XIAOMI S Mini 2026 (85"-98") 144Hz vs Hisense UR8S

Większe wersje Xiaomi S Mini 2026 oferują pod względem HDR bardzo podobne możliwości. Szczytowa jasność sięga około 1000 nitów, co jak na telewizor z tej półki cenowej jest bardzo solidnym wynikiem. Najlepiej widać to w jasnych scenach, gdzie duże, mocno oświetlone fragmenty obrazu potrafią wyglądać naprawdę efektownie. Telewizor ma wystarczająco dużo zapasu jasności, aby HDR nie sprowadzał się jedynie do nieco jaśniejszego obrazu. Gorzej wypadają natomiast bardzo małe punkty świetlne pojawiające się na niemal całkowicie czarnym tle. W takich sytuacjach system lokalnego wygaszania mocno ogranicza ich jasność, aby nie rozświetlać sąsiednich fragmentów obrazu i zachować dobrą czerń. W efekcie niewielkie refleksy czy pojedyncze lampy nie mają takiej intensywności jak w znacznie droższych konstrukcjach. Jest to jednak typowe zachowanie telewizorów Mini LED i trudno traktować je jako coś wyjątkowego dla Xiaomi.

Kolory HDR

Równie podobnie wypada kwestia kolorów. Choć producent posługuje się określeniem QLED, za poszerzenie palety barw odpowiada tutaj luminofor PFS. W naszych pomiarach telewizor pokrył około 94% przestrzeni DCI-P3 oraz około 74% znacznie bardziej wymagającej BT.2020. W praktyce daje to dobrze nasycone kolory w większości materiałów HDR i trudno mówić tutaj o wyraźnych brakach. Ograniczenia pojawiają się przede wszystkim przy najbardziej nasyconych odcieniach zieleni, których telewizor nie jest już w stanie odwzorować w pełnym zakresie.

UR8S to Mini-LED z nieco wyższej półki, więc po jasności można było spodziewać się sporo. I faktycznie, na syntetycznej planszy szczytowa jasność sięgnęła około 2200 nitów. To bardzo dobry wynik, ale jak zwykle znacznie ważniejsze jest to, co telewizor robi już w normalnych scenach filmowych. Tutaj wyniki są trochę bardziej nierówne. W jasnych scenach, gdzie na ekranie jest dużo światła, UR8S potrafi pokazać naprawdę mocny HDR. Jasność dochodzi wtedy do około 1500 nitów, więc obraz jest bardzo intensywny i ma sporo „mocy”. Gorzej wygląda to przy małych, jasnych elementach na ciemnym tle. Telewizor wyraźnie je przygasza, żeby utrzymać dobrą czerń i nie dopuścić do zbyt dużej poświaty. W efekcie takie rzeczy jak pojedyncze gwiazdy czy drobne refleksy potrafią mieć zaledwie około 200 nitów. I tutaj HDR nie robi już takiego wrażenia. Widać więc, że algorytm lokalnego wygaszania działa skutecznie, ale ma też swój koszt – czasami po prostu za mocno poświęca jasność małych detali na rzecz kontrastu.

Kolory

W przypadku telewizorów RGB Mini-LED kolory warto oceniać trochę inaczej niż zwykle. Jeżeli spojrzymy wyłącznie na możliwości samego panelu, UR8S wypada świetnie. Zmierzyliśmy około 94% pokrycia BT.2020 i praktycznie pełne DCI-P3. To jedne z najwyższych wartości, jakie obecnie można spotkać w telewizorach LCD i właśnie tutaj najlepiej widać potencjał podświetlenia RGB. Problem w tym, że ten potencjał nie zawsze jest wykorzystywany w prawdziwych scenach. Kiedy wykonaliśmy te same pomiary na planszach z nałożonym tłem filmowym, nasycenie części kolorów zaczęło wyraźnie spadać. Poszczególne strefy nie zawsze są w stanie tak precyzyjnie sterować trzema składowymi RGB, gdy scena robi się bardziej złożona. Najbardziej widać to przy niebieskim i magencie. W prostych planszach testowych potrafią wyglądać bardzo mocno, ale w trudniejszych scenach próbki tych kolorów wyraźnie się kurczą. Czyli możliwości UR8S są ogromne, tylko nie w każdej scenie telewizor potrafi z nich w pełni skorzystać.

W większych wersjach Xiaomi S Mini 2026 najlepiej wypada tryb Film, choć również tutaj fabryczne ustawienia nie są pozbawione błędów. W SDR balans bieli był wyraźnie ocieplony przez zbyt dużą ilość czerwieni. W HDR sytuacja wyglądała odwrotnie – niebieskiego było za dużo, a czerwieni za mało, przez co obraz stawał się chłodniejszy. Do tego zarówno przebieg gammy w SDR, jak i krzywa EOTF w HDR znajdowały się nieco powyżej wartości referencyjnych. W praktyce oznaczało to lekko rozjaśniony obraz, szczególnie w średnich partiach jasności. Nie był to duży błąd, ale przy bardziej wymagających materiałach dało się zauważyć, że obraz nie jest odwzorowany całkowicie zgodnie z zamysłem twórców.

Do oceny kolorów fabrycznych wykorzystaliśmy tryb Filmmaker, który w założeniu powinien pokazywać obraz możliwie najbliższy temu, jak został przygotowany materiał. I jeżeli spojrzymy na sam balans bieli, UR8S wypada całkiem nieźle. Nie ma tutaj mocnego zafarbu, który od razu rzucałby się w oczy, chociaż wraz ze wzrostem jasności zaczyna pojawiać się trochę za dużo niebieskiego i czerwieni, przy jednoczesnym niedoborze zieleni. Błędy kolorów są przez to widoczne w pomiarach, ale sam obraz nie wygląda źle.

Znacznie większe zastrzeżenia mamy do tego, jak UR8S zarządza jasnością obrazu. W SDR gamma przez większość zakresu utrzymuje się w okolicach 1,9–2,0 zamiast docelowych 2,4. W praktyce oznacza to po prostu zbyt jasny obraz, szczególnie w średnich partiach. Cienie są za mocno wyciągnięte, przez co obraz traci trochę głębi. Podobną tendencję widać również w HDR. Krzywa EOTF przez sporą część zakresu znajduje się powyżej wartości referencyjnej, więc UR8S ponownie rozjaśnia obraz bardziej, niż powinien. Nie jest to kwestia braku jasności telewizora – tej ma przecież pod dostatkiem – tylko sposobu, w jaki nią zarządza. W efekcie materiały HDR potrafią wyglądać bardzo efektownie, ale nie zawsze dokładnie tak, jak powinny.

Po kalibracji udało się przede wszystkim wyrównać balans bieli, dzięki czemu zarówno w SDR, jak i HDR kolory wyglądają znacznie bardziej naturalnie. Poprawiliśmy również przebieg gammy, więc obraz w SDR nie jest już niepotrzebnie rozjaśniony i lepiej trzyma się wartości referencyjnych. Jedyna większa przypadłość pozostała w HDR. Xiaomi nadal zarządza jasnością trochę zbyt agresywnie i wyświetla część scen jaśniej, niż powinien. W większych rozmiarach wygląda to lepiej niż w wersjach 55–75 cali, ale krzywa EOTF wciąż przebiega nieco powyżej wzorca. W praktyce HDR jest więc delikatnie rozjaśniony, mimo że samo odwzorowanie kolorów po kalibracji wypada już bardzo dobrze.

Hisense daje całkiem sporo możliwości kalibracji i w SDR da się dzięki nim uzyskać naprawdę dobry efekt. Po korekcie balans bieli jest praktycznie równy w całym zakresie, a błędy kolorów spadają do bardzo niskich wartości. Tutaj UR8S można ustawić naprawdę precyzyjnie. Trochę inaczej wygląda HDR. Sam balans bieli również można wyraźnie poprawić, chociaż przy najwyższych jasnościach zaczynają pojawiać się większe odchylenia. Najciekawsze jest jednak zachowanie krzywej EOTF. Nawet po jej poprawnym ustawieniu na planszach testowych UR8S podczas oglądania filmów nadal potrafi interpretować jasność po swojemu. W zależności od sceny część obrazu jest delikatnie rozjaśniana, a część przyciemniana względem tego, jak powinna wyglądać. Pokazuje to, że algorytmy odpowiedzialne za sterowanie podświetleniem mają tutaj dość duży wpływ na końcowy obraz. Kalibracja pozwala więc bardzo dobrze poprawić kolory, ale nie jesteśmy w stanie całkowicie „wyłączyć” sposobu, w jaki UR8S zarządza jasnością w HDR.

Większe warianty Xiaomi S Mini 2026 również korzystają z procesora MT5896 i pod względem cyfrowej obróbki obrazu wypadają podobnie. Upscaling nie należy do mocnych stron tego modelu. Materiały w niskiej rozdzielczości są podciągane do 4K dość podstawowo i nie ma tutaj tak dobrego odzyskiwania drobnych detali, jak w bardziej dopracowanych telewizorach. W wersjach 85 i 98 cali pojawia się co prawda funkcja mająca ograniczać posteryzację, ale jej skuteczność jest bardzo mała. Po jej włączeniu trudno zauważyć realną poprawę, więc w scenach z widocznymi pasami między kolorami telewizor nadal niewiele potrafi z tym zrobić.

Dużym plusem UR8S jest zastosowanie procesora MediaTek Pentonic 800 i akurat cyfrowa obróbka obrazu jest jedną z mocniejszych stron tego modelu. Telewizor bardzo dobrze radzi sobie z wygładzaniem przejść tonalnych, szczególnie w materiałach gorszej jakości. Funkcja odpowiedzialna za ten efekt działa skutecznie, ale nie ingeruje przy tym przesadnie w obraz. Nawet na średnim ustawieniu potrafi wyraźnie ograniczyć widoczne pasy i nierówności bez mocnego rozmywania detali. Bardzo dobrze wypada też sam upscaling. Materiały w niższej rozdzielczości są wyświetlane czysto, krawędzie wyglądają naturalnie, a obraz nie jest przesadnie wyostrzony. UR8S po prostu bardzo dobrze radzi sobie ze słabszym sygnałem i pod tym względem jest to jedna z jego wyraźniejszych zalet.

Największa różnica pomiędzy poszczególnymi rozmiarami Xiaomi S Mini 2026 dotyczy częstotliwości odświeżania matrycy. Warianty 55–75 cali korzystają z panelu 60 Hz, co w praktyce oznacza wyraźnie mniejszą płynność ruchu niż w większych wersjach. Najłatwiej zauważyć to podczas oglądania sportu, dynamicznych scen czy grania, gdzie obraz nie jest tak gładki i wyraźny w ruchu.

UR8S został wyposażony w matrycę o natywnym odświeżaniu 180 Hz, więc już na starcie daje bardzo duże możliwości jeżeli chodzi o płynność ruchu. Sam panel radzi sobie tutaj naprawdę dobrze, chociaż nadal widać pewne ograniczenia typowe dla matryc VA. Smużenie jest stosunkowo niewielkie jak na ten typ ekranu, ale przy szybszym ruchu (zwłaszcza na ciemniejszych tłach) nadal da się je zauważyć, szczególnie jeżeli porównamy ten sam obraz z telewizorami OLED.

Mniejsze wersje Xiaomi S Mini 2026 mają niestety spore ograniczenie dla graczy – matrycę 60 Hz. W 4K jesteśmy więc ograniczeni do 60 kl./s i nie wykorzystamy w pełni możliwości PS5 czy Xboxa Series X. Da się co prawda uruchomić 120 Hz, ale dopiero po zejściu z rozdzielczością do 1080p lub 1440p. Poza tym jest już całkiem sensownie. Telewizor obsługuje ALLM i sam przełącza się w tryb gry po wykryciu konsoli. Jest też Game Bar, z którego można szybko podejrzeć najważniejsze ustawienia związane z graniem. Największe zastrzeżenie mamy do HGiG. Plansze kalibracji HDR na PS5 i Xboxie nie pokrywają się z faktycznymi możliwościami telewizora. Jeżeli ustawimy HDR dokładnie według nich, część najjaśniejszych elementów może zostać po prostu przepalona.

Pod względem funkcji dla graczy UR8S wypada naprawdę bardzo dobrze. Telewizor obsługuje praktycznie wszystko, czego możemy oczekiwać po współczesnym ekranie do konsoli lub PC. Mamy ALLM, VRR, a także 4K przy 120 Hz. Jest również Dolby Vision w trybie gry, więc korzystając chociażby z Xboxa Series X nie musimy rezygnować z tego formatu HDR. Jeszcze większe możliwości dostają gracze PC. Matryca może pracować w 4K przy 180 Hz, a po zejściu do Full HD częstotliwość odświeżania może wzrosnąć nawet do 330 Hz. Do tego dochodzi Game Bar, z którego możemy szybko podejrzeć najważniejsze informacje i zmienić ustawienia związane z graniem. Jedynym wyraźnym brakiem jest poprawna implementacja HGiG. Po jej włączeniu telewizor nadal ingeruje w mapowanie jasności HDR, więc nie dostajemy tutaj efektu zgodnego z założeniami tego standardu. Poza tym jednak UR8S jest bardzo dobrze przygotowany zarówno pod konsole, jak i mocnego peceta.