Philips OLED811 vs Samsung S95H

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Philips OLED811
5 799 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Samsung S95H
15 099 zł

OLED801 / OLED811

Info

S95H / S99H

Info

Dostępne przekątne: 48”55”

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”

Test Philips OLED811 Główne zdjęcie
Test Samsung S95H Główne zdjęcie

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Titan OS

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: QD-OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Tizen

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

8.1

8.8

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    8.5

    9.3

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    8.7

    9.4

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    8.5

    9.0

  • Granie na konsoli

    8.9

    9.9

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.6

    8.8

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    6.0

    7.3

  • Funkcje użytkowe

    7.9

    7.9

  • Aplikacje

    7.7

    9.3

  • Jakość dźwięku

    7.6

    8.0

Zalety

  • Trójstronny Ambilight, który tworzy świetny klimat podczas oglądania

  • Idealna czerń i znakomity kontrast matrycy OLED

  • Mocny efekt HDR. Jasność około 1500 nitów

  • Bardzo dobre kąty widzenia

  • Świetna płynność ruchu (zero smużenia)

  • Obsługa 4K przy 165 Hz

  • Cztery porty HDMI 2.1

  • Rozbudowane funkcje dla graczy

  • Obsługa wielu formatów audio/wideo: (Dolby Vision | Atmos, HDR10+, DTS)

  • Perfekcyjna czerń i kontrast OLED-a

  • Bardzo wysoka jasność

  • Bogate, mocno nasycone kolory QD-OLED

  • Naturalny obraz po kalibracji

  • Świetne mapowanie tonów (dużo szczegółów w jasnych scenach)

  • Matowa powłoka skutecznie tłumiąca odbicia

  • Najlepsze na rynku kąty widzenia (QD-OLED)

  • Odświeżanie 165 Hz i błyskawiczna reakcja matrycy

  • Bardzo niski input lag i rozbudowane funkcje gamingowe

  • REWELACYJNY WYGLĄD

  • Moduł One Connect w zestawie

Wady

No like
  • Skromniejsza biblioteka aplikacji Titan OS względem Google TV i reszty konkurencji

  • Pilot na podczerwień wymagający celowania w telewizor (czasami wolno reaguje)

  • Widoczna posteryzacja (głównie w jasnych scenach)

  • Niewykorzytane możliwości procesora do obróbki obrazu (Pentonic 800)

  • Wyraźne pogorszenie czerni w mocnym świetle (cecha matrycy QD-OLED)

  • Ubiegłoroczna wersja Tizena

  • Brak obsługi DTS (dotyczy głównie fanów Blu-ray)

Czy warto kupić? Werdykt

Philips OLED811 to OLED ze średniej półki na 2026 rok, który na tle największych rywali wyróżnia się przede wszystkim jednym: Ambilightem. Światło podążające za obrazem i rozchodzące się po ścianie potrafi zmienić atmosferę całego seansu. Wieczorem ekran wydaje się wychodzić poza swoje ramy, a oglądanie po prostu nabiera dodatkowego uroku. Dla jednych będzie to przyjemny dodatek, ale dla innych wystarczający powód, żeby kolejny raz wybrać właśnie Philipsa. Sam obraz jest bardzo porównywalny z tym, co oferują takie modele jak LG C6 czy Samsung S90H w wersjach korzystających z tego samego typu panelu. Dostajemy więc głęboką, idealną czerń, na której jasne elementy robią świetne wrażenie. OLED811 potrafi pokazać mocny HDR i co ważne, po kalibracji sam obraz jest bliski wzorcowi. Nie ma tutaj wielkiej przewagi nad konkurencją, ale nie ma też poczucia, że wybierając Philipsa dla Ambilightu, rezygnujemy z jakości obrazu.

Kilka dobrych zmian względem ubiegłorocznego modelu czeka też na graczy. Dzięki zastosowaniu układu MediaTek Pentonic 800 mamy w końcu cztery porty HDMI 2.1, więc podłączenie kilku sprzętów np.; konsol, komputera i soundbara nie wymaga już wybierania, który sprzęt dostanie pełne możliwości złącza. Samo granie daje dużo przyjemności — telewizor reaguje szybko, obsługuje zmienne odświeżanie, a z peceta pozwala zagrać w 4K przy 165 Hz. Szkoda tylko, że możliwości nowego procesora nie udało się równie dobrze wykorzystać przy obróbce słabszych materiałów. Najwięcej wątpliwości budzi jednak system operacyjny. Titan OS zastąpił lubiane Google TV i choć przez ostatni rok wyraźnie się rozwinął, nadal trudno uznać tę zmianę za dobrą. Co prawda sam system działa sprawniej, ma więcej przydatnych funkcji, a w bibliotece znajdziemy już większość popularnych serwisów streamingowych. Wciąż jednak wybór aplikacji jest znacznie skromniejszy niż w przypadku Google (czy konkurencji) i to właśnie pozostaje naszym zdaniem największą wadą OLED811. Szczególnie osoby korzystające z mniej popularnych usług mogą poczuć tę różnicę.

Czy warto go kupić? Tak, jeśli Titan OS odpowiada Waszym potrzebom. Pod względem obrazu i samuch możliwośći dla graczy OLED811 ma do zaoferowania tyle samo co jego konkurencji, jednak Ambilight daje mu coś, czego nie znajdziemy u innych. Philips trochę więc daje i trochę zabiera. Dokłada wyjątkowy klimat oglądania, ale ogranicza swobodę wyboru aplikacji. Jeżeli te, z których korzystacie, są dostępne, ten kompromis może być wart zaakceptowania.

Samsung S95H jest pod niemal każdym względem kontynuacją S95F. Podczas testów często mieliśmy wrażenie, że oglądamy ten sam telewizor. Ale... czy to źle? Niekoniecznie, bo poprzednik postawił poprzeczkę bardzo wysoko. Nadal dostajemy fenomenalny obraz i jeden z najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy w 2026 roku. HDR ma ogromną siłę, a kolory i czerń sprawiają, że dobry film naprawdę potrafi zatrzymać przed ekranem. Przy konsoli czy komputerze S95H daje równie dużo przyjemności bo dostarcza to, czego oczekujemy od flagowego produktu.

Najmocniejszym argumentem za tym modelem może być jednak jego wygląd. To propozycja dla osób, które chcą możliwie smukłego i minimalistycznego telewizora. Szczególnie na ścianie S95H prezentuje się znakomicie, a One Connect pomaga uporządkować całą instalację. Jeśli charakterystyczna rama S99H nie trafia w Wasz gust, tutaj znajdziecie bardziej dyskretną konstrukcję. Jasność jest wprawdzie niższa niż w wyższej serii, ale nadal na tyle duża, że trudno mówić o poważnym kompromisie podczas oglądania.

Nie wszystko zasługuje jednak na pochwałę. Najbardziej rozczarowały nas obecność ubiegłorocznej wersji Tizena. Sam system działa szybko, ale ten szczegół jeszcze mocniej podkreśla, jak niewiele zmieniło się względem S95F. Być może Samsung wyda niebawem odpowiednią aktualizację.

Ostatecznie S95H to świetny wybór dla kogoś, kto szuka obrazu z najwyższej półki w wyjątkowo smukłej obudowie. Samsung S95H nie przynosi rewolucji, ale nadal jest telewizorem, który mimo wywołania u nas małego déjà vu zrobił ogromne wrażenie.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (40Gbps)
Inne wejścia
USB-C
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Super Premium
Rodzaj podstawy
Centralna
Centralna
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Obracana
Stała
Montaż na płasko
Nie
Tak
Akcesoria
Podstawa
Podstawa, Skrzynka OneConnect

Kontrast i czerń

10/10

10/10

Kontrast:

Test Philips OLED811 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED811 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED811 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED811 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED811 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Czerń i kontrast to kategorie, w których Philips OLED811 pokazuje wszystkie zalety technologii OLED. Każdy piksel świeci niezależnie i może zostać całkowicie wygaszony, dlatego czerń jest po prostu czarna. Bez szarej poświaty czy rozjaśnień wokół jasnych obiektów. W wieczornych seansach daje to świetny efekt: gwiazdy na nocnym niebie, światła miasta czy napisy na ciemnym tle pozostają wyraźnie oddzielone od idealnie czarnego otoczenia.

Trudno więc oczekiwać tutaj poprawy względem innych OLED-ów, bo pod względem głębi czerni i kontrastu wynik jest już wzorcowy. OLED811 nie potrzebuje sterowania strefami podświetlenia ani kompromisu pomiędzy jasnością niewielkiego obiektu a czernią wokół niego. Nawet pojedynczy jasny punkt może sąsiadować z całkowicie wygaszonym pikselem, co daje obrazowi znakomitą głębię.

To właśnie w scenach z dużą ilością czerni widać przewagę nad telewizorami Mini LED. Nawet najbardziej rozbudowane systemy lokalnego wygaszania sterują większymi obszarami obrazu, dlatego w wymagających ujęciach mogą tworzyć poświatę wokół jasnych elementów lub przyciemniać je, żeby zachować ciemne tło. Philips OLED811 nie ma tego problemu.

W testowanym przez nas Samsungu S95H o przekątnej 65 cali zastosowano matrycę QD-OLED. Ten sam typ panelu znajdziemy również w wersjach 55- i 77-calowej. Nowością w serii jest rozmiar 48 cali, ale uwaga — to zupełnie inna konstrukcja. Nie ma ani matrycy QD-OLED, ani modułu One Connect, dlatego naszej recenzji nie należy bezpośrednio odnosić do tego wariantu.

Wracając do czerni, jest dokładnie tak, jak można oczekiwać od każdego OLED-a. Każdy piksel świeci niezależnie i może całkowicie się wyłączyć. Dzięki temu czerń jest prawdziwie smolista, niezależnie od tego, czy oglądamy rozległy cień, czy niewielki ciemny fragment tuż obok mocnego światła. Nie ma tutaj rozświetlonych pasów filmowych ani poświat wynikających z pracy stref podświetlenia. W naszych scenach testowych S95H wyglądał pod tym względem świetnie. Jasne obiekty wyraźnie odcinały się od ciemnego tła, a czerń zachowywała swoją głębię nawet w najbardziej wymagających ujęciach. Wieczorem daje to naprawdę przyjemny efekt i właśnie za taki obraz lubimy OLED-y.

Warto jednak odnotować, że nasz egzemplarz miał niewielki problem z tak zwanym black crushem. Najciemniejsze odcienie szarości momentami zlewały się z czernią, przez co część szczegółów w cieniu znikała. Obraz sprawiał wtedy wrażenie jeszcze głębszego i bardziej kontrastowego, ale odbywało się to kosztem detali, które powinny być widoczne. Sama czerń nadal była perfekcyjna, telewizor po prostu nie zawsze pokazywał to, co znajdowało się tuż nad nią.

Jakość efektu HDR

7.6/10

8.8/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, HLG
HDR10, HDR10+, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 99.0%, BT.2020: 74.5%
DCI P3: 99.9%, BT.2020: 88.8%

Pomiar jasności w HDR:

Test Philips OLED811 Jakość efektu HDR

Wynik

1225 nit

Test Philips OLED811 Jakość efektu HDR

Wynik

1310 nit

Test Philips OLED811 Jakość efektu HDR

Wynik

1443 nit

Test Philips OLED811 Jakość efektu HDR

Wynik

1368 nit

Test Philips OLED811 Jakość efektu HDR

Wynik

626 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2246 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2236 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2113 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2230 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

1571 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: HDR10+

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Samsung S95H

Philips OLED811

Jasność barw RGB

Philips OLED811 korzysta z nowej generacji paneli WOLED EX, spotykanej również w takich modelach jak LG C6 czy Samsung S90H. Po kalibracji zmierzyliśmy około 1500 nitów, a to bardzo dobry wynik jak na telewizor OLED. W filmach i serialach dobrze to widać. Wszelakie błyski światła mają odpowiednią moc, szczególnie kiedy pojawiają się na ciemnym tle. W takich scenach OLED811 potrafi pokazać naprawdę efektowny HDR. Oczywiście nie oznacza to, że taką jasność zobaczymy w każdym ujęciu. Kiedy ekran wypełnia duża ilość bieli albo rozległy wybuch, jasność spada do okolic 600 nitów. Nadal jest to dobry wynik, ale takie sceny nie mają już tego samego uderzenia co małe, jasne elementy na ciemnym tle. To znane ograniczenie OLED-ów i OLED811 nie jest tutaj wyjątkiem.

Kolory

Poza jasnością w HDR liczą się też kolory i tutaj Philips również wypada bardzo dobrze. Pokrywa niemal całą paletę DCI-P3, w której mieści się większość kolorów wykorzystywanych w filmach i serialach HDR. Nie brakuje więc nasyconych czerwieni czy soczystej zieleni, a podczas oglądania trudno mieć pod tym względem większe zastrzeżenia. Trochę gorzej wygląda to przy znacznie szerszej palecie BT.2020 — jej najbardziej nasycone odcienie są już poza zasięgiem tej matrycy. Do tego dochodzi kwestia białego subpiksela, którym panel WOLED wspomaga jasność. Przy bardzo jasnych kolorach widać przez to pewne „rozbielenie”: kolor jest jasny, ale traci część swojej intensywności. Właśnie w takich sytuacjach przewagę mają panele QD-OLED od Samsung Display. W większości filmów i seriali nie będzie to jednak coś, co od razu rzuci się w oczy.

Samsung S95H jest niezwykle jasnym telewizorem OLED. Nie osiąga wprawdzie poziomu tegorocznego S99H, czyli tego z ramką, ale szczytowe około 2300 nitów to nadal fenomenalny wynik. W filmach naprawdę to czuć. Rozbłyski, refleksy słońca czy światła na ciemnym tle mają moc, której oczekujemy od telewizora klasy premium. Co ważne, S95H dobrze wypada w różnych scenach. Nie potrzebuje pojedynczego, małego punktu na czarnym ekranie, żeby pokazać swoje możliwości. W pierwszych czterech ujęciach testowych zmierzyliśmy ponad 2100 nitów, mimo że każde z nich stawia przed telewizorem trochę inne wymagania. Dzięki temu efekt HDR jest mocny zarówno w nocnych scenach, jak i w bardziej równomiernie oświetlonych kadrach.

Oczywiście pozostają ograniczenia charakterystyczne dla OLED-ów. Kiedy bardzo jasny obraz zajmuje dużą część ekranu, do głosu dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność panelu. Przy niemal białym ekranie spadek może być znacznie większy niż przy krótkim, punktowym rozbłysku. Nie oznacza to jednak, że jasne sceny filmowe wyglądają słabo. W wymagającym ujęciu z „The Meg” uzyskaliśmy około 1600 nitów. To nadal rewelacyjny rezultat, a rozświetlone niebo i odbicia na wodzie zachowują bardzo dużą intensywność.

Kolory QD-OLED

Kolory w Samsungu S95H są po prostu rewelacyjne. To jeden z najbardziej „kolorowych” OLED-ów, jakie testowaliśmy. Mocno nasycone czerwienie, zielenie czy neony wyglądają świetnie i dobrze uzupełniają wysoką jasność ekranu. Pokrycie palety DCI-P3 wynosi aż 99,9%, więc telewizor potrafi pokazać praktycznie cały zakres barw wykorzystywany w tej przestrzeni w filmach HDR.

Co ciekawe, nasze pomiary pokazują też postęp względem S95F. Pokrycie szerszej palety BT.2020 wzrosło z około 87% do 89,6%. To bardzo podobny wynik, jaki uzyskaliśmy w tegorocznym S99H, co sugeruje bardzo zbliżone możliwości obu matryc pod względem zakresu kolorów. Różnica względem poprzednika jest niewielka, ale warta odnotowania. S95H pozostaje pod tym względem w ścisłej czołówce OLED-ów i może śmiało rywalizować z nowymi ekranami wykorzystującymi kropki kwantowe SQD.

Barwy fabrycznie

7.8/10

7.6/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Tryb filmowy w Philipsie OLED811 jest naprawdę sensownie ustawiony już po wyjęciu z pudełka. Większość błędów kolorów pozostaje niewielka, zarówno w SDR, jak i HDR, więc do oglądania można spokojnie usiąść bez wcześniejszego poprawiania ustawień. Nie widać tutaj dużych przekłamań, które od razu odciągałyby uwagę od filmu.

Do ideału trochę jednak brakuje. W balansie bieli widać niewielki niedobór czerwieni względem zieleni, przez co biel i szarości mogą mieć delikatnie zielonkawy odcień. Nie jest to mocny zafarb, ale pomiary wyraźnie go pokazują. Są też drobne odchylenia w jasności w SDR niektóre partie obrazu zostają lekko rozjaśnione, a najciemniejsze odcienie nie zawsze są oddawane równo. W HDR telewizor trzyma się znacznie bliżej wzorca, choć miejscami delikatnie wyciąga szczegóły z cieni. To generalnie są rzeczy do dopracowania. Fabryczny tryb filmowy daje dobry punkt wyjścia, a kalibracja pozwoli sprawdzić, ile jeszcze da się z niego wycisnąć.

Fabrycznie Samsung S95H wypada całkiem dobrze, choć nasz egzemplarz miał kilka rzeczy do poprawienia. W materiałach SDR widać przewagę czerwieni w balansie bieli. Obraz jest przez to lekko ocieplony, a biele i twarze mogą nabierać delikatnie różowego odcienia. Nie jest to duże przekłamanie, ale przy porównaniu z obrazem referencyjnym można je zauważyć. Większą uwagę zwraca sposób pokazywania ciemnych scen. Gamma przez większość skali znajduje się powyżej docelowej wartości 2,4, a przy najciemniejszych odcieniach odchylenie jest szczególnie duże. Obraz wygląda więc na bardziej przyciemniony i kontrastowy, niż powinien. To potwierdza wspomniany wcześniej problem z gubieniem szczegółów blisko czerni. Ciemne ubranie czy elementy tła potrafią zlewać się w jedną plamę, choć w materiale są jeszcze widoczne. W HDR kontrola jasności wypada znacznie lepiej. Krzywa EOTF biegnie blisko wzorca, więc telewizor dobrze zachowuje jasność poszczególnych fragmentów sceny. Zostają natomiast drobne odchylenia kolorystyczne. W jaśniejszych partiach przewaga czerwieni i niebieskiego nad zielenią nadaje bielom lekko różowo-fioletowy odcień. Ogólnie punkt wyjścia jest dobry, szczególnie w HDR, ale kalibracją można tutaj jeszcze coś poprawić.

Barwy po kalibracji

9.3/10

9.4/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Po kalibracji Philips OLED811 pokazuje obraz bardzo bliski wzorcowi. Udało nam się wyrównać balans bieli i pozbyć delikatnego zafarbu widocznego na ustawieniach fabrycznych. Błędy w pomiarach Color Checker dla SDR i HDR spadły do okolic 1–2, a wiele próbek wypada nawet poniżej 1. To poziom, przy którym trudno już gołym okiem wychwycić różnice względem obrazu referencyjnego. Poprawiliśmy również gammę, a jedynie w najjaśniejszych bielach pozostało lekkie rozjaśnienie. W HDR krzywa EOTF także trzyma się blisko wzorca, choć telewizor nadal ma tendencję do delikatnego podbijania jasności drobnych elementów, takich jak gwiazdy czy napisy. Obraz zyskuje przez to trochę dodatkowego blasku, którego nie powinno tam być, ale poza tym trudno się do czegoś przyczepić. Już fabrycznie było dobrze, a po kalibracji udało się dopracować większość pozostałych niedociągnięć.

Po kalibracji S95H wygląda naprawdę znakomicie. Udało się usunąć nadmiar czerwieni, dzięki czemu biel jest neutralna, a twarze odzyskały naturalny odcień. W SDR błędy kolorów są już bardzo małe. Obraz zachowuje świetne nasycenie, ale nie dodaje od siebie zabarwienia, które wcześniej było widoczne na ustawieniach fabrycznych. Tak właśnie powinien wyglądać dobrze ustawiony telewizor tej klasy. W HDR również widać poprawę balansu bieli. Do tego jasność w scenach filmowych bardzo dobrze trzyma się wzorca. Mocne światła mają odpowiednią intensywność, a telewizor nie rozjaśnia niepotrzebnie całego kadru. Połączenie takiej kontroli z możliwościami matrycy QD-OLED daje obraz, który po prostu bardzo przyjemnie się ogląda.

Zostały nam właściwie dwa zastrzeżenia. Pierwsze to gubienie najciemniejszych detali. Nasz egzemplarz nadal miał tendencję do zlewania części odcieni blisko czerni, choć może to być cecha konkretnej sztuki testowej. Drugie dotyczy regulacji palety barw w HDR. Dostępne ustawienia nie pozwalają idealnie skorygować wszystkich odcieni, więc pewne drobne przekłamania pozostają. Nie zmienia to jednak bardzo dobrego efektu końcowego, po kalibracji S95H pokazuje obraz na naprawdę wysokim poziomie.

Płynność przejść tonalnych

7.5/10

9/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

W porównaniu z poprzednimi OLED-ami Philipsa płynność przejść tonalnych wyraźnie się poprawiła. Największą różnicę widać w ciemnych fragmentach obrazu, które potrafią sprawiać matrycom WOLED sporo problemów. W OLED811 udało się je bardzo dobrze wygładzić — odcienie płynnie przechodzą jeden w drugi, bez wyraźnych pasów czy stopniowania. To duży plus, szczególnie podczas oglądania mrocznych scen.

Niestety w jaśniejszych ujęciach nie jest już tak dobrze. To właśnie tam mamy największe zastrzeżenia: zamiast łagodnego przejścia między odcieniami widać miejscami wyraźne granice, czyli efekt posteryzacji. Potrafi on rzucać się w oczy i trochę szkoda, że poprawa widoczna w ciemnych scenach nie objęła w podobnym stopniu jasnych partii obrazu.

S95H bardzo dobrze radzi sobie z płynnością przejść tonalnych. To mocna strona matryc QD-OLED, które w naszych testach zazwyczaj rzadziej pokazują wyraźne „schodki” między odcieniami niż panele WOLED z białym subpikselem. W większości scen kolory łagodnie przechodzą jeden w drugi. Szczególnie dobrze wygląda to w ciemnych ujęciach, gdzie zamiast charakterystycznych pasów widzimy gładkie przejścia między odcieniami szarości. Nie jest jednak całkiem idealnie. W niektórych jaśniejszych scenach można dostrzec delikatne nierówności, choć trzeba się im się dokładnie przyjrzeć. Podczas normalnego oglądania raczej nie będą odciągały uwagi od filmu. Ogólnie S95H wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

6.8/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
No
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

OLED811 przyzwoicie radzi sobie z obróbką materiałów słabszej jakości, choć do perfekcji zdecydowanie mu brakuje. Funkcja „Redukcja zniekształceń” pomaga wygładzić przejścia tonalne i na ustawieniu niskim daje całkiem niezły efekt. Nie usuwa pasów między odcieniami tak skutecznie jak podobne rozwiązania u części konkurencji, ale przynajmniej nie dokłada przy tym nowych artefaktów. To rozsądne ustawienie do codziennego oglądania. Pozostaje jednak pewien niedosyt, bo zastosowany tutaj układ MediaTek Pentonic 800 u innych producentów potrafi skuteczniej radzić sobie ze skutkami mocnej kompresji już na podobnie niskich ustawieniach. Dużo zależy więc również od tego, jak dany producent wykorzystuje jego możliwości.

Nieco więcej uwag mamy do samego skalowania obrazu do 4K. Szczegółów jest sporo, ale całość wygląda dość miękko. Krawędzie są mocno wygładzone, przez co obrazowi brakuje trochę ostrości i wyrazistości. Można to częściowo skorygować suwakiem ostrości w menu, choć będzie to już dodatkowe podkreślanie konturów, a nie odzyskiwanie detali. Na plus warto zaliczyć brak overscanu — nawet przy sygnale SD telewizor nie przycina brzegów obrazu.

Za skalowanie i cyfrową obróbkę obrazu odpowiada procesor NQ4 Gen3, ten sam co w S99H. Wnioski z naszych testów są też bardzo podobne. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają po przeskalowaniu do 4K naprawdę dobrze. Obraz jest wyraźny, ale bez sztucznego podkreślania konturów czy przesadnej ostrości. Drobna uwaga dotyczy bardzo starych nagrań w rozdzielczości 480p lub niższej. Przy takim sygnale telewizor potrafi lekko przyciąć krawędzie kadru.

Do poprawiania mocno skompresowanych materiałów służy funkcja redukcji szumów. Dobrze wygładza widoczne pasy między odcieniami i ogranicza inne niedoskonałości, choćby w słabszych nagraniach z YouTube. Robi to jednak dość agresywnie. Razem z zakłóceniami potrafią zniknąć drobne szczegóły i naturalne ziarno filmowe. My zostawiliśmy ją wyłączoną, żeby zachować oryginalny wygląd materiału. Jeśli jednak komuś bardziej przeszkadzają artefakty niż utrata części detali, warto sprawdzić jej działanie.

Smużenie i płynność ruchu

8.5/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
165Hz
165Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Nie
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
-%
50%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (4K@165Hz ):

Smużenie (4K@165Hz):

Pod względem płynności ruchu OLED811 wypada świetnie. Przy 120 Hz, które przydaje się w grach na konsolach i podczas oglądania sportu, obraz pozostaje czytelny, a za poruszającymi się obiektami nie ciągną się wyraźne smugi. Szybka reakcja pikseli OLED robi tutaj swoje; dobrze widać to w teście z UFO, również na ciemnym tle. Nie zabrakło też regulacji płynności ruchu. W filmach można dopasować siłę upłynniania do własnego gustu — od zachowania kinowego charakteru po znacznie płynniejszy ruch. Osobna regulacja redukcji rozmycia przydaje się z kolei przy dynamicznych materiałach, takich jak transmisje sportowe.

Samsung S95H bardzo dobrze radzi sobie z ruchem, czego zresztą oczekujemy od OLED-a. Matryca obsługuje odświeżanie aż 165 Hz, choć z takiej wartości skorzystają przede wszystkim gracze komputerowi. Przy oglądaniu sportu ważniejszy jest błyskawiczny czas reakcji pikseli. Za szybko poruszającą się piłką czy zawodnikiem nie ciągnie się charakterystyczna smuga. Obraz w ruchu pozostaje dzięki temu czytelny, bez śladów typowych dla wolniejszych matryc LCD.

Do tego dochodzi upłynniacz, który pozwala dopasować ruch do własnych upodobań. W filmach możemy delikatnie złagodzić szarpanie przy przesuwaniu kamery albo postawić na mocniejszy efekt płynności. Osobna regulacja dla szybszych materiałów przydaje się z kolei podczas oglądania sportu.

Funkcje dla graczy

9.5/10

9.6/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 165Hz
    48 - 165Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Warning Tak (wysoki input lag)
    No
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

OLED811 ma niemal wszystko, czego można oczekiwać od telewizora do grania. Obsługuje 120 Hz w rozdzielczościach Full HD, 1440p i 4K, a po podłączeniu komputera pozwala dojść do 165 Hz. Do tego mamy VRR, który pomaga uniknąć rozrywania obrazu przy zmiennej liczbie klatek, oraz ALLM, czyli automatyczne przełączanie w tryb gry. Nie trzeba więc za każdym razem zaglądać do ustawień po uruchomieniu konsoli.

Na plus wypada też poprawnie działające HGiG, dzięki któremu po ustawieniu HDR na konsoli telewizor nie dokłada własnych zmian do jasności obrazu. Pod ręką jest również Game Bar, pozwalający sprawdzić parametry sygnału i szybko zmienić ustawienia przydatne podczas grania. Na liście znajdziemy nawet Dolby Vision dla gier, ale tutaj pojawia się spory haczyk, o którym przeczytacie poniżej.

Samsung S95H to fenomenalny telewizor do grania. Poza świetnym obrazem dochodzi tu cały zestaw przydatnych funkcji "gamingowych". VRR działa w zakresie 48–165 Hz i pomaga zachować płynność przy zmiennej liczbie klatek. ALLM automatycznie uruchamia tryb niskich opóźnień, a poprawnie działające HGiG ułatwia ustawienie HDR na konsoli. Nie ma też problemów z obsługą konsolowych 120 Hz w Full HD, 1440p i 4K. Wygodnym dodatkiem jest Game Bar, który zbiera informacje o sygnale i najważniejsze ustawienia w jednym miejscu.

Na osobną pochwałę zasługuje jednak Game Motion Plus. Ten upłynniacz potrafi poprawić płynność gier z niższą liczbą klatek, a opóźnienie w naszych pomiarach wynosiło z nim około 20 ms. Jak na dodatkową obróbkę ruchu to bardzo dobry wynik. W spokojniejszych grach można więc zyskać płynniejszy obraz bez wyraźnie ociężałego sterowania.

Z ograniczeń warto odnotować brak Dolby Vision w grach, co dotyczy przede wszystkim użytkowników Xboxa. Porty HDMI 2.1 mają też przepustowość 40 zamiast 48 Gb/s, prawdopodobnie ze względu na moduł One Connect. Przy typowym graniu na konsoli w 4K, 120 Hz i 10-bitowym HDR nie stanowi to problemu ani nie wymusza pogorszenia jakości obrazu. Dla większości graczy będzie to więc różnica w specyfikacji, której podczas grania zwyczajnie nie zauważą.

Input lag

8.8/10

10/10

SDR

1080p60
14 ms
11 ms
1080p120
5 ms
6 ms
2160p60
14 ms
11 ms
2160p120
5 ms
6 ms

HDR

2160p60
14 ms
9 ms
2160p120
5 ms
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
157 ms
2160p120 DV
57 ms

OLED811 reaguje błyskawicznie. Zmierzyliśmy 14 ms przy 60 Hz i zaledwie 5 ms przy 120 Hz, zarówno w Full HD, jak i 4K. To świetne wyniki, które pozwalają komfortowo grać również w szybkie, sieciowe tytuły.

Pod względem input lagu S95H wypada wzorowo. Przy 60 Hz zmierzyliśmy zaledwie 9–11 ms, a przy 120 Hz opóźnienie spada do 5–6 ms. Sterowanie jest bardzo responsywne, więc nawet w szybkich strzelankach czy grach wyścigowych trudno mieć jakiekolwiek zastrzeżenia. Co ważne, włączenie HDR nie pogarsza wyników. Można więc korzystać z pełnych możliwości obrazu bez poświęcania szybkiej reakcji na ruchy pada.

Współpraca z komputerem

8.6/10

8.8/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Bardzo dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
5ms
6ms
Układ subpikseli matrycy
RGWB
RGB (QD-OLED)
Maksymalna częstotliwość odświeżania
165Hz
165Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Philips OLED811 bardzo dobrze współpracuje z komputerem. Producentowi, w końcu udało się poprawnie zaimplementować chromę 4:4:4, również przy maksymalnej rozdzielczości i odświeżaniu. Dzięki temu drobny tekst i kolorowe kontury są czytelne, bez rozmycia i tęczowych poświat wynikających z utraty informacji o kolorze. Dobrze wypada też ciemny tekst na ciemnym tle, z którym telewizory potrafią mieć problemy. Pozostają jednak drobne niedoskonałości związane z układem subpikseli RGWB. Czcionki nie są tak ostre jak na klasycznym monitorze z układem RGB, a przy białych literach można z bliska dostrzec delikatne czerwone obwódki. Z normalnej odległości oglądania praktycznie nie zwraca się na to uwagi, choć siedząc blisko ekranu przy biurku, łatwiej to zauważyć.

Najwięcej frajdy daje jednak granie z peceta. Połączenie 4K przy 165 Hz, działającego G-Sync i input laga na poziomie 5 ms sprawia, że OLED811 świetnie się do tego nadaje. Jeśli mamy komputer, który potrafi wykorzystać takie odświeżanie, zdecydowanie warto go do Philipsa podłączyć.

Samsung S95H świetnie współpracuje z komputerem PC, szczególnie jeśli podłączamy go do grania. Mamy 4K przy 165 Hz, działający G-Sync i opóźnienie na poziomie zaledwie 6 ms. W połączeniu z błyskawiczną reakcją matrycy daje to bardzo płynny i responsywny obraz. Telewizor poprawnie obsługuje też chroma 4:4:4 przy maksymalnym odświeżaniu, więc drobne kolorowe elementy zachowują swoją czytelność.

Z tekstem również radzi sobie dobrze, choć do całodziennej pracy przy dokumentach nie byłby naszym pierwszym wyborem. Po pierwsze, opisywane tutaj wersje QD-OLED zaczynają się od 55 cali — trzeba więc mieć naprawdę spore biurko do pracy 😉. Po drugie, trójkątny układ subpikseli sprawia, że przy najdrobniejszych literach można dostrzec delikatne kolorowe obwódki. Widać je głównie z bliska. Z normalnej odległości oglądania telewizora raczej nie będą przeszkadzać, więc okazjonalne przeglądanie stron czy praca z tekstem nie stanowią problemu.

Kąty widzenia

7.8/10

9.9/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
32%
10%

Kąty widzenia w OLED811 są świetne i należą do najlepszych na rynku. Nawet siedząc mocno z boku, nadal widzimy obraz z głęboką czernią i dobrze nasyconymi kolorami. To duża przewaga nad ekranami LCD — nie trzeba zajmować miejsca dokładnie na wprost, żeby cieszyć się dobrą jakością obrazu.

Jeszcze lepiej wypadają panele QD-OLED, które pod kątem wierniej zachowują barwy. W Philipsie przy większym odchyleniu biel delikatnie wpada w zielonkawe odcienie, ale efekt jest na tyle niewielki, że podczas oglądania trudno uznać go za uciążliwy. Powiedzielibyśmy nawet, że pod tym względem trafiliśmy na najlepszą „sztukę” panelu WOLED, jaką dotąd testowaliśmy.

Kąty widzenia w S95H są znakomite. To jedna z największych zalet matrycy QD-OLED i pod tym względem Samsung należy do najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy. Nawet mocno z boku kolory zachowują nasycenie, a obraz nie traci wyraźnie jasności. Przy dużym narożniku czy oglądaniu meczu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na środku kanapy — z bocznych miejsc obraz nadal wygląda świetnie. 🙂

Sprawność ekranu w dzień

6/10

7.3/10

Powłoka matrycy
Błyszcząca
Matowy
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Bardzo dobre
Czerń w trakcie dnia
Bardzo dobra
Słaba

Jasność matrycy

Samsung S95H: 722 cd/m2

Philips OLED811: 392 cd/m2

OLED811 daje sobie radę z oglądaniem w dzień, choć w bardzo jasnym salonie ma już swoje ograniczenia. Maksymalna jasność w SDR sięga około 600 nitów, czyli poziomu porównywalnego z LG C6 czy Samsungiem S90H, korzystającymi z tego samego panelu. To wyraźnie więcej niż w podstawowych OLED-ach i dla większości osób będzie w zupełności wystarczające. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest to jasność utrzymywana na całym ekranie — przy dużej ilości bieli spada, a średnia z naszych pomiarów wyniosła około 392 nitów.

Większym problemem mogą być bezpośrednie odbicia okien czy lamp. Błyszcząca powłoka przyzwoicie je tłumi, ale nadal wyraźnie widać je na ekranie, szczególnie w ciemnych scenach. Nie rozprasza ich tak skutecznie jak ekrany matowe, więc ustawienie telewizora naprzeciwko dużego okna nie będzie najlepszym pomysłem. Na plus wypada za to czerń, która również w dzień pozostaje bardzo dobra. W typowym salonie Philips sprawdzi się więc bez większych problemów, ale przy mocnym słońcu wpadającym prosto na ekran przydadzą się rolety.

Samsung S95H bardzo dobrze sprawdza się podczas oglądania w dzień. Duża w tym zasługa matowej powłoki, która skutecznie rozprasza odbicia. Zamiast wyraźnie oglądać w ekranie okno czy lampę, widzimy łagodniejszą poświatę. Do tego dochodzi średnia jasność SDR na poziomie około 750 nitów. Jak na OLED-a to świetny wynik, który pozwala komfortowo oglądać telewizję w jasnym salonie. Trzeba jednak pamiętać, że jasność zależy od tego, co akurat znajduje się na ekranie. Przy mniejszych jasnych obszarach S95H przekracza 1000 nitów, ale przy całkowicie białej planszy schodzi do około 400. Podczas oglądania sportów zimowych czy innych bardzo jasnych materiałów obraz nie będzie więc miał takiej samej siły jak w scenach mieszanych.

Największym ograniczeniem pozostaje czerń w mocno oświetlonym pomieszczeniu. Po pierwsze swiatło padające na matrycę QD-OLED wyraźnie ją rozjaśnia w kolor wiśniowy, przez co traci ona swoją wieczorną głębię, a obraz wygląda mniej kontrastowo. Matowa powłoka dobrze radzi sobie z odbiciami, ale też mocniej rozprasza takie światło. S95H nadal jest bardzo wygodnym telewizorem do oglądania w dzień. Po prostu pełnię możliwości jego czerni zobaczymy dopiero przy słabszym oświetleniu.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
WRGB OLED
QD-OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
TPM267E_V167.002.054.151
1301
Procesor obrazu

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Philips OLED811 Szczegóły dotyczące matrycy
Test Samsung S95H Szczegóły dotyczące matrycy

Philips OLED811

Samsung S95H

Funkcje telewizora

7.9/10

7.9/10

  • System
    Titan OS
    Tizen
  • Szybkość działania
    Dobra
    Bardzo dobra
  • Wejścia HDMI
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 40Gbps
  • Inne wejścia
    USB-C
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Tak
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Nie
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Tak
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Philips OLED811 Funkcje telewizora
Test Philips OLED811 Funkcje telewizora
Test Philips OLED811 Funkcje telewizora
Test Philips OLED811 Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Nie

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Nie
  • Powiększanie czcionki
    Tak
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje Smart — Titan OS

To właśnie system Smart TV jest najbardziej kontrowersyjną zmianą w OLED811. Philips zrezygnował z lubianego przez użytkowników Google TV na rzecz własnego Titan OS. Dla wielu osób może to być trudna do zaakceptowania decyzja, choć trzeba przyznać, że Titan z roku na rok staje się coraz lepszy i działa wyraźnie sprawniej. Mamy tutaj działający AirPlay, klonowanie obrazu z komputera oraz wyszukiwanie głosowe po polsku. Poprawiła się też szybkość reakcji systemu, choć przy poruszaniu się po menu nadal zdarzają się drobne opóźnienia. Mamy wrażenie, że częściowo odpowiada za nie pilot na podczerwień, który nie zawsze od razu łapie polecenia. Największym ograniczeniem względem Google TV pozostaje skromniejszy wybór aplikacji. Nie oznacza to jednak pustek — znajdziemy tu Netflixa, Prime Video, Disney+, CANAL+, a ostatnio do biblioteki dołączyło również Apple TV. Jeśli korzystamy głównie z popularnych serwisów, Titan powinien wystarczyć, ale dostępność mniej znanych aplikacji warto sprawdzić przed zakupem (lista na dole 😉).

Ambilight

Ambilight nadal jest jednym z najlepszych powodów, żeby zainteresować się Philipsem. W OLED811 jest trójstronny — diody u góry i po bokach obudowy oświetlają ścianę kolorami dopasowanymi do tego, co dzieje się na ekranie. Wieczorem daje to świetny efekt i potrafi zmienić klimat całego pokoju, dlatego przyznaliśmy za tę funkcję dodatkowe punkty. Nie trzeba jednak korzystać z dynamicznego śledzenia obrazu. Jeśli ktoś woli spokojniejsze warunki do oglądania, może ustawić stałe, białe światło. To przyjemna opcja na wieczorne seanse, gdy nie chcemy siedzieć przed jasnym ekranem w zupełnie ciemnym pomieszczeniu.

Funkcje klasyczne

Przy zwykłym oglądaniu telewizji OLED811 radzi sobie dobrze, choć nie znajdziemy tu nagrywania na USB ani funkcji obrazu w obrazie, czyli PiP. Można za to podłączyć słuchawki Bluetooth i korzystać z nich jednocześnie z głośnikami telewizora. Najbardziej przeszkadza nam jednak wspomniane sterowanie na podczerwień. Sam pilot jest naprawdę ciekawie zaprojektowany: ma podświetlenie i hybrydową klawiaturę z częścią numeryczną. Szkoda tylko, że trzeba celować nim w telewizor jak w starych telewizorach. Przy sprzęcie tej klasy chcielibyśmy już po prostu naciskać przyciski bez zastanawiania się, w którą stronę trzymamy pilot. Oby Philips poprawił to w kolejnych rocznikach.

Tizen

S95H korzysta z systemu Tizen, który działa tutaj bardzo szybko. Przechodzenie między aplikacjami i ustawieniami jest płynne, więc codzienna obsługa nie wymaga cierpliwości. Mamy duży wybór aplikacji streamingowych, wyszukiwanie głosowe i AirPlay do przesyłania treści z urządzeń Apple. Można też bezprzewodowo wyświetlić obraz z komputera. To dobrze wyposażony Smart TV, w którym łatwo znaleźć coś dla siebie.

Zauważyliśmy jednak pewną dziwną rzecz. Nasz egzemplarz miał wersję oprogramowania z 2025 roku, mimo że S95H jest modelem na rok 2026. W chwili testu na stronie producenta również nie znaleźliśmy aktualizacji do tegorocznej wersji systemu. To zaskakujące, bo inne modele Samsunga już ją otrzymały. Sam Tizen działa sprawnie, ale od nowego telewizora tej klasy oczekiwalibyśmy również aktualnego systemu.

Funkcje telewizyjne i pilot

Wśród klasycznych funkcji jest telegazeta i obraz w obrazie, ale zabrakło nagrywania programów na USB. Przydatna może być też możliwość jednoczesnego odtwarzania dźwięku przez głośniki telewizora i słuchawki Bluetooth. Pilot jest bardzo minimalistyczny, działa bez celowania w ekran, choć szkoda, że nie ma podświetlanych przycisków. Na plus zdecydowanie to, że nie wymaga wymiany baterii i może być ładowany solarnie.

One Connect

Ważnym dodatkiem pozostaje moduł One Connect, za który telewizory Samsunga dostają u nas mały plusik. Znajdziemy w nim cztery wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 40 Gb/s, a soundbar możemy podłączyć przez eARC lub wyjście optyczne. Największa zaleta tego rozwiązania jest jednak prosta: do ekranu biegnie tylko jeden przewód. Łatwiej ukryć kable i podłączyć kolejne urządzenie bez sięgania za telewizor. Szczególnie docenią to osoby, które planują powiesić S95H na ścianie.

Aplikacje

7.7/10

9.3/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
OK
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8.6/10

9.1/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
Yes
No
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
No
WebP
No
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
No
Yes
6 Mpix
No
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
No
Yes
12 Mpix
No
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
No
Yes
24 Mpix
No
Yes
28 Mpix
No
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Odtwarzacz USB w OLED811 radzi sobie z większością sprawdzanych przez nas formatów audio i wideo, więc do obejrzenia filmu czy puszczenia muzyki z pendrive’a spokojnie wystarczy. Najwięcej zastrzeżeń mamy jednak do zdjęć, a konkretnie do dziwnie wybiórczej obsługi ich rozdzielczości. Telewizor otworzył pliki 8, 16 i 32 Mpix, ale nie poradził sobie z całą reszta. Nie chodzi więc o to, że zdjęcia są po prostu za duże — odtwarzacz potrafi wyświetlić fotografię w wyższej rozdzielczości, a odmówić otwarcia mniejszej. Przy przeglądaniu zdjęć z wakacji może to zwyczajnie irytować, bo część z nich trzeba będzie wcześniej przekonwertować na komputerze... no albo po prostu użyć zrzucania ekranu w formie zdalnej...😉

Wbudowany odtwarzacz plików działa szybko i sprawnie. S95H otworzył niemal wszystkie przygotowane przez nas materiały audio i wideo, których obsługi się spodziewaliśmy. Nie trzeba długo czekać na ich wczytanie, a samo przeglądanie zawartości nośnika jest wygodne.

Szkoda natomiast braku obsługi zdjęć HEIC, czyli formatu domyślnie używanego przez wiele iPhone’ów. Jeśli więc chcemy pokazać zdjęcia z telefonu bezpośrednio z pendrive’a, trzeba wcześniej przekonwertować je na przykład do JPEG.

Dźwięk

7.6/10

8/10

  • Maksymalna głośność
    93dB
    86dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Nie

W kwestii dźwięku zaszło kilka konkretnych zmian względem ubiegłorocznego OLED820. Zniknął tylny subwoofer, a układ głośników 4.1 zastąpiono konfiguracją 2.2. Mimo tych zmian OLED811 nadal gra dobrze i całkiem równo. Potrafi zagrać donośniej, a brzmienie wydaje się nawet nieco pełniejsze niż rok temu. Ucierpiał za to bas — choć dźwięk ma swoją masę, w niskich tonach brakuje głębi znanej z poprzednika. Najłatwiej usłyszeć to w filmach i muzyce, kiedy czekamy na mocniejsze uderzenie. Nadal jest to jednak poziom zdecydowanie ponadprzeciętny jak na głośniki wbudowane w telewizor. Jeśli zależy nam na głębszym basie i wyraźniejszych efektach przestrzennych, warto pomyśleć o soundbarze lub zestawie z amplitunerem. Philips daje tutaj sporo swobody: obsługuje zarówno Dolby Atmos, jak i DTS, a ścieżki Dolby TrueHD bez problemu prześle przez HDMI eARC do zgodnego sprzętu. Mamy więc z czego skorzystać, jeśli z czasem zechcemy rozbudować nagłośnienie.

Pod względem dźwięku S95H jest właściwie kopią ubiegłorocznego modelu. Mimo bardzo smukłej obudowy gra czysto i przyjemnie, ale brzmienie pozostaje dość płaskie. Brakuje mu głębi i mocniejszego basu, co przy tak efektownym obrazie zostawia pewien niedosyt. Z drugiej strony trudno oczekiwać dużych przetworników w telewizorze o grubości około centymetra. Piękny wygląd ma tutaj swoją cenę.

Warto więc uzupełnić S95H o soundbar lub osobny zestaw audio, żeby dźwięk lepiej nadążał za obrazem. Telewizor obsługuje Dolby Atmos, co daje możliwość rozbudowania zestawu o dźwięk przestrzenny. Zabrakło natomiast wsparcia dla DTS. To ograniczenie może przeszkadzać przede wszystkim osobom oglądającym filmy z płyt ze ścieżkami w tym formacie.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

93dBC (Max)

75dBC

86dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy