Philips PUS8359 w rozmiarze 50" jest telewizorem dość prostym, ale zarazem na tyle rozbudowanym, że dla sporej części konsumentów bardziej niż wystarczającym. Jego największym wyróżnikiem (jak i całej marki) jest podświetlenie Ambilight, co w tej cenie zdecydowanie jest wartością dodaną i czymś, co może skłonić do zakupu. W tym przedziale cenowym na próżno szukać czegoś, co da nam nieskazitelny obraz, aczkolwiek możemy szukać jednostek, które dadzą nam coś więcej. I naszym zdaniem taką jest właśnie testowany telewizor. W tym kontekście szczególną uwagę zwracamy przede wszystkim na jakość przejść tonalnych, odwzorowanie barw po kalibracji oraz na sprawność telewizora po podłączeniu do komputera. Dzięki niskiemu input lagowi niedzielna rozgrywka będzie całkiem dużą przyjemnością. Natomiast musimy zwrócić również uwagę na wady jednostki. Tymi bez wątpienia będą niska luminancja w materiałach HDR oraz wąskie pokrycie palety DCI-P3. Chociaż warto zwrócić uwagę, że funkcja dynamicznego mapowania tonów działa bardzo sprawnie. Słowem wspomnimy również o kontraście i czerni, które co prawda nie są wybitne, ale jednak zdecydowanie lepsze niż w jednostkach opartych o matryce IPS/ADS. Sam system operacyjny telewizora możemy zaliczyć do tych lepszych, choć jest w fazie rozwoju i brakuje mu sporo funkcji, o czym więcej w dedykowanym akapicie. Nie posiada również tak szerokiej biblioteki aplikacji jak konkurencja, aczkolwiek zapewne niebawem to się zmieni. Dla kogo jest PUS8359? Można powiedzieć, że dla każdego, kto szuka balansu pomiędzy jakością a ceną.
Kiano Elegance to przede wszystkim propozycja dla osób, które chcą wydać na telewizor możliwie mało, a przy tym mieć wygodny dostęp do popularnych aplikacji. Zastosowanie Tizena jest tutaj dużym plusem, bo dostajemy system dobrze znany z Samsungów i nie musimy od razu dokupować przystawki do oglądania filmów czy seriali. Przy odpowiednio niskiej cenie może to być wystarczający argument, żeby zainteresować się tym modelem. Na pochwałę zasługuje również cyfrowa obróbka obrazu, która pod względem działania przypomina rozwiązania z podstawowych Samsungów. Kiano całkiem skutecznie wygładza niechciane przejścia między kolorami w słabszych materiałach, dzięki czemu mocno skompresowane nagrania wyglądają lepiej. Do ideału oczywiście brakuje, ale pamiętajmy, w jak niskim budżecie się poruszamy. Tutaj już sam fakt, że taka funkcja rzeczywiście pomaga, zasługuje na uznanie.
Niestety sam system operacyjny nie sprawia, że Kiano działa równie sprawnie jak telewizory Samsunga. Na reakcję czasami trzeba poczekać, a odtwarzacz USB potrafi bardzo długo otwierać pliki. Oszczędności widać też w wykonaniu i możliwościach ekranu. Niska jasność utrudnia oglądanie w słonecznym pokoju i nie pozwala pokazać efektownego HDR, natomiast przy szybszym ruchu przeszkadza smużenie. Do tego dochodzi słaby dźwięk, więc zakup osobnego nagłośnienia może szybko stać się kolejnym wydatkiem.
Dlatego Kiano Elegance ma sens głównie wtedy, gdy jest wyraźnie tańszy od konkurencji. Do codziennych programów czy jako drugi telewizor w domu może wystarczyć, ale jeśli do podstawowego modelu bardziej znanego producenta brakuje niewielkiej kwoty, naszym zdaniem warto dopłacić. Tizen i niezła obróbka obrazu to mocne strony tego Kiano, jednak nie rekompensują wszystkich oszczędności. Lepiej więc porównać końcowe ceny, niż zakładać, że telewizor z systemem Samsunga zapewni również taki sam komfort użytkowania.