Samsung R85H / R86H vs TCL A400U

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Samsung R85H / R86H
3 291 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

TCL A400U
6 999 zł

R85H / R86H / Micro RGB

Info

A400U / Premium Wallpaper

Dostępne przekątne: 55”65”75”85”

Dostępne przekątne: 55”65”75”85”98”

Test Samsung R85H / R86H Główne zdjęcie
Test TCL A400U Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Tizen

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.7

7.8

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    7.3

    7.5

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    7.6

    7.3

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    7.2

    7.0

  • Granie na konsoli

    8.9

    8.8

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.0

    8.5

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    7.3

    8.5

  • Funkcje użytkowe

    7.3

    7.8

  • Aplikacje

    9.3

    9.6

  • Jakość dźwięku

    7.1

    6.7

Zalety

  • Dobra czerń i kontrast - Matryca VA + strefowe wygaszanie

  • Wysoka jasność HDR - ok. 1000 nit

  • Bardzo szeroka paleta barw i ich objętość

  • Wysokie odświeżanie przydatne do sportu i gier. Do 144 Hz / 240Hz w PC

  • 4x HDMI 2.1

  • Rozbudowane funkcje dla graczy (ALLM, VRR, niski inputlag, G-Sync)

  • Szybki i funkcjonalny system Tizen (7 lat wsparcia)

  • Wsparcie dla Dolby Atmos

  • Regulowany rozstaw i wysokość nóżek

  • Świetny stosunek cena/jakość

  • Bardzo dobra czerń i wysoki kontrast dzięki podświetleniu Mini LED + matrycy VA

  • Wysoka jasność zapewniająca efektowny HDR i komfortowe oglądanie w dzień

  • Wierne odwzorowanie obrazu po kalibracji

  • Rozbudowane funkcje dla graczy: VRR, ALLM, niski input lag

  • Wysokie odświeżanie do 144 Hz w 4K i 288 Hz w Full HD przy współpracy z komputerem

  • Google TV z szerokim wyborem aplikacji

  • Smukła, płaska obudowa i bardzo dobra jakość wykonania

Wady

No like
  • Niewielka liczba stref wygaszania

  • Podświetlenie RGB nie zawsze jest wstanie oddać swój pełen potencjał

  • Widoczne smużenie matrycy VA

  • Brak Dolby Vision / DTS:X

  • Słaba obróbka cyfrowa obrazu przez zastosowanie starszego procesora MediaTek Pentonic 700

  • Tylko dwa wejścia HDMI 2.1, w tym jedno współdzielone z eARC

  • Błyszczący ekran bardzo słabo tłumi odbicia

  • Ograniczone kąty widzenia

  • Płaski dźwięk

Czy warto kupić? Werdykt

R85H to przede wszystkim bardzo uniwersalny telewizor, który dobrze sprawdza się właściwie w każdym zastosowaniu. Oferuje dobrą czerń, wysoką jasność, nasycone kolory i szybką matrycę, więc równie dobrze odnajduje się przy filmach, sporcie, graniu czy zwykłej telewizji. Do tego dochodzi rozbudowany system Tizen, komplet najważniejszych funkcji dla graczy i przyzwoite zachowanie w jasnym pomieszczeniu. Nie jest to model, który od pierwszych minut robi takie wrażenie jak najlepsze OLED-y producenta, ale trudno wskazać w nim jedną cechę, która mocno ograniczałaby jego zastosowanie. I właśnie ta wszechstronność jest jego największą zaletą.

Najwięcej uwagi przy R85H przyciąga oczywiście nowe podświetlenie Micro RGB. W naszych testach rzeczywiście pokazało ono pewną przewagę nad klasycznym Mini-LED-em, choć nie zawsze tak dużą, jak można byłoby oczekiwać po materiałach producenta. Najlepiej widać ją na prostszych fragmentach obrazu, gdzie intensywne czerwienie, zielenie czy błękity potrafią wyglądać naprawdę efektownie. Nieco lepiej wypadają również kąty widzenia, bo kolory oglądane z boku zachowują swoje nasycenie lepiej niż w typowych telewizorach LCD. Z drugiej strony w bardziej złożonych scenach pełny potencjał trójkolorowego podświetlenia nie zawsze jest wykorzystywany. Stosunkowo niewielka liczba stref lokalnego wygaszania ogranicza precyzję sterowania światłem, a przy bardzo nasyconych elementach czasami można zauważyć delikatne przenikanie koloru na sąsiednie jasne fragmenty obrazu. Podświetlenie RGB daje mu realne korzyści, ale nie zmienia całkowicie jego charakteru.

Dlatego R85H traktowalibyśmy przede wszystkim jako nieco lepszą i ciekawszą alternatywę dla QN80H, a nie model, który trzeba kupić za wszelką cenę właśnie ze względu na nowe podświetlenie. Ostatecznie największą siłą tego modelu nie jest jedna konkretna technologia, ale to, że dobrze sobie radzi z niemal każdym zadaniem.

Czy warto kupić TCL A400U? Tak, bo to jeden z tych telewizorów, przy których dopłata do wyższej serii nie zawsze ma większy sens. W filmach dostajemy to, czego zwykle oczekuje się od dobrego telewizora: bardzo dobrą czerń, mocny efekt HDR i naturalny obraz, szczególnie po kalibracji. Jasności nie zabraknie również w ciągu dnia, choć ze względu na błyszczącą matrycę lepiej nie ustawiać go naprzeciwko dużego okna. Całość uzupełnia smukła, starannie wykonana obudowa. A400U nie udaje obrazu na ścianie tak przekonująco jak niektóre telewizory z kategorii „tapeta”, ale jako elegancki model do salonu prezentuje się bardzo dobrze.

Kupując go, nie trzeba też wybierać między telewizorem do filmów a ekranem do grania. A400U obsługuje 4K przy 120 Hz, również w Dolby Vision, a niski input lag sprawia, że sterowanie pozostaje szybkie i bezpośrednie. Przy komputerze można wykorzystać nawet 144 Hz w 4K albo 288 Hz w Full HD. To poziom możliwości, przy którym trudno uzasadnić dopłatę do droższego modelu samymi funkcjami dla graczy. Na co dzień telewizor również nie rozczarowuje. Google TV działa sprawnie, aplikacje uruchamiają się bez irytujących opóźnień, a korzystanie z całego urządzenia jest po prostu wygodne.

Nie oznacza to jednak, że A400U sprawdzi się w każdym domu. Jeśli często oglądamy zwykłą telewizję albo inne materiały słabszej jakości, procesor Pentonic 700 nie zawsze poradzi sobie z ich poprawą tak, jak moglibyśmy oczekiwać. Podobne ograniczenie ma nieco droższy C7L, więc dopiero przesiadka do wyraźnie wyższej serii, takiej jak C8L, przynosi pod tym względem zauważalną zmianę. Przed zakupem warto też sprawdzić, ile urządzeń chcemy podłączyć. Dwa wejścia HDMI 2.1, z których jedno zajmuje eARC, mogą okazać się niewystarczające przy dwóch konsolach i soundbarze. Sam soundbar dobrze jest zresztą uwzględnić w budżecie, bo wbudowane głośniki wyraźnie nie dorównują możliwościom obrazu.

Jeśli jednak szukamy telewizora głównie do filmów, streamingu i grania, TCL A400U jest jednym z najbardziej przekonujących zakupów w klasie średniej w 2026 roku. Droższe modele potrafią więcej, ale nie każda z tych przewag będzie miała znaczenie podczas codziennego oglądania. Tutaj dostajemy bardzo dobry obraz, rozbudowane możliwości i świetne wykonanie, bez konieczności płacenia za funkcje, których możemy później nie zobaczyć. Dlatego właśnie TCL A400U jest wg. nas jednym z najbardziej opłacalnych telewizorów 2026 roku.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Premium
Rodzaj podstawy
Nogi
Centralna
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Regulacja wysokości, regulacja szerokości
Regulacja wysokości
Montaż na płasko
Tak
Tak
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

7.9/10

8/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 150 (10 x 15)

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 576 (18 x 32)

Kontrast:

Test Samsung R85H / R86H Kontrast i detale w czerni

Wynik

182,800:1

Test Samsung R85H / R86H Kontrast i detale w czerni

Wynik

46,750:1

Test Samsung R85H / R86H Kontrast i detale w czerni

Wynik

22,450:1

Test Samsung R85H / R86H Kontrast i detale w czerni

Wynik

10,900:1

Test Samsung R85H / R86H Kontrast i detale w czerni

Wynik

9,050:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

170,250:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

41,700:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

24,500:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

22,550:1

Test TCL A400U Kontrast i detale w czerni

Wynik

8,550:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Samsung R85H korzysta z podświetlenia Micro RGB ze strefowym wygaszaniem i pod względem czerni potrafi wypaść naprawdę dobrze. W testowanej przez nas wersji 55-calowej naliczyliśmy około 150 stref, więc nie jest to poziom najbardziej rozbudowanych Mini-LED-ów, gdzie liczba ta potrafi iść już w tysiące. Mimo tego w wielu scenach algorytm lokalnego wygaszania radzi sobie całkiem skutecznie. Przy większych, jasno oddzielonych obiektach na ciemnym tle czerń jest głęboka, a kontrast potrafi zrobić bardzo dobre wrażenie. Nieźle kontrolowany jest też efekt halo, więc podczas typowego oglądania R85H rzeczywiście potrafi pokazać zalety lokalnego wygaszania. Ograniczenia niewielkiej liczby stref wychodzą jednak przy bardziej wymagających materiałach, szczególnie wtedy, gdy na ekranie pojawia się dużo bardzo małych, jasnych elementów. Dobrym przykładem są sceny z rozgwieżdżonym niebem. W takich sytuacjach telewizor potrafi praktycznie zrezygnować z lokalnego wygaszania, przez co czerń mocno się podnosi i obraz traci sporą część swojego kontrastu. Co ciekawe, podobne zachowanie zauważyliśmy nawet wtedy, gdy jasnych punktów było już znacznie mniej, więc wygląda na to, że jest to bardziej kwestia sposobu działania algorytmu niż wyłącznie fizycznej liczby stref. Ogólnie jednak czerń R85H wypada poprawnie. W większości materiałów lokalne wygaszanie spełnia jednak swoje zadanie i pozwala uzyskać znacznie lepszą czerń niż w telewizorach bez niego.

Czerń w TCL A400U wypada świetnie, nawet zaskakująco. W testowanej wersji 65-calowej zastosowano 576 stref wygaszania, które skutecznie oddzielają jasne obiekty od ciemnego tła. W większości naszych scen kontrast wynosił od około 22 500:1 do 41 700:1, a w najbardziej sprzyjającym ujęciu przekroczył 170 000:1. Wieczorem obraz ma dzięki temu bardzo dobrą głębię, a czerń nie przypomina szarej poświaty znanej ze zwykłych ekranach LCD bez wygaszania. Co ciekawe, testowany przez nas C7L w tym samym rozmiarze miał ponad 1000 stref, a wyniki kontrastu były bardzo podobne, miejscami nawet gorsze. A400U pokazuje więc, że sama liczba stref nie przesądza o efekcie. Równie ważne jest to, jak telewizor nimi steruje, i tutaj TCL wykonał naprawdę dobrą robotę.

Oczywiście są sceny, w których podświetlenie dochodzi do swoich granic. Gdy na czarnym tle pojawia się dużo drobnych, jasnych elementów, wokół nich można dostrzec efekt halo, czyli świetlistą obwódkę. Strefy obejmują zbyt duży obszar, żeby podświetlić każdy taki szczegół bez rozjaśniania jego otoczenia. W naszym najtrudniejszym ujęciu kontrast spadł do około 9000:1, ale nawet wtedy nie wyglądało to źle. Nie jest to idealna czerń w każdej sytuacji, jednak przez większość seansu A400U daje pod tym względem naprawdę dużo powodów do zadowolenia.

Jakość efektu HDR

5.6/10

6.1/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 96.9%, BT.2020: 92.7%
DCI P3: 93.7%, BT.2020: 73.5%

Pomiar jasności w HDR:

Test Samsung R85H / R86H Jakość efektu HDR

Wynik

860 nit

Test Samsung R85H / R86H Jakość efektu HDR

Wynik

214 nit

Test Samsung R85H / R86H Jakość efektu HDR

Wynik

758 nit

Test Samsung R85H / R86H Jakość efektu HDR

Wynik

235 nit

Test Samsung R85H / R86H Jakość efektu HDR

Wynik

912 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

1226 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

264 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

636 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

217 nit

Test TCL A400U Jakość efektu HDR

Wynik

1434 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: HDR10+

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

TCL A400U

Samsung R85H / R86H

Jeżeli chodzi o jasność, R85H wypada naprawdę przyzwoicie. W większości naszych scen testowych telewizor osiąga okolice 800–900 nitów, a przy większych jasnych elementach potrafi przebić 1000 nitów. Nie są to oczywiście wartości z poziomu najdroższych Mini-LED-ów, ale do oglądania filmów i seriali w HDR spokojnie wystarczą i efekt potrafi być już naprawdę wyraźny. Problem pojawia się znowu w bardziej wymagających scenach, gdzie mamy mały, jasny element na bardzo ciemnym tle. Tutaj telewizor potrafi mocno ograniczyć jego jasność, żeby nie rozświetlać zbyt dużej części ekranu. W naszych pomiarach takie drobne światła schodziły nawet w okolice 200–250 nitów, więc widać, że niewielka liczba stref w połączeniu z konkretnym zachowaniem algorytmu ma tutaj swoje konsekwencje. Na szczęście nie jest to coś, co przeszkadza przez cały czas. W typowych, mieszanych scenach HDR R85H wygląda dobrze i potrafi dać odpowiednią dynamikę obrazu. Po prostu przy bardzo małych punktach światła nie ma co oczekiwać efektu tak mocnego jak w telewizorach z dużo większą liczbą stref czy OLEDach.

Kolory

Podświetlenie Micro RGB ma poprawiać przede wszystkim reprodukcję kolorów i jeżeli spojrzymy wyłącznie na plansze testowe, faktycznie to widać. R85H osiąga około 97% pokrycia palety DCI-P3 i aż 92% BT.2020. To wyniki praktycznie nieosiągalne dla klasycznych telewizorów Mini-LED i właśnie tutaj najlepiej widać potencjał podświetlenia RGB. Trochę inaczej wygląda to jednak w samych filmach. Kiedy zaczynamy oceniać kolory w rzeczywistych bardziej złożonych scenach, gamut potrafi się wyraźnie zawęzić i przewaga podświetlenia RGB nie jest już aż tak duża, jak sugerowałyby plansze syntetyczne. Nadal są to dobre wyniki, ale widać, że strefowe sterowanie kolorowym podświetleniem ma tutaj spore znaczenie. Telewizor potrafi więc wyświetlić bardzo szeroką paletę barw, tylko nie zawsze wykorzystuje ją w pełni podczas normalnego oglądania.

TCL A400U potrafi pokazać naprawdę mocny HDR. Na planszach testowych szczytowa jasność sięga około 2000 nitów, a w jaśniejszych scenach filmowych zmierzyliśmy od około 1200 do ponad 1400 nitów. To bardzo dobre wyniki, które przekładają się na intensywne odbicia słońca i wyraźny blask jasnych fragmentów obrazu. W takich ujęciach trudno narzekać na brak mocy. Nie zawsze jednak jest równie efektownie. Kiedy na ciemnym tle pojawiają się niewielkie światła, algorytm musi zdecydować, jak mocno rozświetlić obejmujące je strefy. Większa jasność oznaczałaby też bardziej widoczną poświatę wokół obiektów, dlatego A400U stawia na zachowanie głębokiej czerni. W naszych najtrudniejszych scenach drobne światła osiągały przez to tylko około 220–260 nitów. Nadal pozostają widoczne, ale tracą intensywność, której oczekiwalibyśmy po tak jasnym telewizorze. To kompromis typowy dla wielu Mini LED-ów z tej półki cenowej. Podświetlenie ma duży zapas mocy, ale liczba stref ogranicza precyzję jego wykorzystania. Tutaj widać też przewagę C7L, który dzięki większej liczbie stref potrafi pokazać część takich elementów jaśniej.

Kolory

Kolory wypadają dobrze, choć nie osiągają takiego nasycenia jak w nowych modelach SQD Mini LED. A400U korzysta z luminoforu PFS i pokrywa około 94% palety DCI-P3 oraz 74% BT.2020. W filmach HDR daje to soczyste, dobrze nasycone barwy. DCI-P3, w której mieści się większość wykorzystywanych w nich kolorów, jest pokryta niemal w całości. Pewne braki widać przede wszystkim w najbardziej nasyconych zieleniach. Nie będą one tak intensywne jak na ekranach potrafiących wyświetlić szerszą paletę, ale w większości filmów trudno będzie zwrócić na to uwagę. Łatwiej dostrzec różnicę w grach z mocno nasyconymi, neonowymi kolorami, które częściej sięgają poza możliwości tej matrycy.

Barwy fabrycznie

5.4/10

6.2/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

W trybie Filmmaker nasz egzemplarz R85H w SDR wypadł poprawnie, ale było kilka rzeczy, które od razu rzuciły się w pomiarach. W balansie bieli wraz ze wzrostem jasności zaczynało przybywać czerwieni, a jednocześnie ubywało niebieskiego. W efekcie jaśniejsze partie obrazu miały lekko zbyt ciepły odcień. Do tego dochodziła gamma, która tylko na początku trzymała się wartości docelowej. Później stopniowo opadała, przez co większość obrazu była trochę zbyt mocno rozjaśniona. Połączenie tych dwóch rzeczy przełożyło się też na kolory – błędy rosły szczególnie w jaśniejszych i bardziej nasyconych próbkach. Nie wyglądało to źle, ale jak na tryb Filmmaker liczyliśmy na trochę większą dokładność. Co ciekawe, w HDR nasz egzemplarz poradził sobie wyraźnie lepiej. Balans bieli był znacznie równiejszy i przez większą część zakresu poszczególne składowe trzymały się blisko siebie. Dopiero w najjaśniejszych partiach zaczynało brakować czerwieni, przez co biel delikatnie zmieniała swój charakter. Bardzo dobrze wyglądała za to krzywa EOTF, która niemal przez cały zakres prowadziła jasność zgodnie z wartościami docelowymi. Nie oznacza to, że kolory w HDR były już idealne. W Colour Checkerze nadal widać pewne odchylenia, szczególnie przy części bardziej nasyconych barw, ale błędy są wyraźnie mniejsze niż w SDR.

Na ustawieniach fabrycznych tryb Filmmaker w A400U wypada całkiem poprawnie, szczególnie przy zwykłej telewizji i filmach SDR. Widać jednak niewielki niedobór czerwieni. Biel ma przez to lekko zielonkawy odcień, a twarze bywają trochę zbyt blade. Nie rzuca się to mocno w oczy w każdej scenie, ale przy ujęciach z dużą ilością bieli lub czerwieni łatwiej dostrzec ten zafarb. Są też drobne nierówności w jasności. Ciemne fragmenty zostają nieco rozjaśnione, natomiast część jaśniejszych odcieni jest za mocno przygaszona. Da się z tym spokojnie oglądać, choć jest jeszcze co poprawiać.

Więcej uwag dotyczy HDR. Fabrycznie telewizor za mocno rozjaśnia obraz, co dobrze widać na wykresie EOTF. Nie chodzi tu o sam blask słońca czy lamp, bo te powinny być intensywne. Jaśniejsze robią się również twarze i otoczenie, które w filmie miały wyglądać spokojniej. W efekcie scena traci trochę głębi i wygląda tak, jakby ktoś podkręcił jej jasność. Do tego najjaśniejsze biele delikatnie wpadają w chłodne odcienie. Najbardziej przydałoby się więc uporządkować sposób wyświetlania HDR, bo na ustawieniach fabrycznych A400U dodaje od siebie "więcej", niż powinien w trybie Filmmaker.

Barwy po kalibracji

8.6/10

8.9/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Po kalibracji R85H pokazuje, że ma naprawdę spore możliwości w kwestii odwzorowania barw. Najlepiej wypadł SDR, gdzie balans bieli udało się niemal idealnie wyrównać, a gamma przez większość zakresu trzyma się bardzo blisko wartości docelowej. Przełożyło się to również na bardzo niskie błędy w Colour Checkerze, więc tutaj właściwie trudno znaleźć coś, do czego można byłoby się mocniej przyczepić. W HDR poprawa również jest wyraźna, chociaż tutaj pewnych rzeczy nie da się już tak dobrze skorygować. Przy najwyższych poziomach jasności zaczyna odzywać się charakter samego podświetlenia i poszczególne składowe balansu bieli zaczynają się rozjeżdżać. Podobnie jest z najbardziej nasyconymi barwami, które nie zawsze trafiają dokładnie tam, gdzie powinny. Mimo tych ograniczeń całościowo obraz jest znacznie dokładniejszy niż na ustawieniach fabrycznych, a największą różnicę zdecydowanie zobaczymy w SDR. Jest jednak jedna rzecz, której kalibracja nie jest w stanie poprawić. Przy mocno nasyconych elementach kolor potrafi delikatnie przechodzić na znajdujące się obok jasne fragmenty obrazu. Najłatwiej zauważyć to na bieli, która może złapać lekki odcień sąsiadującej barwy. Nie pojawia się to w każdej scenie, ale kiedy materiał jest odpowiednio wymagający, efekt potrafi być widoczny. To raczej cecha samego sposobu działania podświetlenia RGB niż kwestia ustawień obrazu.

TCL A400U bardzo dobrze poddaje się kalibracji i pozwala poprawić większość niedociągnięć fabrycznego trybu Filmmaker. W SDR udało się niemal idealnie wyrównać balans bieli. Zniknął niedobór czerwieni, więc biel i szarości nie mają już zielonkawego zabarwienia, a twarze odzyskały naturalny wygląd. Poprawiło się również oddawanie jasności. Poza niewielkimi odchyleniami w najciemniejszych i najjaśniejszych fragmentach telewizor trzyma się wzorca, bez niepotrzebnego rozjaśniania czy przygaszania obrazu.

Najważniejsza zmiana dotyczy jednak HDR. Dzięki dostępnej regulacji jasności szczytowej udało się opanować rozjaśnienie widoczne na ustawieniach fabrycznych. Potwierdzają to również pomiary w scenach filmowych, a nie tylko na planszach testowych. Twarze i tło nie są już sztucznie rozświetlone, a jasne elementy nadal mają odpowiednią siłę. Błędy w teście Color Checker w HDR przeważnie mieszczą się poniżej 2, co jest bardzo dobrym wynikiem. Nie wszystko jest idealne, bo w najjaśniejszych bielach pozostaje lekko chłodny odcień, ale całościowo obraz jest znacznie wierniejszy. To właśnie tę poprawę opisaliśmy wcześniej przy porównaniu scen z „Pana” i „Billy’ego Lynna”. A400U pozwala dopracować HDR tak, żeby zachować zarówno szczegóły, jak i właściwą jasność całej sceny. Takiej możliwości brakowało w innych modelach TCL, gdzie regulacja jasności szczytowej była niemożliwa. Tutaj producent udostępnił ją użytkownikowi i widać, że była potrzebna. Po kalibracji A400U pokazuje film bez zbędnego podbijania obrazu.

Płynność przejść tonalnych

8.9/10

9.4/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Samsung R85H całkiem dobrze radzi sobie z płynnością przejść tonalnych i podczas normalnego oglądania nie jest to element, który szczególnie zwraca na siebie uwagę. Na jasnych gradientach przejścia są w większości równe i dopiero przy dokładniejszym przyjrzeniu się można zauważyć drobne odcięcia pomiędzy niektórymi poziomami jasności. Nie są one jednak mocne i raczej nie wpływają wyraźnie na odbiór obrazu. W ciemniejszych partiach wygląda to bardzo podobnie. Tutaj również da się czasem wychwycić niewielkie schodki pomiędzy zbliżonymi odcieniami, ale nie ma problemu z mocnym bandingiem czy wyraźnym rozbijaniem gradientów. Zarówno jasne niebo, mgła, jak i ciemniejsze cienie są wyświetlane płynnie i bez większych problemów.

TCL A400U bardzo dobrze radzi sobie z przejściami tonalnymi w materiałach 4K. W jasnych scenach trudno doszukać się jakichkolwiek problemów. Niebo czy delikatna poświata wokół słońca wyglądają gładko, bez widocznych pasów i granic między odcieniami. Kolory płynnie przechodzą jeden w drugi, więc nic nie odciąga uwagi od oglądanego filmu. Drobne niedoskonałości pojawiają się dopiero w najciemniejszych scenach, blisko czerni. Można tam dostrzec lekkie stopniowanie odcieni, ale trzeba się przyjrzeć, żeby je wychwycić. Podczas normalnego oglądania raczej nie będzie przeszkadzać. To bardzo dobry wynik i jedna z mocniejszych stron A400U.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

7.5/10

5.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
No
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

W R85H za obróbkę obrazu odpowiada Micro RGB AI Processor. Nazwa jest nowa, ale jeśli chodzi o samo skalowanie słabszych materiałów, charakter pracy telewizora pozostał bardzo podobny do tego, co Samsung pokazywał już wcześniej. I akurat nie ma w tym nic złego, bo producent od lat radzi sobie z tym elementem całkiem dobrze. Materiały o niższej rozdzielczości są wyświetlane czysto, kontury nie robią się przesadnie miękkie, a telewizor nie próbuje też sztucznie wyciągać detali za wszelką cenę. Efekt jest po prostu wyważony i przy zwykłej telewizji czy starszych nagraniach R85H radzi sobie tak, jak można oczekiwać po Samsungu z tej półki. Nadal pozostał tylko drobny minus w postaci overscanu, którego przy najniższych rozdzielczościach nie da się całkowicie wyłączyć. Osobną kwestią jest dodatkowa obróbka słabszych źródeł. R85H potrafi wygładzić posterizację i trochę uporządkować mocniej skompresowany obraz, ale tutaj warto podkreślić to, że robi to stosukowo agresywnie. Przy mocniejszych ustawieniach, funkcja "redukcja szumów" zaczyna usuwać nie tylko artefakty kompresji, ale też drobne detale i naturalne ziarno filmu. Najlepiej więc korzystać z niej tylko wtedy, gdy materiał faktycznie tego potrzebuje.

TCL A400U poprawnie skaluje obraz z niższych rozdzielczości do 4K. Kontury są wyraźne, a drobne szczegóły pozostają czytelne, więc starsze filmy czy zwykła telewizja wyglądają całkiem dobrze. Nie ma też problemu z overscanem, czyli przycinaniem brzegów obrazu. Nawet przy materiale w bardzo niskiej rozdzielczości telewizor pokazuje cały kadr.

Znacznie słabiej radzi sobie z usuwaniem niedoskonałości mocno skompresowanych nagrań. A400U, podobnie jak C7L, korzysta ze starszego układu Pentonic 700. Funkcja wygładzania przejść tonalnych wprawdzie jest dostępna, ale w praktyce daje bardzo niewiele. Widoczne pasy między odcieniami pozostają na ekranie, a po jej włączeniu mogą pojawić się jeszcze dodatkowe artefakty. To jedna ze słabszych stron tego modelu. Dobrej jakości materiały wyglądają gładko, co opisaliśmy wcześniej, ale jeśli niedoskonałości są już zapisane w nagraniu, A400U niewiele potrafi z nimi zrobić.

Smużenie i płynność ruchu

7.4/10

7.7/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
144Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Tak, 120Hz (rozdwojone kontury)
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Tak, 240Hz (rozdwojone kontury)
Spadek jasności przy użyciu BFI
73%
14%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (1080p@240Hz):

Smużenie (1080p@288Hz):

R85H korzysta z matrycy 144 Hz, więc pod względem płynności ruchu wypada dobrze. W filmach i telewizji najważniejsze jest jednak nie samo maksymalne odświeżanie, ale możliwość dopasowania sposobu wyświetlania ruchu do własnych preferencji. Samsung daje tutaj rozbudowaną funkcję „Wyrazistość ruchu”, dzięki której możemy zostawić bardziej kinowy charakter obrazu albo mocniej go wygładzić.

Dodatkowe herce ponad 120 Hz wykorzystamy przede wszystkim po podłączeniu komputera, dlatego w tej kategorii nie traktujemy ich jako szczególnej przewagi. Warto natomiast zwrócić uwagę na sam czas reakcji matrycy. Ponieważ R85H korzysta z panelu VA, za szybko poruszającymi się obiektami może pojawiać się delikatne smużenie. Na jasnym tle jest ono mało widoczne, ale w ciemniejszych scenach ślad staje się wyraźniejszy. To typowa cecha tego rodzaju matryc i właśnie tam najłatwiej ją zauważyć.

TCL A400U ma matrycę 144 Hz, więc dobrze nadaje się do sportu i grania. W filmach można dodatkowo dopasować płynność za pomocą ustawień „Wyrazistość ruchów”. Dostępne są dwa suwaki: „Redukcja rozmazania” i „Redukcja migotania”. Pozwalają poprawić czytelność szybkiego ruchu i złagodzić skokowe przesunięcia kamery. Nie trzeba od razu ustawiać ich wysoko, szczególnie jeśli chcemy zachować kinowy wygląd filmu.

Sam czas reakcji matrycy wypada przyzwoicie, choć smużenie matrycy VA jest widoczne. W teście UFO przy 120 Hz za obiektem pozostaje rozmyty ślad, a jego drobne szczegóły tracą ostrość. Nie są to bardzo długie smugi, ale z pewnością nie jest to poziom najlepszych matryc LCD na rynku. Funkcja BFI, która krótkimi przerwami w wyświetlaniu obrazu ma poprawiać jego ostrość w ruchu, niewiele tutaj zmienia. Pojawiają się za to podwójne kontury, więc trudno uznać ją za szczególnie przydatną. Natomiast spadek jasności po jej włączeniu jest niewielki i wynosi około 14% więc warto z nią poeksperymentować we własnym zakresie.

Funkcje dla graczy

9.6/10

9.8/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 240Hz
    48 - 288Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    No
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Samsung od kilku lat mocno rozwija funkcje dla graczy i R85H właściwie niczego ważnego tutaj nie brakuje. Telewizor obsługuje 4K przy 120 Hz, VRR oraz ALLM, więc bez problemu wykorzystamy możliwości PlayStation 5 czy Xboxa Series X. Poprawnie działa również HGiG, dzięki czemu po odpowiednim ustawieniu HDR w konsoli gry zachowują właściwą jasność i nie tracimy niepotrzebnie detali w najjaśniejszych fragmentach obrazu. Jedynym większym brakiem pozostaje Dolby Vision Gaming, którego Samsung w żadnymze swoich telewizorów nie obsługuje.

Bardzo przydatny jest też Game Bar, czyli podręczne menu wywoływane bez wychodzenia z gry. Możemy szybko sprawdzić liczbę klatek, działanie VRR czy zmienić najważniejsze ustawienia związane z samym obrazem. Samsung dorzuca również kilka mniej oczywistych funkcji, jak możliwość zmiany proporcji obrazu czy Game Motion Plus, który może dodatkowo upłynnić gry działające w 30 lub 60 klatkach. Oczywiście odbywa się to kosztem wyższego input lagu (okolice 55 ms), ale przy spokojniejszych tytułach dla części osób może być ciekawym dodatkiem.

TCL A400U ma bardzo rozbudowane możliwości dla graczy, mimo że jego wygląd sugeruje raczej telewizor do eleganckiego salonu. Obsługuje 120 Hz w Full HD, 1440p i 4K, więc pozwala wykorzystać szybkie tryby dostępne na konsolach. Po podłączeniu komputera można uzyskać 144 Hz w 4K lub nawet 288 Hz w Full HD. Przy szybkich grach daje to sporo swobody w wyborze między szczegółowością obrazu a płynnością. Jest też VRR, który dopasowuje odświeżanie do liczby klatek i ogranicza rozrywanie obrazu, gdy gra nie utrzymuje stałej wydajności. Jego zakres wynosi 48–288 Hz, przy czym najwyższa wartość dotyczy Full HD. ALLM automatycznie przełącza ekran w tryb gry, a użytkownicy Xboksa mogą korzystać z Dolby Vision również przy 120 Hz.

Na pochwałę zasługuje poprawnie działające HGiG. Pozwala ustawić HDR na konsoli bez sytuacji, w której telewizor dodatkowo zmienia wygląd planszy i utrudnia ocenę, kiedy powinien zniknąć wzór testowy. Nie oznacza to idealnej jasności obrazu w samym trybie gry, o czym pisaliśmy przy kalibracji, ale konfiguracja HDR przebiega prawidłowo. Całość uzupełnia czytelny Game Bar. Można w nim szybko sprawdzić liczbę klatek, aktywny format HDR czy działanie VRR, a także sięgnąć po dodatkowe narzędzia, takie jak celownik i lupa. Najważniejsze opcje są pod ręką, bez wychodzenia do pełnego menu ustawień.

Input lag

9.6/10

10/10

SDR

1080p60
18 ms
14 ms
1080p120
13 ms
9 ms
2160p60
18 ms
14 ms
2160p120
13 ms
9 ms

HDR

2160p60
17 ms
13 ms
2160p120
12 ms
8 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
14 ms
2160p120 DV
10 ms

Input lag w R85H jest niski, choć nie rekordowy. Przy 120 Hz wynosi około 12–13 ms, a przy 60 Hz około 17–18 ms. W praktyce nie ma to większego znaczenia, bo sterowanie jest równie szybkie i responsywne.

A400U reaguje na polecenia z pada bardzo szybko. Przy 60 Hz opóźnienie wynosi 13–14 ms, a przy 120 Hz spada do 8–9 ms w SDR i HDR10. To świetne wyniki, również do szybkich strzelanek i gier sieciowych. Równie dobrze wypada Dolby Vision: 14 ms przy 60 Hz i 10 ms przy 120 Hz oznacza, że korzystanie z tego formatu nie wiąże się z odczuwalnym pogorszeniem sterowania. Pod względem input laga trudno się tutaj do czegokolwiek przyczepić.

Współpraca z komputerem

8/10

8.5/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Średnia
Bardzo dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Słaba
Średnia
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
13ms
9ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
144Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

R85H ma sporo do zaoferowania również po podłączeniu komputera. W 4K możemy wykorzystać pełne 144 Hz, a jeśli zależy nam przede wszystkim na jak największej liczbie klatek, po zejściu do Full HD telewizor pozwala podbić odświeżanie aż do 240 Hz. Do tego dochodzi obsługa G-Sync i FreeSync oraz niski input lag, więc pod względem grania R85H może spokojnie pełnić rolę dużego monitora dla graczy. Trochę słabiej wypada natomiast czytelność tekstu. Telewizor poprawnie obsługuje chromę 4:4:4, więc teoretycznie mamy wszystko, czego potrzeba do ostrego wyświetlania czcionek. W praktyce na części z nich widać jednak drobne kolorowe artefakty, szczególnie przy ciemnym tekście i kontrastowych krawędziach. Nie jest to problem, który uniemożliwia normalną pracę, ale jeśli planujemy siedzieć blisko ekranu i korzystać z R85H głównie jako monitora do tekstu, warto mieć to na uwadze. Do grania na PC sprawdzi się zdecydowanie lepiej.

TCL A400U bardzo dobrze współpracuje z komputerem, przede wszystkim dzięki rozbudowanym możliwościom w grach. Obsługa 4K przy 144 Hz czy 288Hz w Full HD, działający G-Sync i input lag na poziomie 9 ms pozwalają komfortowo grać również w szybkie tytuły.

Czytelność tekstu zależy jednak od ustawionego odświeżania. Przy 120 Hz czcionki wyglądają niemal wzorowo, niezależnie od wielkości i koloru. Po przełączeniu na 144 Hz pojawia się problem z poziomymi liniami liter, szczególnie tych ciemniejszych. Są wyraźnie przygaszone względem pionowych, przez co drobny tekst wygląda nierówno, mimo zachowania chromy 4:4:4. Jeżeli A400U ma służyć również jako monitor do pracy, najlepiej zostać przy 120 Hz, a wyższe odświeżanie włączać do grania. To pewna niedogodność, ale dotyczy głównie osób siedzących blisko ekranu i pracujących z małymi czcionkami. Przy graniu czy korzystaniu z komputera z kanapy nie będzie to duży problem.

Kąty widzenia

4.8/10

3.6/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
80%
79%

Kąty widzenia w R85H są raczej poprawne i właściwie tylko tyle dobrego można o nich powiedzieć. To nadal matryca VA, a tego typu panele nie są najlepszym wyborem, kiedy często oglądamy telewizor pod większym kątem. Wraz z przesuwaniem się na bok obraz traci na kontrascie, a czerń zaczyna robić się coraz bardziej szara. R85H ma jednak pewną przewagę nad klasycznymi telewizorami z matrycą VA. Dzięki trójkolorowemu podświetleniu RGB kolory pod kątem nie tracą nasycenia aż tak szybko i efekt ich "wypłukiwania" jest trochę mniej widoczny. Natomiast, jeżeli często oglądamy telewizor w większym gronie i część osób siedzi mocno z boku, na rynku znajdziemy ekrany, które radzą sobie z tym zadaniem zdecydowanie lepiej.

Kąty widzenia nie są najmocniejszą stroną TCL A400U. Zastosowana matryca VA dobrze radzi sobie z czernią podczas oglądania na wprost, ale z boku kolory tracą nasycenie, a obraz staje się mniej kontrastowy. Nie jest to najgorszy wynik wśród telewizorów z takim panelem, jednak przy szerszym ustawieniu kanapy różnica między miejscem na środku a tym na skraju będzie widoczna. Do ekranów IPS, a tym bardziej OLED-ów, wyraźnie tutaj brakuje. A400U najlepiej więc oglądać możliwie na wprost, jeśli chcemy zachować pełne nasycenie kolorów i dobrą czerń.

Sprawność ekranu w dzień

7.3/10

8.5/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Błyszcząca
Tłumienie odbić
Dobre
Słabe
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Bardzo dobra

Jasność matrycy

TCL A400U: 1227 cd/m2

Samsung R85H / R86H: 726 cd/m2

W jasnym pomieszczeniu R85H wypada całkiem dobrze, choć sporo zależy tutaj od ustawienia lokalnego wygaszania. Do oglądania w ciągu dnia polecamy ustawić je na poziom Wysoki, ponieważ telewizor wyraźnie zwiększa wtedy swoją jasność. Przy dużych jasnych powierzchniach osiąga około 600 nitów, a na mniejszych fragmentach potrafi zbliżyć się nawet do 1000 nitów, dzięki czemu obraz pozostaje dobrze czytelny również przy mocniejszym świetle w salonie. Satynowa powłoka radzi sobie z odbiciami przyzwoicie i w większości przypadków nie zamienia ekranu w lustro, choć mocne źródła światła nadal będą oczywiście widoczne.

Trzeba jednak pamiętać, że ustawienie Wysokie oznacza bardziej agresywną pracę algorytmu lokalnego wygaszania. Dlatego podczas wieczornego oglądania polecamy przełączyć je na poziom Niski. Telewizor nie świeci wtedy aż tak mocno, ale za to lepiej zachowuje detale w najjaśniejszych partiach obrazu, co po zmroku jest naszym zdaniem znacznie ważniejsze niż nieco wyższa jasność.

Lokalne wygaszanie

5%

10%

20%

30%

40%

50%

60%

70%

80%

90%

100%

Niskie

445

485

517

532

537

542

551

556

556

573

556

W telewizorach mających pełnić rolę ozdoby wnętrza często spotykamy matowe ekrany, które ograniczają odbicia i pomagają uzyskać wygląd obrazu na ścianie. TCL A400U idzie inną drogą. Ma w pełni błyszczącą powłokę, na której niestety wyraźnie odbijają się okna i lampy. Widać to również podczas oglądania, szczególnie gdy jasne odbicie wypada na ciemniejszym fragmencie filmu. Na plus wypada za to zachowanie czerni i kolorów w oświetlonym pokoju. Obraz nie robi się mleczny, a barwy pozostają dobrze nasycone.

Największym atutem A400U w dzień jest jednak jasność. Średnia z pomiarów wyniosła około 1300 nitów, a nawet przy całym ekranie wypełnionym bielą telewizor utrzymywał około 700 nitów. To bardzo dobry wynik, który pozwala komfortowo oglądać telewizję również w mocno oświetlonym salonie. Trzeba tylko rozsądnie wybrać miejsce ustawienia ekranu. A400U ma dość mocy, żeby poradzić sobie z jasnym otoczeniem, ale nie usunie nią odbicia dużego okna znajdującego się dokładnie naprzeciwko.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED RGB
Mini-LED PFS LED
Wersja oprogramowania podczas testów
1204
v8-0012t01-lf1v641.003171
Procesor obrazu
mt5896 2,5GB RAM

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Samsung R85H / R86H Szczegóły dotyczące matrycy
Test TCL A400U Szczegóły dotyczące matrycy

Samsung R85H / R86H

TCL A400U

Funkcje telewizora

7.3/10

7.8/10

  • System
    Tizen
    Google TV
  • Szybkość działania
    Bardzo dobra
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Samsung R85H / R86H Funkcje telewizora
Test Samsung R85H / R86H Funkcje telewizora
Test Samsung R85H / R86H Funkcje telewizora
Test Samsung R85H / R86H Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora
Test TCL A400U Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth, Samsung Q-Symphony (Rozszerzenie głośników TV)
    Bluetooth, Samsung Q-Symphony (Rozszerzenie głośników TV)

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Nie
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Tak
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje telewizyjne

Jeżeli R85H ma służyć również do oglądania klasycznej telewizji, Samsung oferuje tutaj właściwie wszystko, czego można oczekiwać od współczesnego modelu. Obsługa kanałów jest wygodna, przewodnik programowy czytelny, a przełączanie pomiędzy stacjami nie trwa przesadnie długo. Do dyspozycji mamy też standardowy zestaw tunerów oraz obsługę modułów CI+. Szkoda jedynie, że Samsung od pewnego czasu ogranicza część bardziej tradycyjnych funkcji, z których kiedyś słynęły rozbudowane telewizory. Widać, że dla producenta znacznie ważniejszy stał się dziś streaming i cały ekosystem Smart TV. Nie znajdziemy w nim chociażby możliwości nagrywania kanałów telewizyjnych na pamieć USB czy dzielenia ekranu poprzez PiP.

Funkcje Smart TV

Za tę część odpowiada dobrze znany Tizen. System działa sprawnie i daje dostęp do praktycznie wszystkich popularnych aplikacji VOD, więc Netflix, Disney+, Max, Prime Video, YouTube czy inne lokalne serwisy znajdziemy bez większego problemu. Sam interfejs jest dość rozbudowany i na początku wymaga chwili przyzwyczajenia, ale później poruszanie się po nim jest już bardzo wygodne. Samsung rozwija też rzeczy wykraczające poza samo oglądanie filmów i seriali. SmartThings pozwala połączyć R85H z urządzeniami inteligentnego domu i sterować nimi bezpośrednio z ekranu. Jest AirPlay, przesyłanie obrazu ze smartfona, a także Multi View, jeśli chcemy wyświetlić obok siebie dwa różne źródła. Trudno więc zarzucić systemowi cokolwiek pod względem możliwości.

Google TV

Google TV w A400U działa sprawnie i pozwala wygodnie korzystać z telewizora bez podłączania dodatkowej przystawki. Wybór aplikacji jest szeroki, więc łatwo znaleźć coś do oglądania, a przy szukaniu konkretnego filmu przydaje się wyszukiwanie głosowe po polsku. Zamiast mozolnie wybierać kolejne litery pilotem, wystarczy powiedzieć tytuł. Bez większych komplikacji można też przesłać na ekran treści z telefonu. Nieco mniej możliwości dostają osoby oglądające tradycyjną telewizję. Brak nagrywania na USB oznacza, że ulubionego programu nie zapiszemy na później bez pomocy zewnętrznego dekodera.

Funkcje użytkowe

A400U ma kilka praktycznych udogodnień. Można na przykład podłączyć słuchawki Bluetooth i jednocześnie pozostawić włączone głośniki telewizora. Są jednak pewne braki, szczególnie dla osób korzystających z tradycyjnej telewizji. Programu nie nagramy na USB, nie ma też możliwości wyświetlenia dwóch źródeł jednocześnie w trybie obrazu w obrazie. Warto również przemyśleć podłączenie dodatkowego sprzętu. Spośród czterech wejść HDMI tylko dwa obsługują wysokie odświeżanie w 4K, a jedno z nich służy także do podłączenia nagłośnienia przez eARC. Jeśli zajmiemy je soundbarem, dla konsoli lub komputera pozostanie już tylko jedno takie wejście. Przy jednej konsoli to żaden kłopot, ale przy bardziej rozbudowanym zestawie może zabraknąć miejsca.

Pilot

Przy tak dopracowanym wyglądzie A400U szkoda, że podobnej uwagi nie poświęcono pilotowi. Duża, plastikowa obudowa z mnóstwem przycisków wygląda dość zwyczajnie na tle tak wykonanego telewizora. Bardziej minimalistyczny pilot, taki jak w C8L, znacznie lepiej pasowałby do charakteru tego modelu. A400U jest oczywiście tańszym urządzeniem, ale skoro wygląd stanowi jeden z jego głównych atutów, to czemu by nie? 😉. W samej obsłudze pilot sprawdza się dobrze i nie wymaga celowania w ekran, choć wieczorem przydałoby się podświetlenie przycisków.

Aplikacje

9.3/10

9.6/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
OK
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

9.1/10

9.4/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
No
Yes
WebP
No
Yes
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Wbudowany odtwarzacz multimediów radzi sobie z większością popularnych formatów wideo, audio i foto. Menu działa płynnie, a miniatury wczytują się bez opóźnień nawet w katalogach z setkami plików. Przy zdjęciach bez problemu otworzymy pliki JPEG, PNG czy BMP w wysokiej rozdzielczości, choć lista obsługiwanych formatów ma luki. Najbardziej doskwiera brak wsparcia dla HEIC (zdjęcia z iPhone'a) czy bardziej niszowych formatów jak WebP, GIF czy TIFF. Do tradycyjnego pokazu zdjęć z wakacji odtwarzacz jednak w zupełności wystarczy. Choć zgadujemy, że wiele osób zapewne częściej skorzysta z funkcji bezprzewodowego przesyłania zdjęć bezpośrednio ze smartfona. 😉

Wbudowany odtwarzacz USB w TCL A400U radzi sobie bardzo dobrze. Otworzył niemal wszystkie sprawdzane przez nas pliki wideo, zdjęcia i utwory muzyczne, więc do odtworzenia własnych materiałów z pendrive’a zazwyczaj wystarczy to, co telewizor oferuje od razu po wyjęciu z pudełka. Drobne zastrzeżenie dotyczy braku obsługi napisów w formacie .txt. Jeśli mamy starszą kolekcję filmów z takimi napisami, może to wymagać ich konwersji lub zainstalowania innego odtwarzacza. Przy popularnych formatach .srt i .sub tego problemu nie ma.

Dźwięk

7.1/10

6.7/10

  • Maksymalna głośność
    89dB
    82dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Sekcja audio w R85H jest bardzo zbliżona do tego, co Samsung oferuje w modelu QN80H. Dostajemy tutaj system stereo 2.0 o łącznej mocy 30 W, który dobrze sprawdza się w codziennym użytkowaniu. Dialogi są wyraźne, głosy lektorów i prezenterów brzmią czytelnie, a przy serialach czy zwykłej telewizji raczej nie będziemy mieli powodów do narzekań. Gorzej robi się wtedy, gdy zależy nam na bardziej efektownym dźwięku. Bas jest dość przeciętny, a przy scenach akcji brakuje masy i głębi, dlatego do filmów czy gier zdecydowanie warto pomyśleć o dodatkowym soundbarze. Samsung dorzuca za to kilka ciekawych funkcji. Jest obsługa Dolby Atmos, a także Q-Symphony, które pozwala połączyć głośniki telewizora z kompatybilnym soundbarem Samsunga i wykorzystać oba zestawy jednocześnie. Tradycyjnie zabrakło natomiast obsługi formatów DTS. Dla większości użytkowników nie będzie to dziś duży problem, ale osoby nadal korzystające z płyt Blu-ray lub własnej biblioteki filmów mogą odczuć ten brak.

Dźwięk w TCL A400U jest niestety równie płaski jak jego obudowa. Wbudowany zestaw 2.0 o mocy 20 W wystarcza do oglądania wiadomości czy zwykłych programów telewizyjnych, ale przy filmach i muzyce wyraźnie brakuje mu basu. Eksplozje nie mają odpowiedniej siły, a muzyka brzmi dość lekko. Smukła konstrukcja ma tu swoją cenę, dlatego do filmowych seansów warto pomyśleć o soundbarze, najlepiej z osobnym subwooferem. Telewizor obsługuje Dolby Atmos i DTS, więc dodatkowe nagłośnienie pozwoli też lepiej wykorzystać przestrzenne ścieżki dźwiękowe.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

89dBC (Max)

75dBC

82dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy