zbyt mało, by w ogóle móc mówić o jakimkolwiek realnym efekcie HDR. Prawdę mówiąc, wszystko, co jest tutaj wyświetlane w tym formacie, który można śmiało traktować jako nieco „podbity” tryb SDR. Spodziewaliśmy się tego, bo praktycznie każde urządzenie w tej cenie wykłada się na tym polu, ale czujemy się w obowiązku Was o tym uprzedzić. Producenci uwielbiają chwalić się na pudełkach naklejkami o kompatybilności z HDR, ale w rzeczywistości ten format tutaj po prostu nie istnieje – brakuje mu „paliwa” w postaci jasności.

Sytuacja jest o tyle trudna dla Blaupunkta, że mamy tu do czynienia z panelem o bardzo podstawowym pokryciu palety barw DCI-P3, sięgającym zaledwie około 80%. Nie uświadczycie tu żadnych zaawansowanych powłok poszerzających te możliwości (jak kropki kwantowe), przez co sceny, które w założeniu powinny tętnić mocno nasyconymi kolorami, na tym ekranie wydają się po prostu niedosycone. Dlatego mamy dla Was konkretną radę: nie forsujcie w tym modelu trybu HDR. Jeśli macie taką możliwość w ustawieniach aplikacji streamingowych – po prostu go wyłączcie. Zostając przy klasycznym trybie SDR, zyskacie pewność, że telewizor nie będzie próbował na siłę „ulepszać” czegoś, czego sprzętowo nie udźwignie.

Samsung 65 S90D z matrycą QD-OLED został przetestowany w trybie Filmmaker, który jest stosowany przez producenta od lat, aby zapewnić najlepsze możliwe ustawienia obrazu. W tym trybie telewizor oferuje naprawdę przyzwoity obraz, ale z pewnymi niedociągnięciami, które warto zauważyć. W przypadku balansu bieli w treściach HD widz może odczuwać dominację koloru czerwonego. Taki efekt może prowadzić do wrażenia, że niektóre odcienie skóry są nienaturalne a całość scenerii będzie za ciepła, a to z kolei może wpływać na immersję w oglądanym materiale. W scenach, gdzie subtelne różnice w kolorze mają kluczowe znaczenie, te zniekształcenia mogą być szczególnie zauważalne. Podobne odczucia mogą występować również w treściach 4K HDR. Zmiany w balansu bieli w tym przypadku mogą być analogiczne, z widocznym mniejszym rozjazdem koloru czerwonego. To także może powodować, że pewne detale i kolory nie będą odwzorowane w pełni, sprawiając że obraz traci na naturalności.

Jeśli chodzi o kontrast, gamma prezentuje się całkiem nieźle, jednak nadal można zauważyć pewne błędy. Wartości gamma są poniżej referencyjnego poziomu 2.4, co może skutkować rozjaśnionymi jasnymi partiami obrazu oraz przyciemnionymi ciemnymi, w których może brakować detali. To ograniczenie może powodować, że w niektórych scenach brakować będzie głębi oraz szczegółowości, co z kolei wpływa na ogólną jakość prezentacji. Z drugiej strony, krzywa EOTF dotycząca kontrastu w treściach 4K HDR wypada naprawdę dobrze, pokazując, że telewizor potrafi dobrze oddać różnice w jasności. Mimo to, warto zauważyć, że wartości te są nieco poniżej idealnego poziomu na wykresie, wskazując potrzebę dalszej optymalizacji w tym zakresie.

Samsung S90D w trybie Filmmaker oferuje solidne odwzorowanie barw, ale wymaga pewnych poprawek, aby w pełni wykorzystać potencjał telewizora, zwłaszcza w kontekście różnych typów treści.

Przyjrzeliśmy się też uważnie temu, jak Blaupunkt radzi sobie z kolorami w trybie filmowym i tutaj sprawa jest, krótko mówiąc, dwojaka. Ponownie musimy wyraźnie oddzielić to, co widzimy w standardowym formacie SDR, od tego, co dzieje się po włączeniu HDR-u, bo to dwa zupełnie inne światy. Zacznijmy od tej lepszej strony medalu. Jeśli planujecie na tym telewizorze oglądać klasyczną telewizję, YouTube’a czy starsze filmy, możecie liczyć na naprawdę nieźle zestrojone barwy. W naszym testowym egzemplarzu balans bieli w trybie filmowym wypadł nadwyraz poprawnie, co nas szczerze zaskoczyło. Oczywiście, żeby nie było zbyt różowo, dopatrzyliśmy się pewnych mankamentów. Patrząc na wykresy gammy, zauważyliśmy, że procesor ma problem z odpowiednim przyciemnieniem obrazu w jego najjaśniejszych partiach. Do tego dochodzi dość mocne, momentami zbyt agresywne nasycenie czerwieni, co skutkowało widocznymi błędami w odwzorowaniu niektórych odcieni. Mimo to, w ogólnym rozrachunku, obraz w SDR jest po prostu solidny i da się go oglądać bez grymasu na twarzy. Niestety, czar pryska w momencie, gdy wchodzimy ponownie w świat HDR. Tutaj Blaupunkt zachowuje się tak, jakbyśmy nagle przełączyli go w tryb sklepowy, i to w jego najgorszym wydaniu. Nadmiar niebieskiego koloru w balansie bieli jest tak duży, że aż wali po oczach, psując jakikolwiek realizm sceny. Do tego dochodzi fakt, że telewizor bardzo swobodnie interpretuje jasność, co przy analizie krzywej EOTF jasno pokazało, że przez większość czasu kolory wydają się po prostu sprane i pozbawione głębi. To zresztą idealnie widać po błędach kolorystycznych, które w tym trybie stają się ewidentne. Ponownie zostajemy więc z tym samym wnioskiem: Blaupunkt w trybie SDR wygląda znacznie lepiej i naturalniej niż w HDR, który sprawia wrażenie dodanego na siłę, bez odpowiedniego dopracowania.

Po przeprowadzeniu kalibracji telewizor Samsung S90D w trybie filmowym zyskuje na jakości bardziej, niż można było się spodziewać. Balans bieli dla treści HD i 4K HDR został dostosowany niemal do perfekcji. Chociaż można zauważyć niewielkie niedociągnięcia, są one na tyle subtelne, że nie mają znaczącego wpływu na ogólną jakość obrazu. Kolory stały się bardziej zharmonizowane, co sprzyja naturalnemu odwzorowaniu detali, szczególnie w scenach wymagających precyzyjnego odwzorowania barw. Warto zaznaczyć, że ten model, w tym rozmiarze, korzysta z matrycy QD-OLED, która oferuje szersze pokrycie palety barw w porównaniu do innych rozmiarów tego modelu wyposażonych w matrycę WOLED.

Kontrast również znacząco się poprawił. Po kalibracji wykres gamma jest znacznie bliżej oczekiwanej linii, co zapewnia lepszą równowagę pomiędzy jasnymi a ciemnymi tonami obrazu. Krzywa EOTF, która przed kalibracją wskazywała na problemy z prześwietlonymi scenami, teraz pokazuje znacznie lepsze wyniki. Taki efekt umożliwia zachowanie większej ilości detali w jasnych partiach obrazu, zwłaszcza w materiałach HDR.

Może brzmieć to jak żart – wyciąganie profesjonalnej aparatury pomiarowej do telewizora za około tysiąc złotych / 250 dolarów ale nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy tego nie sprawdzili. Pytanie brzmi: czy tak tani sprzęt w ogóle daje nam jakiekolwiek pole do manewru w kwestii kalibracji? Ku pewnie waszemu zdziwieniu, odpowiedź brzmi: tak, i to jak najbardziej. W menu Blaupunkta UGC5500S znaleźliśmy zaskakująco dużo opcji, które pozwoliły nam realnie popracować nad obrazem. Nie są to tylko puste suwaki; to konkretne narzędzia, dzięki którym mogliśmy zrobić użytek z naszych sensorów pomiarowych i oprogramowania. W trybie SDR efekty było widać gołym okiem. Udało nam się skutecznie wyeliminować problem, o którym pisaliśmy wcześniej – czyli to nadmierne, wręcz sztuczne nasycenie czerwieni. Naprawiliśmy też kwestię nieprawidłowego przyciemniania najjaśniejszych partii obrazu. Po kalibracji obraz w standardowym formacie stał się znacznie bardziej zrównoważony i po prostu poprawny. Jeśli chodzi o HDR, sytuacja znów była bardziej skomplikowana. Co prawda udało nam się „okiełznać” ten agresywny niebieski nalot w balansie bieli, ale widać było, że walczymy trochę na marne. Nawet po zmianie ustawień telewizor wciąż próbował po swojemu ingerować w obraz, jakby elektronika wiedziała lepiej od nas, jak ma wyglądać scena. Do tego dochodzi bariera sprzętowa, której nie przeskoczy żaden suwak – kolory w HDR nadal pozostają niedosycone. Wynika to po prostu z jakości samej matrycy; ona fizycznie nie potrafi wykrzesać z siebie tych najbardziej soczystych barw. Podsumowując ten wątek: jeśli ktoś z Was zapyta, czy da się skalibrować telewizor za „tysiaka”, odpowiadamy z pełnym przekonaniem: da się.

Telewizor doskonale radzi sobie z wygładzaniem przejść tonalnych sprawiając, że kolory płynnie przechodzą jeden w drugi, tworząc naturalny obraz. Wbudowana funkcja redukcji szumu może dodatkowo usprawnić te przejścia, co bywa przydatne w określonych sytuacjach. Warto jednak pamiętać, że aktywowanie tej opcji może prowadzić do zbytniego wygładzenia pożądanej struktury ziarna filmowego, co z kolei może wpłynąć na autentyczność i klimat obrazu. Dlatego zaleca się ostrożność w korzystaniu z tej funkcji, aby nie stracić charakteru i głębi treści.

Model Samsung S90D skutecznie przetwarza materiały w niższych rozdzielczościach. Można to dostrzec w prezentowanym obrazie. Sylwetka modelki jest wyraźna i naturalnie odwzorowana, a szczegóły są zachowane. Dodatkowo, gałęzie drzew są dobrze zdefiniowane, nie wykazując widocznych poszarpanych krawędzi, które mogłyby pogorszyć jakość obrazu. Dzięki efektywnemu skalowaniu, nawet materiały o niższej rozdzielczości prezentują się atrakcyjnie na ekranie, co z pewnością ucieszy użytkowników korzystających z różnorodnych źródeł treści, takich jak standardowa telewizja kablowa czy antenowa.

Jeśli liczycie na to, że procesor w tym modelu w magiczny sposób "naprawi" słabej jakości sygnał z kablówki czy stare filmy z YouTube’a, to musimy Was rozczarować. Zdolności tego telewizora kończą się na absolutnie podstawowym upscalingiem, czyli po prostu rozciągnięciu obrazu do wyższej rozdzielczości. Robi to poprawnie o tyle, że obraz nie jest rozmazany, ale nie ma tu mowy o żadnym inteligentnym wyostrzaniu czy dodawaniu detali. Co gorsza, Blaupunkt jest całkowicie pozbawiony jakichkolwiek funkcji redukujących niechciane przejścia tonalne. Jeśli w oglądanym materiale pojawia się tzw. banding (czyli brzydkie "schody" zamiast gładkiego przejścia kolorów, np. na niebie), to ten telewizor wyświetli je Wam w całej okazałości. Dodatkowo, telewizor ma tendencję do lekkiego przycinania krawędzi obrazu. Zamiast wyświetlać 100% tego, co wysyła źródło, Blaupunkt nieco powiększa kadr, przez co tracimy detale znajdujące się przy samych brzegach ekranu. Podsumowując: w kategorii cyfrowego "polepszania" obrazu, Blaupunkt wypada po prostu słabo. Dostajemy surowy, nieobrobiony sygnał, ze wszystkimi jego wadami.

Telewizor S90D, wyposażony w matrycę o częstotliwości odświeżania 120 Hz, a w odpowiedniej konfiguracji PC nawet 144 Hz, zapewnia znakomitą płynność ruchu. Samsung stawia na różnorodność ustawień wyrazistości obrazu w skali dziesięciopunktowej, co daje użytkownikom swobodę w dostosowywaniu wyświetlania do własnych preferencji. W testach z UFO matryca OLED pokazuje swoje atuty, eliminując jakiekolwiek smużenie. Błyskawiczna reakcja pikseli sprawia, że dynamiczne ruchy są wiernie odwzorowywane.

Podobne wyniki można zaobserwować w przypadku innych rozmiarów tego modelu z matrycą WOLED, które także oferują znakomitą płynność obrazu. Technologia organiczna, w tym przypadku, jest uznawana za jedną z najlepszych na rynku. Obraz Samsunga S90D niezależnie od typu matrycy jest niezwykle ostry i szczegółowy, co sprawia, że telewizor ten idealnie sprawdza się w dynamicznych scenach, zarówno podczas gier, jak i transmisji sportowych. Dodatkowo, jego możliwości w zakresie odświeżania i wyrazistości sprawiają, że każdy ruch jest płynny i naturalny, co z pewnością zadowoli nawet najbardziej wymagających użytkowników.

Jeśli chodzi o płynność ruchu, Blaupunkt nie ma się czym bronić. Matryca 60 Hz w tej cenie to standard, więc nikt z nas nie liczył na idealnie ostry obraz w szybkich scenach akcji czy podczas meczu. Jednak największą bolączką tego modelu jest to, że w menu nie znajdziecie żadnych cyfrowych upłynniaczy. Producent nie dał nam żadnego pola do manewru – nie da się niczego wygładzić ani dostosować obrazu do własnych upodobań. Obraz jest zawsze "surowy" i dostajemy go dokładnie takim, jakim przesyła go źródło. Dla fanów kinowego "skakania" obrazu to może i dobrze, ale cała reszta musi się po prostu przyzwyczaić do braku jakiegokolwiek wspomagania ruchu.

Telewizor S90D to doskonałe rozwiązanie dla graczy, oferujące szereg zaawansowanych funkcji, które podnoszą jakość rozgrywki na nowy poziom. Wyposażony w standard HDMI 2.1, model obsługuje nowoczesne technologie, takie jak VRR (Variable Refresh Rate) oraz ALLM (Auto Low Latency Mode). Dzięki tym rozwiązaniom obraz jest niezwykle płynny, a reakcje na komendy błyskawiczne, co jest kluczowe w dynamicznych tytułach. Dodatkowo, S90D obsługuje HLG (Hybrid Log-Gamma) oraz synchronizację obrazu G-Sync i FreeSync. Umożliwia to idealne połączenie z konsolą Xbox, PlayStation czy PC, eliminując problemy z tearingiem i stutteringiem. Wbudowany system operacyjny oferuje aplikację Xbox Game Pass, dając dostęp do ogromnej biblioteki gier bezpośrednio z poziomu telewizora. Takie rozwiązanie sprawia, że granie staje się jeszcze bardziej wygodne i dostępne. Funkcja Game Bar zapewnia szybki dostęp do istotnych informacji, takich jak aktualne ustawienia, statystyki wydajności oraz możliwość dostosowania opcji obrazu. Umożliwia to modyfikację parametrów wyświetlania w locie, co jest niezwykle przydatne podczas intensywnych rozgrywek. Mimo braku wsparcia dla Dolby Vision, Samsung S90D nadal oferuje znakomitą jakość obrazu w HDR, co pozwala na pełne wykorzystanie potencjału gier i filmów. W rezultacie, S90D stanowi wyjątkowe połączenie nowoczesnych technologii, doskonałej jakości obrazu oraz intuicyjnych funkcji, idealnych dla każdego miłośnika gier.

Jeśli chodzi o granie na Blaupunkcie, to cudów się nie spodziewaliśmy i faktycznie – lista funkcji nie jest zbyt długa. Mamy tu jednak dwie ciekawostki, o których warto wspomnieć, bo w tej cenie mogą być dla niektórych z Was istotne. Pierwszym plusem jest to, że telewizor całkiem sprawnie wykrywa podpiętą konsolę. Dzięki funkcji ALLM (Auto Low Latency Mode) sprzęt sam wie, kiedy zaczynacie rozgrywkę i automatycznie przełącza się w tryb z niskim opóźnieniem. To wygodne, bo nie trzeba za każdym razem grzebać w ustawieniach, żeby input lag nie psuł zabawy. Druga sprawa to prawdziwa ciekawostka, która nas zaskoczyła. Mimo że to panel 60 Hz, Blaupunkt potrafi wyświetlić obraz w 120 Hz przy rozdzielczości Full HD. Jasne, tracimy wtedy detale 4K, ale dla osób grających w bardziej dynamiczne, sieciowe strzelanki, gdzie płynność jest ważniejsza niż rozdzielczość, to naprawdę fajny i niespodziewany dodatek w tak tanim sprzęcie. Poza tymi dwoma punktami nie znajdziecie tu jednak nic więcej. Nie ma zaawansowanych systemów poprawy płynności dla graczy czy rozbudowanych pasków menu gamingowego. To prosty ekran do okazjonalnego pogrania.