Kiano Elegance to przede wszystkim propozycja dla osób, które chcą wydać na telewizor możliwie mało, a przy tym mieć wygodny dostęp do popularnych aplikacji. Zastosowanie Tizena jest tutaj dużym plusem, bo dostajemy system dobrze znany z Samsungów i nie musimy od razu dokupować przystawki do oglądania filmów czy seriali. Przy odpowiednio niskiej cenie może to być wystarczający argument, żeby zainteresować się tym modelem. Na pochwałę zasługuje również cyfrowa obróbka obrazu, która pod względem działania przypomina rozwiązania z podstawowych Samsungów. Kiano całkiem skutecznie wygładza niechciane przejścia między kolorami w słabszych materiałach, dzięki czemu mocno skompresowane nagrania wyglądają lepiej. Do ideału oczywiście brakuje, ale pamiętajmy, w jak niskim budżecie się poruszamy. Tutaj już sam fakt, że taka funkcja rzeczywiście pomaga, zasługuje na uznanie.
Niestety sam system operacyjny nie sprawia, że Kiano działa równie sprawnie jak telewizory Samsunga. Na reakcję czasami trzeba poczekać, a odtwarzacz USB potrafi bardzo długo otwierać pliki. Oszczędności widać też w wykonaniu i możliwościach ekranu. Niska jasność utrudnia oglądanie w słonecznym pokoju i nie pozwala pokazać efektownego HDR, natomiast przy szybszym ruchu przeszkadza smużenie. Do tego dochodzi słaby dźwięk, więc zakup osobnego nagłośnienia może szybko stać się kolejnym wydatkiem.
Dlatego Kiano Elegance ma sens głównie wtedy, gdy jest wyraźnie tańszy od konkurencji. Do codziennych programów czy jako drugi telewizor w domu może wystarczyć, ale jeśli do podstawowego modelu bardziej znanego producenta brakuje niewielkiej kwoty, naszym zdaniem warto dopłacić. Tizen i niezła obróbka obrazu to mocne strony tego Kiano, jednak nie rekompensują wszystkich oszczędności. Lepiej więc porównać końcowe ceny, niż zakładać, że telewizor z systemem Samsunga zapewni również taki sam komfort użytkowania.
Sony Bravia 2 II to telewizor, który najlepiej odnajduje się w prostych, codziennych zastosowaniach. I podejrzewamy, że sporo osób będzie wybierało go przede wszystkim właśnie ze względu na Google TV. System daje dostęp do ogromnej liczby aplikacji i serwisów streamingowych, mamy też Chromecast, AirPlay czy wygodne wyszukiwanie głosowe. Sam telewizor nie działa może tak szybko jak droższe modele Sony, ale pod względem możliwości trudno mieć tutaj większe zastrzeżenia. Co ważne, przy takim zwykłym oglądaniu również jakość obrazu wypada całkiem przyzwoicie. Szczególnie dobrze Bravia 2 II radzi sobie z materiałami SDR, czyli zwykłą telewizją, YouTube'em czy sporą częścią starszych filmów i seriali. Fabryczny tryb Kino jest już całkiem sensownie ustawiony, kolory wyglądają naturalnie i właściwie bez większego grzebania w ustawieniach można po prostu zacząć oglądać. I naszym zdaniem właśnie tutaj Bravia 2 II pokazuje się z najlepszej strony – jako prosty Smart TV do codziennego użytku, a nie telewizor, który ma zachwycać możliwościami samego panelu.
Trzeba jednak pamiętać, że napis „Bravia” na obudowie nie oznacza automatycznie świetnej jakości obrazu. Bravia 2 II korzysta z matrycy IPS o bardzo niskim kontraście i właśnie to jest jej największym problemem. W dzień nie przeszkadza to aż tak mocno, ale wystarczy wieczorem zgasić światło, żeby czerń zaczęła przypominać bardziej ciemną szarość. Oczywiście w zamian dostajemy dobre kąty widzenia, więc jeżeli telewizor stoi w dużym salonie i ogląda go kilka osób z różnych miejsc, IPS ma tutaj swoją zaletę. Tyle że jest ona okupiona właśnie słabą czernią. Nie jest to również telewizor stworzony z myślą o efekcie HDR czy bardziej wymagających graczach. Około 300 nitów jasności i wąska paleta barw sprawiają, że materiały HDR nie pokazują tutaj zbyt wiele ponad to, co możemy zobaczyć w SDR. Matryca 60 Hz z brakiem szerszych możliwości dla graczy również jasno pokazują, że gaming nie jest w tym modelu priorytetem.
I właściwie nie byłoby w tym wszystkim większego problemu, bo od podstawowego modelu Sony dokładnie tego się spodziewaliśmy. Największym kłopotem Bravii 2 II jest jednak cena. W podobnych pieniądzach bez większego problemu znajdziemy telewizory konkurencji, szczególnie marek koreańskich i chińskich, które oferują już znacznie więcej – od matryc 120 Hz po podświetlenie Mini-LED z lokalnym wygaszaniem. Dlatego Bravia 2 II sama w sobie nie jest złym telewizorem. Jest po prostu zbyt droga jak na to, co oferuje. Gdyby jej cena była wyraźnie niższa, jako prosty telewizor do codziennego oglądania miałaby znacznie więcej sensu.