Samsung OLED 48 S90D lub S94D to najmniejszy model z tej serii i mieliśmy okazję sprawdzić, co potrafi. Już na pierwszy rzut oka widać, że radzi sobie świetnie z detalami w ciemnych scenach jak to na OLEDa przystało. Warto jednak wspomnieć, że wersja 48-calowa różni się od większych modeli. Jasność jest nieco niższa, a matryca ma wykończenie satynowe zamiast błyszczącego. W dzień może wpłynąć to na odbiór obrazu. Jednak niezależnie od wariantu, OLED zawsze robi wrażenie. Głębia czerni jest niesamowita, a kontrast sprawia, że nawet najbardziej wymagające sceny wyglądają kinowo. Jeżeli chodzi o materiały wysokiej jakości, to telewizor tutaj dosłownie błyszczy – jasne elementy w ciemnych kadrach dosłownie wyskakują z ekranu. Fabryczne ustawienia kolorów mogłyby być lepsze, ale po kalibracji telewizor pokazuje pełnię swoich możliwości. Podczas oglądania z różnych miejsc w pokoju zauważyliśmy, że szerokie kąty widzenia robią swoje – obraz pozostaje wyraźny i pełen szczegółów, nawet patrząc z boku. System Tizen okazał się wygodny w obsłudze – aplikacje takie jak Netflix czy Prime Video były na wyciągnięcie ręki. Brakuje kilku mniej popularnych aplikacji, co może być minusem, ale dla nas to nie było problemem. Sam interfejs działał płynnie, bez żadnych zacięć. Podczas oglądania sportu i dynamicznych filmów telewizor pokazał, co potrafi. Matryca 144 Hz eliminuje smużenie, a szybkie akcje są wyświetlane płynnie i bez zakłóceń. Jak wygląda granie na telewizorze? To poprostu czysta przyjemność. Niski input lag i wsparcie dla 144 Hz sprawiły, że każda rozgrywka była responsywna i płynna, niezależnie od tego, czy graliśmy w dynamiczne FPS-y, czy spokojniejsze gry strategiczne. Samsung OLED 48' S90D/S94D to świetny wybór dla osób, które szukają mniejszego telewizora z doskonałą jakością obrazu i dodatkowymi funkcjami dla graczy. Nie jest pozbawiony kompromisów, ale w codziennym użytkowaniu radzi sobie naprawdę dobrze. Dla nas to kompaktowy sprzęt, który udowadnia, że rozmiar nie zawsze ma znaczenie.
Pomysł na serię The One praktycznie nie zmienił się od lat i w przypadku Philipsa PQS9001 jest to jednocześnie zaleta i jego największa bolączka. Nadal dostajemy uniwersalny telewizor ze średniej półki, którego głównym wyróżnikiem jest Ambilight. Światło podążające za obrazem potrafi zmienić atmosferę wieczornego seansu i dla wielu osób będzie najważniejszym argumentem za zakupem. Trudno się temu dziwić, bo kto polubił ten efekt, często nie chce już wracać do oglądania bez niego. Sama jakość obrazu jest dobra, ale bardzo podobny poziom widzieliśmy w tej serii już w poprzednich latach. Matryca VA zapewnia przyzwoitą czerń, kolory są dobrze nasycone, a jasność wystarcza do komfortowego oglądania w typowym salonie. Szkoda jednak, że Philips nie zrobił kolejnego kroku i nie zastosował choćby prostego lokalnego wygaszania. W ciemnym pokoju widać granatową czerń, a HDR, choć zauważalny, nie robi przez to większego wrażenia. Po tylu latach obecności The One na rynku oczekiwalibyśmy czegoś więcej.
Wyraźny postęp widać za to w Titan OS. W porównaniu z poprzednim rokiem, a szczególnie z wersją sprzed dwóch lat, system stał się znacznie przyjemniejszy w obsłudze. Przybyło trochę aplikacji, poprawiono wiele drobnych funkcji i usunięto irytujące błędy, na które wcześniej narzekaliśmy. Całość działa przyzwoicie, choć znów przeszkadza nam pilot wymagający celowania w telewizor. Philips uparcie pozostaje przy podczerwieni do zwykłego sterowania, mimo że obsługa głosu korzysta z łączności radiowej. Tym trudniej zrozumieć, dlaczego nie wykorzystano jej również do poruszania się po menu. The One ma też sporo do zaoferowania graczom. Cztery HDMI 2.1 i rozbudowane funkcje to jedno, ale największe wrażenie zrobił na nas czas reakcji matrycy. Nasz egzemplarz praktycznie nie smużył, nawet na ciemnych tłach, co w telewizorach LCD z matrycą VA jest rzadkością. Za to należą się Philipsowi duże brawa. Możliwość grania w 4K przy 144 Hz lub w Full HD przy 240 Hz dodatkowo zachęca do podłączenia komputera. Niestety także tutaj pozostał niedopracowany element: Dolby Vision w grach z Xboksa wiąże się z tak wysokim input lagiem.
PQS9000 pozostawia więc mieszane odczucia. Potrafi zaskoczyć świetnym ruchem i pokazuje, że Philips popracował nad systemem, ale w jakości obrazu brakuje podobnego kroku naprzód. To telewizor, który możemy polecić przede wszystkim miłośnikom Ambilightu. Jeżeli właśnie to oświetlenie przekonuje Was do Philipsa, zakup The One ma sporo sensu. Warto jednak sprawdzić, czy w podobnej cenie nie znajdziecie modelu Mini LED z dobrym lokalnym wygaszaniem, który zaoferuje głębszą czerń i bardziej efektowny HDR. Wtedy pozostaje zdecydować, co jest dla Was ważniejsze: klimat tworzony przez Ambilight czy lepsza jakość samego obrazu.