Sony Bravia 3 vs Philips OLED761

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Sony Bravia 3
Sprawdź cenę

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Philips OLED761
4 999 zł

BRAVIA 3 / K-(XX)S3

Info

Dostępne przekątne: 43”55”65”75”85”

Dostępne przekątne: 55”65”

Matryca: LCD IPS

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Titan OS

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę aby poznać wynik

Ogólna ocena

6.0

7.7

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    5.4

    8.0

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    5.3

    8.7

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    5.7

    8.5

  • Granie na konsoli

    6.4

    9.0

  • Telewizor jako monitor do komputera

    6.0

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    4.9

    4.5

  • Funkcje użytkowe

    6.6

    7.9

  • Aplikacje

    9.6

    7.7

  • Jakość dźwięku

    6.5

    7.0

Zalety

  • System Google TV – ogromna biblioteka aplikacji i serwisów

  • Matryca IPS z dobrymi kątami widzenia

  • Poprawione kolory – (91% palety DCI-P3)

  • Obsługa Dolby Vision

  • Dobry upscaling – materiały o niższej jakości wyglądają zaskakująco dobrze

  • Świetny input lag oraz tryb ALLM

  • Bardzo dobra współpraca z PC – obsługa chroma 4:4:4, doskonała czytelność czcionek

  • Dwa piloty w zestawie – nowoczesny minimalistyczny i klasyczny z klawiaturą numeryczną

  • Bardzo dobry wbudowany odtwarzacz multimedialny – obsługuje szeroką gamę plików, nawet mniej popularne jak HEIC

  • Smukłe ramki i nowoczesny wygląd – zdecydowany krok naprzód względem X75WL

  • Obsługa Dolby Atmos i DTS:X

  • Idealna czerń i bardzo wysoki kontrast

  • Efektowny HDR podczas wieczornych seansów

  • Bardzo dobre odwzorowanie kolorów po kalibracji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Ambilight zwiększający przyjemność z oglądania 🙂

  • Matryca 120 Hz przydatna w grach i sporcie

  • Cztery wejścia HDMI 2.1

  • Obsługa Dolby Vision (poprawia obraz w wielu scenach HDR)

Wady

No like
  • Tragiczna czerń - Matryca IPS bez lokalnego wygaszania

  • Ograniczona jasność (ok. 350 nitów), obraz w trybie HDR jest mało atrakcyjny

  • Problemy z równomiernością podświetlenia

  • System Google TV potrafi się przycinać

  • Brak funkcji nagrywania z wbudowanych tunerów na pamięć USB

  • Ograniczony wybór aplikacji w Titan OS

  • Niższa jasność w SDR niż u konkurentów

  • Odbicia na ekranie przeszkadzające w jasnym salonie

  • Pilot na podczerwień wymagający celowania w telewizor (czasami wolno reaguje)

  • Widoczne zjawisko posteryzacji

Czy warto kupić? Werdykt

Sony Bravia 3 to telewizor, który wnosi kilka ważnych poprawek względem swojego poprzednika, ale jednocześnie pozostaje wierny swojemu rdzeniowi. Największą zmianą jest design – smukłe ramki i solidne metalowe nóżki sprawiają, że całość wygląda nowocześnie i znacznie lepiej wpisuje się w salon niż X75WL. Na plus należy też zaliczyć poprawione kolory dzięki filtrowi PFS oraz naprawdę dobry upscaling. To właśnie w treściach o niższej jakości, szczególnie w klasycznym SDR, Bravia 3 potrafi pokazać się z najlepszej strony – kolory wyglądają przyjemnie, obraz jest czysty, a dzięki matrycy IPS kąty widzenia stoją na bardzo dobrym poziomie. Do roli „klasycznego” odbiornika telewizyjnego, gdzie liczy się wygoda oglądania z różnych miejsc w pokoju i przyzwoita jakość codziennych treści, nadaje się wręcz idealnie. Ogromnym atutem pozostaje też system Google TV. Podczas naszych testów zdarzało się, że interfejs nie zawsze działał tak płynnie, jakbyśmy tego chcieli, a niektóre funkcje potrafiły się zawiesić. Jednak mimo tych niedoskonałości obecność Google TV to ogromny plus – dostęp do tysięcy aplikacji i pełnej biblioteki streamingowej rekompensuje drobne niedociągnięcia. Niestety to, co było słabe w X75WL, pozostało słabe także tutaj. Matryca IPS ma bardzo niski kontrast i nie oferuje lokalnego wygaszania, przez co oglądanie filmów w ciemnym pomieszczeniu szybko traci sens – czerń przypomina raczej szarość i skutecznie odbiera przyjemność z seansu. Do tego dochodzi jeszcze rezygnacja z możliwości nagrywania treści na USB, która w poprzedniku była dostępna. Trudno tego nie zauważyć i nie dopisać do listy minusów.

Dla kogo więc jest Bravia 3? Przede wszystkim dla osób, które chcą wejść w świat telewizorów Sony w możliwie tanim wariancie i jednocześnie cenią sobie system Google TV. Nie jest to jednak propozycja najatrakcyjniejsza w swojej klasie – konkurencja w tym budżecie potrafi zaoferować modele z podświetleniem Mini-LED, których obraz pod względem kontrastu i HDR-u wypada kilkukrotnie lepiej. Bravię 3 warto więc mieć na uwadze, ale głównie wtedy, gdy trafi się na solidną obniżkę. W regularnej cenie będzie jej bardzo trudno przebić się na tle swoich bardziej opłacalnych rywali.

Philips OLED761 pokazuje, że podstawowy OLED w ofercie marki może być udanym wyborem do oglądania filmów. Najlepiej wypada wieczorem, kiedy idealna czerń i efektowny HDR pozwalają docenić zalety tej matrycy. Po kalibracji dochodzą do tego bardzo dobrze odwzorowane kolory, więc do samego obrazu trudno mieć większe zastrzeżenia przy zwykłym oglądaniu. Nie zawsze radzi sobie równie dobrze z najjaśniejszymi detalami w wymagających filmach HDR10, ale Dolby Vision pomaga mu w takich scenach. To telewizor, na którym seans po zgaszeniu światła potrafi zrobić naprawdę dobre wrażenie. Dużą częścią tego doświadczenia jest Ambilight. Jeśli lubicie podświetlenie ściany za ekranem, OLED761 daje konkretny powód, żeby zainteresować się właśnie Philipsem. Nie trzeba dopłacać do wyższych serii, aby połączyć tę funkcję z dobrym obrazem OLED. Model ten sprawdzi się też przy graniu: matryca 120 Hz i cztery wejścia HDMI 2.1 pozwalają potraktować go jako ekran zarówno do filmów, jak i konsoli czy komputera. To istotne, bo nawet najtańszy OLED w ofercie powinien być zakupem uniwersalnym, a nie telewizorem dobrym wyłącznie do wieczornych seansów.

Przed zakupem warto jednak przyjrzeć się dwóm ograniczeniom. Pierwszym jest oglądanie w jasnym pomieszczeniu. OLED761 świeci nieco słabiej od rywali korzystających z podobnej matrycy, a brak polaryzatora w matrycy OLED SE pogarsza dodatkowo jego sprawność w jasnym pomieszczeniu. Drugim jest Titan OS. System działa sprawniej niż we wcześniejszych odsłonach, ale nadal oferuje skromniejszy wybór aplikacji niż konkurencja. Poprawa płynności cieszy, jednak nie zastąpi dostępu do serwisu, z którego korzystamy na co dzień, dlatego jego obecność najlepiej sprawdzić jeszcze przed zakupem. Nam dodatkowo nie spodobał się pilot. Mimo tego, że jest podświetlany i ma komplet przydatnych klawiszy: wymaga dokładnego celowania w ekran.

Ostatecznie Philips OLED761 ma najwięcej sensu dla osób, które oglądają przede wszystkim wieczorami i chcą mieć Ambilight. W takich warunkach pod względem obrazu może śmiało konkurować z Samsungiem S85H czy LG B6, a wybór między nimi będzie zależał bardziej od ceny, systemu i własnych przyzwyczajeń. Philips nie ma wyraźnej przewagi w każdym zastosowaniu, ale też nie trzeba traktować go jako gorszej alternatywy tylko dlatego, że otwiera ofertę OLED tej marki. Przy odpowiedniej cenie to dobry zakup... ale pod warunkiem że akceptujecie jego ograniczenia.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
4 x HDMI 2.0, 0 x HDMI 2.1
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Dobra
Rodzaj podstawy
Nogi
Nogi
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
regulacja szerokości
Stała
Akcesoria
Dwa piloty, Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

2.2/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Nie

Kontrast:

Test Sony Bravia 3 Kontrast i detale w czerni

Wynik

1,150:1

Test Sony Bravia 3 Kontrast i detale w czerni

Wynik

1,150:1

Test Sony Bravia 3 Kontrast i detale w czerni

Wynik

1,050:1

Test Sony Bravia 3 Kontrast i detale w czerni

Wynik

1,050:1

Test Sony Bravia 3 Kontrast i detale w czerni

Wynik

900:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami, oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Bravia 3 w większości wariantów, także w testowanym przez nas 65-calowym, korzysta z matrycy IPS i niestety nie jest to najlepsza wiadomość dla osób, które cenią sobie głębię obrazu i prawdziwie aksamitną czerń. Technologia ta ma swoje zalety, bo oferuje przyzwoite kąty widzenia, ale okupione są one bardzo niskim kontrastem, a to widać szczególnie podczas wieczornych seansów, kiedy oczekujemy, że ekran zgaśnie tam, gdzie powinien. Na tym jednak lista problemów się nie kończy. Nasz egzemplarz wykazał dodatkowo zauważalne nierówności w czerni, które potęgują efekt jej płytkości. Na przykład w scenie z helikopterem dobrze widać prześwietlenia w narożnikach ekranu oraz wyraźne winietowanie.

Trudno nie pomyśleć, że nawet prosty system lokalnego wygaszania potrafiłby uratować sytuację i dodać obrazowi odrobiny dramaturgii, której tutaj brakuje. Niestety Sony nie zdecydowało się na takie rozwiązanie i w rezultacie mamy powtórkę z rozrywki sprzed roku. Bravia 3 nie jest więc telewizorem, który oczaruje kinową głębią czerni. W nocy, zamiast intensywnej czerni, zobaczymy raczej szarość udającą ciemność, co może rozczarować bardziej wymagających widzów.

W tej kategorii Philips OLED761 otrzymuje najwyższą ocenę. Zastosowana matryca OLED pozwala sterować każdym pikselem niezależnie, a tam, gdzie obraz ma być całkowicie czarny, po prostu go wyłączyć. Dzięki temu we wszystkich scenach pomiarowych uzyskaliśmy nieskończony kontrast. Podczas oglądania przekłada się to na głęboką czerń i bardzo wyraźne oddzielenie jasnych elementów od ciemnego tła. Nawet niewielka lampa czy gwiazda nie powoduje rozświetlenia otoczenia przez podświetlenie ekranu, z czym w wymagających scenach nadal zmagają się Mini LED-y. To zaleta samej technologii, dlatego również najtańszy OLED Philipsa może pod tym względem dorównać znacznie droższym modelom. W ciemnym pomieszczeniu szczególnie dobrze widać, jak dużo daje taka precyzja. Czerń nie robi się szara tylko dlatego, że tuż obok pojawia się jasny obiekt, a telewizor nie musi wybierać między przygaszeniem światła a zachowaniem ciemnego tła.

Pewne zastrzeżenia dotyczą natomiast sposobu wyświetlania odcieni znajdujących się tuż ponad czernią. W scenach filmowych OLED761 potrafi je delikatnie rozjaśnić, przez co najciemniejsze fragmenty obrazu bywają nieco jaśniejsze, niż powinny. Potwierdza to również początek wykresu jasności. Nie oznacza to, że panel nie potrafi pokazać idealnej czerni, ponieważ całkowicie czarne elementy nadal pozostają wygaszone. Niedoskonałość dotyczy odwzorowania najciemniejszych szarości i choć nie przekreśla świetnego kontrastu, w niektórych nocnych ujęciach można ją zauważyć.

Jakość efektu HDR

4.6/10

6.1/10

Wspierane formaty
HDR10, Dolby Vision, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 91.3%, Bt.2020: 69.0%
DCI P3: 96.9%, Bt.2020: 71.9%

Pomiar jasności w HDR:

Test Sony Bravia 3 Jakość efektu HDR

Wynik

316 nit

Test Sony Bravia 3 Jakość efektu HDR

Wynik

327 nit

Test Sony Bravia 3 Jakość efektu HDR

Wynik

369 nit

Test Sony Bravia 3 Jakość efektu HDR

Wynik

236 nit

Test Sony Bravia 3 Jakość efektu HDR

Wynik

379 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

538 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

702 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

784 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

740 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

289 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Philips OLED761

Sony Bravia 3

Jasność barw RGB

Bravia 3 nie ukrywa, że należy do grona telewizorów raczej skromnych pod względem jasności. Nasze pomiary wykazały około 370 nitów, czyli wartość balansującą na granicy, gdzie można jeszcze mówić o jakimkolwiek efekcie HDR. Dla jednych to poziom akceptowalny, dla innych raczej typowy dla materiałów SDR, w których nie oczekuje się spektakularnych błysków czy wyrazistych kontrastów. Wrażenie jest takie, że nie jest to telewizor dla osób nastawionych na najwyższą jakość obrazu w wymagających treściach filmowych. Nie oznacza to jednak, że nie znajdziemy tu żadnych atutów. W porównaniu z poprzednikiem, czyli X75WL, Bravia 3 zyskała dodatkowy filtr PFS, działający podobnie jak rozwiązania znane z technologii QLED. Dzięki niemu paleta barw DCI-P3 została znacząco poszerzona i sięga ponad 91 procent, co w praktyce daje bardziej nasycone kolory i przyjemniejszą plastykę obrazu. W efekcie nawet codzienne treści wyglądają nieco żywiej, a filmy i seriale potrafią zaskoczyć barwną oprawą, mimo ograniczeń w samej jasności.

Philips OLED761 korzysta z nowej generacji paneli WOLED SE od LG Display, a pod względem jasności HDR osiąga wyniki zbliżone do swoich najbliższych rywali, czyli Samsunga S85H i LG B6. Szczytowa jasność wynosi około 800 nitów, co jak na podstawowy model OLED jest solidnym rezultatem. Co ważne, podobne wartości pojawiają się również w filmach. W scenach z niewielkimi światłami na ciemnym tle zmierzyliśmy około 700–780 nitów, dlatego latarka, refleks czy lampa mogą wyraźnie zabłysnąć. W połączeniu z idealną czernią daje to przekonujący efekt HDR, zwłaszcza podczas wieczornego seansu. Możliwości matrycy maleją jednak wraz ze wzrostem jasnej powierzchni obrazu. Kiedy zamiast pojedynczych świateł pojawia się rozległy, słoneczny krajobraz, telewizor nie jest już w stanie utrzymać tak wysokiej jasności. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy 289 nitów, a przy jeszcze większym wypełnieniu ekranu jasnymi elementami wynik może zbliżać się do około 200 nitów. W praktyce oznacza to, że zalane słońcem ujęcie będzie wyglądało mniej efektownie niż drobne światła w nocnej scenerii. Mimo tego ograniczenia HDR w OLED761 zasługuje na pozytywną ocenę. Nie jest to telewizor, który każdą jasną sceną rozświetli cały pokój, ale potrafi dobrze pokazać różnicę między zwykłym obrazem a materiałem HDR. Najlepiej wypada tam, gdzie jasne akcenty pojawiają się na ciemniejszym tle, ponieważ właśnie wtedy wysoka jasność pojedynczych elementów i głęboka czerń wspólnie dają najlepszy efekt.

Kolory

Philips OLED761 dobrze radzi sobie również z kolorami, ponieważ jego matryca pokrywa zdecydowaną większość palety DCI-P3, w której mieści się większość barw spotykanych w filmach i serialach HDR. Dzięki temu podczas codziennego oglądania kolory mają odpowiednie nasycenie i obraz nie sprawia wrażenia wyblakłego. Ograniczenia ujawniają się dopiero w bardziej wymagających materiałach, które wykorzystują odcienie wykraczające poza DCI-P3 i należące do szerszej palety BT.2020. W takich ujęciach najbardziej intensywne czerwienie i zielenie mogą wyglądać mniej okazale niż na ekranach QD-OLED, SQD-Mini LED czy RGB Mini LED. Osobną kwestią jest zachowanie nasycenia przy dużej jasności. Matryca WOLED korzysta z dodatkowego białego subpiksela, który pomaga rozjaśnić obraz, ale nie zwiększa w ten sam sposób jasności samych kolorów. Dlatego bardzo jasne barwy mogą nieco blednąć, co najłatwiej dostrzec na jaskrawych neonach czy kolorowych efektach świetlnych. Są to jednak ograniczenia widoczne przede wszystkim w konkretnych, wymagających scenach. W większości filmów i seriali oglądanych na co dzień OLED761 ma wystarczające możliwości, żeby pokazać dobrze nasycone, atrakcyjne kolory.

Barwy fabrycznie

5.8/10

6.5/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Sony Bravia 3 testowaliśmy przede wszystkim w trybie filmowym, który od razu okazał się najlepszym wyborem spośród ustawień fabrycznych. Nie jest to obraz idealny, ale w porównaniu z trybem eco, który telewizor proponuje zaraz po wyjęciu z pudełka, różnica jest wyraźna i to na plus. W trybie filmowym da się dostrzec pewien problem obraz wydaje się zbyt ciepły, co wynika z braków koloru niebieskiego w balansie bieli. Mimo tego w treściach SDR efekt końcowy nadal można uznać za naprawdę przyzwoity i zadowalający do codziennego oglądania. Znacznie poważniejsze błędy pojawiają się w materiałach HDR. Analiza Color Checker pokazała spore odchylenia, a słabe zarządzanie jasnością, połączone z ograniczonym pokryciem palety barw, jeszcze mocniej obnaża niedostatki obrazu w tym trybie. To wszystko sprawia, że HDR w wydaniu Bravii 3 prezentuje się mało przekonująco i potrafi zepsuć wrażenie, jakie zostawia całkiem przyzwoite ustawienie treści SDR. Na szczęście nie jest to sytuacja bez wyjścia. Wszelakie błędy można w pewnym stopniu złagodzić, a część nawet całkowicie skorygować dzięki profesjonalnej kalibracji. Dlatego postanowiliśmy sprawdzić, jak telewizor zachowa się po takich poprawkach.

Fabryczne ustawienia trybu filmowego OLED761 dają całkiem przyjemny obraz, choć kolory nie są zupełnie neutralne. W materiałach SDR brakuje przede wszystkim niebieskiego, a w części zakresu również czerwieni, przez co biel i szarości mogą nabierać lekko żółtozielonego odcienia. Najłatwiej zauważy, neutralnych powierzchniach, które wyglądają na cieplejsze, niż powinny. Same kolory wypadają jednak dość dobrze, a większość sprawdzanych próbek nie wykazuje dużych błędów. Nie jest to więc sytuacja, w której zafarb całkowicie zmienia wygląd oglądanego filmu. Więcej uwagi wymaga sposób ustawienia jasności w SDR. Przez większość zakresu telewizor nieco przyciemnia obraz, co może sprawiać, że twarze i elementy otoczenia wyglądają ciężej, a szczegóły w ciemniejszych fragmentach są mniej czytelne. Jednocześnie odcienie znajdujące się tuż ponad czernią są rozjaśnione. Te dwie cechy mogą występować razem: najgłębsze cienie stają się zbyt widoczne, podczas gdy pozostała część sceny jest trochę za ciemna. W HDR również widać niedobór niebieskiego, szczególnie w jaśniejszych partiach obrazu. Biel nabiera przez to ciepłego, żółtawego odcienia, który może być zauważalny choćby na chmurach czy śniegu. Ciemniejsze odcienie są pod względem balansu bieli ustawione znacznie lepiej, więc skala tego zabarwienia zmienia się wraz z jasnością sceny. Fabrycznie OLED761 wypada zatem przyzwoicie, ale pomiary pokazują, że przede wszystkim neutralność bieli i sposób oddawania jasności wymagają jeszcze dopracowania za pomocą kalibracji.

Barwy po kalibracji

7.5/10

9/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Kalibracja pozwoliła wydobyć z Bravii 3 znacznie więcej, niż mogliśmy się spodziewać na początku. Udało się przede wszystkim uzupełnić niedobór koloru niebieskiego, który wcześniej powodował wyraźne ocieplenie obrazu. A po niewielkiej korekcie w balansie bieli większość błędów w pomiarach Color Checkera dla treści SDR praktycznie zniknęła. Odcienie bieli nabrały naturalności, a zarządzanie jasnością w gamma ustabilizowało się do poziomu niemal idealnego, nieprzekraczającego bariery postrzegalności ludzkiego oka. Można więc śmiało powiedzieć, że w treściach SDR, po kilku poprawkach w ustawieniach, Bravia 3 radzi sobie naprawdę znakomicie. Znacznie gorzej, choć i tak zdecydowanie lepiej niż przed kalibracją, wypadają treści HDR. Balans bieli udało się doprowadzić do porządku, jednak ograniczenia matrycy IPS są nie do przeskoczenia. Brak lokalnego wygaszania powoduje, że nawet najmniejsze elementy potrafią być prześwietlone, co od razu rzuca się w oczy. Kolorystycznie efekt również jest poprawiony, choć daleki od ideału – wiele błędów wciąż przekracza granicę czterech, a nawet pięciu jednostek delta E, czyli pozostaje widocznych dla ludzkiego wzroku. Już wcześniej było jasne, że Bravia 3 nie jest telewizorem stworzonym do zachwycania jakością HDR. Mimo to cieszy fakt, że w treściach SDR, po kalibracji, obraz potrafi wyglądać naprawdę świetnie i w tej kategorii telewizor pozytywnie nas zaskoczył.

Po kalibracji Philips OLED761 pokazuje się z bardzo dobrej strony. Balans bieli udało się ustawić niemal wzorcowo, więc znika wcześniejszy zafarb, a twarze, biel i szarości wyglądają naturalniej. Poprawa gammy sprawia z kolei, że obraz nie jest już niepotrzebnie przyciemniony i łatwiej dostrzec szczegóły w ciemniejszych fragmentach. Kolory są oddawane z dużą precyzją, co w połączeniu z głęboką czernią daje bardzo przyjemny obraz do wieczornego oglądania filmów. Widać, że nawet podstawowy OLED Philipsa ma spory potencjał, który warto wykorzystać przez dopracowanie ustawień. W HDR charakterystyka jasności przez większość zakresu przebiega blisko wzorca, dlatego większość scen zachowuje właściwy wygląd. Pozostaje niewielkie rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią oraz nieco za mocne wyświetlanie najjaśniejszych fragmentów. Są to jednak uwagi dotyczące konkretnych partii obrazu. W najbardziej wymagających ujęciach nadal może zabraknąć części jasnych detali, ale ogólny efekt po kalibracji jest zdecydowanie udany. OLED761 potrafi pokazać naturalny, dobrze zrównoważony obraz, który pozwala skupić się na filmie.

Płynność przejść tonalnych

8/10

7.4/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Pod względem płynności przejść tonalnych Bravia 3 wypada naprawde świetnie. W jaśniejszych scenach nie zauważyliśmy żadnych poważniejszych błędów – ekran radzi sobie niemal wzorowo z łączeniem barw i nie tworzy sztucznych konturów, które potrafią psuć odbiór obrazu. Również w ciemniejszych fragmentach nie widać większych problemów z gradacją kolorów, choć tutaj pojawia się inny kłopot. Silne przejaśnienia i nierówności podświetlenia matrycy w ciemnych scenach sprawiają, że trudno było jednoznacznie ocenić samą gradację, bo efekt psuje właśnie nierównomierność obrazu. Gdy jednak skupimy się wyłącznie na łączeniu kolorów, wynik należy uznać za bardzo dobry.

Philips OLED761 radzi sobie z przejściami tonalnymi całkiem dobrze, choć na jasnych gradientach można dostrzec delikatne granice między odcieniami. Pojawiają się one w większości sprawdzanych jasnych ujęć, ale są na tyle subtelne, że podczas zwykłego oglądania nie powinny mocno odciągać uwagi od filmu. W ciemniejszych scenach niedoskonałości widać przede wszystkim przy stopniowym wygaszaniu obrazu do czerni oraz w ujęciu z czerwoną wodą, gdzie przejścia między kolorami mogłyby być łagodniejsze. Bardziej niż sama gradacja potrafi jednak przeszkadzać nierównomierność matrycy. W ciemnych scenach daje o sobie znać w postaci dość wyraźnych pasów, przez które jednolite tło nie wygląda tak równo, jak powinno. To osobna kwestia niż widoczne granice między odcieniami, choć podczas seansu oba zjawiska mogą się na siebie nakładać. Podobne pasy widzieliśmy dotąd w każdym testowanym OLED-zie z nową matrycą WOLED SE, więc nie jest to przypadłość wyłącznie OLED761. Ich nasilenie może jednak różnić się między egzemplarzami.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

7/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

Bravia 3 wnosi do rodziny telewizorów Sony coś więcej niż tylko wspólną nazwę. Wyróżnia się przede wszystkim umiejętnością poprawy jakości słabszych materiałów dzięki zastosowanemu procesorowi. Nie znajdziemy tu oczywiście zaawansowanego układu XR znanego z droższych modeli, ale mimo to trzeba przyznać, że obraz w niższej rozdzielczości prezentował się zaskakująco dobrze. Skalowanie działało skutecznie, a większość fragmentów ekranu pozbawiona była typowego dla budżetowych konstrukcji nadmiernego poszarpania krawędzi.

Na uwagę zasługuje również funkcja poprawiająca płynność przejść tonalnych. W ustawieniu wysokim działa naprawdę nieźle, skutecznie maskując niedoskonałości gradacji bez większej utraty detali. Zdarza się wprawdzie, że algorytm nadgorliwie wygładzi elementy, które powinny pozostać wyraźne – na przykład twarze – jednak w ogólnym rozrachunku efekt jest korzystny. Najlepsze rezultaty udało się uzyskać właśnie na najwyższym ustawieniu i to tę opcję moglibyśmy polecić osobom oglądającym treści gorszej jakości.

Philips OLED761 całkiem dobrze radzi sobie z poprawianiem materiałów słabszej jakości. Zastosowany w nim procesor Pentonic 800 pozwala skutecznie wygładzać widoczne przejścia między odcieniami, które często pojawiają się w mocno skompresowanych nagraniach. Odpowiada za to ustawienie „Redukcja zniekształceń”. Po jego włączeniu pasy na jednolitym tle stają się mniej widoczne, a co ważne, nie odbywa się to kosztem wyraźnego zacierania szczegółów. To funkcja, z której warto skorzystać, gdy jakość oglądanego materiału pozostawia trochę do życzenia. Samo skalowanie obrazu ma natomiast charakterystyczną dla Philipsa miękkość. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają dość łagodnie, a drobnym elementom i konturom brakuje nieco ostrości. W ujęciu z modelką widać to choćby na włosach i cienkich gałęziach, które mogłyby być wyraźniej zarysowane. Na plus wypada brak overscanu, czyli przycinania krawędzi obrazu. Nawet przy sygnale o niskiej rozdzielczości telewizor pokazuje cały kadr.

Smużenie i płynność ruchu

5/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
60Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 120Hz (rozdwojone kontury)
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
22%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Smużenie ():

Smużenie (4K@60Hz):

Płynność ruchu nigdy nie była mocną stroną telewizorów wyposażonych w matryce 60 Hz i Bravia 3 nie stanowi tu wyjątku. Mimo to Sony dorzuciło coś, co może przekonać do siebie osoby bardziej wrażliwe na sposób wyświetlania obrazu. Mowa o autorskim upłynniaczu ruchu Motion Flow, który daje użytkownikowi sporo możliwości regulacji. Dzięki niemu można sprawić, że obraz stanie się płynniejszy, wręcz teatralny, albo pozostać przy bardziej kinowej stylistyce z charakterystycznym poszarpaniem, które wielu osobom zwyczajnie kojarzy się z filmowym klimatem. Funkcje te działają w przypadku treści o niższym klatkarzu, czyli filmów i seriali nagranych w 24 czy 30 klatkach na sekundę, a więc w materiałach, z którymi mamy do czynienia na co dzień. To właśnie w tym miejscu upłynniacz ruchu okazuje się jedną z najważniejszych cech w codziennym korzystaniu z telewizora i tutaj Bravia 3 wypada naprawdę przyzwoicie.

Philips OLED761 bardzo dobrze sprawdza się w dynamicznych scenach. Dzięki błyskawicznej reakcji pikseli poruszające się obiekty praktycznie nie zostawiają za sobą smug, co docenią zarówno osoby oglądające sport, jak i gracze. Matryca 120 Hz pozwala przy tym zachować dobrą ostrość ruchu, co widać w teście z UFO: kontury są czytelne niezależnie od tego, czy obiekt przesuwa się po jasnym, czy ciemnym tle. Przy sygnale 60 Hz pojawia się więcej rozmycia, ale wynika ono przede wszystkim ze sposobu wyświetlania ruchu przy niższym odświeżaniu, a nie z powolnej reakcji matrycy.

Podczas oglądania filmów można z kolei skorzystać z ustawień „Style ruchu”, gdzie dostępne są suwaki „Płynność” i „Redukcja rozmycia”. Pozwalają one dopasować obraz do własnych upodobań, od zachowania charakterystycznego kinowego ruchu po jego mocne wygładzenie. Niewielkie zwiększenie płynności przydaje się zwłaszcza przy powolnych ruchach kamery, które na szybko reagującym OLED-zie potrafią wyglądać skokowo. Nie ma natomiast funkcji BFI, czyli wstawiania czarnych klatek dla poprawy ostrości ruchu, choć już bez niej OLED761 wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Funkcje dla graczy

4/10

10/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    No
    Yes
  • Zakres VRR
    No
    40 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    No
    Yes
  • 1080p@120Hz
    No
    Yes
  • 1440p@120Hz
    No
    Yes
  • 4K@120Hz
    No
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Bravia 3 nie jest sprzętem dla e-sportowców czy fanów nocnych maratonów z kontrolerem w ręku. Brak odświeżania 120 Hz i portów HDMI 2.1 zamyka temat, zanim w ogóle zdąży się rozwinąć. To telewizor dla gracza z doskoku, który po pracy odpali Fifę czy wyścigi, a nie dla kogoś, kto mierzy każdą klatkę w tabelce. Mimo to Sony dorzuciło kilka miłych dodatków, żeby jednak nie było tak ubogo. ALLM działa jak trzeba automatycznie przełączając telewizor w tryb gry (niskiego opoźnienia). Znajdziemy tutaj nawet prosty Game Bar, który jest przejrzysty. Jednak największą ciekawostką jest tutaj aplikacja PlayStation Portal. Dzięki niej można uruchomić gry z PS5 bezprzewodowo i od razu zobaczyć je na ekranie telewizora. Brzmi świetnie, ale wystarczy kilka minut, żeby poczuć spore opóźnienia. To naszym zdaniem raczej pokaz możliwości niż coś, z czego da się korzystać na co dzień. Jeśli ktoś naprawdę chce grać, lepiej od razu podpiąć konsolę kablem HDMI i zapomnieć o bezprzewodowych problemach.

Choć OLED761 jest najtańszym OLED-em Philipsa na ten rok, w wyposażeniu dla graczy trudno dopatrzyć się większych oszczędności. Telewizor obsługuje granie przy 120 Hz zarówno w Full HD i 1440p, jak i w 4K, więc pozwala wykorzystać tryby wysokiej płynności dostępne na konsolach. Dobrze pasuje do tego szybka matryca OLED, dzięki której nawet podczas dynamicznej rozgrywki za obiektami nie ciągną się smugi. Gdy natomiast konsola nie utrzymuje stałej liczby klatek, pomaga VRR działający w zakresie 40–120 Hz. Obraz nie rozrywa się wtedy przy szybkich obrotach kamery, a wahania płynności są mniej dokuczliwe.

Philips zadbał też o wygodę. Po uruchomieniu gry telewizor może sam przejść w tryb niskich opóźnień, a najważniejsze ustawienia znajdziemy w podręcznym Game Barze. Można tam sprawdzić parametry obrazu, włączyć celownik albo rozjaśnić cienie, jeśli w ciemnej lokacji trudno dostrzec przeciwnika. Być może sam panel nie jest najefektowniejszym gamebarem na rynku ale spełnia swoje zadanie. Jest również obsługa Dolby Vision dla gier oraz poprawnie działające HGiG, które ułatwia dopasowanie HDR w ustawieniach konsoli do możliwości ekranu. Pod względem samych funkcji OLED761 oferuje więc bardzo dużo.

Input lag

10/10

9.4/10

SDR

1080p60
12 ms
14 ms
1080p120
5 ms
2160p60
12 ms
14 ms
2160p120
5 ms

HDR

2160p60
11 ms
31 ms
2160p120
13 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
11 ms
30 ms
2160p120 DV

Tutaj Bravia 3 pokazuje swoją najlepszą stronę. Opóźnienia spadają poniżej 12 milisekund niemal w każdej rozdzielczości i trybie, więc reakcja na ruchy pada jest błyskawiczna i nie czuć żadnego opóźnienia. Wrażenie jest takie, jakby konsola i telewizor mówiły tym samym językiem, bez zbędnych przystanków i zawahań. Na szczególną uwagę zasługuje tryb Dolby Vision Gaming. W poprzedniku, czyli modelu X75WL, korzystanie z tej funkcji było poprostu męką – input lag potrafił sięgać ponad 100 milisekund, co skutecznie odbierało przyjemność z grania. W Bravii 3 problem ten został całkowicie wyeliminowany.

Opóźnienia w OLED761 zależą nie tylko od odświeżania, ale również od tego, czy gramy w SDR, czy w HDR. Najlepiej wypada SDR, gdzie zmierzyliśmy 14 ms przy 60 Hz i zaledwie 5 ms przy 120 Hz, zarówno w Full HD, jak i 4K. To świetne wyniki, które pozwalają cieszyć się szybką reakcją na ruchy pada także w dynamicznych grach.

Po włączeniu HDR opóźnienie wzrasta do 31 ms przy 60 Hz i 13 ms przy 120 Hz. Dolby Vision przy 60 Hz daje podobny wynik, wynoszący 30 ms. Nadal można komfortowo grać, szczególnie w spokojniejsze tytuły, ale szkoda, że uruchomienie HDR wiąże się z taką przypadłością.

Współpraca z komputerem

6/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Bardzo dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Bardzo dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
12ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
RGB
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
60Hz
120Hz
G-Sync
Nie
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej jak i ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Zastosowana matryca IPS w połączeniu z poprawnie działającą obsługą chroma 4:4:4 sprawia, że czytelność czcionek stoi na rewelacyjnym poziomie. Litery wyglądają ostro, niezależnie od koloru tła czy samej treści, więc praca z dokumentami czy przeglądanie stron internetowych nie męczy wzroku. W tej roli telewizor spokojnie zasługuje na ocenę bardzo dobrą, a nawet celującą, bo niewiele modeli w tym budżecie radzi sobie równie dobrze. Oczywiście jeśli spojrzymy na Bravię 3 oczami gracza PC, obraz nie będzie już tak różowy. Nie znajdziemy tu synchronizacji klatek G-SYNC ani Free Sync z kartami graficznymi ani wysokiego odświeżania, więc do dynamicznych gier komputerowych telewizor nie jest najlepszym wyborem. Jednak w roli monitora do pracy, czy to w biurze domowym, czy w pokoju studenta, sprawdzi się znakomicie i pod tym względem naprawdę trudno go skrytykować.

Philips OLED761 dobrze radzi sobie po podłączeniu do komputera. Poprawnie obsługuje chromę 4:4:4, dzięki czemu drobny tekst jest czytelny, a kolorowe litery nie tracą ostrości. Przy oglądaniu z bliska można jednak zauważyć delikatne czerwone obwódki na krawędziach znaków. Wynikają one z układu subpikseli RGWB zastosowanego w matrycy WOLED, do którego typowe metody wygładzania czcionek nie są dopasowane. Podczas przeglądania internetu nie musi to przeszkadzać, ale jeśli telewizor ma służyć głównie do pracy z tekstem, warto uwzględnić tę cechę.

W grach OLED761 czuje się znacznie lepiej. Szybka reakcja matrycy oraz współpraca z G-Sync i FreeSync pozwalają cieszyć się płynnym obrazem bez uciążliwego smużenia czy rozrywania klatek. Przy 4K i 120 Hz w SDR zmierzyliśmy zaledwie 5 ms opóźnienia, więc sterowanie jest bardzo szybkie. Trzeba jedynie pamiętać, że po włączeniu HDR input lag rośnie, zgodnie z wynikami opisanymi wcześniej. Na ocenę wpływa przede wszystkim ograniczenie odświeżania do 120 Hz. OLED761, podobnie jak inne testowane modele z panelem WOLED SE, nie oferuje dodatkowego trybu 144 Hz czy jeszcze wyższej częstotliwości przy obniżonej rozdzielczości. Dla większości osób nie będzie to poważny problem, bo 120 Hz zapewnia już bardzo dobrą płynność. Dopiero gracze z mocnym komputerem, nastawieni na wyciskanie jak największej liczby klatek, mogą poczuć tu lekki niedosyt.

Kąty widzenia

6.6/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
75%
34%

Dzięki zastosowanej matrycy IPS kolory nie tracą intensywności tak szybko, jak w przypadku ekranów opartych na panelach VA. Nawet oglądając telewizję w większym gronie, kiedy część osób siada pod kątem, obraz pozostaje czytelny i nie sprawia wrażenia wyblakłego. Oczywiście nie jest to poziom, jaki oferują matryce organiczne OLED, gdzie niemal z każdej pozycji obraz wygląda identycznie, ale jak na telewizor LCD, kąty widzenia w Bravii 3 należą do jednych z lepszych. Daje to poczucie komfortu i swobody, szczególnie w większych salonach czy podczas rodzinnych seansów, gdzie trudno wszystkim zająć miejsce na wprost ekranu.

Pod kątem OLED761 wygląda bardzo dobrze. Można usiąść z boku i nadal oglądać obraz z głęboką czernią oraz dobrze nasyconymi kolorami, bez wyraźnego pogorszenia znanego z matryc VA. To jedna z zalet OLED-a, którą łatwo docenić przy wspólnym oglądaniu: nie trzeba siedzieć na środku kanapy, żeby film wyglądał tak, jak powinien. Pod tym względem jedynie lepsze pozostają matryce QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

4.9/10

4.5/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Satynowa
Tłumienie odbić
Dobre
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Dobra

Jasność matrycy

Philips OLED761: 284 cd/m2

Sony Bravia 3: 337 cd/m2

Bravia 3 wypada całkiem przyzwoicie w starciu ze światłem dziennym. Zastosowana satynowa powłoka matrycy skutecznie ogranicza odbicia, a kolory nie tracą intensywności, kiedy na ekran pada mocniejsze światło z zewnątrz. Dzięki temu w typowych warunkach domowych, przy otwartych żaluzjach czy w salonie z większym oknem, obraz zachowuje swoją czytelność. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest to telewizor o wysokiej jasności. Bravia 3 nie ma szans konkurować z jaśniejszymi modelami, więc w bardzo nasłonecznionych pomieszczeniach zdarzają się momenty, w których ekran po prostu nie przebija się przez intensywne światło. W normalnych warunkach poradzi sobie bez problemu, ale w trudniejszych sceneriach nie należy oczekiwać cudów.

Philips OLED761 nie jest najlepszym wyborem do bardzo jasnego salonu. Średnia jasność w SDR wynosi około 280 nitów, więc wypada nieco słabiej nawet od rywali korzystających z tej samej matrycy. W mocno nasłonecznionym pomieszczeniu obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby pozostać dobrze widocznym, szczególnie podczas oglądania ciemniejszych scen. W takich warunkach zasłonięcie okien może okazać się konieczne.

Nie pomaga też sposób, w jaki satynowa powłoka panelu WOLED SE radzi sobie z bezpośrednimi odbiciami. Okno czy lampa znajdujące się naprzeciwko ekranu są dość wyraźnie widoczne, a wokół ich odbić pojawiają się charakterystyczne rozdwojenia i kolorowe obwódki. Na plus można zaliczyć to, że czerń w oświetlonym pokoju nadal wygląda dobrze, ale przy niewielkiej jasności telewizora same odbicia potrafią przeszkadzać. OLED761 najlepiej sprawdzi się więc tam, gdzie można przysłonić okna i zadbać o to, żeby mocne światło nie odbijało się prosto w ekranie.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
PFS LED
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
6120600301
TPN258E_V058.102.079.061
Procesor obrazu
MT5896 2,5 GB RAM

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Sony Bravia 3 Szczegóły dotyczące matrycy
Test Philips OLED761 Szczegóły dotyczące matrycy

Sony Bravia 3

Philips OLED761

Funkcje telewizora

6.6/10

7.9/10

  • System
    Google TV
    Titan OS
  • Szybkość działania
    Przyzwoita
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    4 x HDMI 2.0, 0 x HDMI 2.1
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Nie
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Tak
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Nie
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Nie
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Sony Bravia 3 Funkcje telewizora
Test Sony Bravia 3 Funkcje telewizora
Test Sony Bravia 3 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Tak
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje smart TV

Największą zaletą Bravii 3 w codziennym użytkowaniu jest obecność systemu Google TV. To dzięki niemu mamy dostęp do jednej z największych bibliotek aplikacji i serwisów streamingowych, więc niezależnie od tego, czy ktoś korzysta głównie z Netflixa, Disney+ czy mniejszych platform, wszystko znajdzie na wyciągnięcie ręki. Bardzo dobrze działał też asysten głosowy od Google, który był wstanie reagować na nasze komendy całkiem "sprytnie". Sam system Google TV w teorii powinien działać bardzo sprawnie, bo Sony od lat radzi sobie z jego implementacją lepiej niż wielu tańszych konkurentów. Niestety w przypadku Bravii 3 nie jest tak fajnie jakbyśmy się tego spodziewali. Podczas testów zauważyliśmy lekkie przycinki w interfejsie, a niektóre funkcje, takie jak screen mirroring, po prostu odmawiały posłuszeństwa. Można więc odnieść wrażenie, że procesor w tym modelu ma czasami trudności z udźwignięciem wymagającego systemu i nie wszystko działa tak płynnie, jakbyśmy tego oczekiwali.

Funkcje klasyczne

Sony, nawet w najtańszej serii, potrafi przypomnieć o swoim doświadczeniu z różnymi użytkownikami. W zestawie znajdziemy aż dwa piloty. Pierwszy jest nowoczesny i minimalistyczny, z niewielką liczbą przycisków, który świetnie sprawdza się przy korzystaniu z aplikacji i funkcji Google TV. Drugi to klasyczny pilot z bogatszym zestawem klawiszy oraz klawiaturą numeryczną, który docenią zwłaszcza osoby starsze przyzwyczajone do tradycyjnych rozwiązań. To miły ukłon w stronę różnych grup użytkowników i trzeba przyznać, że Sony rozwiązało to bardzo praktycznie. Szkoda jednak, że w porównaniu z modelem X75WL zniknęła możliwość nagrywania treści z tunerów telewizyjnych na pamięć USB. Producent całkowicie zrezygnował z tej funkcji, więc jeśli ktoś był do niej przywiązany, w Bravii 3 niestety już jej nie znajdzie.

Titan OS

W OLED761 zamiast Google TV znajdziemy Titan OS, który od kilku lat coraz częściej pojawia się w telewizorach Philipsa. Przez ten czas system wyraźnie dojrzał. Szybciej reaguje na polecenia, sprawniej porusza się po menu, a funkcje, które wcześniej sprawiały problemy, w końcu zaczynają działać tak, jak powinny. W codziennym korzystaniu widać więc postęp i za to należy się pochwała. Nadal nie jest to poziom dopracowania i możliwości webOS-a czy Tizena, a do swobody i wyboru apliokacji oferowanej przez Google TV pozostaje jeszcze spory dystans, natomiast Titan OS zmierza zdecydowanie w dobrą stronę.

Funkcje użytkowe i złącza

Przy oglądaniu zwykłej telewizji mamy podstawowe udogodnienia, w tym telegazetę i pilot z klawiaturą numeryczną. Przyciski są podświetlane, co bardzo przydaje się wieczorem, ale trudno zrozumieć, dlaczego Philips uparcie trzyma się sterowania nim na podczerwień. Konieczność celowania pilotem w telewizor bywa po prostu niewygodna (jedyną funkcja działająca radiowo jest sterowanie głosowe). Nie ma też nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Za to wyposażenie w złącza zasługuje na pochwałę: wszystkie cztery wejścia HDMI obsługują standard 2.1 48Gbps, więc po podłączeniu soundbara przez eARC nadal zostają trzy porty pozwalające wykorzystać pełne możliwości konsol i komputera. Nie trzeba zastanawiać się, które urządzenie podłączyć kosztem wysokiego odświeżania. Jest nawet analogowe wyjście mini-jack, coraz rzadziej spotykane w nowych telewizorach, a nadal przydatne do przewodowych słuchawek czy starszego sprzętu audio.

Ambilight

Najbardziej charakterystycznym dodatkiem pozostaje oczywiście Ambilight, za który Philips dostaje od nas dodatkowe punkty. Podświetlenie ściany kolorami z ekranu potrafi nadać filmom i grom sporo klimatu, ale przydaje się również podczas spokojnego oglądania wieczorem. Delikatna poświata sprawia, że jasny ekran nie jest jedynym źródłem światła w zupełnie ciemnym pokoju, co może poprawić komfort seansu. Warto tylko dobrać jej intensywność do pomieszczenia, zamiast od razu ustawiać maksimum. Dla osób, które lubią taki sposób oglądania, Ambilight może być jednym z mocniejszych argumentów za wyborem właśnie OLED761.

Aplikacje

9.6/10

7.7/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

9.6/10

8.6/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
Yes
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
Yes
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
No
12 Mpix
Yes
No
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
No
24 Mpix
Yes
No
28 Mpix
Yes
No
32 Mpix
Yes
Yes

Tutaj Sony zrobiło naprawdę kawał dobrej roboty. Wbudowany odtwarzacz działa szybko i nie "marudzi" przy odpalaniu różnych formatów. Nie musieliśmy sięgać po zewnętrzne aplikacje typu VLC, bo telewizor radził sobie nawet z plikami, które na innych modelach potrafią sprawić sporo problemów – chociażby zdjęcia HEIC z urządzeń Apple. To drobiazg, ale taki, który pokazuje, że producent chciał, aby użytkownik miał poczucie pełnej wygody. Wrzucając film na pendrive’a albo zdjęcia z wakacji na dysk przenośny, można je po prostu podłączyć i od razu oglądać na dużym ekranie. Bez kombinowania, bez instalowania dodatkowego oprogramowania, bez szukania obejść. To naprawde rzadkość w telewizorach i trzeba przyznać, że w tym aspekcie Bravia 3 naprawdę mile nas zaskoczyła.

Odtwarzacz USB w Philipsie OLED761 działa dość dziwnie i właśnie tutaj widać, że Titan OS wymaga jeszcze dopracowania. Testowane filmy i pliki muzyczne otwierały się poprawnie, natomiast najwięcej problemów sprawiały zdjęcia. Co ciekawe, nie chodzi wyłącznie o brak obsługi niektórych formatów, ale również o rozdzielczość fotografii. Telewizor otworzył zdjęcia o rozdzielczości 16 i 32 Mpix, a jednocześnie nie poradził sobie z częścią mniejszych, między innymi 10 i 12 Mpix. Trudno więc wskazać prostą zasadę, według której można przygotować fotografie, żeby wszystkie zostały wyświetlone. Jeśli planujemy pokazywać na dużym ekranie zdjęcia z wakacji, warto wcześniej sprawdzić pliki lub użyć do tego klonowania obrazu.

Dźwięk

6.5/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    88dB
    90dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Bravia 3 gra w sposób dość płaski, ale nadrabia głośnością. Do oglądania klasycznej telewizji sprawdzi się bez zarzutu, bo dialogi są wyraźne, a średnie tony dobrze słyszalne. Tego typu charakterystykę szczególnie docenią starsi użytkownicy, którym zależy przede wszystkim na zrozumiałości mowy. Jeśli jednak ktoś oczekuje od dźwięku czegoś więcej mocniejszego basu czy szerszej sceny warto mimo wszysto sięgnąć po soundbar. Telewizor obsługuje nowoczesne kodeki, w tym Dolby Atmos i DTS:X, więc zewnętrzny system nagłośnienia bez problemu wykorzysta ich potencjał. To daje pewność, że przy stosunkowo niedużym wydatku można uzyskać dużo pełniejsze i bardziej angażujące brzmienie.

Philips OLED761 gra całkiem dobrze jak na smukły telewizor. Najlepiej wypadają średnie tony, dzięki czemu dialogi są wyraźne i łatwo zrozumieć, co mówią bohaterowie. Do oglądania seriali, wiadomości czy zwykłych programów wbudowane głośniki spokojnie wystarczą. Brakuje natomiast głębszego basu, co słychać przede wszystkim w muzyce i filmach akcji. Eksplozje mają mniej siły, a utworom brakuje pełniejszego brzmienia. Jeśli więc zależy nam na bardziej kinowym dźwięku, soundbar z osobnym subwooferem będzie odczuwalnym uzupełnieniem tego zestawu. Zwłaszcza, że OLED761 bez problemu radzi sobie z formatami dźwięku przestrzennego takimi jak Dolby Atmos czy DTS:X.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

88dBC (Max)

75dBC

90dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy