Philips PUS8079 vs Philips OLED761

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Philips PUS8079
1 799 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Philips OLED761
6 499 zł

Dostępne przekątne: 43”50”55”65”75”

Dostępne przekątne: 55”65”

Test Philips PUS8079 Główne zdjęcie
Test Philips OLED761 Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Titan OS

Rok modelowy: 2024

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Titan OS

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

4.6

7.7

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    4.3

    8.0

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    4.9

    8.7

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    4.5

    8.5

  • Granie na konsoli

    6.2

    9.0

  • Telewizor jako monitor do komputera

    2.0

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    2.6

    4.5

  • Funkcje użytkowe

    4.7

    7.9

  • Aplikacje

    6.7

    7.7

  • Jakość dźwięku

    5.1

    7.0

Zalety

  • Unikalny system Ambilight

  • Świetna płynność przejść tonalnych

  • Niskie wartości input lag

  • Dobry wbudowany odtwarzacz plików

  • Wsparcie dla dźwięku DTS

  • Idealna czerń i bardzo wysoki kontrast

  • Efektowny HDR podczas wieczornych seansów

  • Bardzo dobre odwzorowanie kolorów po kalibracji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Ambilight zwiększający przyjemność z oglądania 🙂

  • Matryca 120 Hz przydatna w grach i sporcie

  • Cztery wejścia HDMI 2.1

  • Obsługa Dolby Vision (poprawia obraz w wielu scenach HDR)

Wady

No like
  • Niska jasność wyświetlacza

  • Brak Dolby Vision

  • Pilot IR - wymaga celowania w ekran

  • System TitanOs - mała ilość aplikacji

  • Ograniczony wybór aplikacji w Titan OS

  • Niższa jasność w SDR niż u konkurentów

  • Odbicia na ekranie przeszkadzające w jasnym salonie

  • Pilot na podczerwień wymagający celowania w telewizor (czasami wolno reaguje)

  • Widoczne zjawisko posteryzacji

Czy warto kupić? Werdykt

Philips PUS8079 to obecnie najtańszy model producenta, wykorzystujący wielobarwne podświetlenie Ambilight, które ma swoją sporą rzeszę fanów. Operując niewielkim budżetem na urządzenie, z pewnością będzie to atut i duża wartość dodana. Jednakże, decydując się na taki budżet, musimy liczyć się również z pewnymi ustępstwami, jakie będą we wszystkich telewizorach tej klasy. Telewizor ten dedykujemy przede wszystkim osobom, które oglądają w dzień głównie telewizję. Dlaczego? Przede wszystkim i głównym tego powodem są wyniki kontrastu, które, jak na matrycę VA, były niezwykle niskie, oraz luminancja telewizora, oscylująca w okolicach 200 nitów. Taka jasność nakazuje stwierdzić, że nie będzie on nadawał się do materiałów z szeroką paletą barw, czyli platform streamingowych w najwyższych pakietach. Natomiast warto też zwrócić uwagę na dobre strony telewizora, gdyż nieobiektywnym byłoby ich nie wskazanie. Mowa tutaj przede wszystkim o dość wysokim zachowaniu tonalności w materiałach znacznie przekraczających możliwości telewizora oraz płynnej gradacji. Ta druga jest najmocniejszą stroną testowanego telewizora, gdyż w praktyce ciężko się do niej przyczepić, a jeśli chcielibyśmy, to byłoby to już czepialstwo. Jeśli od czasu do czasu podłączymy konsolę, możemy liczyć na niski input lag, który pozwoli na komfortowe, niedzielne granie. Kwestią sporną jest sam system operacyjny. Jest on niezwykle prosty i dla osób potrzebujących jedynie YouTube'a czy Netflixa wystarczy w zupełności, aczkolwiek w każdym innym wypadku może okazać się niewystarczający. Dla kogo jest więc Philips PUS8079? Przede wszystkim dla osób, które w tej półce cenowej szukają czegoś, co wyróżni jednostkę na tle innych. A takim czymś jest z pewnością Ambilight.

Philips OLED761 pokazuje, że podstawowy OLED w ofercie marki może być udanym wyborem do oglądania filmów. Najlepiej wypada wieczorem, kiedy idealna czerń i efektowny HDR pozwalają docenić zalety tej matrycy. Po kalibracji dochodzą do tego bardzo dobrze odwzorowane kolory, więc do samego obrazu trudno mieć większe zastrzeżenia przy zwykłym oglądaniu. Nie zawsze radzi sobie równie dobrze z najjaśniejszymi detalami w wymagających filmach HDR10, ale Dolby Vision pomaga mu w takich scenach. To telewizor, na którym seans po zgaszeniu światła potrafi zrobić naprawdę dobre wrażenie. Dużą częścią tego doświadczenia jest Ambilight. Jeśli lubicie podświetlenie ściany za ekranem, OLED761 daje konkretny powód, żeby zainteresować się właśnie Philipsem. Nie trzeba dopłacać do wyższych serii, aby połączyć tę funkcję z dobrym obrazem OLED. Model ten sprawdzi się też przy graniu: matryca 120 Hz i cztery wejścia HDMI 2.1 pozwalają potraktować go jako ekran zarówno do filmów, jak i konsoli czy komputera. To istotne, bo nawet najtańszy OLED w ofercie powinien być zakupem uniwersalnym, a nie telewizorem dobrym wyłącznie do wieczornych seansów.

Przed zakupem warto jednak przyjrzeć się dwóm ograniczeniom. Pierwszym jest oglądanie w jasnym pomieszczeniu. OLED761 świeci nieco słabiej od rywali korzystających z podobnej matrycy, a brak polaryzatora w matrycy OLED SE pogarsza dodatkowo jego sprawność w jasnym pomieszczeniu. Drugim jest Titan OS. System działa sprawniej niż we wcześniejszych odsłonach, ale nadal oferuje skromniejszy wybór aplikacji niż konkurencja. Poprawa płynności cieszy, jednak nie zastąpi dostępu do serwisu, z którego korzystamy na co dzień, dlatego jego obecność najlepiej sprawdzić jeszcze przed zakupem. Nam dodatkowo nie spodobał się pilot. Mimo tego, że jest podświetlany i ma komplet przydatnych klawiszy: wymaga dokładnego celowania w ekran.

Ostatecznie Philips OLED761 ma najwięcej sensu dla osób, które oglądają przede wszystkim wieczorami i chcą mieć Ambilight. W takich warunkach pod względem obrazu może śmiało konkurować z Samsungiem S85H czy LG B6, a wybór między nimi będzie zależał bardziej od ceny, systemu i własnych przyzwyczajeń. Philips nie ma wyraźnej przewagi w każdym zastosowaniu, ale też nie trzeba traktować go jako gorszej alternatywy tylko dlatego, że otwiera ofertę OLED tej marki. Przy odpowiedniej cenie to dobry zakup... ale pod warunkiem że akceptujecie jego ograniczenia.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
3 x HDMI 2.0, 0 x HDMI 2.1
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Średnia
Dobra
Rodzaj podstawy
Nogi
Nogi
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Stała
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

4.3/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Nie

Kontrast:

Test Philips PUS8079 Kontrast i detale w czerni

Wynik

2,750:1

Test Philips PUS8079 Kontrast i detale w czerni

Wynik

2,550:1

Test Philips PUS8079 Kontrast i detale w czerni

Wynik

2,150:1

Test Philips PUS8079 Kontrast i detale w czerni

Wynik

2,350:1

Test Philips PUS8079 Kontrast i detale w czerni

Wynik

2,350:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Telewizor Philips PUS8079 został wyposażony w matrycę VA. Warto zaznaczyć, że testowany przez nas rozmiar to 43", gdyż u tego producenta często następuje zmiana panelu w zależności od wielkości. Co prawda taki rodzaj matrycy powinien zapewnić przynajmniej dobrą czerń, aczkolwiek, ponieważ mamy do czynienia z jednostką bardzo budżetową, wyniki są raczej łatwe do przewidzenia. Wyniki na poziomie ok. 2300:1 należą do najniższych w przypadku tego typu panelu. Jednostki bardziej zaawansowane osiągają na tym polu wyniki 2-3 razy lepsze. Jednakże obecny stan rzeczy nie powinien nas przesadnie dziwić, gdyż mamy do czynienia z urządzeniem bardzo, ale to bardzo budżetowym. Wspomnimy również, że w tym przypadku mamy do czynienia z podświetleniem bezpośrednim (Direct), którego jedynym plusem jest jednorodność podświetlenia. Niestety, nie zostało ono podzielone na jakiekolwiek strefy, co jednak nie jest niczym dziwnym, biorąc pod uwagę niską klasę urządzenia. Na plus można odnotować separację świateł w teście z filmu "Oblivion".

W tej kategorii Philips OLED761 otrzymuje najwyższą ocenę. Zastosowana matryca OLED pozwala sterować każdym pikselem niezależnie, a tam, gdzie obraz ma być całkowicie czarny, po prostu go wyłączyć. Dzięki temu we wszystkich scenach pomiarowych uzyskaliśmy nieskończony kontrast. Podczas oglądania przekłada się to na głęboką czerń i bardzo wyraźne oddzielenie jasnych elementów od ciemnego tła. Nawet niewielka lampa czy gwiazda nie powoduje rozświetlenia otoczenia przez podświetlenie ekranu, z czym w wymagających scenach nadal zmagają się Mini LED-y. To zaleta samej technologii, dlatego również najtańszy OLED Philipsa może pod tym względem dorównać znacznie droższym modelom. W ciemnym pomieszczeniu szczególnie dobrze widać, jak dużo daje taka precyzja. Czerń nie robi się szara tylko dlatego, że tuż obok pojawia się jasny obiekt, a telewizor nie musi wybierać między przygaszeniem światła a zachowaniem ciemnego tła.

Pewne zastrzeżenia dotyczą natomiast sposobu wyświetlania odcieni znajdujących się tuż ponad czernią. W scenach filmowych OLED761 potrafi je delikatnie rozjaśnić, przez co najciemniejsze fragmenty obrazu bywają nieco jaśniejsze, niż powinny. Potwierdza to również początek wykresu jasności. Nie oznacza to, że panel nie potrafi pokazać idealnej czerni, ponieważ całkowicie czarne elementy nadal pozostają wygaszone. Niedoskonałość dotyczy odwzorowania najciemniejszych szarości i choć nie przekreśla świetnego kontrastu, w niektórych nocnych ujęciach można ją zauważyć.

Jakość efektu HDR

2.9/10

6.1/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 80.0%, BT.2020: 59.0%
DCI P3: 96.9%, BT.2020: 71.9%

Pomiar jasności w HDR:

Test Philips PUS8079 Jakość efektu HDR

Wynik

179 nit

Test Philips PUS8079 Jakość efektu HDR

Wynik

177 nit

Test Philips PUS8079 Jakość efektu HDR

Wynik

202 nit

Test Philips PUS8079 Jakość efektu HDR

Wynik

164 nit

Test Philips PUS8079 Jakość efektu HDR

Wynik

193 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

538 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

702 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

784 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

740 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

289 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: HDR10+

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Philips OLED761

Philips PUS8079

Jasność barw RGB

Maksymalna jasność w treściach o szerokim zakresie tonalnym na poziomie 202 nitów jest niezwykle niska i w praktyce nie pozwala na oglądanie filmów i seriali na platformach streamingowych w najwyższej jakości. Warto wspomnieć, że w tym przypadku nie pomoże również wykorzystanie formatu HDR wyposażonego w dynamiczne metadane. Dlaczego nie pomoże? Ponieważ jedynym takim formatem zaimplementowanym w telewizorze jest HDR10+, który jest niezwykle mało popularny, a filmów nagranych w tym formacie jest jak na lekarstwo. Warto również wspomnieć, że PUS8079 wykorzystuje podświetlenie WLED, co niestety nie jest najlepszym rozwiązaniem, wskutek czego pokrycie szerokiej palety barw DCI-P3 wynosi jedynie 80%. Efektem tego stanu rzeczy są znacznie mniej intensywne barwy w treściach HDR.

Philips OLED761 korzysta z nowej generacji paneli WOLED SE od LG Display, a pod względem jasności HDR osiąga wyniki zbliżone do swoich najbliższych rywali, czyli Samsunga S85H i LG B6. Szczytowa jasność wynosi około 800 nitów, co jak na podstawowy model OLED jest solidnym rezultatem. Co ważne, podobne wartości pojawiają się również w filmach. W scenach z niewielkimi światłami na ciemnym tle zmierzyliśmy około 700–780 nitów, dlatego latarka, refleks czy lampa mogą wyraźnie zabłysnąć. W połączeniu z idealną czernią daje to przekonujący efekt HDR, zwłaszcza podczas wieczornego seansu. Możliwości matrycy maleją jednak wraz ze wzrostem jasnej powierzchni obrazu. Kiedy zamiast pojedynczych świateł pojawia się rozległy, słoneczny krajobraz, telewizor nie jest już w stanie utrzymać tak wysokiej jasności. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy 289 nitów, a przy jeszcze większym wypełnieniu ekranu jasnymi elementami wynik może zbliżać się do około 200 nitów. W praktyce oznacza to, że zalane słońcem ujęcie będzie wyglądało mniej efektownie niż drobne światła w nocnej scenerii. Mimo tego ograniczenia HDR w OLED761 zasługuje na pozytywną ocenę. Nie jest to telewizor, który każdą jasną sceną rozświetli cały pokój, ale potrafi dobrze pokazać różnicę między zwykłym obrazem a materiałem HDR. Najlepiej wypada tam, gdzie jasne akcenty pojawiają się na ciemniejszym tle, ponieważ właśnie wtedy wysoka jasność pojedynczych elementów i głęboka czerń wspólnie dają najlepszy efekt.

Kolory

Philips OLED761 dobrze radzi sobie również z kolorami, ponieważ jego matryca pokrywa zdecydowaną większość palety DCI-P3, w której mieści się większość barw spotykanych w filmach i serialach HDR. Dzięki temu podczas codziennego oglądania kolory mają odpowiednie nasycenie i obraz nie sprawia wrażenia wyblakłego. Ograniczenia ujawniają się dopiero w bardziej wymagających materiałach, które wykorzystują odcienie wykraczające poza DCI-P3 i należące do szerszej palety BT.2020. W takich ujęciach najbardziej intensywne czerwienie i zielenie mogą wyglądać mniej okazale niż na ekranach QD-OLED, SQD-Mini LED czy RGB Mini LED. Osobną kwestią jest zachowanie nasycenia przy dużej jasności. Matryca WOLED korzysta z dodatkowego białego subpiksela, który pomaga rozjaśnić obraz, ale nie zwiększa w ten sam sposób jasności samych kolorów. Dlatego bardzo jasne barwy mogą nieco blednąć, co najłatwiej dostrzec na jaskrawych neonach czy kolorowych efektach świetlnych. Są to jednak ograniczenia widoczne przede wszystkim w konkretnych, wymagających scenach. W większości filmów i seriali oglądanych na co dzień OLED761 ma wystarczające możliwości, żeby pokazać dobrze nasycone, atrakcyjne kolory.

Barwy fabrycznie

1.8/10

6.5/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Najlepszym trybem fabrycznym w kontekście reprodukcji kolorów i wierności reżyserskiej był "Film". Co prawda był to najlepszy z predefiniowanych trybów, aczkolwiek posiadający znaczące rozbieżności między tym, co chciał przekazać autor filmu, a tym, co pokazywał testowany telewizor. Zarówno w materiałach SDR, jak i HDR (choć w tych mniej ekstremalnie), balans bieli, czyli najbardziej podstawowy element odpowiadający za czystość obrazu, okazał się być niejako powtórką z trybu żywego, z niebieskim zafarbem znanym z wystawek na półkach sklepowych. Przechodząc już bezpośrednio do materiałów SDR i tego, co odpowiada za kontrast, czyli gammy, widzimy, jak zostaje ona mocno obniżona. Prowadzi to do ucięcia już i tak niewielkich zasobów kontrastu oraz rozjaśnienia całego obrazu. W krzywej EOTF, odpowiedzialnej za wzrost tempa jasności w materiałach HDR, widzimy natomiast mocny spadek poniżej linii referencyjnej, co przy tak ograniczonej mocy świetlnej telewizora miało znaczący wpływ na odbiór tych treści, które były jeszcze bardziej ściemnione. Oceny jakości samych kolorów nie będziemy rozdzielać, gdyż zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku osiągały one astronomiczne wartości deltaE, będąc po prostu zupełnie innymi, niż powinny.

Fabryczne ustawienia trybu filmowego OLED761 dają całkiem przyjemny obraz, choć kolory nie są zupełnie neutralne. W materiałach SDR brakuje przede wszystkim niebieskiego, a w części zakresu również czerwieni, przez co biel i szarości mogą nabierać lekko żółtozielonego odcienia. Najłatwiej zauważy, neutralnych powierzchniach, które wyglądają na cieplejsze, niż powinny. Same kolory wypadają jednak dość dobrze, a większość sprawdzanych próbek nie wykazuje dużych błędów. Nie jest to więc sytuacja, w której zafarb całkowicie zmienia wygląd oglądanego filmu. Więcej uwagi wymaga sposób ustawienia jasności w SDR. Przez większość zakresu telewizor nieco przyciemnia obraz, co może sprawiać, że twarze i elementy otoczenia wyglądają ciężej, a szczegóły w ciemniejszych fragmentach są mniej czytelne. Jednocześnie odcienie znajdujące się tuż ponad czernią są rozjaśnione. Te dwie cechy mogą występować razem: najgłębsze cienie stają się zbyt widoczne, podczas gdy pozostała część sceny jest trochę za ciemna. W HDR również widać niedobór niebieskiego, szczególnie w jaśniejszych partiach obrazu. Biel nabiera przez to ciepłego, żółtawego odcienia, który może być zauważalny choćby na chmurach czy śniegu. Ciemniejsze odcienie są pod względem balansu bieli ustawione znacznie lepiej, więc skala tego zabarwienia zmienia się wraz z jasnością sceny. Fabrycznie OLED761 wypada zatem przyzwoicie, ale pomiary pokazują, że przede wszystkim neutralność bieli i sposób oddawania jasności wymagają jeszcze dopracowania za pomocą kalibracji.

Barwy po kalibracji

4.8/10

9/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Na szczęście Philips we wszystkich swoich telewizorach implementuje narzędzia do zaawansowanej korekcji obrazu. Materiały SDR zyskały tutaj najwięcej, a olbrzymie błędy deltaE zostały mocno skorygowane, zarówno balans bieli, jak i gamma uległy znacznemu przemodelowaniu. Choć nie można mówić tu o obrazie referencyjnym, jest zdecydowanie lepiej, i film czy serial można oglądać bez powodowania bólu głowy, a przede wszystkim oczu. Naturalnie materiały HDR, z uwagi na bardzo niską luminancję telewizora, nie były możliwe do skorygowania w stopniu tak wysokim jak te o standardowej palecie barw, to jednak udało się z grubsza naprostować krzywą EOTF oraz balans bieli. Niestety to było wszystko, co udało nam się z naszej sztuki wycisnąć, aczkolwiek trzeba zaznaczyć, że każda sztuka jest inna i posiada zupełnie inne błędy, mniejsze bądź większe.

Po kalibracji Philips OLED761 pokazuje się z bardzo dobrej strony. Balans bieli udało się ustawić niemal wzorcowo, więc znika wcześniejszy zafarb, a twarze, biel i szarości wyglądają naturalniej. Poprawa gammy sprawia z kolei, że obraz nie jest już niepotrzebnie przyciemniony i łatwiej dostrzec szczegóły w ciemniejszych fragmentach. Kolory są oddawane z dużą precyzją, co w połączeniu z głęboką czernią daje bardzo przyjemny obraz do wieczornego oglądania filmów. Widać, że nawet podstawowy OLED Philipsa ma spory potencjał, który warto wykorzystać przez dopracowanie ustawień. W HDR charakterystyka jasności przez większość zakresu przebiega blisko wzorca, dlatego większość scen zachowuje właściwy wygląd. Pozostaje niewielkie rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią oraz nieco za mocne wyświetlanie najjaśniejszych fragmentów. Są to jednak uwagi dotyczące konkretnych partii obrazu. W najbardziej wymagających ujęciach nadal może zabraknąć części jasnych detali, ale ogólny efekt po kalibracji jest zdecydowanie udany. OLED761 potrafi pokazać naturalny, dobrze zrównoważony obraz, który pozwala skupić się na filmie.

Płynność przejść tonalnych

7.5/10

7.4/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Zdaje się, że płynność przejść tonalnych będzie największym plusem testowanego telewizora. Praktycznie w każdej ze scen były one na bardzo zadowalającym poziomie. Jedyne momenty, gdzie jest ona niewystarczająca, to okołoczernie, ale i w tych miejscach jest dość dobrze i całość można w dalszym ciągu ocenić bardzo pozytywnie, szczególnie zważywszy na cenę testowanego urządzenia. Rzeczą już niezwiązaną z płynnością przejść tonalnych, ale dobrze widoczną na zdjęciach, są widoczne przebicia podświetlenia w rogach. Jest to kwestia samej sztuki, ale warto mieć na uwadze, że te tańsze jednostki mogą być bardziej narażone na widoczny efekt.

Philips OLED761 radzi sobie z przejściami tonalnymi całkiem dobrze, choć na jasnych gradientach można dostrzec delikatne granice między odcieniami. Pojawiają się one w większości sprawdzanych jasnych ujęć, ale są na tyle subtelne, że podczas zwykłego oglądania nie powinny mocno odciągać uwagi od filmu. W ciemniejszych scenach niedoskonałości widać przede wszystkim przy stopniowym wygaszaniu obrazu do czerni oraz w ujęciu z czerwoną wodą, gdzie przejścia między kolorami mogłyby być łagodniejsze. Bardziej niż sama gradacja potrafi jednak przeszkadzać nierównomierność matrycy. W ciemnych scenach daje o sobie znać w postaci dość wyraźnych pasów, przez które jednolite tło nie wygląda tak równo, jak powinno. To osobna kwestia niż widoczne granice między odcieniami, choć podczas seansu oba zjawiska mogą się na siebie nakładać. Podobne pasy widzieliśmy dotąd w każdym testowanym OLED-zie z nową matrycą WOLED SE, więc nie jest to przypadłość wyłącznie OLED761. Ich nasilenie może jednak różnić się między egzemplarzami.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

6.3/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

Wrócimy raz jeszcze do kwestii wygłaszania przejść tonalnych ale w kontekście ogólnej poprawy jakości obrazu. I jak możemy zaobserwować na zdjęciu po lewej stronie funkcja poprawy gradacji działa znakomicie. Ponadto oferuje ona kilka ustawień i każda z nich nawet najniższa daje zbawienne działanie, oraz co im plus nie zmiękcza efektu ziarna filmowego. Raz jeszcze powtórzymy, że ta funkcja jest największą zaletą testowanego telewizora.

Jako drugiemu przyjrzymy się skalowaniu obrazu. I tutaj testowany telewizor poradził sobie gorzej. Możemy zauważyć przede wszystkim mocno postrzępione drobne detale oraz charakterystyczną białą poświatę wokół postaci. Nie można też zapomnieć o sporym sztucznym wyostrzeniu obrazu.

Philips OLED761 całkiem dobrze radzi sobie z poprawianiem materiałów słabszej jakości. Zastosowany w nim procesor Pentonic 800 pozwala skutecznie wygładzać widoczne przejścia między odcieniami, które często pojawiają się w mocno skompresowanych nagraniach. Odpowiada za to ustawienie „Redukcja zniekształceń”. Po jego włączeniu pasy na jednolitym tle stają się mniej widoczne, a co ważne, nie odbywa się to kosztem wyraźnego zacierania szczegółów. To funkcja, z której warto skorzystać, gdy jakość oglądanego materiału pozostawia trochę do życzenia. Samo skalowanie obrazu ma natomiast charakterystyczną dla Philipsa miękkość. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają dość łagodnie, a drobnym elementom i konturom brakuje nieco ostrości. W ujęciu z modelką widać to choćby na włosach i cienkich gałęziach, które mogłyby być wyraźniej zarysowane. Na plus wypada brak overscanu, czyli przycinania krawędzi obrazu. Nawet przy sygnale o niskiej rozdzielczości telewizor pokazuje cały kadr.

Smużenie i płynność ruchu

4.2/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
60Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
No
OK
Opcja redukcji smużenia
No
OK
Funkcja BFI 60Hz
Nie
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
-%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie ():

Smużenie (4K@60Hz):

Ten akapit, w odróżnieniu od pozostałych, będzie niezwykle krótki. Powodem tego stanu rzeczy jest brak implementacji nawet podstawowej funkcji poprawy płynności ruchu, co było do przewidzenia, zważywszy na cenę urządzenia. Zwracamy również uwagę, że mamy tu do czynienia z matrycą VA, której ostrość sama w sobie nie będzie najlepsza pod słońcem. Ten rodzaj panelu jest kojarzony głównie z wysokim kontrastem, który idzie w parze z dość wolnym czasem reakcji, co możemy jasno wyczytać z wyników analizy matrycy. Jak widzicie, po zdjęciach uchwyconych w szybkim ruchu obraz jest rozmyty typowo dla tego rodzaju panelu. Choć nie będzie to idealna opcja, to do oglądania sportu warunkowo można go użyć, natomiast trzeba mieć na uwadze nie największą ostrość w ruchu. Warto wspomnieć, że filmy będą charakteryzowały się skokowością, gdyż telewizor nie posiada żadnego, nawet najprostszego upłynniacza.

Philips OLED761 bardzo dobrze sprawdza się w dynamicznych scenach. Dzięki błyskawicznej reakcji pikseli poruszające się obiekty praktycznie nie zostawiają za sobą smug, co docenią zarówno osoby oglądające sport, jak i gracze. Matryca 120 Hz pozwala przy tym zachować dobrą ostrość ruchu, co widać w teście z UFO: kontury są czytelne niezależnie od tego, czy obiekt przesuwa się po jasnym, czy ciemnym tle. Przy sygnale 60 Hz pojawia się więcej rozmycia, ale wynika ono przede wszystkim ze sposobu wyświetlania ruchu przy niższym odświeżaniu, a nie z powolnej reakcji matrycy.

Podczas oglądania filmów można z kolei skorzystać z ustawień „Style ruchu”, gdzie dostępne są suwaki „Płynność” i „Redukcja rozmycia”. Pozwalają one dopasować obraz do własnych upodobań, od zachowania charakterystycznego kinowego ruchu po jego mocne wygładzenie. Niewielkie zwiększenie płynności przydaje się zwłaszcza przy powolnych ruchach kamery, które na szybko reagującym OLED-zie potrafią wyglądać skokowo. Nie ma natomiast funkcji BFI, czyli wstawiania czarnych klatek dla poprawy ostrości ruchu, choć już bez niej OLED761 wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Funkcje dla graczy

4.7/10

10/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 60Hz
    40 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    No
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    No
    Yes
  • 1080p@120Hz
    No
    Yes
  • 1440p@120Hz
    No
    Yes
  • 4K@120Hz
    No
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Philips PUS8079 oferuje jedynie te najbardziej podstawowe wsparcie dla gier w postaci ALLM, VRR oraz Game Bar-a. Najważniejszą informacją jest to, że dzięki implementacji funkcji odpowiedzialnej za dynamiczną zmianę częstotliwości obraz jest faktycznie dość płynny jak na tę półkę cenową i nie „rwie” obrazu.

Minimalnie większym ukłonem w stronę graczy jest pojawienie się paska Game Bar, pozwalającego na edycję ustawień w „locie”. Dzięki temu nie będziemy musieli wychodzić z gry w celu wprowadzenia jakichkolwiek zmian w obrazie. Co ważne, nie został on okrojony z opcji znanych z wyższych modeli. Znajdziemy więc takie rzeczy jak funkcja wzmocnienia cieni dla lepszej widoczności w cieniach oraz filtr kolorów dla graczy z niepełnosprawnością wzroku.

Choć OLED761 jest najtańszym OLED-em Philipsa na ten rok, w wyposażeniu dla graczy trudno dopatrzyć się większych oszczędności. Telewizor obsługuje granie przy 120 Hz zarówno w Full HD i 1440p, jak i w 4K, więc pozwala wykorzystać tryby wysokiej płynności dostępne na konsolach. Dobrze pasuje do tego szybka matryca OLED, dzięki której nawet podczas dynamicznej rozgrywki za obiektami nie ciągną się smugi. Gdy natomiast konsola nie utrzymuje stałej liczby klatek, pomaga VRR działający w zakresie 40–120 Hz. Obraz nie rozrywa się wtedy przy szybkich obrotach kamery, a wahania płynności są mniej dokuczliwe.

Philips zadbał też o wygodę. Po uruchomieniu gry telewizor może sam przejść w tryb niskich opóźnień, a najważniejsze ustawienia znajdziemy w podręcznym Game Barze. Można tam sprawdzić parametry obrazu, włączyć celownik albo rozjaśnić cienie, jeśli w ciemnej lokacji trudno dostrzec przeciwnika. Być może sam panel nie jest najefektowniejszym gamebarem na rynku ale spełnia swoje zadanie. Jest również obsługa Dolby Vision dla gier oraz poprawnie działające HGiG, które ułatwia dopasowanie HDR w ustawieniach konsoli do możliwości ekranu. Pod względem samych funkcji OLED761 oferuje więc bardzo dużo.

Input lag

9.9/10

9.4/10

SDR

1080p60
14 ms
14 ms
1080p120
5 ms
2160p60
14 ms
14 ms
2160p120
5 ms

HDR

2160p60
14 ms
31 ms
2160p120
13 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
30 ms
2160p120 DV

Wyniki pomiarów input lagu w Philips PUS8079 stoją na wysokim poziomie, niezależnie od sygnału czy rozdzielczości. Wszyscy gracze z pewnością docenią starania producenta, dzięki którym gra działająca w 4K60Hz wraz z HDR będzie miała jedynie 13 ms opóźnienia, co jest praktycznie niezauważalne nawet w grach sieciowych.

Opóźnienia w OLED761 zależą nie tylko od odświeżania, ale również od tego, czy gramy w SDR, czy w HDR. Najlepiej wypada SDR, gdzie zmierzyliśmy 14 ms przy 60 Hz i zaledwie 5 ms przy 120 Hz, zarówno w Full HD, jak i 4K. To świetne wyniki, które pozwalają cieszyć się szybką reakcją na ruchy pada także w dynamicznych grach.

Po włączeniu HDR opóźnienie wzrasta do 31 ms przy 60 Hz i 13 ms przy 120 Hz. Dolby Vision przy 60 Hz daje podobny wynik, wynoszący 30 ms. Nadal można komfortowo grać, szczególnie w spokojniejsze tytuły, ale szkoda, że uruchomienie HDR wiąże się z taką przypadłością.

Współpraca z komputerem

2/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Słaba
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
14ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
60Hz
120Hz
G-Sync
Nie
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Po podpięciu telewizora do komputera oraz chęci skorzystania z niego jako monitora możemy liczyć na niski input lag na poziomie 14 ms, który jest praktycznie niezauważalny na linii mysz-ekran-oko. Sama czytelność czcionek stoi niestety na bardzo niskim poziomie, który wręcz wyklucza użytkowanie Philips PUS8079 jako monitora. Dlaczego? Jeśli się przyjrzycie zdjęciu szarego tekstu zauważycie zjawisko tzw. ditheringu. Wyraźnie widać, że na sąsiadujących pikselach nie świecą się wszystkie subpiksele, gdzie podczas wyświetlenia szarości powinny być aktywne wszystkie. Dlatego też tekst będzie nieznośnie nieostry, i skutecznie utrudniający pracę.

Philips OLED761 dobrze radzi sobie po podłączeniu do komputera. Poprawnie obsługuje chromę 4:4:4, dzięki czemu drobny tekst jest czytelny, a kolorowe litery nie tracą ostrości. Przy oglądaniu z bliska można jednak zauważyć delikatne czerwone obwódki na krawędziach znaków. Wynikają one z układu subpikseli RGWB zastosowanego w matrycy WOLED, do którego typowe metody wygładzania czcionek nie są dopasowane. Podczas przeglądania internetu nie musi to przeszkadzać, ale jeśli telewizor ma służyć głównie do pracy z tekstem, warto uwzględnić tę cechę.

W grach OLED761 czuje się znacznie lepiej. Szybka reakcja matrycy oraz współpraca z G-Sync i FreeSync pozwalają cieszyć się płynnym obrazem bez uciążliwego smużenia czy rozrywania klatek. Przy 4K i 120 Hz w SDR zmierzyliśmy zaledwie 5 ms opóźnienia, więc sterowanie jest bardzo szybkie. Trzeba jedynie pamiętać, że po włączeniu HDR input lag rośnie, zgodnie z wynikami opisanymi wcześniej. Na ocenę wpływa przede wszystkim ograniczenie odświeżania do 120 Hz. OLED761, podobnie jak inne testowane modele z panelem WOLED SE, nie oferuje dodatkowego trybu 144 Hz czy jeszcze wyższej częstotliwości przy obniżonej rozdzielczości. Dla większości osób nie będzie to poważny problem, bo 120 Hz zapewnia już bardzo dobrą płynność. Dopiero gracze z mocnym komputerem, nastawieni na wyciskanie jak największej liczby klatek, mogą poczuć tu lekki niedosyt.

Kąty widzenia

3.8/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
41%
34%

Największą i powszechną wadą matryc VA są ich kąty widzenia. Tyczy się to szczególnie jednostek pozbawionych powłok kątowych, które w tej kwestii dużo by zmieniły. Co ciekawe, testowany bohater poradził sobie zdecydowanie lepiej niż chociażby niedawno przez nas sprawdzany PML9009. Mimo wszystko nawet delikatne zejście z osi powoduje mocną degradację kolorów oraz spadek kontrastu.

Pod kątem OLED761 wygląda bardzo dobrze. Można usiąść z boku i nadal oglądać obraz z głęboką czernią oraz dobrze nasyconymi kolorami, bez wyraźnego pogorszenia znanego z matryc VA. To jedna z zalet OLED-a, którą łatwo docenić przy wspólnym oglądaniu: nie trzeba siedzieć na środku kanapy, żeby film wyglądał tak, jak powinien. Pod tym względem jedynie lepsze pozostają matryce QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

2.6/10

4.5/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Satynowa
Tłumienie odbić
Słabe
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Dobra

Jasność matrycy

Philips OLED761: 284 cd/m2

Philips PUS8079: 192 cd/m2

W naszej sekwencji testowej znalazło się również miejsce do sprawdzenia sprawności telewizora podczas oglądania go w dzień. I zresztą taki scenariusz operatywny też sugerujemy, zważywszy na niedostateczny kontrast. Wracając jednak do meritum: zastosowanie satynowej powłoki dało słabe rezultaty, co w połączeniu z niską luminancją telewizora we wszystkich telewizorach skutecznie dyskwalifikuje go do oglądania w słonecznym pomieszczeniu.

Philips OLED761 nie jest najlepszym wyborem do bardzo jasnego salonu. Średnia jasność w SDR wynosi około 280 nitów, więc wypada nieco słabiej nawet od rywali korzystających z tej samej matrycy. W mocno nasłonecznionym pomieszczeniu obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby pozostać dobrze widocznym, szczególnie podczas oglądania ciemniejszych scen. W takich warunkach zasłonięcie okien może okazać się konieczne.

Nie pomaga też sposób, w jaki satynowa powłoka panelu WOLED SE radzi sobie z bezpośrednimi odbiciami. Okno czy lampa znajdujące się naprzeciwko ekranu są dość wyraźnie widoczne, a wokół ich odbić pojawiają się charakterystyczne rozdwojenia i kolorowe obwódki. Na plus można zaliczyć to, że czerń w oświetlonym pokoju nadal wygląda dobrze, ale przy niewielkiej jasności telewizora same odbicia potrafią przeszkadzać. OLED761 najlepiej sprawdzi się więc tam, gdzie można przysłonić okna i zadbać o to, żeby mocne światło nie odbijało się prosto w ekranie.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
White LED
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
TPN246E_V246.004.012.161
TPN258E_V058.102.079.061
Procesor obrazu

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Philips PUS8079 Szczegóły dotyczące matrycy
Test Philips OLED761 Szczegóły dotyczące matrycy

Philips PUS8079

Philips OLED761

Funkcje telewizora

4.7/10

7.9/10

  • System
    Titan OS
    Titan OS
  • Szybkość działania
    Słaba
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    3 x HDMI 2.0, 0 x HDMI 2.1
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Nie
    Nie
  • Podświetlany pilot
    Tak
    Tak
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Nie
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Nie
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Nie
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Nie
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Philips PUS8079 Funkcje telewizora
Test Philips PUS8079 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
  • Bezprzewodowe inne

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Nie
    Tak

Nie sposób wpierw nie wspomnieć o największym wyróżniku telewizorów producenta. Mowa tu oczywiście o wielobarwnym podświetleniu Ambilight, które umieszczone na tylnej obudowie urządzenia wyświetla kolory dostosowane do tego co dzieje się na ekranie, co często pozwala na doświadczenie jeszcze większej immersji. Systemem operacyjnym odpowiedzialnym za działanie telewizora jest autorski system Philipsa o wdzięcznej nazwie TitanOs. Jest on zdecydowanie bardziej zamknięty i ograniczony pod względem zasobów aplikacji niż ma to miejsce w telewizorach tego producenta opartych o system GoogleTV. Poza brakiem istotnych aplikacji, jego zamkniętość objawia się także pod innym względem. Nie będziemy w stanie zrobić takich podstawowych rzeczy jak programowanie nagrań czy nagrywanie na USB. Osoby używające urządzeń od Apple mogą czuć również rozczarowanie brakiem funkcji AirPlay, która pozwala na łatwe streamowanie ekranu. Na szczęście nie zabrakło możliwości podłączenia klawiatury i myszki dla sprawniejszego poruszania się po menu telewizora. Warto słowem wspomnieć również, że możliwość podłączenia słuchawek istnieje, ale jedynie przewodowych. Jeśli je podepniemy, możemy również odtwarzać dźwięk z głośników telewizora. Warto również dodać, że sterowanie telewizorem odbywa się po IR, a nie Bluetooth, co w tych czasach jest dość niewygodne.

Podsumowując: TitanOs posiada dość wiele „ale”, szczególnie gdy jesteśmy świadomymi użytkownikami potrzebującymi i korzystającymi z wielu platform streamingowych. Jest to raczej opcja dla osób ograniczających się do tzw. świętej trójcy, czyli Netflix, YouTube oraz CDA.

Titan OS

W OLED761 zamiast Google TV znajdziemy Titan OS, który od kilku lat coraz częściej pojawia się w telewizorach Philipsa. Przez ten czas system wyraźnie dojrzał. Szybciej reaguje na polecenia, sprawniej porusza się po menu, a funkcje, które wcześniej sprawiały problemy, w końcu zaczynają działać tak, jak powinny. W codziennym korzystaniu widać więc postęp i za to należy się pochwała. Nadal nie jest to poziom dopracowania i możliwości webOS-a czy Tizena, a do swobody i wyboru apliokacji oferowanej przez Google TV pozostaje jeszcze spory dystans, natomiast Titan OS zmierza zdecydowanie w dobrą stronę.

Funkcje użytkowe i złącza

Przy oglądaniu zwykłej telewizji mamy podstawowe udogodnienia, w tym telegazetę i pilot z klawiaturą numeryczną. Przyciski są podświetlane, co bardzo przydaje się wieczorem, ale trudno zrozumieć, dlaczego Philips uparcie trzyma się sterowania nim na podczerwień. Konieczność celowania pilotem w telewizor bywa po prostu niewygodna (jedyną funkcja działająca radiowo jest sterowanie głosowe). Nie ma też nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Za to wyposażenie w złącza zasługuje na pochwałę: wszystkie cztery wejścia HDMI obsługują standard 2.1 48Gbps, więc po podłączeniu soundbara przez eARC nadal zostają trzy porty pozwalające wykorzystać pełne możliwości konsol i komputera. Nie trzeba zastanawiać się, które urządzenie podłączyć kosztem wysokiego odświeżania. Jest nawet analogowe wyjście mini-jack, coraz rzadziej spotykane w nowych telewizorach, a nadal przydatne do przewodowych słuchawek czy starszego sprzętu audio.

Ambilight

Najbardziej charakterystycznym dodatkiem pozostaje oczywiście Ambilight, za który Philips dostaje od nas dodatkowe punkty. Podświetlenie ściany kolorami z ekranu potrafi nadać filmom i grom sporo klimatu, ale przydaje się również podczas spokojnego oglądania wieczorem. Delikatna poświata sprawia, że jasny ekran nie jest jedynym źródłem światła w zupełnie ciemnym pokoju, co może poprawić komfort seansu. Warto tylko dobrać jej intensywność do pomieszczenia, zamiast od razu ustawiać maksimum. Dla osób, które lubią taki sposób oglądania, Ambilight może być jednym z mocniejszych argumentów za wyborem właśnie OLED761.

Aplikacje

6.7/10

7.7/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
No
Apple_TV_Plus
No
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
No
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8/10

8.6/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
No
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
No
No
12 Mpix
No
No
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
No
No
24 Mpix
No
No
28 Mpix
No
No
32 Mpix
Yes
Yes

Domyślny odtwarzacz multimedialny wbudowany w Philips PUS8079 oferuje dość szerokie możliwości, ale ma również swoje ograniczenia. Odtwarza on praktycznie wszystkie formaty wideo, z oczywistym wyjątkiem Dolby Vision oraz mniej oczywistym .asf, który raczej nie jest powszechnie spotykany. Problemem są jednak braki w postaci kodeka H.265 HEVC przy wysokim bitrate oraz obsługi plików .sub, które są dość popularne. Jeśli chodzi o zdjęcia, odtwarzacz radzi sobie poprawnie, ale brakuje wsparcia dla niektórych popularnych rozdzielczości i formatów, takich jak HEIC, używany na urządzeniach Apple. Najlepiej odtwarzacz radzi sobie z audio, gdzie nie można mu niczego zarzucić. Niestety, z powodu ograniczeń systemowych nie ma możliwości rozbudowy funkcji, co oznacza, że pozostajemy z tym, co przygotował producent.

Odtwarzacz USB w Philipsie OLED761 działa dość dziwnie i właśnie tutaj widać, że Titan OS wymaga jeszcze dopracowania. Testowane filmy i pliki muzyczne otwierały się poprawnie, natomiast najwięcej problemów sprawiały zdjęcia. Co ciekawe, nie chodzi wyłącznie o brak obsługi niektórych formatów, ale również o rozdzielczość fotografii. Telewizor otworzył zdjęcia o rozdzielczości 16 i 32 Mpix, a jednocześnie nie poradził sobie z częścią mniejszych, między innymi 10 i 12 Mpix. Trudno więc wskazać prostą zasadę, według której można przygotować fotografie, żeby wszystkie zostały wyświetlone. Jeśli planujemy pokazywać na dużym ekranie zdjęcia z wakacji, warto wcześniej sprawdzić pliki lub użyć do tego klonowania obrazu.

Dźwięk

5.1/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    -
    90dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Tak
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Najlepszym, co można powiedzieć o systemie dźwięku w Philips PUS8079, jest to, że jest obecny. Praktycznie brak tu średnich tonów oraz basów. Natomiast wysokie tony odznaczają się w mało przyjemny sposób. Co ciekawe, znajdziemy tu cały komplet najważniejszych kodeków dźwięku, w tym Dolby Atmos oraz DTS-HD Master Audio. Dzięki temu podpięcie naszego systemu kina domowego będzie jedynie formalnością.

Philips OLED761 gra całkiem dobrze jak na smukły telewizor. Najlepiej wypadają średnie tony, dzięki czemu dialogi są wyraźne i łatwo zrozumieć, co mówią bohaterowie. Do oglądania seriali, wiadomości czy zwykłych programów wbudowane głośniki spokojnie wystarczą. Brakuje natomiast głębszego basu, co słychać przede wszystkim w muzyce i filmach akcji. Eksplozje mają mniej siły, a utworom brakuje pełniejszego brzmienia. Jeśli więc zależy nam na bardziej kinowym dźwięku, soundbar z osobnym subwooferem będzie odczuwalnym uzupełnieniem tego zestawu. Zwłaszcza, że OLED761 bez problemu radzi sobie z formatami dźwięku przestrzennego takimi jak Dolby Atmos czy DTS:X.

Test jakości dźwięku

Brak wideo testu dźwięku

Pomiary akustyczne

Brak danych akustycznych

90dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy