LG QNED93A / QNED90A vs Sony BRAVIA 6 (A65)

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

LG QNED93A / QNED90A
4 999 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Sony BRAVIA 6 (A65)
5 498 zł

QNED93A / QNED90A

Info

BRAVIA 6 / A65

Dostępne przekątne: 55”65”75”85”

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”83”

Test LG QNED93A / QNED90A Główne zdjęcie
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: WebOS

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.3

7.4

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.8

    7.5

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    6.9

    8.1

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    6.8

    8.1

  • Granie na konsoli

    8.5

    8.5

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.6

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    6.2

    4.6

  • Funkcje użytkowe

    8.2

    6.6

  • Aplikacje

    9.1

    9.6

  • Jakość dźwięku

    6.9

    7.0

Zalety

  • Całkiem dobry kontrast

  • Wysoka liczba stref wygaszania

  • Dobra jasność HDR (ok. 1400 nitów)

  • Szerokie pokrycie palety barw (ok. 96% DCI-P3)

  • Tryb 144 Hz i pełny zestaw funkcji dla graczy (HDMI 2.1, VRR, ALLM, G-Sync, FreeSync, HGiG, Game Bar)

  • Niski input lag (7 ms przy 120 Hz)

  • Dobra współpraca z PC, w tym 144 Hz i czytelne czcionki,

  • WebOS z bogatą ofertą aplikacji i obsługą głosową

  • Pilot Magic

  • Całkiem skuteczny upscaling i narzędzia do obróbki obrazu - świtnie nada się do starszych treści jak telewizja antenowa czy też YouTube

  • Idealna czerń i nieskończony kontrast matrycy OLED

  • Naturalne kolory po kalibracji, szczególnie w SDR

  • Matryca 120 Hz z niemal natychmiastową reakcją pikseli

  • Cztery pełne wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s

  • Bardzo niski input lag, również w Dolby Vision przy 120 Hz

  • Obsługa formatów premium: Dolby Vision | Atmos oraz DTS

  • Google TV z szerokim wyborem aplikacji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Solidne wykonanie z możliwością regulacji wysokości podstawy

Wady

No like
  • Algorymy lokalnego wygaszania wymagają dopracowania

  • Bardzo przeciętne kąty widzenia

  • Dolby Vision nie przynosi wyraźnej poprawy względem HDR10

  • Sporo błędów systemowych

  • Niska jasność i przeciętne tłumienie odbić, utrudniające oglądanie w dzień (OLED SE)

  • Przeciętna gradacja i mało skuteczne wygładzanie przejść tonalnych

  • Ograniczone możliwości kalibracji

  • Brak kilku funkcji dla graczy: HGIG, Game Bar czy obsługa 120Hz w 1440p

Czy warto kupić? Werdykt

LG QNED93A to telewizor, który na pierwszy rzut oka wygląda jak solidny krok naprzód względem poprzednich modeli LCD tej marki. Na papierze dostajemy sporo: znacznie większą liczbę stref wygaszania, odświeżanie 144 Hz dla graczy, wsparcie dla wszystkich formatów HDR, w tym Dolby Vision, a do tego WebOS z nowym pilotem Magic, który wciąż należy do najwygodniejszych systemów obsługi. Najmocniej QNED93A błyszczy właśnie w zastosowaniach gamingowych. Cztery pełnoprawne porty HDMI 2.1 pozwalają podłączyć konsole i komputer bez żadnych ograniczeń, a niski input lag utrzymuje się zarówno przy 120, jak i 60 Hz. Dla pecetowców dodatkowym atutem będzie tryb 144 Hz oraz pełna kompatybilność z G-Sync i FreeSync. Można więc śmiało powiedzieć, że pod względem funkcji dla graczy QNED93A nie ma kompleksów wobec konkurencji. Drugą mocną stroną jest WebOS. System LG od lat uchodzi za jeden z najwygodniejszych w codziennym użyciu i tutaj to się potwierdza. Wszystko jest przejrzyste, a pilot Magic pozwala obsługiwać telewizor jak wskaźnikiem myszy – szybko i intuicyjnie. Na plus można też zaliczyć jasność. W szczycie udało się uzyskać wyniki bliskie 1400 nitów. To wystarcza, by obraz nie gasł w jaśniejszych pomieszczeniach i by efekty specjalne w filmach czy grach wyglądały przekonująco. Procesor obrazu dobrze radzi sobie ze skalowaniem starszych treści – telewizja czy filmy w niższej rozdzielczości prezentują się wyraźniej i ostrzej niż na wielu konkurencyjnych ekranach.

Nie da się jednak ukryć, że największym problemem QNED93A są algorytmy lokalnego wygaszania. W scenach pełnych czerni ekran potrafi mocno przyciemniać, przez co wiele szczegółów zwyczajnie ginie. Efekt jest taki, że kontrast wygląda lepiej na pierwszy rzut oka, ale kosztem informacji, które powinny być widoczne. Dodakowym problemem jest też tryb Dolby Vision, który zazwyczaj poprawia pewne aspekty ekranów, a w tym przypadku niewiele zmienia. Różnice między dynamicznymi a statycznymi metadanymi trzeba dosłownie wyszukiwać lupą. To poprostu rozczarowuje, bo sam sprzęt liczba stref wygaszania czy mocniejsze podświetlenie – daje podstawy do lepszego efektu. Więc dla kogo jest LG QNED93A? To telewizor, który świetnie sprawdzi się w roli centrum domowej rozrywki, zwłaszcza jeśli myślicie o graniu na konsoli czy PC. W codziennym oglądaniu telewizji i filmów w dobrze oświetlonych warunkach też da sporo satysfakcji dzięki wysokiej jasności i niezłemu procesorowi obrazu. Trzeba jednak zaakceptować, że w scenach z dużą ilością czerni i w pełnym wykorzystaniu HDR model ten nie dorównuje swoim konkurentą. LG pokazało, że potrafi stworzyć bardzo solidny ekran LCD, ale widać też, że nie wszystko udało się dopracować tak, jak w ich telewizorach OLED.

BRAVIA 6 potrafi dać sporo przyjemności z oglądania, szczególnie wieczorem, kiedy najlepiej widać zalety matrycy OLED. Głęboka czerń, dobry kontrast i naturalne kolory po kalibracji sprawiają, że przy odpowiednim materiale łatwo docenić jej obraz. Dobrze wypada również przy konsoli: zapewnia płynność i szybko reaguje na ruchy pada. Cieszą też cztery pełne wejścia HDMI 2.1, na które Sony wreszcie się zdecydowało. Dzięki nim podłączenie kilku urządzeń jest mniej problematyczne niż nawet w droższych modelach tej marki. Całość uzupełniają solidne wykonanie i udany wygląd.

To jednak za mało, by wyróżnić się wśród konkurencyjnych OLED-ów. Do telewizorów Sony dopłacaliśmy zwykle między innymi za lepszą obróbkę obrazu, a w BRAVII 6 trudno dostrzec przewagę w tej dziedzinie. Słabsze nagrania wyglądają przeciętnie, w wymagających scenach HDR giną detale w jasnych partiach obrazu. Dolby Vision trochę pomaga, ale nie zmienia ogólnego wrażenia: dostajemy obraz, który potrafi się podobać, lecz nie daje wyraźnego powodu, by wybrać właśnie Sony zamiast innego podstawowego OLED-a.

O ile brak takiej przewagi można jeszcze zaakceptować przy odpowiednio niskiej cenie, o tyle znacznie trudniej przymknąć oko na problemy z codzienną obsługą. Google TV oferuje duży wybór aplikacji, ale podczas naszych testów korzystanie z telewizora zbyt często kończyło się koniecznością... odłączenia go od prądu. Kłopotem potrafiło być nawet odtworzenie filmu z pendrive’a. To właśnie w takich momentach mieliśmy poczucie, że w tej BRAVII jest mało… Sony w Sony. Zabrakło dopracowania, które wcześniej było jednym z powodów, by za telewizor japończyków zapłacić więcej.

Ostatecznie BRAVIA 6 pozostawia po sobie spory niedosyt. Sama matryca OLED daje jej dobrą podstawę, ale przyjemność z oglądania zbyt często ustępuje frustracji związanej z obsługą. Dlatego w obecnym stanie trudno nam ją polecić, nawet gdy należy do najtańszych OLED-ów na rynku. Atrakcyjna cena może zrekompensować pewne ograniczenia obrazu, lecz trudno uznać ją za wystarczający argument, gdy zawodzą podstawowe funkcje. Zanim więc zaczniemy rozważać, czy warto kupić BRAVIĘ 6, Sony musi zadbać o dopracowanie, którego możemy oczekiwać.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Dobra
Rodzaj podstawy
Centralna
Nogi
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Regulacja wysokości
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

7.3/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 308 (14 x 22)

Kontrast:

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

130,500:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

30,950:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

15,250:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

6,750:1

Test LG QNED93A / QNED90A Kontrast i detale w czerni

Wynik

4,600:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Pod lupę wzięliśmy 55-calową wersję LG QNED93A, wyposażoną w matrycę VA o wysokim kontraście. W przypadku telewizorów Mini-LED to jednak nie sama matryca, a przede wszystkim liczba i działanie stref lokalnego wygaszania decydują o końcowym efekcie. W tym modelu naliczyliśmy aż 308 stref, co już na starcie wygląda imponująco. Dla porównania – ubiegłoroczny QNED91T w wariancie 65 cali miał ich zaledwie około 160. Różnica jest ogromna i pokazuje, że LG zrobiło poważny krok naprzód w tej technologii. Na papierze wygląda to świetnie, ale praktyka szybko studzi entuzjazm. Kontrast w QNED93A faktycznie potrafi robić wrażenie – jasne elementy są wyraźnie oddzielone od czerni, a w wielu scenach efekt głębi obrazu naprawdę cieszy oko. Problem w tym, że pomimo tak znaczącej poprawy w konstrukcji podświetlenia, rezultaty nie są dużo lepsze niż w ubiegłorocznym modelu. Algorytmy sterujące wygaszaniem bywają bowiem zbyt agresywne. Widać to zwłaszcza w ciemniejszych sekwencjach, gdzie ekran przyciemnia się do tego stopnia, że subtelne szczegóły znikają z pola widzenia. Wielu widzom spodoba się mocniejsza czerń, ale trudno nie zauważyć, że odbywa się to kosztem intencji reżysera. Najbardziej problematyczne okazują się sceny z wieloma drobnymi, jasnymi elementami. To właśnie wtedy wokół nich pojawiają się typowe dla LCD z lokalnym strefowym wygaszaniem efekty halo, czyli świetliste obwódki. Zjawisko to nie psuje całkowicie odbioru, ale przypomina, że nawet przy zwiększonej liczbie stref lokalne wygaszanie wciąż ma swoje ograniczenia. Ostatecznie kontrast w QNED93A można uznać za dobry, lecz mamy wrażenie, że producent za bardzo nie przyłożył sie przy optymalizacji nowego modelu w kwesti czerni i kontrastu.

Sony BRAVIA 6, znana również jako A65, korzysta z matrycy OLED, dlatego w kwestii czerni i kontrastu zasługuje na najwyższą ocenę. We wszystkich scenach testowych czerń pozostawała całkowicie czarna, a zmierzony kontrast był nieskończony. To zasługa niezależnego sterowania każdym pikselem, który można zupełnie wygasić, nawet jeśli tuż obok znajduje się bardzo jasny element. Pod tym względem BRAVIA 6 przewyższa nawet najlepsze Mini LED-y. Kilka tysięcy stref podświetlenia nadal nie daje takiej precyzji jak kontrola nad każdym z poand 8 milionów pikseli.

Na zamieszczonym poniżej filmie można jednak zauważyć, że niektóre ciemne fragmenty obrazu są nieco rozjaśnione. Warto wyjaśnić, że chodzi o najciemniejsze odcienie szarości, a nie o samą czerń. BRAVIA 6 ma tendencję do pokazywania ich jaśniej, niż powinna, przez co szczegóły w głębokim cieniu bywają zbyt mocno uwydatnione. Nie zmienia to zdolności panelu do całkowitego wygaszania czarnych elementów, dlatego nie obniżamy za to oceny w tej kategorii. Do tego zachowania wrócimy przy ocenie odwzorowania obrazu i efektów kalibracji.

Jakość efektu HDR

5.8/10

5.7/10

Wspierane formaty
HDR10, Dolby Vision, HLG
HDR10, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 95.1%, BT.2020: 77.1%
DCI P3: 97.6%, BT.2020: 73.0%

Pomiar jasności w HDR:

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

1330 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

219 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

678 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

160 nit

Test LG QNED93A / QNED90A Jakość efektu HDR

Wynik

1016 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

483 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

616 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

697 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

680 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

276 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Sony BRAVIA 6 (A65)

LG QNED93A / QNED90A

Jasność barw RGB

Choć liczba stref lokalnego wygaszania w LG QNED93A nie przełożyła się bezpośrednio na wyraźnie lepszy kontrast, to trudno odmówić temu modelowi jednego – jest jaśniejszy niż jego poprzednik. W testach syntetycznych odnotowaliśmy wartości w okolicach 1400-1500 nitów i co ważniejsze, wyniki te znajdują odzwierciedlenie w realnych scenach filmowych. W pełnoekranowych sekwencjach zalanych bielą czy jasnymi światłami, ekran potrafił utrzymać wysoką luminancję, co dawało naprawdę przyzwoity niesamowity efekt HDR. Niestety, tam gdzie telewizor mógłby pokazać prawdziwą klasę, czyli w scenach wymagających precyzji, cała magia pryska. Algorytmy wygaszania, o których wspominaliśmy wcześniej, działają na tyle agresywnie, że małe, jasne obiekty – takie jak światła w oddali, gwiazdy czy księżyc – potrafią niemal całkowicie zniknąć. Wystarczy spojrzeć na sceny testowe z filmu Pan czy Sicario 2 (plansze 2 i 4), by zobaczyć, jak subtelne detale zostają przygaszone do granic ich widoczności. Szkoda, bo większa liczba stref mogła w teorii przełożyć się na znacznie lepsze wyniki. Na szczęście są też mocniejsze strony. QNED93A dobrze wypada pod względem pokrycia palety barw, osiągając około 96% standardu DCI-P3. Dzięki temu kolory w filmach wyglądają soczyście i pełnie, a obraz nie traci intensywności nawet w bardziej wymagających scenach. Można więc powiedzieć, że HDR w tym modelu jest solidny, choć niedopracowane algorytmy lokalnego wygaszania hamują jego pełny potencjał.

Sony BRAVIA 6 jest umiarkowanie jasnym telewizorem, a na tle dzisiejszych OLED-ów można ją wręcz zaliczyć do ciemniejszych modeli. Szczytowo osiąga około 700 nitów, ale takie wartości zobaczymy przede wszystkim na niewielkich światłach otoczonych ciemnym tłem. W jaśniejszych, mieszanych scenach wynik jest bliższy 500 nitów, czego przykładem jest ujęcie z zachodem słońca z filmu "Life of Pi", w którym zmierzyliśmy 483 nity. W połączeniu z idealną czernią daje to przyjemny efekt HDR, szczególnie wieczorem, choć trudno mówić o widowiskowej jasności. Ograniczenia stają się jeszcze wyraźniejsze, gdy jasne elementy zajmują większość ekranu. Wtedy do działania dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność przy dużym obciążeniu panelu OLED. BRAVIA 6 dość zachowawczo korzysta z możliwości matrycy i w takich ujęciach jasność spada do około 250–280 nitów. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy ok 250 nitów, więc rozświetlone niebo nie ma już takiej siły jak pojedyncza latarka w ciemności. To właśnie w rozległych, słonecznych krajobrazach czy dużych rozbłyskach najbardziej brakuje jej zapasu jasności.

Kolory

Pod względem kolorów BRAVIA 6 wypada całkiem nieźle. Pokrywa około 95-96% palety DCI-P3, dzięki czemu potrafi pokazać większość barw wykorzystywanych w filmach i serialach HDR z odpowiednim nasyceniem. Nadal trochę ustępuje lepszym panelom WOLED, które zbliżają się do pełnego pokrycia tej palety, ale podczas codziennego oglądania nie będzie to duża różnica. Większy dystans dzieli ją od ekranów QD-OLED przy wyświetlaniu najbardziej intensywnych kolorów z szerszej palety BT.2020. Sony pokrywa ją w około 71–72%, więc wyjątkowo nasycone czerwienie czy zielenie nie będą wyglądały tak okazale jak na matrycach organicznych z kropkami kwantowymi czy też ekranach SQD Mini-LED. Do tego samo pokrycie palety nie oznacza jeszcze, że telewizor potrafi wyświetlić te kolory z dużą jasnością. W BRAVII 6 bardzo jasne, kolorowe efekty mają mniej siły, co dodatkowo łagodzi odbiór HDR. W typowych filmach barwy prezentują się jednak dobrze, a większym ograniczeniem pozostaje jasność ekranu.

Barwy fabrycznie

6/10

6.9/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

W trybie filmowym (dokładnie to Filmmaker) odwzorowanie barw w QNED93A wypadło stosukowo poprawnie, choć nie obyło się bez zastrzeżeń. W treściach SDR balans bieli był przesunięty w cieplejsze tony, przez co ekran zyskiwał delikatne zażółcenie na całości ekranu. Gamma z kolei prowadziła do lekkiego rozjaśnienia obrazu, co sprawiało, że całość wyglądała nieco mniej naturalnie, zwłaszcza w scenach wymagających precyzyjnego cieniowania (widać to dobrze na zdjęciu porównawczym). Nie jest to problem, który od razu rzuca się w oczy każdemu widzowi, ale bardziej wymagające osoby mogą poczuć, że obraz odbiega od zamierzonej przez twórców filmowych estetyki. W materiałach HDR sytuacja wyglądała nieco inaczej. Sam balans bieli prezentował się tu całkiem nieźle, dzięki czemu biele nie wpadały ani w róż, ani w niechciane odcienie zieleni. Problemem okazało się jednak zarządzanie jasnością. Analiza krzywej EOTF ujawniła, że w niektórych momentach telewizor potrafi być wyraźnie zbyt ciemny tam, gdzie nie powinien, gubiąc przez to część detali i obniżając realizm scen. To psuło odbiór efektów HDR, które teoretycznie miały robić największe wrażenie. Z tego względu zdecydowaliśmy się przeprowadzić kalibrację.

W trybie Kinowym Sony BRAVIA 6 prezentuje całkiem przyjemny obraz, choć fabryczne ustawienia nadają mu trochę zbyt ciepły charakter. W SDR, czyli między innymi podczas oglądania zwykłej telewizji i starszych filmów, widać przewagę czerwieni oraz niedobór niebieskiego. Obraz może przez to nabierać kremowego, lekko różowawego odcienia, a twarze wyglądają na bardziej zarumienione, niż powinny. Nie jest to zafarb, który całkowicie zmienia wygląd filmu, ale przy neutralnych kolorach daje się zauważyć. Do tego dochodzi nieco zbyt mocne przyciemnienie obrazu w SDR. Wykres gammy przebiega powyżej wartości docelowej, co podczas oglądania oznacza ciemniejsze elementy otoczenia. Scena może wydawać się bardziej kontrastowa, ale subtelne szczegóły w cieniach stają się trudniejsze do rozróżnienia.

W HDR kolory zachowują się trochę inaczej. Przewaga czerwieni jest mniejsza, ale razem z niewielkim nadmiarem niebieskiego i niedoborem zieleni daje delikatnie różowe zabarwienie jasnych, neutralnych powierzchni. Charakterystyka jasności przez sporą część zakresu pozostaje bliska wzorca, choć widać wspomniane wcześniej rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią. Przez to w nocnych ujęciach niektóre fragmenty tła są bardziej widoczne, niż zakładali twórcy. Część średnich tonów również jest lekko rozjaśniona. Ogólnie tryb filmowy stanowi rozsądny punkt wyjścia do oglądania i jest zdecydowanie najlepszym trybem wśród wszystkich do wyboru, ale balans bieli i sposób oddawania jasności trzeba jeszcze dopracować.

Barwy po kalibracji

7.8/10

8/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Po profesjonalnej kalibracji tryb Filmmaker w QNED93A zyskał przede wszystkim tam, gdzie ma to największe znaczenie na co dzień. Udało się wyprostować balans bieli i pozbyć się żółtawego zabarwienia obrazu w treściach SDR, czyli tych, które oglądamy najczęściej – telewizji, serwisów streamingowych czy filmów w standardowej jakości. Kolory wyglądają dzięki temu naturalnie i przyjemnie, a całość odbiera się znacznie bardziej komfortowo. W trybie HDR wykonaliśmy również korekty, ale tu największym problemem okazała się krzywa EOTF. Mimo że LG w ustawieniach daje pewne pole manewru, telewizor wciąż zarządza jasnością na własnych zasadach. Widać, że algorytmy lokalnego wygaszania nie są do końca dopracowane i potrafią popsuć efekt seansu, przyciemniając fragmenty obrazu w nieodpowiednich momentach. Mimo to warto zdecydować się na kalibrację tego modelu zwłaszcza trybu przeznaczonego do codziennego oglądania.

BRAVIA 6 dobrze reaguje na kalibrację obrazu, choć spora cześć opcji dla użytkownika jest niedostępna z poziomu menu telewizora. Właściwie poza podstawowymi korektami balansu bieli i gammy w SDR trudno zapanować nad pozostałymi elementami obrazu. Na szczęście już te regulacje pozwalają sporo poprawić. W SDR udało się niemal idealnie wyrównać balans bieli, dzięki czemu zniknęło nadmierne ocieplenie obrazu, a twarze przestały wyglądać na zbyt zarumienione. Po poprawieniu gammy również ciemniejsze fragmenty są lepiej widoczne. Przy zwykłej telewizji czy materiałach z YouTube’a efekt jest więc wyraźnie lepszy niż na ustawieniach fabrycznych.

W HDR także udało się ograniczyć zafarb, ale tutaj większym problemem pozostaje sposób, w jaki telewizor steruje jasnością. BRAVIA 6 dość nietypowo zmienia ją zależnie od wyświetlanej sceny: część odcieni przyciemnia, inne rozjaśnia, a dostępne ustawienia nie pozwalają tego w pełni skorygować. Widać to w pomiarach wykonanych w filmach, gdzie przebieg jasności i widać jak krzywa EOTF różni się między ujęciami. Pozostaje przez to wspomniane wcześniej uwydatnianie najciemniejszych szarości, przez które niektóre nocne sceny są zbyt rozjaśnione. Kalibracja ma więc sens i szczególnie w SDR pozwala uzyskać naturalny, dobrze ustawiony obraz. W HDR poprawa kolorów również jest widoczna, jednak nie rozwiązuje problemów z jasnością i zachowaniem najjaśniejszych detali. Szkoda, bo przy większej kontroli nad tym, co robi telewizor, można byłoby lepiej wykorzystać możliwości samej matrycy.

Płynność przejść tonalnych

8/10

6.7/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Płynność przejść tonalnych w LG QNED93A prezentuje się naprawdę dobrze. W większości scen nie widać ani sztucznych podziałów kolorów, ani efektu schodkowania. Szczególnie pozytywnie zaskakują ujęcia ciemne – to właśnie w nich wiele telewizorów radzi sobie słabo, a tutaj obraz pozostaje gładki i spójny. W jaśniejszych fragmentach można co prawda dostrzec delikatne łączenia kolorów, jednak nie są one na tyle wyraźne, by mocno odciągały uwagę. Podczas testów napotkaliśmy natomiast problem z wyraźnym efektem DSE, czyli tzw. „brudnego ekranu”. Na naszej sztuce zjawisko było na tyle mocne, że w jasnych scenach narożniki wyraźnie przyciemniały, a obraz sprawiał wrażenie winietowanego. To może być wada egzemplarza testowego, ale przy intensywnym oglądaniu trudno było nam ją zignorować

Płynność przejść tonalnych wypada w BRAVII 6 dość przeciętnie. W każdej ze sprawdzanych przez nas scen można dostrzec drobne nierówności tam, gdzie jeden odcień powinien łagodnie przechodzić w drugi. W jasnych ujęciach są one delikatne i łatwiej je przeoczyć, natomiast więcej problemów sprawiają ciemne odcienie. Na zacienionym tle wyraźniej widać granice między nimi, przez co zamiast płynnego przejścia pojawiają się osobne pasy. Podobne niedoskonałości obserwowaliśmy również w innych testowanych telewizorach z matrycą OLED SE. Co ciekawe, po uruchomieniu tych samych scen w Dolby Vision gradacja jeszcze nieco się pogarsza. Nie są to problemy, które przeszkadzają przez cały seans, jednak na jednolitych tłach i w ciemniejszych ujęciach potrafią zwrócić na siebie uwagę jeszcze bardziej.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

7.8/10

6/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

LG QNED93A okazuje się bardzo solidnym telewizorem do codziennego użytku. Jego procesor obrazu radzi sobie świetnie ze skalowaniem, dzięki czemu nawet starsze filmy czy telewizja naziemna zyskują na ostrości i szczegółowości. Podczas seansu „Ojca chrzestnego” wyraźnie widać, jak upscaling wyciąga z obrazu dodatkowe detale – twarze bohaterów i faktura ubrań prezentują się znacznie czytelniej niż w oryginalnym materiale.

Na plus zasługuje także cyfrowa obróbka obrazu. Telewizor został wyposażony w funkcję redukcji niechcianych łączeń kolorów oraz nieregularności ekranu. Najlepiej działa ona w ustawieniu „Średni” – subtelnie wygładza przejścia tonalne, nie ingerując nadmiernie w obraz. Dzięki temu zachowane zostaje naturalne ziarno filmowe, a ekran nie wygląda sztucznie wygładzony. Być może w niektórych scenach wciąż da się dostrzec delikatne łączenia kolorów, ale w praktyce efekt jest bardziej korzystny niż przy mocniejszej ingerencji algorytmu.

O „magii” przetwarzania obrazu w telewizorach Sony mówi się od lat i sami wielokrotnie potwierdzaliśmy jej skuteczność w wyższych modelach. BRAVIA 6 pokazuje jednak, że samo logo japońskiego producenta nie gwarantuje równie dobrych rezultatów. Mimo zastosowania procesora MediaTek Pentonic 800 telewizor dość przeciętnie radzi sobie z wygładzaniem pasów między odcieniami w mocno skompresowanych materiałach. Dostępna funkcja „De Contour” na ustawieniu średnim trochę pomaga, ale część nierównych przejść nadal pozostaje widoczna. Na plus można zaliczyć to, że nie zauważyliśmy przy tym wyraźnego zacierania szczegółów ani dodatkowych zakłóceń. Warto więc z niej korzystać przy słabszych nagraniach, choć skuteczność jest daleka od tego, do czego przyzwyczaiły nas telewizory producenta. Lepiej wypada samo skalowanie materiałów o niższej rozdzielczości. Obraz jest nieco miękki, ale większość drobnych szczegółów pozostaje dobrze widoczna. W scenie z modelką można rozróżnić zarówno fakturę drzewa, jak i cienkie gałęzie w tle, więc ta łagodniejsza ostrość nie oznacza od razu utraty detali. Nie ma również problemu z overscanem: telewizor pokazuje cały kadr, bez przycinania jego krawędzi nawet przy sygnale SD.

Smużenie i płynność ruchu

7.6/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Nie
Funkcja BFI 120Hz
-
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
56%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (4K@144Hz):

Smużenie (4K@60Hz):

LG QNED93A został wyposażony w panel 144 Hz. To przede wszystkim ukłon w stronę graczy komputerowych, ale sam fakt, że wyższe odświeżanie trafia coraz częściej do telewizorów, można ocenić pozytywnie. W codziennym oglądaniu kluczowe pozostaje 120 Hz i w tym zakresie QNED93A radzi sobie dobrze. Producent daje też możliwość dostosowania obrazu dzięki systemowi TruMotion – suwaki De-Judder i De-Blur pozwalają wybrać między filmowym charakterem ruchu z widoczą klatką a pełnym wygładzeniem z ruchem teatralnym.

W dynamicznych scenach BRAVIA 6 radzi sobie bardzo dobrze. Matryca OLED reaguje niemal natychmiast, dlatego za poruszającymi się obiektami praktycznie nie widać smug, również na ciemnym tle. W połączeniu z odświeżaniem 120 Hz daje to wyraźny obraz podczas oglądania sportu i grania. Pod tym względem telewizor oferuje dokładnie to, czego oczekujemy od OLED-a.

Znacznie mniej typowo dla Sony wygląda menu ustawień płynności. Zamiast znanego systemu Motionflow znajdziemy tutaj funkcję o nazwie „MJC”, która zarówno wyglądem, jak i nazewnictwem bardziej przypomina rozwiązania z budżetowych telewizorów innych marek. Do dyspozycji są dwa suwaki: „Usuwanie rozmycia”, będące tutaj odpowiednikiem ustawienia „Gładkość — film”, oraz „De-Judder”, odpowiadający regulacji „Gładkość — kamera” z innych modeli Sony. Sam upłynniacz działa poprawnie i pozwala dopasować ruch do własnych upodobań, choć osoby przesiadające się z innej BRAVII będą zaskoczone nowym menu w telewizorze.

Funkcje dla graczy

9.8/10

7.5/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 144Hz
    48 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    No
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    No
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    No

LG QNED93A to telewizor, który bez wątpienia został przygotowany także z myślą o graczach. Już na starcie dostajemy komplet – wszystkie cztery porty HDMI pracują w standardzie 2.1, więc niezależnie od tego, czy podłączymy konsolę, peceta czy amplituner, mamy pewność pełnej kompatybilności. To ważne, bo wciąż wielu producentów ogranicza się do dwóch portów, a tutaj nic nie stoi na przeszkodzie, by cały sprzęt miał zapewnione maksymalne możliwości. Nie zabrakło automatycznego trybu gry (ALLM), który sam przełącza telewizor w odpowiednie ustawienia, kiedy konsola się uruchomi, a także zmiennej częstotliwości odświeżania (VRR). Dzięki temu obraz nie rwie się i nie szarpie, nawet gdy liczba klatek spada – czy to w dynamicznych strzelankach, czy podczas wyścigów.

Panel 144 Hz daje dodatkową przewagę w grach komputerowych. O ile przy konsolach wystarczy 120 Hz, to w przypadku pecetów QNED93A pozwala wycisnąć jeszcze więcej – każdy ruch, każde spojrzenie w bok jest odświeżane szybciej, a to robi różnicę szczególnie w e-sporcie. Producent pomyślał też o HDR w grach – telewizor wspiera tryb HGiG, czyli wytyczne, które mają zapewnić, że efekty świetlne są dokładnie takie, jak przewidzieli twórcy gier. Na deser dostajemy Game Bar – specjalny pasek informacyjny wywoływany na ekranie, który pokazuje parametry w czasie rzeczywistym. Możesz podejrzeć liczbę klatek, aktywne funkcje VRR czy poziom input laga. To rozwiązanie przydatne nie tylko maniakom ustawień, ale każdemu, kto chce szybko sprawdzić, w jakim trybie pracuje telewizor i czy wszystko działa jak należy.

Na Sony BRAVII 6 gra się bardzo dobrze. Dobra jakość obrazu, szybka reakcja matrycy OLED i obsługa 4K przy 120 Hz sprawiają, że telewizor dobrze odnajduje się także w dynamicznych tytułach. Gracze, którzy oczekują jednak czegoś więcej niż płynnej rozgrywki, szybko zauważą kilka nietypowych braków i niedociągnięć.

Zacznijmy od największej zmiany względem innych modeli SONY: BRAVIA 6 ma cztery pełnoprawne wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s, co zawdzięczamy nowej platformie MediaTek Pentonic 800. Można więc podłączyć kilka urządzeń do grania i soundbar bez rezygnowania z wysokiego odświeżania na którymś ze źródeł. Na każdym porcie działa ALLM, automatycznie uruchamiające tryb niskich opóźnień, oraz VRR w zakresie 48–120 Hz, które synchronizuje odświeżanie ekranu z liczbą klatek w grze. Działa również Dolby Vision przy 120 Hz i z niskim input lagiem.

Gorzej wygląda kwestia ustawienia HDR. Nie ma poprawnie działającego HGiG, a testowa szachownica podczas kalibracji na konsoli znika dopiero przy około 1000 nitów, mimo że matryca nie osiąga takiej jasności. Sugerowanie się wyłącznie tym wzorcem może więc prowadzić do utraty szczegółów w najjaśniejszych fragmentach gry. W ustawieniach pozwalających podać jasność w nitach warto przyjąć około 700 nitów, czyli wartość bliższą możliwościom ekranu. Nie znaleźliśmy też Game Bara, choć materiały sklepowe sugerują obecność jego podstawowej wersji. W testowanym egzemplarzu dostępne było jedynie skromne menu ustawień gry. Do tego dochodzi znany z innych Sony brak obsługi 1440p przy 120 Hz. Przy graniu na konsoli w 4K nie będzie to problemem. Ograniczenie mogą natomiast odczuć gracze komputerowi, którzy chcieliby ustawić 1440p, żeby uzyskać więcej klatek niż w 4K, a jednocześnie zachować wyższą szczegółowość niż w Full HD.

Input lag

9.8/10

10/10

SDR

1080p60
16 ms
14 ms
1080p120
7 ms
5 ms
2160p60
16 ms
14 ms
2160p120
7 ms
5 ms

HDR

2160p60
15 ms
14 ms
2160p120
7 ms
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
21 ms
13 ms
2160p120 DV
7 ms
5 ms

Na polu opóźnień LG QNED93A nie ma się czego wstydzić. Telewizor reaguje błyskawicznie na nasze działania, co widać już przy pierwszych testach z padem w ręku. W trybie 120 Hz input lag spada do poziomu około 7 ms, a to oznacza niemal natychmiastową reakcję – strzały, podania czy precyzyjne ruchy gałką od razu przekładają się na ekran. Dla treści 60 Hz wynik nieco rośnie, do niespełna 15 ms, ale i tak pozostaje w granicy pełnego komfortu. Ciekawostką jest tryb Dolby Vision dla gier, który w QNED93A działa z konsolą Xbox Series X. Tutaj opóźnienie wzrasta do około 20 ms. W teorii można by to uznać za pogorszenie, w praktyce jednak to nadal bardzo dobry rezultat. Nawet przy tak wymagającym standardzie obrazu rozgrywka pozostaje dynamiczna, a różnice w sterowaniu są praktycznie nieodczuwalne.

Opóźnień na BRAVII 6 są bardzo niskie. Przy 60 Hz zmierzyliśmy 13–14 ms, a po przejściu na 120 Hz wynik spada do zaledwie 5 ms. Dzięki temu telewizor szybko reaguje na ruchy pada i nie przeszkadza w graniu.

Współpraca z komputerem

8.6/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
7ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
120Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Nowością w tegorocznym modelu jest pełne wsparcie dla odświeżania 144 Hz, które docenią gracze PC. QNED93A współpracuje zarówno z kartami graficznymi Nvidii, oferując kompatybilność z G-Sync, jak i z produktami AMD, gdzie działa FreeSync Premium Pro. Dzięki temu rozgrywka jest płynna, bez rwania obrazu czy efektu tearingu, a sam panel radzi sobie bardzo dobrze w dynamicznych tytułach e-sportowych i wymagających produkcjach AAA.

Równie ważna jest czytelność obrazu w pracy codziennej. Telewizor obsługuje chroma 4:4:4, więc czcionki w systemie Windows i aplikacjach są ostre i wyraźne. Zauważyliśmy jednak pewien drobiazg – przy ciemnym tle i jasnych literach mogą pojawić się subtelne poziome paski, wynikające z ułożenia subpikseli. To drobny detal, który nie wpływa na wygodę korzystania z telewizora na co dzień, ale perfekcjoniści mogą go dostrzec przy dłuższym obcowaniu z tekstem. Ale nie sądzimy, żeby ktoś chciał pracować na 55 calowym ekranie z tekstem siedząć od niego mniej niż 1 metr 😉.

BRAVIA 6 dobrze sprawdza się jako duży ekran do grania na komputerze. Obsługuje 4K przy 120 Hz, współpracuje z G-Sync, a opóźnienie wynosi zaledwie 5 ms. W połączeniu z szybką reakcją matrycy daje to bardzo przyjemną rozgrywkę, bez uciążliwego smużenia. Brakuje jedynie wyższego odświeżania dla osób, które chciałyby wykorzystać mocny komputer do grania przy ponad 120 klatkach na sekundę. Jak wspominaliśmy wcześniej, nie skorzystamy też z 1440p przy 120 Hz.

Przy pracy z tekstem jest dobrze, choć nie idealnie. Telewizor poprawnie obsługuje chromę 4:4:4 również w 4K przy maksymalnym odświeżaniu, dlatego drobne litery pozostają czytelne, a ciemny tekst nie traci fragmentów konturów. Z bliska można jednak dostrzec delikatne kolorowe obwódki wynikające z układu subpikseli RGWB. Przy przeglądaniu internetu czy okazjonalnej pracy nie powinny mocno przeszkadzać, ale jeśli planujemy godzinami czytać dokumenty z niewielkiej odległości, czcionki nie będą wyglądały tak czysto jak na typowym monitorze z układem RGB.

Kąty widzenia

2.9/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
78%
31%

QNED93A korzysta z matrycy VA, a to oznacza jedno: kategoria kątów widzenia staje się jego piętą achillesową. Już przy odchyleniu około 45 stopni jasność spada nawet o 80%, a kolory zaczynają wyraźnie blednąć. To naturalna cena za wysoki kontrast, jaki oferują panele VA. Nie znajdziemy tu dodatkowej powłoki poprawiającej kąty, jak w niektórych droższych modelach, dlatego QNED93A najlepiej prezentuje się oglądany na wprost. Jeśli planujecie duży seans rodzinny, gdzie część widzów usiądzie bardziej z boku, musicie liczyć się z tym, że obraz nie będzie tak atrakcyjny jak w centrum ekranu.

BRAVIĘ 6 można wygodnie oglądać również z boku. Czerń pozostaje głęboka, a kolory nie tracą nasycenia tak szybko jak w telewizorach LCD z matrycą VA. Przy kącie 45 stopni zmierzyliśmy spadek jasności o 31%, więc obraz jest nieco ciemniejszy niż na wprost, ale nadal wygląda dobrze. Przy szerokiej kanapie czy oglądaniu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na przeciwko ekranu. 😉 Pod tym względem jedynie lepszą technologią są ekrany QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

6.2/10

4.6/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Satynowa
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Bardzo dobra

Jasność matrycy

Sony BRAVIA 6 (A65): 266 cd/m2

LG QNED93A / QNED90A: 546 cd/m2

LG QNED93A korzysta z matrycy satynowej, która średnio radzi sobie z tłumieniem odbić. Napewno nie jest to poziom ekranów matowych, ale też nie ma wrażenia lustrzanej tafli jak w modelach z błyszczącą powierzchnią. Dzięki temu refleksy nie przeszkadzają aż tak bardzo, a kolory zachowują swoją intensywność nawet wtedy, gdy na ekran pada światło z okna. Na plus wypada również jasność. Średni poziom w trybie HDR utrzymuje się w granicach 550–600 nitów. To oznacza, że telewizor daje sobie radę w dobrze oświetlonych pomieszczeniach i można cieszyć się seansem nawet wtedy, gdy oglądamy filmy w ciągu dnia, przy zasłoniętych tylko częściowo roletach. W roli dużego ekranu w salonie QNED93A sprawdza się więc naprawdę dobrze.

Oglądanie w jasnym pomieszczeniu to jedna z największych słabości BRAVII 6. Średnia jasność w SDR wynosi zaledwie 266 nitów, a przy dużej ilości bieli na ekranie spada jeszcze niżej. W słonecznym salonie obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby przebić się przez światło z otoczenia. Przy ciemniejszych filmach może się więc okazać, że bez zasłonięcia okien trudno będzie komfortowo oglądać.

Nie pomaga również zastosowana matryca OLED SE, pozbawiona klasycznego polaryzatora. Jej satynowa powłoka przeciętnie tłumi bezpośrednie odbicia, dlatego okno czy lampa naprzeciwko telewizora pozostają wyraźnie widoczne, również podczas wyświetlania obrazu. Sama czerń w oświetlonym pokoju zachowuje się bardzo dobrze, ale połączenie niezdolności do redukcji odbić z niewielką jasnością mocno ogranicza możliwości oglądania w jasnym pomieszczeniu. BRAVIA 6 najlepiej sprawdzi się więc w pokoju, w którym można kontrolować ilość światła, albo po prostu podczas wieczornych seansów.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED QLED
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
33.20.74
15955656
Procesor obrazu
Pentonic 800

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test LG QNED93A / QNED90A Szczegóły dotyczące matrycy
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Szczegóły dotyczące matrycy

LG QNED93A / QNED90A

Sony BRAVIA 6 (A65)

Funkcje telewizora

8.2/10

6.6/10

  • System
    WebOS
    Google TV
  • Szybkość działania
    Przyzwoita
    Średnia
  • Wejścia HDMI
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Tak
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Tak
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Nie
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test LG QNED93A / QNED90A Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Nie
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje Smart

QNED93A działa pod kontrolą webOS, czyli jednego z najprzyjemniejszych systemów Smart TV. Na pokładzie mamy AirPlay, Screen Mirroring, Chromecast i wygodne sterowanie głosowe. Platforma jest wmiarę przejrzysta i w większości przypadków szybka, choć w testowanym egzemplarzu zdarzało się, że reakcja na dotknięcie pilota wymagała chwili „namysłu”. Trudno to jednak uznać za poważny problem – webOS wciąż pozostaje systemem dopracowanym i najpewniej zyska kolejne aktualizacje, które jeszcze go usprawnią.

Funkcje klasyczne

LG w tym modelu nie dorzuciło już starego pilota Magic z klawiaturą numeryczną, ale sam telewizor świetnie sprawdza się w roli ekranu do codziennego oglądania kanałów z anteny. Interfejs EPG jest czytelny, telewizor oferuje telewizyjną gazetę i mamy możliwość nagrywania programów z wbudowanych tunerów bezpośrednio na pendrive. To wszystko działa poprawnie i intuicyjnie. Zabrakło nam tylko funkcji PiP, którą w 2025 roku oferuje raptem dwóch producentów.

Pilot Magic

Pilot Magic to wciąż największa różnica względem konkurencji. W 2025 roku przeszedł lekki lifting – ma mniej przycisków i wyglądem przypomina trochę minimalistyczne piloty Samsunga. Kluczowy pozostał jednak kursor, który działa niczym magiczna różdżka. Wystarczy poruszyć dłonią, a wskaźnik na ekranie podąża za naszym ruchem. To banalnie proste, a jednocześnie bardzo wygodne. Nawigacja w menu czy wpisywanie haseł jest znacznie szybsze i trudno się potem przestawić na klasyczne przyciski.

Google TV

BRAVIA 6 jest obecnie najtańszym OLED-em z Google TV. To spory plus, bo aplikacji jest dużo, a system pozwala instalować dodatkowe programy i wyszukiwać treści głosowo po polsku. Zabrakło jedynie AirPlay, co może przeszkadzać użytkownikom iPhone’ów.

Niestety podczas testów system sprawiał sporo problemów. Samo poruszanie się po menu było szybkie, ale trafialiśmy na błędy w tłumaczeniach i częste zawieszanie się telewizora. Niektóre ustawienia nie zapisywały się za pierwszym razem. Trzeba było zmieniać je kilkukrotnie, a czasem dopiero odłączenie zasilania pomagało. Żeby odtworzyć filmy i zdjęcia z pendrive’a, musieliśmy aż cztery razy wyłączyć telewizor z prądu. Testowane oprogramowanie wyglądało po prostu na niedokończone. W tej klasie sprzętu trudno to zaakceptować...

Pilot i funkcje klasyczne

W zestawie jest jeden całkowicie nowy pilot z dużą liczbą przycisków i pełną klawiaturą numeryczną. To wygodne rozwiązanie dla osób oglądających zwykłą telewizję, zwłaszcza seniorów. Przycisk z gwiazdką można zaprogramować. Pilot nie wymaga celowania w ekran, ale nie ma podświetlenia. Jego wykonanie też jest dość przeciętne, a gumowe przyciski nie sprawiają szczególnie solidnego wrażenia.

Funkcje telewizyjne są podstawowe. Jest czytelny przewodnik po programach EPG i telegazeta, ale nie ma nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Można za to jednocześnie korzystać ze słuchawek Bluetooth i głośników telewizora. Sam zestaw funkcji jest więc w porządku, ale problemy z systemem mocno psują codzienne korzystanie.

Aplikacje

9.1/10

9.6/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
No
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8.8/10

9.5/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
No
Yes
WebP
No
Yes
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Wbudowany odtwarzacz multimediów w LG QNED93A radzi sobie bez problemu z większością popularnych formatów wideo i audio, więc do podstawowego użytku spokojnie wystarczy. Podczas testów zauważyliśmy jednak dwie drobne wpadki. Pierwsza to brak obsługi plików HEIC, czyli formatu zdjęć Apple. Producent deklaruje, że telewizor powinien je otwierać, ale w praktyce nie udało się nam tego potwierdzić. Drugi zgrzyt dotyczył plików tekstowych z napisami w formacie TXT. Na szczęście pozostałe, bardziej powszechne formaty napisów działały bez żadnego problemu, więc trudno uznać to za realne ograniczenie w codziennym użytkowaniu.

BRAVIA 6 obsługuje wiele popularnych formatów wideo, muzyki i zdjęć. Poradziła sobie również z fotografiami o rozdzielczości do 32 Mpix, więc pod względem zgodności z plikami wypada bardzo dobrze. Niestety jest tu spore „ale”, o którym wspominaliśmy przy opisie systemu. Zanim odtwarzacz zaczął poprawnie rozpoznawać filmy i zdjęcia z pendrive’a, musieliśmy kilka razy odłączyć telewizor z prądu. Ostatecznie udało się otworzyć większość materiałów, ale trudno nazwać to wygodną obsługą. Wysoka ocena w tej kategorii wynika wyłącznie z liczby obsługiwanych formatów.

Dźwięk

6.9/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    81dB
    94dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

LG QNED93A gra całkiem przyjemnie jak na wbudowane głośniki w telewizorze. Brzmienie jest dość czyste, a przy średnich poziomach głośności wokale i dialogi wypadają klarownie. Bas, jak to zwykle bywa w stosukowo smukłych konstrukcjach, nie jest najmocniejszy, ale słychać jego obecność i w zupełności wystarczy do codziennego oglądania seriali. Maksymalna głośność sięga okolic 81 dB i nie prowadzi do mocnych zniekształceń, choć przy bardziej wymagających scenach kinowych słychać, że zestaw ma swoje ograniczenia. Ogólnie dźwięk można określić jako poprawny i nieodstraszający. Napewno nie będzie to konkurencja dla soundbara, ale też nie popsuje Wam wrażeń w filmie.

Mimo skromnego zestawu głośników 2.0 o łącznej mocy 20 W BRAVIA 6 brzmi całkiem przyjemnie. Dźwięk jest dość wyrównany, dialogi dobrze słychać, a podczas zwykłego oglądania nie ma potrzeby od razu sięgać po dodatkowe nagłośnienie. Telewizor potrafi też zagrać głośno, co potwierdza wynik 94 dB. Pozostaje jednak znajomy problem innych telewizorów: brak głębszego basu. Przy spokojniejszych scenach nie przeszkadza to szczególnie, ale w filmach akcji i muzyce słychać, że brzmieniu brakuje trochę "masy". Eksplozje nie mają mocnego uderzenia, a niższe dźwięki są raczej zaznaczone niż odczuwalne. Do seriali i codziennych programów taki zestaw wystarczy, natomiast soundbar z subwooferem pozwoli nadać filmowym seansom więcej siły i dźwięku przestrzennego. Zwłaszcza, że telewizor wspiera Dolby Atmos oraz DTS:X.

Test jakości dźwięku

Brak wideo testu dźwięku

Pomiary akustyczne

81dBC (Max)

75dBC

94dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy