Hisense E7Q / E79Q vs XIAOMI S Mini 2026 (55"-75") 60Hz

Hisense E7Q / E79Q to telewizor o średniej jasności, którego szczytowy poziom luminancji wynosi około 350-380 nitów. To takie absolutne minimum, które pozwala oglądać treści HDR w sposób zbliżony do zamierzeń twórców, choć bez wyraźnego efektu „wow”. Wyniki testów syntetycznych na białych planszach znalazły potwierdzenie w praktyce – w filmowych scenach jasne partie obrazu są stabilne i dość równomierne, ale trudno mówić tu o prawdziwym „uderzeniu światła”. W codziennym użytkowaniu, np. podczas oglądania Netflixa czy YouTube’a, efekt HDR jest akceptowalny i większości użytkowników w zupełności wystarczy. Trzeba jednak jasno powiedzieć – to nie jest poziom topowych ekranów, i nie ma co tego oczekiwać w tej cenie. Na szczęście Hisense E7Q / E79Q ma atut, który pozwala mu zyskać sporo punktów: to panel QLED typu PFS LED, wykorzystujący dodatkową warstwę fosforową poprawiającą odwzorowanie barw. Zmierzony zakres palety DCI-P3 wynosi około 92%, co oznacza, że kolory w większości scen są żywe, dobrze nasycone i przyjemne dla oka, szczególnie jak na tę półkę cenową.

Jeżeli chodzi o HDR, możliwości Xiaomi S Mini 2026 są naprawdę dobre, szczególnie biorąc pod uwagę segment, w którym znajduje się ten model. Telewizor bez większego problemu osiąga około 1000 nitów jasności, dzięki czemu w jasnych scenach potrafi pokazać bardzo wyraźny efekt HDR. Słońce, refleksy czy mocno oświetlone fragmenty obrazu potrafią być naprawdę intensywne i momentami wręcz uderzyć jasnością. Nieco inaczej wygląda to jednak w ciemnych scenach. Bardzo małe źródła światła otoczone czernią są wyświetlane ze znacznie niższą jasnością, przez co brakuje im tej punktowej intensywności znanej z najlepszych telewizorów. Nie jest to jednak nic nadzwyczajnego w przypadku Mini LED-a. Algorytm lokalnego wygaszania ogranicza wtedy podświetlenie, aby utrzymać możliwie głęboką czerń, która w takich scenach ma większe znaczenie niż kilka dodatkowych nitów.

Kolory HDR

Dobrze wypada również reprodukcja kolorów. Xiaomi reklamuje S Mini 2026 jako telewizor QLED, choć zastosowane tutaj rozwiązanie bazuje w praktyce na luminoforze PFS. Najważniejszy jest jednak efekt, a ten jest całkiem dobry. Zmierzone przez nas pokrycie palety DCI-P3 wyniosło około 94%, natomiast w znacznie szerszej przestrzeni BT.2020 było to około 74%. Oznacza to, że większość kolorów wykorzystywanych w filmach HDR telewizor jest w stanie pokazać z odpowiednio wysokim nasyceniem. Jego ograniczenia najbardziej widać dopiero przy bardzo intensywnych odcieniach zieleni, gdzie zakres barw zaczyna się już kończyć.

W trybie Filmmaker telewizor Hisense E7Q / E79Q potrafił naprawdę pozytywnie zaskoczyć. Już po pierwszych pomiarach okazało się, że balans bieli jest całkiem nieźle zestrojony, a jedynym drobnym odchyleniem była lekka tendencja do fioletowego tonu, o której wspominaliśmy wcześniej. Nie wpływała ona jednak znacząco na ogólny charakter obrazu – ten pozostał spójny i przyjemny w odbiorze. Znacznie większym problemem okazała się charakterystyka jasności (gamma) w treściach SDR oraz krzywa EOTF w filmach HDR. Telewizor wyraźnie rozjaśniał obraz, spłaszczając kontrast i odbierając mu głębię. Wartości gamma potrafiły spaść z referencyjnych 2.4 aż do około 1.9, przez co obraz wyglądał tak, jakby przykryto go cienką, mleczną warstwą. Na szczęście to problem, który można stosunkowo łatwo skorygować za pomocą kalibracji.

Xiaomi S Mini 2026 w rozmiarach 55–75 cali testowaliśmy w trybie Film, który na tle pozostałych presetów oferował najbardziej poprawne kolory. Nie oznacza to jednak, że obraz był od razu ustawiony dobrze. W naszym egzemplarzu balans bieli był wyraźnie przesunięty w stronę cieplejszych barw. Niebieskiego było za mało, a czerwieni za dużo, przez co biel i szarości miały lekko ciepły odcień. Telewizor miał też tendencję do zbyt mocnego rozjaśniania ciemniejszych partii obrazu. Wynikało to z gammy, która zamiast trzymać się okolic 2.4, miejscami spadała nawet do około 2.0. Przez to w cieniach było widać więcej szczegółów, ale sam obraz tracił trochę głębi. Fabryczne ustawienia nie były więc złe, jednak do poprawnego odwzorowania obrazu jeszcze trochę brakowało.

Największym beneficjentem kalibracji w przypadku Hisense E7Q / E79Q okazał się bez wątpienia tryb SDR. Udało się tam uzyskać obraz niemal perfekcyjny – większość błędów w teście Color Checker spadła poniżej wartości 3, a często nawet 2, co jak na tę klasę sprzętu jest rezultatem rewelacyjnym. Największą poprawę przyniosło wyrównanie charakterystyki jasności (gamma), dzięki czemu obraz przestał wyglądać na przepalony i odzyskał naturalną głębię. W treściach HDR również udało się poprawić kolory i pozbyć fioletowego zabarwienia, o którym wspominaliśmy wcześniej, ale błędy w pomiarach Color Checker wciąż były zauważalne. Wynika to z faktu, że – jak to często bywa w telewizorach Hisense – ekran dość mocno manipuluje jasnością, przejaskrawiając niektóre barwy. Wskazywała na to także krzywa EOTF, która znajdowała się lekko powyżej wartości referencyjnych, sugerując właśnie te drobne problemy z nadmiernym rozjaśnieniem. Mimo tej wady i ograniczeń konstrukcyjnych, które wychodzą przy treściach HDR, Hisense E7Q / E79Q po kalibracji zyskał naprawdę sporo. W codziennym użytkowaniu telewizor prezentuje obraz spójny, naturalny i przyjemny dla oka, a różnica względem ustawień fabrycznych jest wręcz ogromna.

Wbrew pozorom Xiaomi S Mini 2026 całkiem dobrze reaguje na kalibrację. Po naszych korektach balans bieli udało się wyraźnie poprawić i obraz przestał wpadać w zbyt ciepłe tony. W materiałach SDR efekt jest naprawdę dobry – telewizor potrafi wyświetlić taki obraz bardzo poprawnie i pod względem odwzorowania kolorów trudno mieć do niego większe zastrzeżenia. Podobne poprawki wprowadziliśmy również w HDR, choć tutaj nie wszystko dało się skorygować. Kolory wyglądają lepiej niż na ustawieniach fabrycznych, ale telewizor nadal ma tendencję do wyświetlania obrazu nieco jaśniej, niż powinien. Widać to po przebiegu krzywej EOTF, która znajduje się powyżej wartości referencyjnej. W praktyce oznacza to, że część scen HDR jest rozjaśniona względem zamysłu twórców. Jest to przypadłość tego telewizora i nie mamy na nią wpływu.

W przypadku Hisense E7Q / E79Q upscaling i obróbka cyfrowa obrazu nie należą do najmocniejszych stron tego telewizora. Widać, że producent postawił tu raczej na prostotę niż na zaawansowane algorytmy przetwarzające obraz. Telewizor nie oferuje żadnych funkcji wygładzających przejścia tonalne ani systemów poprawiających czystość obrazu, przez co materiały o niższej rozdzielczości wyglądają po prostu bardzo surowo. Na ekranie można zauważyć delikatne krawędzie kompresji, które lepsze procesory w innych modelach potrafią skutecznie ukryć.

Podczas testów materiałów HD zauważyliśmy, że E7Q próbuje sztucznie podbijać szczegółowość, co czasami działa, a czasami daje odwrotny efekt – obraz staje się miękki, lekko rozlany, momentami wręcz „leisty”. Nie ma tu agresywnego wyostrzania, które psuje naturalność, ale też nie widać tej finezji w łączeniu szczegółów, którą oferują lepsze przetworniki obrazu.

Za cyfrową obróbkę obrazu w Xiaomi S Mini 2026 odpowiada procesor MT5896. Niestety pod tym względem telewizor wypada dość przeciętnie. Materiały o niskiej rozdzielczości nie są skalowane zbyt dobrze i na dużym ekranie szybko widać ich ograniczenia. Obraz jest dość mocno cyfrowy, a telewizor nie potrafi wydobyć z niego zbyt wielu dodatkowych szczegółów. Dodatkowo na telewizorze nie można wyłączyć zjawiska overscanu przy materiałach niskiej rozdzielczości. Jeszcze gorzej wygląda kwestia wygładzania posteryzacji. W mniejszych wariantach nie znajdziemy nawet osobnej funkcji, która mogłaby ograniczyć widoczne pasy pomiędzy zbliżonymi odcieniami. Jeżeli więc takie niedoskonałości występują już w materiale źródłowym, Xiaomi właściwie ich nie maskuje.

Hisense E7Q / E79Q to telewizor z ekranem 60 Hz, więc fani sportu w 4K mogą poczuć lekkie rozczarowanie – po prostu nie zobaczymy tu tak płynnego obrazu, jak w droższych konstrukcjach z wyższym odświeżaniem. Na szczęście w przypadku filmów sytuacja wygląda znacznie lepiej. Materiały kinowe nagrywane w 24 klatkach na sekundę można tu wyświetlać z wykorzystaniem funkcji poprawiającej płynność ruchu, dzięki czemu użytkownik może dostosować obraz do własnych preferencji – bardziej filmowy z widoczną klatką lub płynniejszy, w stylu teatralnym.

Mniejsze warianty Xiaomi S Mini 2026 korzystają z matrycy 60 Hz i to jest ich największe ograniczenie, jeśli chodzi o ruch. Przy filmach i serialach nie jest to jeszcze dużym problemem, bo telewizor ma klasyczny upłynniacz dla materiałów 24/30 kl./s. Możemy więc zmniejszyć charakterystyczne szarpanie obrazu i ustawić ruch pod własne preferencje. Gorzej wypada sport i inne materiały 50/60 Hz, bo tutaj nie ma już dodatkowej funkcji poprawiającej płynność. W takich treściach jesteśmy więc ograniczeni możliwościami samej matrycy.

Pod względem smużenia telewizor wypada dość typowo dla matrycy VA. Najwięcej śladu widać za obiektami poruszającymi się na ciemnym tle, natomiast w jaśniejszych scenach efekt jest wyraźnie mniejszy. Nie jest to poziom, który całkowicie psuje odbiór ruchu, ale przy dynamicznych scenach da się zauważyć, że matryca nie należy do najszybszych.

Hisense E7Q / E79Q to naprawdę udany telewizor dla graczy, nawet mimo tego, że nie obsługuje sygnału 4K przy 120 Hz. Producent zadbał tu jednak o zestaw funkcji, które jeszcze do niedawna można było znaleźć wyłącznie w droższych modelach. Jest ALLM, czyli automatyczne przełączanie w tryb niskiego opóźnienia, dzięki czemu telewizor sam aktywuje tryb gry z bardzo niskim input lagiem. Mamy też VRR, działający do 60 Hz – może to nie robić wrażenia na papierze, ale w praktyce w pełni wystarcza, bo większość gier na konsolach i tak nie przekracza tej granicy. Wszystkie te ustawienia można szybko znaleźć w panelu Game Bar, czyli wygodnym menu stworzonym specjalnie dla graczy. Z jego poziomu da się zmieniać tryby obrazu, włączyć licznik klatek czy nawet… celownik na ekranie – w systemie Vidaa nazwany nieco zabawnie „punktem docelowym”, co jest efektem niezręcznego tłumaczenia ze strony chinskiego producenta.

Na szczególną pochwałę zasługuje możliwość grania w 1080p przy 120 Hz, co realnie poprawia płynność i responsywność obrazu. Dzięki temu, jeśli ktoś ma ochotę pograć w kilka tytułów w wyższym odświeżaniu, może po prostu obniżyć rozdzielczość i cieszyć się znacznie płynniejszym ruchem. Mimo braku 4K@120Hz, Hisense E7Q / E79Q naprawdę dobrze sprawdza się w roli telewizora dla graczy – zwłaszcza tych, którzy nie szukają ideału, ale solidnego i szybkiego ekranu do codziennego grania.

W większych rozmiarach Xiaomi S Mini 2026 jest już znacznie ciekawszą propozycją dla graczy. Matryca pracuje natywnie z częstotliwością do 144 Hz, więc po podłączeniu komputera możemy wykorzystać wysokie odświeżanie również w 4K. Przy niższych rozdzielczościach telewizor potrafi pójść jeszcze dalej i osiągnąć nawet 288 Hz. Do tego dochodzi ALLM, automatyczne przełączanie w tryb gry oraz Game Bar z najważniejszymi ustawieniami pod ręką. Oczywiście, telewizor wyposażono w 2 złącza HDMI 2.1 o pełnej przepustowości. Pod względem płynności różnica względem wersji 55–75 cali jest więc bardzo duża i szczególnie przy PC albo konsoli łatwo ją zauważyć. Nie wszystko działa jednak idealnie. Tak samo jak w mniejszych wariantach, mamy zastrzeżenia do implementacji HGiG. Plansze konfiguracji HDR na PS5 i Xboxie nie odpowiadają dokładnie realnym możliwościom telewizora, przez co po ustawieniu konsoli według tych wskazań najjaśniejsze partie obrazu mogą być przepalone i tracić część szczegółów.