XIAOMI S Mini 2026 (85"-98") 144Hz vs Samsung R85H / R86H

Większe wersje Xiaomi S Mini 2026 oferują pod względem HDR bardzo podobne możliwości. Szczytowa jasność sięga około 1000 nitów, co jak na telewizor z tej półki cenowej jest bardzo solidnym wynikiem. Najlepiej widać to w jasnych scenach, gdzie duże, mocno oświetlone fragmenty obrazu potrafią wyglądać naprawdę efektownie. Telewizor ma wystarczająco dużo zapasu jasności, aby HDR nie sprowadzał się jedynie do nieco jaśniejszego obrazu. Gorzej wypadają natomiast bardzo małe punkty świetlne pojawiające się na niemal całkowicie czarnym tle. W takich sytuacjach system lokalnego wygaszania mocno ogranicza ich jasność, aby nie rozświetlać sąsiednich fragmentów obrazu i zachować dobrą czerń. W efekcie niewielkie refleksy czy pojedyncze lampy nie mają takiej intensywności jak w znacznie droższych konstrukcjach. Jest to jednak typowe zachowanie telewizorów Mini LED i trudno traktować je jako coś wyjątkowego dla Xiaomi.

Kolory HDR

Równie podobnie wypada kwestia kolorów. Choć producent posługuje się określeniem QLED, za poszerzenie palety barw odpowiada tutaj luminofor PFS. W naszych pomiarach telewizor pokrył około 94% przestrzeni DCI-P3 oraz około 74% znacznie bardziej wymagającej BT.2020. W praktyce daje to dobrze nasycone kolory w większości materiałów HDR i trudno mówić tutaj o wyraźnych brakach. Ograniczenia pojawiają się przede wszystkim przy najbardziej nasyconych odcieniach zieleni, których telewizor nie jest już w stanie odwzorować w pełnym zakresie.

Jeżeli chodzi o jasność, R85H wypada naprawdę przyzwoicie. W większości naszych scen testowych telewizor osiąga okolice 800–900 nitów, a przy większych jasnych elementach potrafi przebić 1000 nitów. Nie są to oczywiście wartości z poziomu najdroższych Mini-LED-ów, ale do oglądania filmów i seriali w HDR spokojnie wystarczą i efekt potrafi być już naprawdę wyraźny. Problem pojawia się znowu w bardziej wymagających scenach, gdzie mamy mały, jasny element na bardzo ciemnym tle. Tutaj telewizor potrafi mocno ograniczyć jego jasność, żeby nie rozświetlać zbyt dużej części ekranu. W naszych pomiarach takie drobne światła schodziły nawet w okolice 200–250 nitów, więc widać, że niewielka liczba stref w połączeniu z konkretnym zachowaniem algorytmu ma tutaj swoje konsekwencje. Na szczęście nie jest to coś, co przeszkadza przez cały czas. W typowych, mieszanych scenach HDR R85H wygląda dobrze i potrafi dać odpowiednią dynamikę obrazu. Po prostu przy bardzo małych punktach światła nie ma co oczekiwać efektu tak mocnego jak w telewizorach z dużo większą liczbą stref czy OLEDach.

Kolory

Podświetlenie Micro RGB ma poprawiać przede wszystkim reprodukcję kolorów i jeżeli spojrzymy wyłącznie na plansze testowe, faktycznie to widać. R85H osiąga około 97% pokrycia palety DCI-P3 i aż 92% BT.2020. To wyniki praktycznie nieosiągalne dla klasycznych telewizorów Mini-LED i właśnie tutaj najlepiej widać potencjał podświetlenia RGB. Trochę inaczej wygląda to jednak w samych filmach. Kiedy zaczynamy oceniać kolory w rzeczywistych bardziej złożonych scenach, gamut potrafi się wyraźnie zawęzić i przewaga podświetlenia RGB nie jest już aż tak duża, jak sugerowałyby plansze syntetyczne. Nadal są to dobre wyniki, ale widać, że strefowe sterowanie kolorowym podświetleniem ma tutaj spore znaczenie. Telewizor potrafi więc wyświetlić bardzo szeroką paletę barw, tylko nie zawsze wykorzystuje ją w pełni podczas normalnego oglądania.

W większych wersjach Xiaomi S Mini 2026 najlepiej wypada tryb Film, choć również tutaj fabryczne ustawienia nie są pozbawione błędów. W SDR balans bieli był wyraźnie ocieplony przez zbyt dużą ilość czerwieni. W HDR sytuacja wyglądała odwrotnie – niebieskiego było za dużo, a czerwieni za mało, przez co obraz stawał się chłodniejszy. Do tego zarówno przebieg gammy w SDR, jak i krzywa EOTF w HDR znajdowały się nieco powyżej wartości referencyjnych. W praktyce oznaczało to lekko rozjaśniony obraz, szczególnie w średnich partiach jasności. Nie był to duży błąd, ale przy bardziej wymagających materiałach dało się zauważyć, że obraz nie jest odwzorowany całkowicie zgodnie z zamysłem twórców.

W trybie Filmmaker nasz egzemplarz R85H w SDR wypadł poprawnie, ale było kilka rzeczy, które od razu rzuciły się w pomiarach. W balansie bieli wraz ze wzrostem jasności zaczynało przybywać czerwieni, a jednocześnie ubywało niebieskiego. W efekcie jaśniejsze partie obrazu miały lekko zbyt ciepły odcień. Do tego dochodziła gamma, która tylko na początku trzymała się wartości docelowej. Później stopniowo opadała, przez co większość obrazu była trochę zbyt mocno rozjaśniona. Połączenie tych dwóch rzeczy przełożyło się też na kolory – błędy rosły szczególnie w jaśniejszych i bardziej nasyconych próbkach. Nie wyglądało to źle, ale jak na tryb Filmmaker liczyliśmy na trochę większą dokładność. Co ciekawe, w HDR nasz egzemplarz poradził sobie wyraźnie lepiej. Balans bieli był znacznie równiejszy i przez większą część zakresu poszczególne składowe trzymały się blisko siebie. Dopiero w najjaśniejszych partiach zaczynało brakować czerwieni, przez co biel delikatnie zmieniała swój charakter. Bardzo dobrze wyglądała za to krzywa EOTF, która niemal przez cały zakres prowadziła jasność zgodnie z wartościami docelowymi. Nie oznacza to, że kolory w HDR były już idealne. W Colour Checkerze nadal widać pewne odchylenia, szczególnie przy części bardziej nasyconych barw, ale błędy są wyraźnie mniejsze niż w SDR.

Po kalibracji udało się przede wszystkim wyrównać balans bieli, dzięki czemu zarówno w SDR, jak i HDR kolory wyglądają znacznie bardziej naturalnie. Poprawiliśmy również przebieg gammy, więc obraz w SDR nie jest już niepotrzebnie rozjaśniony i lepiej trzyma się wartości referencyjnych. Jedyna większa przypadłość pozostała w HDR. Xiaomi nadal zarządza jasnością trochę zbyt agresywnie i wyświetla część scen jaśniej, niż powinien. W większych rozmiarach wygląda to lepiej niż w wersjach 55–75 cali, ale krzywa EOTF wciąż przebiega nieco powyżej wzorca. W praktyce HDR jest więc delikatnie rozjaśniony, mimo że samo odwzorowanie kolorów po kalibracji wypada już bardzo dobrze.

Po kalibracji R85H pokazuje, że ma naprawdę spore możliwości w kwestii odwzorowania barw. Najlepiej wypadł SDR, gdzie balans bieli udało się niemal idealnie wyrównać, a gamma przez większość zakresu trzyma się bardzo blisko wartości docelowej. Przełożyło się to również na bardzo niskie błędy w Colour Checkerze, więc tutaj właściwie trudno znaleźć coś, do czego można byłoby się mocniej przyczepić. W HDR poprawa również jest wyraźna, chociaż tutaj pewnych rzeczy nie da się już tak dobrze skorygować. Przy najwyższych poziomach jasności zaczyna odzywać się charakter samego podświetlenia i poszczególne składowe balansu bieli zaczynają się rozjeżdżać. Podobnie jest z najbardziej nasyconymi barwami, które nie zawsze trafiają dokładnie tam, gdzie powinny. Mimo tych ograniczeń całościowo obraz jest znacznie dokładniejszy niż na ustawieniach fabrycznych, a największą różnicę zdecydowanie zobaczymy w SDR. Jest jednak jedna rzecz, której kalibracja nie jest w stanie poprawić. Przy mocno nasyconych elementach kolor potrafi delikatnie przechodzić na znajdujące się obok jasne fragmenty obrazu. Najłatwiej zauważyć to na bieli, która może złapać lekki odcień sąsiadującej barwy. Nie pojawia się to w każdej scenie, ale kiedy materiał jest odpowiednio wymagający, efekt potrafi być widoczny. To raczej cecha samego sposobu działania podświetlenia RGB niż kwestia ustawień obrazu.

Większe warianty Xiaomi S Mini 2026 również korzystają z procesora MT5896 i pod względem cyfrowej obróbki obrazu wypadają podobnie. Upscaling nie należy do mocnych stron tego modelu. Materiały w niskiej rozdzielczości są podciągane do 4K dość podstawowo i nie ma tutaj tak dobrego odzyskiwania drobnych detali, jak w bardziej dopracowanych telewizorach. W wersjach 85 i 98 cali pojawia się co prawda funkcja mająca ograniczać posteryzację, ale jej skuteczność jest bardzo mała. Po jej włączeniu trudno zauważyć realną poprawę, więc w scenach z widocznymi pasami między kolorami telewizor nadal niewiele potrafi z tym zrobić.

W R85H za obróbkę obrazu odpowiada Micro RGB AI Processor. Nazwa jest nowa, ale jeśli chodzi o samo skalowanie słabszych materiałów, charakter pracy telewizora pozostał bardzo podobny do tego, co Samsung pokazywał już wcześniej. I akurat nie ma w tym nic złego, bo producent od lat radzi sobie z tym elementem całkiem dobrze. Materiały o niższej rozdzielczości są wyświetlane czysto, kontury nie robią się przesadnie miękkie, a telewizor nie próbuje też sztucznie wyciągać detali za wszelką cenę. Efekt jest po prostu wyważony i przy zwykłej telewizji czy starszych nagraniach R85H radzi sobie tak, jak można oczekiwać po Samsungu z tej półki. Nadal pozostał tylko drobny minus w postaci overscanu, którego przy najniższych rozdzielczościach nie da się całkowicie wyłączyć. Osobną kwestią jest dodatkowa obróbka słabszych źródeł. R85H potrafi wygładzić posterizację i trochę uporządkować mocniej skompresowany obraz, ale tutaj warto podkreślić to, że robi to stosukowo agresywnie. Przy mocniejszych ustawieniach, funkcja "redukcja szumów" zaczyna usuwać nie tylko artefakty kompresji, ale też drobne detale i naturalne ziarno filmu. Najlepiej więc korzystać z niej tylko wtedy, gdy materiał faktycznie tego potrzebuje.

Największa różnica pomiędzy poszczególnymi rozmiarami Xiaomi S Mini 2026 dotyczy częstotliwości odświeżania matrycy. Warianty 55–75 cali korzystają z panelu 60 Hz, co w praktyce oznacza wyraźnie mniejszą płynność ruchu niż w większych wersjach. Najłatwiej zauważyć to podczas oglądania sportu, dynamicznych scen czy grania, gdzie obraz nie jest tak gładki i wyraźny w ruchu.

R85H korzysta z matrycy 144 Hz, więc pod względem płynności ruchu wypada dobrze. W filmach i telewizji najważniejsze jest jednak nie samo maksymalne odświeżanie, ale możliwość dopasowania sposobu wyświetlania ruchu do własnych preferencji. Samsung daje tutaj rozbudowaną funkcję „Wyrazistość ruchu”, dzięki której możemy zostawić bardziej kinowy charakter obrazu albo mocniej go wygładzić.

Dodatkowe herce ponad 120 Hz wykorzystamy przede wszystkim po podłączeniu komputera, dlatego w tej kategorii nie traktujemy ich jako szczególnej przewagi. Warto natomiast zwrócić uwagę na sam czas reakcji matrycy. Ponieważ R85H korzysta z panelu VA, za szybko poruszającymi się obiektami może pojawiać się delikatne smużenie. Na jasnym tle jest ono mało widoczne, ale w ciemniejszych scenach ślad staje się wyraźniejszy. To typowa cecha tego rodzaju matryc i właśnie tam najłatwiej ją zauważyć.

Mniejsze wersje Xiaomi S Mini 2026 mają niestety spore ograniczenie dla graczy – matrycę 60 Hz. W 4K jesteśmy więc ograniczeni do 60 kl./s i nie wykorzystamy w pełni możliwości PS5 czy Xboxa Series X. Da się co prawda uruchomić 120 Hz, ale dopiero po zejściu z rozdzielczością do 1080p lub 1440p. Poza tym jest już całkiem sensownie. Telewizor obsługuje ALLM i sam przełącza się w tryb gry po wykryciu konsoli. Jest też Game Bar, z którego można szybko podejrzeć najważniejsze ustawienia związane z graniem. Największe zastrzeżenie mamy do HGiG. Plansze kalibracji HDR na PS5 i Xboxie nie pokrywają się z faktycznymi możliwościami telewizora. Jeżeli ustawimy HDR dokładnie według nich, część najjaśniejszych elementów może zostać po prostu przepalona.

Samsung od kilku lat mocno rozwija funkcje dla graczy i R85H właściwie niczego ważnego tutaj nie brakuje. Telewizor obsługuje 4K przy 120 Hz, VRR oraz ALLM, więc bez problemu wykorzystamy możliwości PlayStation 5 czy Xboxa Series X. Poprawnie działa również HGiG, dzięki czemu po odpowiednim ustawieniu HDR w konsoli gry zachowują właściwą jasność i nie tracimy niepotrzebnie detali w najjaśniejszych fragmentach obrazu. Jedynym większym brakiem pozostaje Dolby Vision Gaming, którego Samsung w żadnymze swoich telewizorów nie obsługuje.

Bardzo przydatny jest też Game Bar, czyli podręczne menu wywoływane bez wychodzenia z gry. Możemy szybko sprawdzić liczbę klatek, działanie VRR czy zmienić najważniejsze ustawienia związane z samym obrazem. Samsung dorzuca również kilka mniej oczywistych funkcji, jak możliwość zmiany proporcji obrazu czy Game Motion Plus, który może dodatkowo upłynnić gry działające w 30 lub 60 klatkach. Oczywiście odbywa się to kosztem wyższego input lagu (okolice 55 ms), ale przy spokojniejszych tytułach dla części osób może być ciekawym dodatkiem.