Hisense U7S / U77SE vs Samsung S95H

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Hisense U7S / U77SE
2 899 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Samsung S95H
7 999 zł

U7S / U77S

Info

S95H / S99H

Info

Dostępne przekątne: 50”55”65”75”85”100”

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”

Test Hisense U7S / U77SE Główne zdjęcie
Test Samsung S95H Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: VIDAA

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: QD-OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Tizen

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.3

8.8

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.9

    9.3

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    6.9

    9.4

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    6.4

    9.0

  • Granie na konsoli

    8.2

    9.9

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.2

    8.8

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    7.0

    7.3

  • Funkcje użytkowe

    8.9

    7.9

  • Aplikacje

    8.3

    9.3

  • Jakość dźwięku

    7.2

    8.0

Zalety

  • Dobra czerń dzięki podświetleniu MINI-LED + VA

  • Jasny, czytelny obraz również w ciągu dnia

  • Naturalne kolory po kalibracji przy oglądaniu zwykłej telewizji i filmów SDR

  • Dużo możliwości dla graczy PC i konsolowych

  • Niski inputlag

  • Rozbudowany system VIDAA

  • Wsparcie dla wielu formatów audio/wideo w tym Dolby Vision | Atmos i DTS

  • Przyjemny dźwięk z lekkim basem

  • Perfekcyjna czerń i kontrast OLED-a

  • Bardzo wysoka jasność

  • Bogate, mocno nasycone kolory QD-OLED

  • Naturalny obraz po kalibracji

  • Świetne mapowanie tonów (dużo szczegółów w jasnych scenach)

  • Matowa powłoka skutecznie tłumiąca odbicia

  • Najlepsze na rynku kąty widzenia (QD-OLED)

  • Odświeżanie 165 Hz i błyskawiczna reakcja matrycy

  • Bardzo niski input lag i rozbudowane funkcje gamingowe

  • REWELACYJNY WYGLĄD

  • Moduł One Connect w zestawie

Wady

No like
  • Mocne smużenie matrycy VA

  • Zbyt mocno rozjaśniony obraz HDR, wyraźnie odbiegający od intencji twórców

  • Niepoprawne działanie HGiG utrudniające ustawienie HDR w grach

  • Słabe kąty widzenia

  • Brak niektórych aplikacji w systemie VIDAA

  • Wyraźne pogorszenie czerni w mocnym świetle (cecha matrycy QD-OLED)

  • Ubiegłoroczna wersja Tizena

  • Brak obsługi DTS (dotyczy głównie fanów Blu-ray)

Czy warto kupić? Werdykt

Hisense U7S to kolejna odsłona serii U7, której największą zaletą pozostaje stosunek ceny do jakości. Dostajemy telewizor Mini LED z lokalnym wygaszaniem, które rzeczywiście poprawia czerń i daje obrazowi głębię podczas wieczornego oglądania. W dzień z kolei przydaje się spory zapas jasności, dzięki któremu nie trzeba od razu zasłaniać okien. Nie jest to sprzęt bez kompromisów, ale jako telewizor do codziennego oglądania ma sporo sensu. Dużo dostają też gracze. U7S obsługuje wysokie odświeżanie z konsol i komputerów, ma rozbudowany zestaw funkcji gamingowych i bardzo szybko reaguje na polecenia z pada. Co cieszy, niski input lag zachowuje również w Dolby Vision. Do tego dochodzi sprawnie działająca VIDAA, która oferuje zarówno funkcje Smart, jak i przydatne dodatki do zwykłej telewizji. Całość jest więc dość uniwersalna, choć względem ubiegłorocznego U7Q trudno mówić o dużym kroku naprzód.

Niestety zostały też rzeczy, które wyraźnie nam przeszkadzają. Pierwszą jest smużenie. Matryca ma wysokie odświeżanie, ale jej piksele nie zawsze za nim nadążają, przez co za ruchomymi obiektami ciągną się widoczne ślady. Szczególnie odczują to fani sportu i szybkich gier. Drugą sprawą jest HDR, który telewizor pokazuje trochę „po swojemu”. Zamiast trzymać się jasności zapisanej w materiale, mocno rozjaśnia część obrazu. Miało być zapewne bardziej efektownie, ale często wychodzi odwrotnie: scena robi się przejaskrawiona, traci głębię i wyraźnie odbiega od intencji twórców. Szkoda, że tego zachowania nie da się skutecznie skorygować nawet podczas kalibracji.

Mimo tych uwag U7S pozostaje ciekawym wyborem, jeśli szukamy możliwie dużo za rozsądne pieniądze. W porównaniu z podstawowymi LCD bez lokalnego wygaszania, które nadal można spotkać w podobnej cenie, oferuje przede wszystkim znacznie lepszą czerń. I właśnie w tym tkwi jego największa siła. Nie trzeba sięgać po drogi model, żeby dostać Mini LED, którego zalety faktycznie widać podczas oglądania. Jeśli zaakceptujemy jego wady, Hisense U7S może być przedewszystkim opłacalnym zakupem.

Samsung S95H jest pod niemal każdym względem kontynuacją S95F. Podczas testów często mieliśmy wrażenie, że oglądamy ten sam telewizor. Ale... czy to źle? Niekoniecznie, bo poprzednik postawił poprzeczkę bardzo wysoko. Nadal dostajemy fenomenalny obraz i jeden z najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy w 2026 roku. HDR ma ogromną siłę, a kolory i czerń sprawiają, że dobry film naprawdę potrafi zatrzymać przed ekranem. Przy konsoli czy komputerze S95H daje równie dużo przyjemności bo dostarcza to, czego oczekujemy od flagowego produktu.

Najmocniejszym argumentem za tym modelem może być jednak jego wygląd. To propozycja dla osób, które chcą możliwie smukłego i minimalistycznego telewizora. Szczególnie na ścianie S95H prezentuje się znakomicie, a One Connect pomaga uporządkować całą instalację. Jeśli charakterystyczna rama S99H nie trafia w Wasz gust, tutaj znajdziecie bardziej dyskretną konstrukcję. Jasność jest wprawdzie niższa niż w wyższej serii, ale nadal na tyle duża, że trudno mówić o poważnym kompromisie podczas oglądania.

Nie wszystko zasługuje jednak na pochwałę. Najbardziej rozczarowały nas obecność ubiegłorocznej wersji Tizena. Sam system działa szybko, ale ten szczegół jeszcze mocniej podkreśla, jak niewiele zmieniło się względem S95F. Być może Samsung wyda niebawem odpowiednią aktualizację.

Ostatecznie S95H to świetny wybór dla kogoś, kto szuka obrazu z najwyższej półki w wyjątkowo smukłej obudowie. Samsung S95H nie przynosi rewolucji, ale nadal jest telewizorem, który mimo wywołania u nas małego déjà vu zrobił ogromne wrażenie.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (40Gbps)
Inne wejścia
USB-C
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Super Premium
Rodzaj podstawy
Centralna
Centralna
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Stała
Montaż na płasko
Nie
Tak
Akcesoria
Podstawa
Podstawa, Skrzynka OneConnect

Kontrast i czerń

8/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 192 (8 x 24)

Kontrast:

Test Hisense U7S / U77SE Kontrast i detale w czerni

Wynik

507,800:1

Test Hisense U7S / U77SE Kontrast i detale w czerni

Wynik

51,250:1

Test Hisense U7S / U77SE Kontrast i detale w czerni

Wynik

30,900:1

Test Hisense U7S / U77SE Kontrast i detale w czerni

Wynik

21,250:1

Test Hisense U7S / U77SE Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,650:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Hisense U7S pokazuje dobrą czerń, szczególnie jak na jeden z podstawowych modeli Mini LED. W testowanym rozmiarze 55 cali zastosowano 192 strefy wygaszania, które dobrze współpracują z matrycą VA. W większości naszych scen kontrast wynosił od około 21 000:1 do ponad 51 000:1, a w jednej przekroczył nawet 500 000:1. W wielu filmach po prostu to widać — ciemne sceny mają głębię, a czerń nie świeci na szaro, jak w wielu tańszych LCD bez lokalnego wygaszania.

Gorzej robi się wtedy, gdy na ekranie pojawia się dużo małych, jasnych obiektów na ciemnym tle (jak np. w scenie pokazanej na dole). Stref jest za mało, żeby każdy z nich podświetlić osobno, więc wokół małych obiektów widać jasną obwódkę. To tak zwany efekt halo, który najłatwiej zauważyć przy oglądaniu w ciemnym pokoju. W najbardziej wymagającym ujęciu kontrast spadł do około 5650:1 i tutaj ograniczenia podświetlenia są już wyraźne. Mimo tego, biorąc pod uwagę klasę telewizora, trudno uznać to za wadę, bo wiele telewizorów MINI-LED w podobnym budżecie będzie miało podobne problemy.

W testowanym przez nas Samsungu S95H o przekątnej 65 cali zastosowano matrycę QD-OLED. Ten sam typ panelu znajdziemy również w wersjach 55- i 77-calowej. Nowością w serii jest rozmiar 48 cali, ale uwaga — to zupełnie inna konstrukcja. Nie ma ani matrycy QD-OLED, ani modułu One Connect, dlatego naszej recenzji nie należy bezpośrednio odnosić do tego wariantu.

Wracając do czerni, jest dokładnie tak, jak można oczekiwać od każdego OLED-a. Każdy piksel świeci niezależnie i może całkowicie się wyłączyć. Dzięki temu czerń jest prawdziwie smolista, niezależnie od tego, czy oglądamy rozległy cień, czy niewielki ciemny fragment tuż obok mocnego światła. Nie ma tutaj rozświetlonych pasów filmowych ani poświat wynikających z pracy stref podświetlenia. W naszych scenach testowych S95H wyglądał pod tym względem świetnie. Jasne obiekty wyraźnie odcinały się od ciemnego tła, a czerń zachowywała swoją głębię nawet w najbardziej wymagających ujęciach. Wieczorem daje to naprawdę przyjemny efekt i właśnie za taki obraz lubimy OLED-y.

Warto jednak odnotować, że nasz egzemplarz miał niewielki problem z tak zwanym black crushem. Najciemniejsze odcienie szarości momentami zlewały się z czernią, przez co część szczegółów w cieniu znikała. Obraz sprawiał wtedy wrażenie jeszcze głębszego i bardziej kontrastowego, ale odbywało się to kosztem detali, które powinny być widoczne. Sama czerń nadal była perfekcyjna, telewizor po prostu nie zawsze pokazywał to, co znajdowało się tuż nad nią.

Jakość efektu HDR

5.5/10

8.8/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, HDR10+, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 91.5%, BT.2020: 70.4%
DCI P3: 99.9%, BT.2020: 88.8%

Pomiar jasności w HDR:

Test Hisense U7S / U77SE Jakość efektu HDR

Wynik

700 nit

Test Hisense U7S / U77SE Jakość efektu HDR

Wynik

297 nit

Test Hisense U7S / U77SE Jakość efektu HDR

Wynik

640 nit

Test Hisense U7S / U77SE Jakość efektu HDR

Wynik

154 nit

Test Hisense U7S / U77SE Jakość efektu HDR

Wynik

745 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2246 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2236 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2113 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2230 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

1571 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: HDR10+

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Samsung S95H

Hisense U7S / U77SE

Hisense U7S ma spory potencjał do wyświetlania HDR, ale nie w każdej scenie potrafi go wykorzystać. Na planszy testowej osiąga około 1100 nitów, więc samo podświetlenie jest naprawdę mocne. W naszych jaśniejszych scenach filmowych zmierzyliśmy około 640–745 nitów. To nadal wystarczająco dużo, żeby słońce czy jasne refleksy miały wyraźny blask i pokazywały przewagę nad materiałami SDR. Kiedy telewizor ma rozświetlić większy fragment obrazu, radzi sobie całkiem dobrze.

Problem pojawia się przy małych światłach na ciemnym tle. Każda ze 192 stref odpowiada za obszar znacznie większy niż drobny punkt na ekranie. Gdyby telewizor mocno rozświetlił taką strefę, razem z samym światłem rozjaśniłby również jego otoczenie. Hisense próbuje tego uniknąć i przygasza całą strefę. Czerń wygląda dzięki temu lepiej, ale niewielki jasny obiekt, który powinien przyciągać wzrok, również traci swoją intensywność. Właśnie dlatego w dwóch trudniejszych scenach odnotowaliśmy już tylko 297 i 154 nity. Różnica jest duża: w jednym ujęciu HDR potrafi zrobić wrażenie, a w kolejnym drobne światła są wyraźnie stłumione. U7S stawia więc przede wszystkim na utrzymanie głębokiej czerni, nawet kosztem jasnych detali. Przy tej liczbie stref jest to zrozumiały kompromis, ale warto o nim pamiętać — szczytowe 1100 nitów mówi nam o możliwościach podświetlenia, a nie o tym, jak jasno telewizor pokaże każdy element filmu.

Kolory

Hisense określa U7S mianem ULED, ale jest to nazwa marketingowa, a za poszerzenie palety barw odpowiada tutaj podświetlenie z luminoforem PFS. W naszych pomiarach telewizor pokrył około 91% przestrzeni DCI-P3 i 71% BT.2020. To dobre wyniki, choć do najlepszych ekranów na rynku trochę brakuje. Największe braki widać w zieleni — telewizor nie sięga tutaj nawet granicy DCI-P3, więc najbardziej intensywne odcienie będą mniej nasycone, niż powinny. Większość kolorów w filmach i serialach HDR nadal wygląda jednak odpowiednio soczyście. Na plus wypada powtarzalność wyników. Pokrycie palety na planszach testowych i w scenach filmowych jest praktycznie identyczne.

Samsung S95H jest niezwykle jasnym telewizorem OLED. Nie osiąga wprawdzie poziomu tegorocznego S99H, czyli tego z ramką, ale szczytowe około 2300 nitów to nadal fenomenalny wynik. W filmach naprawdę to czuć. Rozbłyski, refleksy słońca czy światła na ciemnym tle mają moc, której oczekujemy od telewizora klasy premium. Co ważne, S95H dobrze wypada w różnych scenach. Nie potrzebuje pojedynczego, małego punktu na czarnym ekranie, żeby pokazać swoje możliwości. W pierwszych czterech ujęciach testowych zmierzyliśmy ponad 2100 nitów, mimo że każde z nich stawia przed telewizorem trochę inne wymagania. Dzięki temu efekt HDR jest mocny zarówno w nocnych scenach, jak i w bardziej równomiernie oświetlonych kadrach.

Oczywiście pozostają ograniczenia charakterystyczne dla OLED-ów. Kiedy bardzo jasny obraz zajmuje dużą część ekranu, do głosu dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność panelu. Przy niemal białym ekranie spadek może być znacznie większy niż przy krótkim, punktowym rozbłysku. Nie oznacza to jednak, że jasne sceny filmowe wyglądają słabo. W wymagającym ujęciu z „The Meg” uzyskaliśmy około 1600 nitów. To nadal rewelacyjny rezultat, a rozświetlone niebo i odbicia na wodzie zachowują bardzo dużą intensywność.

Kolory QD-OLED

Kolory w Samsungu S95H są po prostu rewelacyjne. To jeden z najbardziej „kolorowych” OLED-ów, jakie testowaliśmy. Mocno nasycone czerwienie, zielenie czy neony wyglądają świetnie i dobrze uzupełniają wysoką jasność ekranu. Pokrycie palety DCI-P3 wynosi aż 99,9%, więc telewizor potrafi pokazać praktycznie cały zakres barw wykorzystywany w tej przestrzeni w filmach HDR.

Co ciekawe, nasze pomiary pokazują też postęp względem S95F. Pokrycie szerszej palety BT.2020 wzrosło z około 87% do 89,6%. To bardzo podobny wynik, jaki uzyskaliśmy w tegorocznym S99H, co sugeruje bardzo zbliżone możliwości obu matryc pod względem zakresu kolorów. Różnica względem poprzednika jest niewielka, ale warta odnotowania. S95H pozostaje pod tym względem w ścisłej czołówce OLED-ów i może śmiało rywalizować z nowymi ekranami wykorzystującymi kropki kwantowe SQD.

Barwy fabrycznie

5.8/10

7.6/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Fabryczne kolory w Hisensie U7S wypadają przyzwoicie, ale jest kilka rzeczy do poprawy. W SDR widać przewagę czerwieni w balansie bieli, przez co obraz nabiera zbyt ciepłego, miejscami lekko różowego odcienia. Można to zauważyć na twarzach czy jasnych, neutralnych powierzchniach. Gamma przebiega też poniżej wzorca, więc telewizor rozjaśnia obraz, szczególnie w ciemniejszych fragmentach. Łatwiej dostrzec wtedy szczegóły w cieniach, ale scena traci trochę swojej głębi.

W HDR balans bieli jest nieco równiejszy, ale nie całkiem neutralny — w średnich tonach brakuje niebieskiego, a w najjaśniejszych partiach czerwieni. Większym problemem jest sposób oddawania jasności. Krzywa EOTF pokazuje, że spora część średnich tonów jest rozjaśniana, przez co obraz wygląda jaśniej, niż zakłada materiał źródłowy. Pomiary Color Checker również wypadają słabiej niż w SDR: wiele błędów mieści się w okolicach 3–4, a pojedyncze sięgają nawet 8. Kolory potrafią więc wyglądać atrakcyjnie, ale nie zawsze są wierne temu, co powinniśmy zobaczyć. Jest tutaj pole do poprawy i sprawdzimy, ile uda się skorygować kalibracją.

Fabrycznie Samsung S95H wypada całkiem dobrze, choć nasz egzemplarz miał kilka rzeczy do poprawienia. W materiałach SDR widać przewagę czerwieni w balansie bieli. Obraz jest przez to lekko ocieplony, a biele i twarze mogą nabierać delikatnie różowego odcienia. Nie jest to duże przekłamanie, ale przy porównaniu z obrazem referencyjnym można je zauważyć. Większą uwagę zwraca sposób pokazywania ciemnych scen. Gamma przez większość skali znajduje się powyżej docelowej wartości 2,4, a przy najciemniejszych odcieniach odchylenie jest szczególnie duże. Obraz wygląda więc na bardziej przyciemniony i kontrastowy, niż powinien. To potwierdza wspomniany wcześniej problem z gubieniem szczegółów blisko czerni. Ciemne ubranie czy elementy tła potrafią zlewać się w jedną plamę, choć w materiale są jeszcze widoczne. W HDR kontrola jasności wypada znacznie lepiej. Krzywa EOTF biegnie blisko wzorca, więc telewizor dobrze zachowuje jasność poszczególnych fragmentów sceny. Zostają natomiast drobne odchylenia kolorystyczne. W jaśniejszych partiach przewaga czerwieni i niebieskiego nad zielenią nadaje bielom lekko różowo-fioletowy odcień. Ogólnie punkt wyjścia jest dobry, szczególnie w HDR, ale kalibracją można tutaj jeszcze coś poprawić.

Barwy po kalibracji

7.5/10

9.4/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Kalibracja Hisense’a U7S najwięcej dała w materiałach SDR. Udało się wyrównać balans bieli, więc zniknął wcześniejszy ciepły zafarb, a biel i szarości wyglądają neutralnie. Gamma również trzyma się teraz bardzo blisko wzorca — telewizor nie rozjaśnia już niepotrzebnie obrazu, dzięki czemu ciemniejsze sceny odzyskały głębię. Pomiary Color Checker potwierdzają poprawę: większość błędów mieści się poniżej 2. Do oglądania zwykłej telewizji i filmów SDR udało się więc uzyskać naprawdę dobrze ustawiony obraz. W HDR nie poszło już tak gładko. Brakuje możliwości skutecznego skorygowania krzywej EOTF, więc Hisense nadal interpretuje jasność filmu trochę po swojemu. Część obrazu rozjaśnia, a najjaśniejsze elementy potrafi przygasić zależnie od sceny i pracy lokalnego wygaszania. Tego nie udało się wyeliminować kalibracją. Odbija się to również na wynikach Color Checker, gdzie wiele błędów pozostaje w okolicach 3–4, a pojedyncze przekraczają 7. W SDR efekt jest więc naprawdę bardzo dobry, ale w HDR musimy zaakceptować, że telewizor dokłada do obrazu własną interpretację jasności.

Po kalibracji S95H wygląda naprawdę znakomicie. Udało się usunąć nadmiar czerwieni, dzięki czemu biel jest neutralna, a twarze odzyskały naturalny odcień. W SDR błędy kolorów są już bardzo małe. Obraz zachowuje świetne nasycenie, ale nie dodaje od siebie zabarwienia, które wcześniej było widoczne na ustawieniach fabrycznych. Tak właśnie powinien wyglądać dobrze ustawiony telewizor tej klasy. W HDR również widać poprawę balansu bieli. Do tego jasność w scenach filmowych bardzo dobrze trzyma się wzorca. Mocne światła mają odpowiednią intensywność, a telewizor nie rozjaśnia niepotrzebnie całego kadru. Połączenie takiej kontroli z możliwościami matrycy QD-OLED daje obraz, który po prostu bardzo przyjemnie się ogląda.

Zostały nam właściwie dwa zastrzeżenia. Pierwsze to gubienie najciemniejszych detali. Nasz egzemplarz nadal miał tendencję do zlewania części odcieni blisko czerni, choć może to być cecha konkretnej sztuki testowej. Drugie dotyczy regulacji palety barw w HDR. Dostępne ustawienia nie pozwalają idealnie skorygować wszystkich odcieni, więc pewne drobne przekłamania pozostają. Nie zmienia to jednak bardzo dobrego efektu końcowego, po kalibracji S95H pokazuje obraz na naprawdę wysokim poziomie.

Płynność przejść tonalnych

8.5/10

9/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Płynność przejść tonalnych to jedna z mocniejszych stron Hisense’a U7S. Szczególnie dobrze wypadają materiały HDR10, w których kolory łagodnie przechodzą jeden w drugi, bez wyraźnego stopniowania. Nawet w ciemnych scenach trudno doszukać się większych problemów. Drobne łączenia odcieni widać dopiero w jaśniejszych ujęciach, ale podczas zwykłego oglądania raczej nie zwracają na siebie uwagi. Nieco gorzej wygląda to w Dolby Vision, gdzie granice między odcieniami bywają bardziej widoczne. Właśnie za to Hisense traci u nas część punktów, choć ogólnie nadal jest to bardzo dobry wynik i jeden z lepszych w tej klasie.

S95H bardzo dobrze radzi sobie z płynnością przejść tonalnych. To mocna strona matryc QD-OLED, które w naszych testach zazwyczaj rzadziej pokazują wyraźne „schodki” między odcieniami niż panele WOLED z białym subpikselem. W większości scen kolory łagodnie przechodzą jeden w drugi. Szczególnie dobrze wygląda to w ciemnych ujęciach, gdzie zamiast charakterystycznych pasów widzimy gładkie przejścia między odcieniami szarości. Nie jest jednak całkiem idealnie. W niektórych jaśniejszych scenach można dostrzec delikatne nierówności, choć trzeba się im się dokładnie przyjrzeć. Podczas normalnego oglądania raczej nie będą odciągały uwagi od filmu. Ogólnie S95H wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

6/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
No
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

Obróbka materiałów słabszej jakości wypada w Hisensie U7S dość przeciętnie. Zastosowany tutaj układ Pentonic 700 nie radzi sobie szczególnie dobrze ze skutkami mocnej kompresji. W menu znajdziemy funkcję „Obraz gładki i gradientowy”, ale jej działanie pozostawia sporo do życzenia. Na poziomie niskim trudno zauważyć poprawę przejść tonalnych, choć przynajmniej obraz niczego nie traci. Ustawienia średnie i wysokie nadal nie usuwają wyraźnych pasów między odcieniami, za to zaczynają zacierać detale — w naszych materiałach znikały nawet fragmenty twarzy postaci. Co ciekawe, ziarno filmowe pozostaje nietknięte na każdym poziomie. Jeśli już korzystać z tej funkcji, zostalibyśmy przy ustawieniu niskim. Jej obecne działanie wymaga dopracowania, ale głównie jest to wina zastosowanego tutaj procesora.

Znacznie lepiej wypada samo skalowanie do 4K. Obraz z niższej rozdzielczości zyskuje na czytelności, kontury są dobrze odtworzone, a drobne elementy wyglądają wyraźnie. Nie oznacza to odzyskania szczegółów, których nie było w nagraniu, ale telewizor dobrze wykorzystuje to, co dostaje ze źródła. Na plus zaliczamy też brak przycinania krawędzi obrazu, nawet przy sygnale SD.

Za skalowanie i cyfrową obróbkę obrazu odpowiada procesor NQ4 Gen3, ten sam co w S99H. Wnioski z naszych testów są też bardzo podobne. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają po przeskalowaniu do 4K naprawdę dobrze. Obraz jest wyraźny, ale bez sztucznego podkreślania konturów czy przesadnej ostrości. Drobna uwaga dotyczy bardzo starych nagrań w rozdzielczości 480p lub niższej. Przy takim sygnale telewizor potrafi lekko przyciąć krawędzie kadru.

Do poprawiania mocno skompresowanych materiałów służy funkcja redukcji szumów. Dobrze wygładza widoczne pasy między odcieniami i ogranicza inne niedoskonałości, choćby w słabszych nagraniach z YouTube. Robi to jednak dość agresywnie. Razem z zakłóceniami potrafią zniknąć drobne szczegóły i naturalne ziarno filmowe. My zostawiliśmy ją wyłączoną, żeby zachować oryginalny wygląd materiału. Jeśli jednak komuś bardziej przeszkadzają artefakty niż utrata części detali, warto sprawdzić jej działanie.

Smużenie i płynność ruchu

7/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
165Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 120Hz (rozdwojone kontury)
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Funkcja BFI 120Hz
Tak, 240Hz (rozdwojone kontury)
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
55%
50%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (1080p@240Hz):

Smużenie (4K@165Hz):

Płynność ruchu w Hisensie U7S wypada nieźle dzięki odświeżaniu 144 Hz. W filmach mamy też do dyspozycji upłynniacz z regulacją redukcji szarpania i rozmycia. Można więc zachować bardziej kinowy charakter ruchu albo zwiększyć płynność, jeśli przeszkadzają nam skokowe przesunięcia kamery. W sporcie i grach wysokie odświeżanie również się przydaje, ale niestety nie rozwiązuje największego problemu tej matrycy.

Jest nim czas reakcji pikseli. Za szybko poruszającymi się obiektami ciągną się długie, wyraźne smugi, co dobrze pokazuje nasz test UFO. Najgorzej wygląda to na ciemnym tle, gdzie ślad za obiektem jest szczególnie mocny. Ruch może być więc płynny, ale sam poruszający się obiekt traci ostrość i właśnie tę różnicę w U7S dość łatwo zauważyć.

Samsung S95H bardzo dobrze radzi sobie z ruchem, czego zresztą oczekujemy od OLED-a. Matryca obsługuje odświeżanie aż 165 Hz, choć z takiej wartości skorzystają przede wszystkim gracze komputerowi. Przy oglądaniu sportu ważniejszy jest błyskawiczny czas reakcji pikseli. Za szybko poruszającą się piłką czy zawodnikiem nie ciągnie się charakterystyczna smuga. Obraz w ruchu pozostaje dzięki temu czytelny, bez śladów typowych dla wolniejszych matryc LCD.

Do tego dochodzi upłynniacz, który pozwala dopasować ruch do własnych upodobań. W filmach możemy delikatnie złagodzić szarpanie przy przesuwaniu kamery albo postawić na mocniejszy efekt płynności. Osobna regulacja dla szybszych materiałów przydaje się z kolei podczas oglądania sportu.

Funkcje dla graczy

8.5/10

9.6/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 240Hz
    48 - 165Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    No
  • Poprawna implementacja HGiG
    No
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Hisense U7S ma sporo do zaoferowania graczom. Dostajemy dwa porty HDMI 2.1 i obsługę 120 Hz w Full HD, 1440p oraz 4K, więc możliwości współczesnych konsol są dobrze wykorzystane. Po podłączeniu komputera można skorzystać z 144 Hz w 4K albo zamienić rozdzielczość na Full HD i uruchomić 240 Hz. Wybór jest więc duży, choć warto pamiętać o opisanym wcześniej smużeniu, którego wysokie odświeżanie nie usuwa. Na miejscu są też VRR i ALLM. Pierwsza funkcja pomaga utrzymać obraz bez rozrywania, kiedy liczba klatek w grze się zmienia. Druga automatycznie przełącza telewizor w tryb gry, więc nie trzeba za każdym razem zaglądać do menu. VRR działa w zakresie 48–240 Hz, przy czym najwyższe odświeżanie jest dostępne w Full HD. Użytkownicy Xboksa mogą dodatkowo grać w Dolby Vision, również przy 120 Hz. Co ważne, ten format nie wiąże się tutaj z dużym opóźnieniem sterowania. Bardzo dobrze wygląda też Game Bar. Jest czytelny, wygląda atrakcyjnie i pozwala szybko sprawdzić, z jakim sygnałem pracuje telewizor. Pod ręką mamy też ustawienia przydatne podczas grania, w tym rozjaśnianie cieni. Jeśli w ciemnej grze trudno dostrzec przeciwnika, można to poprawić bez przekopywania całego menu.

Najwięcej zastrzeżeń mamy do HGiG. Hisense nie przestaje samodzielnie mapować tonów, przez co ustawianie HDR na konsoli jest mylące. Regulujemy planszę z szachownicą, a telewizor na bieżąco dopasowuje jej wygląd. W rezultacie moment zniknięcia wzoru nie wskazuje prawidłowo granicy jasności ekranu i łatwo ustawić zbyt wysoką wartość. Dlatego w tym modelu lepiej ustawić docelową jasność HDR na konsoli na około 900-1000 nitów, zamiast sugerować się konfiguratorem.

Samsung S95H to fenomenalny telewizor do grania. Poza świetnym obrazem dochodzi tu cały zestaw przydatnych funkcji "gamingowych". VRR działa w zakresie 48–165 Hz i pomaga zachować płynność przy zmiennej liczbie klatek. ALLM automatycznie uruchamia tryb niskich opóźnień, a poprawnie działające HGiG ułatwia ustawienie HDR na konsoli. Nie ma też problemów z obsługą konsolowych 120 Hz w Full HD, 1440p i 4K. Wygodnym dodatkiem jest Game Bar, który zbiera informacje o sygnale i najważniejsze ustawienia w jednym miejscu.

Na osobną pochwałę zasługuje jednak Game Motion Plus. Ten upłynniacz potrafi poprawić płynność gier z niższą liczbą klatek, a opóźnienie w naszych pomiarach wynosiło z nim około 20 ms. Jak na dodatkową obróbkę ruchu to bardzo dobry wynik. W spokojniejszych grach można więc zyskać płynniejszy obraz bez wyraźnie ociężałego sterowania.

Z ograniczeń warto odnotować brak Dolby Vision w grach, co dotyczy przede wszystkim użytkowników Xboxa. Porty HDMI 2.1 mają też przepustowość 40 zamiast 48 Gb/s, prawdopodobnie ze względu na moduł One Connect. Przy typowym graniu na konsoli w 4K, 120 Hz i 10-bitowym HDR nie stanowi to problemu ani nie wymusza pogorszenia jakości obrazu. Dla większości graczy będzie to więc różnica w specyfikacji, której podczas grania zwyczajnie nie zauważą.

Input lag

9.9/10

10/10

SDR

1080p60
16 ms
11 ms
1080p120
10 ms
6 ms
2160p60
16 ms
11 ms
2160p120
10 ms
6 ms

HDR

2160p60
14 ms
9 ms
2160p120
9 ms
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
14 ms
2160p120 DV
9 ms

Pod względem input laga Hisense U7S wypada świetnie. Przy 60 Hz zmierzyliśmy 14–16 ms, a przy 120 Hz już tylko 9–10 ms. Sterowanie jest responsywne i nawet w szybkich grach telewizor nie dokłada odczuwalnej zwłoki. Co ważne, równie dobrze działa Dolby Vision — 14 ms przy 60 Hz i 9 ms przy 120 Hz oznacza, że nie trzeba rezygnować z tego formatu w obawie o opóźnienie. Wcześniej opisane smużenie to osobna kwestia: ekran szybko reaguje na polecenia, ale piksele nie zawsze nadążają ze zmianą koloru.

Pod względem input lagu S95H wypada wzorowo. Przy 60 Hz zmierzyliśmy zaledwie 9–11 ms, a przy 120 Hz opóźnienie spada do 5–6 ms. Sterowanie jest bardzo responsywne, więc nawet w szybkich strzelankach czy grach wyścigowych trudno mieć jakiekolwiek zastrzeżenia. Co ważne, włączenie HDR nie pogarsza wyników. Można więc korzystać z pełnych możliwości obrazu bez poświęcania szybkiej reakcji na ruchy pada.

Współpraca z komputerem

8.2/10

8.8/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Średnia
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
10ms
6ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGB (QD-OLED)
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
165Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Po podłączeniu komputera możemy korzystać z 4K przy 144 Hz, działającego G-Sync i opóźnienia na poziomie 10 ms. To dobry zestaw do grania, choć w dynamicznych scenach nadal daje o sobie znać smużenie matrycy. Poprawnie działa też chroma 4:4:4, również przy maksymalnym odświeżaniu, dzięki czemu kolorowe napisy i drobne elementy pulpitu pozostają czytelne.

Do przeglądania internetu czy okazjonalnej pracy U7S nadaje się całkiem dobrze, ale nie wszystkie czcionki wyglądają równie wyraźnie. Najwięcej uwag mamy do drobnego, ciemnego tekstu — cienkie fragmenty liter potrafią zanikać i znaki wyglądają nierówno. Z kanapy trudno to zauważyć, natomiast przy pracy z bliska, szczególnie z tekstem czy arkuszami, może już przeszkadzać.

Samsung S95H świetnie współpracuje z komputerem PC, szczególnie jeśli podłączamy go do grania. Mamy 4K przy 165 Hz, działający G-Sync i opóźnienie na poziomie zaledwie 6 ms. W połączeniu z błyskawiczną reakcją matrycy daje to bardzo płynny i responsywny obraz. Telewizor poprawnie obsługuje też chroma 4:4:4 przy maksymalnym odświeżaniu, więc drobne kolorowe elementy zachowują swoją czytelność.

Z tekstem również radzi sobie dobrze, choć do całodziennej pracy przy dokumentach nie byłby naszym pierwszym wyborem. Po pierwsze, opisywane tutaj wersje QD-OLED zaczynają się od 55 cali — trzeba więc mieć naprawdę spore biurko do pracy 😉. Po drugie, trójkątny układ subpikseli sprawia, że przy najdrobniejszych literach można dostrzec delikatne kolorowe obwódki. Widać je głównie z bliska. Z normalnej odległości oglądania telewizora raczej nie będą przeszkadzać, więc okazjonalne przeglądanie stron czy praca z tekstem nie stanowią problemu.

Kąty widzenia

3.1/10

9.9/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
74%
10%

Kąty widzenia są niestety słabą stroną Hisense’a U7S. Już po przesunięciu się na bok kolory tracą nasycenie, czerń robi się jaśniejsza, a obraz wygląda na wyblakły. Przy kącie 45 stopni zmierzyliśmy aż 74% spadku jasności, więc różnica względem oglądania na wprost jest naprawdę duża. To typowe ograniczenie matrycy VA. Siedząc centralnie, możemy docenić jej dobry kontrast, ale osoby na skrajnych miejscach szerokiej kanapy zobaczą już znacznie słabszy obraz. U7S najlepiej sprawdzi się więc tam, gdzie miejsca do oglądania znajdują się możliwie na wprost ekranu.

Kąty widzenia w S95H są znakomite. To jedna z największych zalet matrycy QD-OLED i pod tym względem Samsung należy do najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy. Nawet mocno z boku kolory zachowują nasycenie, a obraz nie traci wyraźnie jasności. Przy dużym narożniku czy oglądaniu meczu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na środku kanapy — z bocznych miejsc obraz nadal wygląda świetnie. 🙂

Sprawność ekranu w dzień

7/10

7.3/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Matowy
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Bardzo dobre
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Słaba

Jasność matrycy

Samsung S95H: 722 cd/m2

Hisense U7S / U77SE: 664 cd/m2

Hisense U7S dobrze radzi sobie z oglądaniem w dzień. W SDR zmierzyliśmy średnio około 664 nitów, a zależnie od zawartości ekranu jasność mieściła się mniej więcej między 500 a 800 nitów. Nawet przy obrazie wypełnionym bielą pozostaje ponad 500 nitów, więc transmisja sportowa czy jasny program telewizyjny nie robią się nagle przygaszone. To wystarczający zapas do komfortowego oglądania w większości salonów. Satynowa powłoka przyzwoicie tłumi odbicia, ale okno znajdujące się naprzeciwko telewizora nadal będzie widoczne. Na zdjęciu dobrze widać, że jego odbicie potrafi zasłonić fragment obrazu, więc samo mocne podświetlenie nie rozwiązuje wszystkiego. Na plus wypada zachowanie czerni i kolorów w świetle dziennym, która nie robi się nadmiernie szara. Ogólnie U7S sprawdzi się w jasnym pokoju, choć warto ustawić go tak, żeby uniknąć bezpośrednich odbić okien.

Samsung S95H bardzo dobrze sprawdza się podczas oglądania w dzień. Duża w tym zasługa matowej powłoki, która skutecznie rozprasza odbicia. Zamiast wyraźnie oglądać w ekranie okno czy lampę, widzimy łagodniejszą poświatę. Do tego dochodzi średnia jasność SDR na poziomie około 750 nitów. Jak na OLED-a to świetny wynik, który pozwala komfortowo oglądać telewizję w jasnym salonie. Trzeba jednak pamiętać, że jasność zależy od tego, co akurat znajduje się na ekranie. Przy mniejszych jasnych obszarach S95H przekracza 1000 nitów, ale przy całkowicie białej planszy schodzi do około 400. Podczas oglądania sportów zimowych czy innych bardzo jasnych materiałów obraz nie będzie więc miał takiej samej siły jak w scenach mieszanych.

Największym ograniczeniem pozostaje czerń w mocno oświetlonym pomieszczeniu. Po pierwsze swiatło padające na matrycę QD-OLED wyraźnie ją rozjaśnia w kolor wiśniowy, przez co traci ona swoją wieczorną głębię, a obraz wygląda mniej kontrastowo. Matowa powłoka dobrze radzi sobie z odbiciami, ale też mocniej rozprasza takie światło. S95H nadal jest bardzo wygodnym telewizorem do oglądania w dzień. Po prostu pełnię możliwości jego czerni zobaczymy dopiero przy słabszym oświetleniu.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED PFS LED
QD-OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
v01.09.60c.q0516
1301
Procesor obrazu

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Hisense U7S / U77SE Szczegóły dotyczące matrycy
Test Samsung S95H Szczegóły dotyczące matrycy

Hisense U7S / U77SE

Samsung S95H

Funkcje telewizora

8.9/10

7.9/10

  • System
    VIDAA
    Tizen
  • Szybkość działania
    Dobra
    Bardzo dobra
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 40Gbps
  • Inne wejścia
    USB-C
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Tak
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Tak
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Tak
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Hisense U7S / U77SE Funkcje telewizora
Test Hisense U7S / U77SE Funkcje telewizora
Test Hisense U7S / U77SE Funkcje telewizora
Test Hisense U7S / U77SE Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Nie

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Nie
  • Powiększanie czcionki
    Tak
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Smart TV: VIDAA

VIDAA HOME OS w Hisensie U7S jest rozbudowana, a przy tym działa szybko i nie komplikuje codziennej obsługi. Poza aplikacjami mamy AirPlay do przesyłania treści z urządzeń Apple oraz Miracast, dzięki któremu można wyświetlić obraz z komputera. Działa też wyszukiwanie głosowe po polsku, więc zamiast wpisywać tytuł filmu pilotem, wystarczy go powiedzieć. Można również podłączyć klawiaturę i mysz. Pod względem funkcji Smart trudno więc narzekać, choć przed zakupem warto sprawdzić dostępność konkretnych aplikacji, z których korzystamy, ponieważ nie jest ona tak rozbudowana jak na systemach konkurencji.

Funkcje klasyczne i pilot

Hisense nie zapomniał też o osobach oglądających zwykłą telewizję. U7S pozwala nagrywać programy z telewizji naziemnej na USB i planować nagrania na później. Są telegazeta, możliwość słuchania dźwięku przy wyłączonym ekranie oraz obsługa słuchawek Bluetooth. Co przydatne, słuchawki mogą działać jednocześnie z głośnikami telewizora, więc jedna osoba może z nich korzystać np. sernior, a pozostali nadal słuchać normalnie. Z większych braków zostaje właściwie funkcja obrazu w obrazie, czyli PiP.

Sam pilot nie przypadł nam do gustu. Jest mocno plastikowy i wygląda dość "tanio", ale swoje zadanie spełnia dobrze. Ma pełną klawiaturę numeryczną, sporo skrótów i steruje telewizorem radiowo, więc nie trzeba celować nim w ekran. Szkoda jedynie braku podświetlenia przycisków. Bardziej eleganckie wersje pilota Hisense zostawia dla wyżej pozycjonowanych modeli, takich jak np. U7S Pro.

Tizen

S95H korzysta z systemu Tizen, który działa tutaj bardzo szybko. Przechodzenie między aplikacjami i ustawieniami jest płynne, więc codzienna obsługa nie wymaga cierpliwości. Mamy duży wybór aplikacji streamingowych, wyszukiwanie głosowe i AirPlay do przesyłania treści z urządzeń Apple. Można też bezprzewodowo wyświetlić obraz z komputera. To dobrze wyposażony Smart TV, w którym łatwo znaleźć coś dla siebie.

Zauważyliśmy jednak pewną dziwną rzecz. Nasz egzemplarz miał wersję oprogramowania z 2025 roku, mimo że S95H jest modelem na rok 2026. W chwili testu na stronie producenta również nie znaleźliśmy aktualizacji do tegorocznej wersji systemu. To zaskakujące, bo inne modele Samsunga już ją otrzymały. Sam Tizen działa sprawnie, ale od nowego telewizora tej klasy oczekiwalibyśmy również aktualnego systemu.

Funkcje telewizyjne i pilot

Wśród klasycznych funkcji jest telegazeta i obraz w obrazie, ale zabrakło nagrywania programów na USB. Przydatna może być też możliwość jednoczesnego odtwarzania dźwięku przez głośniki telewizora i słuchawki Bluetooth. Pilot jest bardzo minimalistyczny, działa bez celowania w ekran, choć szkoda, że nie ma podświetlanych przycisków. Na plus zdecydowanie to, że nie wymaga wymiany baterii i może być ładowany solarnie.

One Connect

Ważnym dodatkiem pozostaje moduł One Connect, za który telewizory Samsunga dostają u nas mały plusik. Znajdziemy w nim cztery wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 40 Gb/s, a soundbar możemy podłączyć przez eARC lub wyjście optyczne. Największa zaleta tego rozwiązania jest jednak prosta: do ekranu biegnie tylko jeden przewód. Łatwiej ukryć kable i podłączyć kolejne urządzenie bez sięgania za telewizor. Szczególnie docenią to osoby, które planują powiesić S95H na ścianie.

Aplikacje

8.3/10

9.3/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
OK
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8.4/10

9.1/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
No
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
No
WebP
Yes
No
TIFF
Yes
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
No
Yes
12 Mpix
No
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
No
Yes
24 Mpix
No
Yes
28 Mpix
No
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Odtwarzacz USB w Hisensie U7S radzi sobie z większością popularnych plików. Bez problemu odtworzył nasze materiały H.264 i H.265, w tym nagrania 4K o wysokiej przepływności oraz testowy plik Dolby Vision. Działają też napisy SRT i SUB, polskie znaki oraz zmiana koloru czcionki. Nie wszystko jednak udało się uruchomić. Pliki AV1 i H.266 VVC nie zostały odtworzone, podobnie jak napisy ASS i TXT. Z muzyką jest dobrze, od zwykłych MP3 po FLAC 96 kHz/24 bit, choć zabrakło obsługi AIFF i DSD.

Najwięcej uwag mamy do zdjęć. Wybór obsługiwanych formatów jest szeroki, bo poza JPEG i PNG działają również WebP czy TIFF, ale nie otworzymy HEIC. Dziwnie wygląda też obsługa rozdzielczości. Telewizor wyświetlił zdjęcia 4, 6, 8, 16 i 32 Mpix, a nie poradził sobie z plikami 10, 12 czy 24 Mpix. Nie jest to więc zwykłe ograniczenie wielkości zdjęcia. Do filmów i muzyki odtwarzacz spokojnie wystarczy, ale przy pokazywaniu zdjęć z wakacji może się okazać, że część plików trzeba wcześniej przekonwertować.

Wbudowany odtwarzacz plików działa szybko i sprawnie. S95H otworzył niemal wszystkie przygotowane przez nas materiały audio i wideo, których obsługi się spodziewaliśmy. Nie trzeba długo czekać na ich wczytanie, a samo przeglądanie zawartości nośnika jest wygodne.

Szkoda natomiast braku obsługi zdjęć HEIC, czyli formatu domyślnie używanego przez wiele iPhone’ów. Jeśli więc chcemy pokazać zdjęcia z telefonu bezpośrednio z pendrive’a, trzeba wcześniej przekonwertować je na przykład do JPEG.

Dźwięk

7.2/10

8/10

  • Maksymalna głośność
    88dB
    86dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Nie

Odtwarzacz USB w Hisensie U7S dobrze radzi sobie z większością popularnych filmów i muzyki. Obsługuje materiały 4K, również sprawdzony przez nas plik Dolby Vision, a przy napisach poprawnie wyświetla polskie znaki. Do codziennego korzystania z pendrive’a powinien więc wystarczyć, choć przy mniej popularnych formatach zdarzają się problemy. Najwięcej zastrzeżeń mamy do zdjęć. Telewizor dość wybiórczo traktuje ich rozdzielczość i potrafi otworzyć większą fotografię, a odmówić wyświetlenia mniejszej. Przy przeglądaniu albumu z wakacji może to irytować, bo nie mamy pewności, że wszystkie zdjęcia zadziałają. Część z nich będzie wymagała wcześniejszego przygotowania na komputerze.

Pod względem dźwięku S95H jest właściwie kopią ubiegłorocznego modelu. Mimo bardzo smukłej obudowy gra czysto i przyjemnie, ale brzmienie pozostaje dość płaskie. Brakuje mu głębi i mocniejszego basu, co przy tak efektownym obrazie zostawia pewien niedosyt. Z drugiej strony trudno oczekiwać dużych przetworników w telewizorze o grubości około centymetra. Piękny wygląd ma tutaj swoją cenę.

Warto więc uzupełnić S95H o soundbar lub osobny zestaw audio, żeby dźwięk lepiej nadążał za obrazem. Telewizor obsługuje Dolby Atmos, co daje możliwość rozbudowania zestawu o dźwięk przestrzenny. Zabrakło natomiast wsparcia dla DTS. To ograniczenie może przeszkadzać przede wszystkim osobom oglądającym filmy z płyt ze ścieżkami w tym formacie.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

88dBC (Max)

75dBC

86dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy