Panasonic W95B to jeden z tych telewizorów, który nie tylko imponuje specyfikacją na papierze, ale również zachwyca w praktyce. To świetny ekran Mini LED, oferujący znakomitą czerń, bardzo wysoką jasność oraz płynność ruchu, które w połączeniu z dopracowanym lokalnym wygaszaniem tworzą obraz bliski perfekcji. Większość treści wygląda na nim po prostu rewelacyjnie, a tryb dla graczy z niskim opóźnieniem i wsparciem dla kluczowych technologii czyni go dobrym wyborem także do gier. Trzeba jednak pamiętać, że W95B jest skierowany do dość specyficznej grupy odbiorców – takich, którzy są w stanie zaakceptować słabsze funkcje użytkowe w zamian za dobrą jakość obrazu. System Fire TV w tej wersji jest mało dopracowany: brakuje części aplikacji, niektóre funkcje działają topornie, a wbudowany odtwarzacz plików nie obsługuje nawet napisów. Mimo tych niedociągnięć, Panasonic W95B to porządny, dopracowany OBRAZOWO sprzęt, który udowadnia, że Mini LED może być prawdziwą alternatywą dla osób, które z jakiegoś powodu nie chcą telewizora OLED. To jeden z nielicznych telewizorów tego typu, które można z czystym sumieniem polecić, pod warunkiem, że priorytetem jest obraz, a nie system i aplikacje.
BRAVIA 6 potrafi dać sporo przyjemności z oglądania, szczególnie wieczorem, kiedy najlepiej widać zalety matrycy OLED. Głęboka czerń, dobry kontrast i naturalne kolory po kalibracji sprawiają, że przy odpowiednim materiale łatwo docenić jej obraz. Dobrze wypada również przy konsoli: zapewnia płynność i szybko reaguje na ruchy pada. Cieszą też cztery pełne wejścia HDMI 2.1, na które Sony wreszcie się zdecydowało. Dzięki nim podłączenie kilku urządzeń jest mniej problematyczne niż nawet w droższych modelach tej marki. Całość uzupełniają solidne wykonanie i udany wygląd.
To jednak za mało, by wyróżnić się wśród konkurencyjnych OLED-ów. Do telewizorów Sony dopłacaliśmy zwykle między innymi za lepszą obróbkę obrazu, a w BRAVII 6 trudno dostrzec przewagę w tej dziedzinie. Słabsze nagrania wyglądają przeciętnie, w wymagających scenach HDR giną detale w jasnych partiach obrazu. Dolby Vision trochę pomaga, ale nie zmienia ogólnego wrażenia: dostajemy obraz, który potrafi się podobać, lecz nie daje wyraźnego powodu, by wybrać właśnie Sony zamiast innego podstawowego OLED-a.
O ile brak takiej przewagi można jeszcze zaakceptować przy odpowiednio niskiej cenie, o tyle znacznie trudniej przymknąć oko na problemy z codzienną obsługą. Google TV oferuje duży wybór aplikacji, ale podczas naszych testów korzystanie z telewizora zbyt często kończyło się koniecznością... odłączenia go od prądu. Kłopotem potrafiło być nawet odtworzenie filmu z pendrive’a. To właśnie w takich momentach mieliśmy poczucie, że w tej BRAVII jest mało… Sony w Sony. Zabrakło dopracowania, które wcześniej było jednym z powodów, by za telewizor japończyków zapłacić więcej.
Ostatecznie BRAVIA 6 pozostawia po sobie spory niedosyt. Sama matryca OLED daje jej dobrą podstawę, ale przyjemność z oglądania zbyt często ustępuje frustracji związanej z obsługą. Dlatego w obecnym stanie trudno nam ją polecić, nawet gdy należy do najtańszych OLED-ów na rynku. Atrakcyjna cena może zrekompensować pewne ograniczenia obrazu, lecz trudno uznać ją za wystarczający argument, gdy zawodzą podstawowe funkcje. Zanim więc zaczniemy rozważać, czy warto kupić BRAVIĘ 6, Sony musi zadbać o dopracowanie, którego możemy oczekiwać.