Kiano Elegance (Tizen OS)

W trybie Filmowym kolory w Kiano Elegance wypadają całkiem przyzwoicie, szczególnie jak na telewizor z tej półki cenowej. Nie oznacza to jednak, że obraz jest od razu poprawnie ustawiony. Najbardziej widać to po balansie bieli, w którym brakowało czerwieni. W efekcie obraz miał lekko chłodniejszy charakter, a część odcieni skóry i cieplejszych barw nie wyglądała tak naturalnie, jak powinna. Do tego zarówno gamma w SDR, jak i krzywa EOTF w HDR były prowadzone zbyt wysoko. Mówiąc prościej, telewizor rozjaśniał obraz bardziej, niż zakłada materiał źródłowy. W SDR dawało to trochę jaśniejszy, bardziej „telewizyjny” obraz, ale jednocześnie odbierało mu nieco głębi. W HDR podobne zachowanie potęgowało ograniczenia samego panelu, bo przy tak niskiej jasności telewizor miał jeszcze mniej miejsca na poprawne pokazanie jaśniejszych partii obrazu. Największe ograniczenia pojawiały się jednak właśnie w HDR. Paleta barw zapisana w takich materiałach często wykracza poza możliwości Kiano Elegance, który nie korzysta z żadnego rozwiązania poszerzającego gamut. Bardziej nasycone czerwienie, zielenie czy błękity są więc wyświetlane znacznie spokojniej, niż powinny. W mniej wymagających scenach nie rzuca się to jeszcze mocno w oczy, ale przy bardziej kolorowych filmach różnica względem telewizorów z szeroką paletą barw staje się już bardzo wyraźna.

Wbrew pozorom nawet tak tani telewizor jak Kiano Elegance daje całkiem sporo możliwości kalibracji. Szczególnie dobrze udało się poprawić balans bieli. Po korekcie zniknął chłodniejszy charakter obrazu, a kolory stały się wyraźnie bardziej naturalne. Udało się też lepiej ustawić gammę i ogólną charakterystykę obrazu w SDR. Mimo naszych starań szybko okazało się jednak, że dalsze ograniczenia nie wynikają już z samych ustawień, tylko z możliwości telewizora. W SDR Kiano potrafi wyglądać naprawdę poprawnie. Telewizja, YouTube, sport czy starsze filmy mogą mieć naturalne kolory i przyjemny charakter obrazu. Dużo gorzej wygląda to w HDR. Tutaj sama kalibracja nie jest w stanie nadrobić braku jasności i szerokiej palety barw. Telewizor po prostu nie potrafi pokazać części bardziej nasyconych kolorów ani odpowiednio mocnych jasnych efektów. Dlatego o ile w SDR da się wyciągnąć z niego naprawdę przyzwoity obraz, tak HDR nadal pozostaje wyraźnie poza jego możliwościami.