TCL C69K / Q6C vs Panasonic W92C (Google TV)

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

TCL C69K / Q6C
11 499 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Panasonic W92C (Google TV)
3 199 zł

C69K / Q6C / C6K

W92C / W94C

Info

Dostępne przekątne: 55”65”75”85”98”

Dostępne przekątne: 55”

Test TCL C69K / Q6C Główne zdjęcie
Test Panasonic W92C (Google TV) Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: LCD IPS

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.1

7.1

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.7

    6.5

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    6.6

    6.7

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    6.3

    6.9

  • Granie na konsoli

    8.4

    7.8

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.6

    9.0

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    6.4

    6.8

  • Funkcje użytkowe

    7.0

    6.6

  • Aplikacje

    9.6

    9.6

  • Jakość dźwięku

    6.5

    6.7

Zalety

  • Bardzo dobry kontrsat i czerń: Matryca VA oraz podświetlenie MINI-LED

  • Dobra płynnośc ruchu: Wysokie odświeżanie matrycy 144Hz

  • Nie najgorsza jasność panelu

  • Wiele funkcji dla graczy: VRR, ALLM, HDMI 2.1, HGiG

  • Dodatkowy tryb dla graczy PC: 240Hz

  • System GoogleTV z szerokim wyborem aplikacji

  • Obsługa wielu formatów HDR w tym Dolby Vision

  • Wsparcie dla Dolby Atmos i DTS

  • Bardzo atrakcyjna cena

  • Matowy ekran dobrze tłumi odbicia

  • Szybki system Google TV z dużą ilością aplikacji i funkcji

  • Naturalne kolory po kalibracji

  • Obsługa Dolby Vision i HDR10+

  • Bardzo płynne przejścia tonalne

  • Skuteczna poprawa słabszych materiałów

  • Niezłe kąty widzenia (IPS)

  • Dobry wybór dla graczy: 144 Hz i niski input lag, 3x HDMI 2.1 48Gbps

  • Bardzo dobra czytelność tekstu z komputera

Wady

No like
  • Zarządzanie podświetleniem mogłoby być bardziej precyzyjne

  • Drobne, sporadyczne błędy w systemie

  • Lekkie smużenie widoczne w dynamicznych scenach

  • Duży chaos w nazewnictwie (wiele modeli pochodnych, które niczym się nie różnią)

  • Mało precyzyjne lokalne wygaszanie (skromna liczba stref)

  • Słabe kolory fabryczne

  • Błędy oprogramowania

  • Problemy z płynnością ruchu: smużenie i brak zaawansowanej regulacji upłynniacza ruchu

  • Przeciętny dźwięk mimo subwoofera

Czy warto kupić? Werdykt

TCL C69K / Q6C to telewizor, który celuje idealnie w graczy i fanów filmów z rozsądnym budżetem. Jego największy atut to połączenie matrycy VA z podświetleniem Mini-LED. Mówiąc wprost: kontrast jest wysoki, a czerń głęboka, więc wieczorne seanse wyglądają naprawdę efektownie. Do tego dochodzi 144 Hz, co "robi robotę" nie tylko w sporcie, ale przede wszystkim w grach. A dla graczy jest tu pełen pakiet: HDMI 2.1, VRR, ALLM, HGiG, a nawet opcja 240 Hz na PC. Dorzućmy do tego Dolby Vision, które dodaje filmom kinowego charakteru, i mamy obraz, który się po prostu podoba. Na co dzień telewizor działa na Google TV z asystentem Gemini AI, więc aplikacji nie brakuje. Dźwięk też daje radę – wsparcie dla Dolby Atmos i DTS to miły dodatek przy oznakowanych głośnikach marki Onkyo. Oczywiście, nie jest idealnie. Zarządzanie podświetleniem w trudniejszych scenach potrafi się pogubić i czasem rozświetli czerń. No i te polskie tłumaczenia w menu... bywają pokraczne. Mimo to, C69K / Q6C broni się znakomicie. Biorąc pod uwagę cenę, to jeden z najciekawszych, uniwersalnych telewizorów do filmów i gier. Warto na niego polować w promocjach i liczyć na tradycyjne dla TCL poprawki w aktualizacjach.

W92C to pierwszy Panasonic przygotowany we współpracy ze Skyworth, który trafił do naszych testów. I mniej więcej takiej zmiany się spodziewaliśmy: trochę mniej dawnego Panasonica, ale też kilka nowości, które wychodzą mu na dobre. Najbardziej cieszy przejście na Google TV. System działa szybko, daje dostęp do potrzebnych aplikacji i na co dzień przekonuje nas bardziej niż wcześniejszy Fire TV. W połączeniu z matowym ekranem, który dobrze radzi sobie z odbiciami, tworzy to wygodny telewizor do salonu, w którym nie zawsze mamy ochotę zasłaniać okna przed seansem.

Im dłużej korzystaliśmy z W92C, tym bardziej docenialiśmy jego uniwersalność. Słabsze materiały potrafi poprawić całkiem skutecznie, a po kalibracji obraz nabiera naturalności, której niestety brakuje mu na ustawieniach fabrycznych jak miało to miejsce w starszych modelach Panasonica. Dobrze sprawdza się również przy konsoli i komputerze. Szybko reaguje na sterowanie, wysokie odświeżanie zapewnia przyjemną płynność. Panasonic ma więc sens w domu, w którym jeden ekran służy do oglądania telewizji, filmów, grania, a czasem także do... pracy z tekstem. 🙂

Ograniczenia wyraźniej wychodzą podczas wieczornych seansów. Czerń potrafi wyglądać dobrze, ale wystarczy trudniejsza scena, żeby wokół jasnych obiektów pojawiły się poświaty, a pasy nad i pod obrazem zaczęły świecić. Niewielka liczba stref lokalnego wygaszania utrudnia jednoczesne zachowanie głębokiej czerni i jasnych detali. Dolby Vision pomaga wyciągnąć z tego ekranu więcej, jednak nie usuwa tych ograniczeń. Rozczarowuje również fabryczne zestrojenie obrazu, a samoczynne zmiany jasności, które napotkaliśmy podczas testu dodatkowo psują wrażenia z obsługi. To właśnie tutaj najbardziej brakuje dopracowania, którego oczekiwaliśmy po nazwie "Panasonic".

Dlatego ostatecznie o atrakcyjności W92C zdecyduje cena. To podstawowy Mini LED i powinien kosztować podobnie jak konkurencyjne modele z prostym lokalnym wygaszaniem. Na takim poziomie będzie sensowną propozycją, szczególnie dla osób przesiadających się ze zwykłego LCD. Dostaną lepszą czerń, wygodny system i uniwersalny ekran, który sprawdzi się zarówno przy telewizji, jak i graniu. Jeśli jednak za logo Panasonica trzeba będzie wyraźnie dopłacić, trudno będzie tę dopłatę uzasadnić. W92C ma wystarczająco dużo zalet, by bronić się jako niedrogi, wszechstronny telewizor, ale zbyt mało przewag, by przekonywać samą marką.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 3 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Dobra
Rodzaj podstawy
Nogi
Centralna
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Stała
Montaż na płasko
Tak
Nie
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

7.3/10

5.2/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 180 (10 x 18)

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 91 (7 x 13)

Kontrast:

Test TCL C69K / Q6C Kontrast i detale w czerni

Wynik

113,750:1

Test TCL C69K / Q6C Kontrast i detale w czerni

Wynik

17,350:1

Test TCL C69K / Q6C Kontrast i detale w czerni

Wynik

16,300:1

Test TCL C69K / Q6C Kontrast i detale w czerni

Wynik

9,850:1

Test TCL C69K / Q6C Kontrast i detale w czerni

Wynik

4,850:1

Test Panasonic W92C (Google TV) Kontrast i detale w czerni

Wynik

24,900:1

Test Panasonic W92C (Google TV) Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,050:1

Test Panasonic W92C (Google TV) Kontrast i detale w czerni

Wynik

9,150:1

Test Panasonic W92C (Google TV) Kontrast i detale w czerni

Wynik

2,000:1

Test Panasonic W92C (Google TV) Kontrast i detale w czerni

Wynik

900:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Sercem obrazu w TCL C69K / Q6C jest matryca VA (a konkretnie HVA od TCL CSOT), która oferuje solidny natywny kontrast rzędu 6000–7000:1, jeszcze przed aktywacją lokalnego wygaszania. Prawdziwa siła tego modelu tkwi jednak w podświetleniu Mini-LED z możliwością wygaszania poszczególnych stref. W 55-calowym egzemplarzu, który testowaliśmy, naliczyliśmy ich około 180 (wartość ta rośnie wraz z przekątną). Jak na ten segment cenowy, kontrast robi naprawdę duże wrażenie. W mniej skomplikowanych scenach filmowych, na przykład we fragmentach z „Oblivion”, prezentuje się to znakomicie, a ujęcia pogrążone w czerni są bardzo efektowne. Niemniej, charakterystyka technologii Mini-LED sprawia, że nie zawsze unikniemy problemów – w bardziej wymagających kadrach z wieloma jasnymi detalami pojawiają się efekty halo lub nadmierne przygaszanie niektórych elementów (niezależnie od wybranych ustawień lokalnego wygaszania). Mimo wszystko, kontrast jest bezsprzecznie mocną stroną C69K / Q6C.

Czerń w Panasonicu W92C na ogół wygląda całkiem nieźle. To głównie zasługa lokalnego wygaszania, które w testowanej wersji 55-calowej korzysta z 91 stref. W prostszych scenach telewizor potrafi skutecznie przyciemnić tło, a w naszym najłatwiejszym teście osiągnął kontrast niemal 25 000:1. Żeby jednak uzyskać taką czerń, trzeba ustawić wygaszanie na poziom wysoki. Niższe ustawienia pozostawiają podświetlenie zbyt mocno rozjaśnione.

Ma to swoją cenę w jasnych fragmentach obrazu. Rozdzielenie poszczególnych świateł pozostają widoczne, ale trzeba się już dobrze przyjrzeć, żeby je dostrzec. Niższy poziom wygaszania pozwala pokazać te szczegóły wyraźniej, jednak pogorszenie czerni jest zbyt duże, żeby uznać go za lepszy kompromis.

Nawet na wysokim ustawieniu widać ograniczenia niewielkiej liczby stref. Najbardziej przeszkadzały nam rozświetlone pasy nad i pod filmem, które w materiałach HDR momentami robiły się wręcz granatowe. Wokół drobnych, jasnych obiektów pojawiają się też świetliste obwódki tzw. efekt halo. Na plus wypada natomiast stabilność podświetlenia: w scenie z helikopterem nie zauważyliśmy nerwowego rozjaśniania i przygaszania kolejnych stref. Przydałoby się ich jednak więcej, a samo sterowanie wymaga dopracowania. Przesiadka z podstawowego LCD bez wygaszania nadal może dać wyraźną poprawę, ale jak na Mini LED-a wynik pozostawia spory niedosyt.

Jakość efektu HDR

4.9/10

4.8/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 92.7%, BT.2020: 71.4%
DCI P3: 94.3%, BT.2020: 73.5%

Pomiar jasności w HDR:

Test TCL C69K / Q6C Jakość efektu HDR

Wynik

610 nit

Test TCL C69K / Q6C Jakość efektu HDR

Wynik

204 nit

Test TCL C69K / Q6C Jakość efektu HDR

Wynik

425 nit

Test TCL C69K / Q6C Jakość efektu HDR

Wynik

148 nit

Test TCL C69K / Q6C Jakość efektu HDR

Wynik

589 nit

Test Panasonic W92C (Google TV) Jakość efektu HDR

Wynik

508 nit

Test Panasonic W92C (Google TV) Jakość efektu HDR

Wynik

175 nit

Test Panasonic W92C (Google TV) Jakość efektu HDR

Wynik

348 nit

Test Panasonic W92C (Google TV) Jakość efektu HDR

Wynik

169 nit

Test Panasonic W92C (Google TV) Jakość efektu HDR

Wynik

428 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Panasonic W92C (Google TV)

TCL C69K / Q6C

Pod względem jasności, TCL C69K / Q6C jest modelem umiarkowanym. W optymalnych warunkach filmowych pokazuje pełnię swoich możliwości, osiągając maksymalnie około 600 nitów. W scenach z dużymi, intensywnymi źródłami światła, efekt HDR potrafi być dzięki temu naprawdę satysfakcjonujący, dając wrażenie kinowego błysku. Należy jednak mieć na uwadze, że przy zarządzaniu strefami podświetlenia zdarzają się sytuacje, gdy część elementów obrazu zostaje przygaszona, a czasem staje się wręcz ledwie widoczna. Sugeruje to, że brakuje tu jeszcze odpowiedniej optymalizacji algorytmów, choć biorąc pod uwagę parametry techniczne w tej klasie cenowej, sama konstrukcja i tak prezentuje się bardzo dobrze.

Panasonic W92C osiąga szczytowo około 750 nitów przy wygaszaniu ustawionym na poziom wysoki. Taka jasność pozwala już pokazać wyraźny efekt HDR, jednak w filmach telewizor nie zawsze potrafi ją wykorzystać. W jaśniejszych scenach uzyskujemy około 500 nitów, natomiast niewielkie światła na ciemnym tle potrafią spaść do zaledwie 160–250 nitów. W praktyce oznacza to, że słońce w jasnym ujęciu wygląda dość przekonująco, ale latarka czy drobne rozbłyski w nocnej scenie tracą siłę. To kolejny koszt działania lokalnego wygaszania, które przy ograniczonej liczbie stref przyciemnia również jasne elementy, żeby utrzymać czerń wokół nich.

Podczas testów zauważyliśmy też dziwny błąd oprogramowania. Po przejściu do HDR telewizor samoczynnie zmieniał poziom podświetlenia, ustawiając go na przykład na 53 lub 81 zamiast wartości maksymalnej. Obraz był przez to ciemniejszy, niż pozwalają możliwości matrycy. Wszystkie prezentowane pomiary wykonaliśmy po ręcznym przywróceniu maksymalnego podświetlenia.

Kolory

Za szeroką paletę barw w Panasonicu W92C odpowiada luminofor PFS, który daje efekt podobny do kropek kwantowych stosowanych w ekranach QLED. Zmierzyliśmy pokrycie DCI-P3 na poziomie około 94% oraz 74% szerszej palety BT.2020. Co istotne, wyniki w materiałach filmowych były praktycznie identyczne jak na planszach testowych. To dobry rezultat, dzięki któremu filmy HDR mogą pokazać bogatsze, bardziej nasycone kolory niż na podstawowym ekranie LCD.

Nieco gorzej wypada jasność samych barw. W naszych pomiarach czerwień osiągała około 58% wartości docelowej, a zieleń i niebieski około 66–67%. Telewizor potrafi więc wyświetlić szeroki zakres kolorów, ale najjaśniejsze, intensywnie nasycone fragmenty obrazu nie mają takiej siły jak w ekranach RGB.

Barwy fabrycznie

5/10

4.1/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Tryb Filmmaker, który zagościł w tegorocznych telewizorach TCL (w tym w C69K / Q6C), to zdecydowanie najlepszy wybór "na start". To właśnie ten tryb polecamy do codziennych seansów filmów i seriali. Niestety, jak to często bywa, najlepszy nie oznacza idealny. W materiałach SDR obraz okazywał się zbyt ciepły, z mocno wybijającą się czerwienią w balansie bieli. Odwrotne wrażenie mieliśmy przy treściach HDR – tutaj obraz stawał się chłodniejszy niż powinien, z powodu nadmiaru koloru niebieskiego. Do tego dochodzi charakterystyka jasności, która momentami skutkowała prześwietleniami. W praktyce przekładało się to na dość zauważalne błędy w testach kolorów, co jest trudne do zaakceptowania w trybie sygnowanym jako „od twórców”.

Barwy fabryczne zmierzyliśmy w trybie Film. W92C ma też tryb „Filmowca”, czyli Filmmaker Mode, ale blokował on praktycznie wszystkie ustawienia obrazu, dlatego do dalszych testów i kalibracji wybraliśmy zbliżony do niego tryb filmowy. Jest on lepszy od pozostałych dostępnych ustawień, choć niestety nie oznacza to, że jest dobrze zestrojony. To jeden ze słabszych trybów filmowych, jakie sprawdzaliśmy w tym roku. Szkoda, bo Panasonic przyzwyczaił nas do znacznie lepszych ustawień fabrycznych. W materiałach SDR od razu rzuca się w oczy chłodny odcień obrazu. W balansie bieli jest za dużo niebieskiego, a do tego nadmiar czerwieni względem zieleni dodaje bielom lekko różowego zabarwienia. Widać to również na twarzach, które nie wyglądają tak naturalnie, jak powinny. Jeszcze większy problem stanowi mocno zaniżona gamma. Zamiast docelowych 2,4 przez większość skali utrzymuje się w okolicach 1,9–2,0. W praktyce obraz jest za mocno rozjaśniony, cienie tracą głębię i niemal każda scena wygląda trochę płasko. W HDR niebieskiego jest jeszcze więcej, szczególnie w jasnych partiach obrazu. Tutaj również telewizor podbija jasność ciemniejszych i średnich tonów, co pokazuje krzywa EOTF wychodząca ponad wartość referencyjną. Można dzięki temu łatwiej dostrzec część szczegółów w cieniu, ale scena traci swój właściwy klimat. Mamy więc podobny problem jak w SDR: za chłodne kolory i zbyt mocno rozjaśniony obraz. Jak na markę Panasonic fabryczne ustawienia W92C po prostu... rozczarowują.

Barwy po kalibracji

7.5/10

7.7/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Poprzez korektę balansu bieli byliśmy w stanie znacząco ograniczyć tendencję C69K / Q6C do przekłamywania barw, co dało bardzo dobry rezultat końcowy. Po kalibracji zniknął problem nadmiernego ocieplenia scen w SDR oraz przesadnego ochładzania obrazu w HDR. Warto jednak bliżej przeanalizować charakterystykę jasności. O ile w treściach SDR trudno mieć większe zastrzeżenia – obraz prezentuje się naprawdę dobrze, zwłaszcza w starszych filmach, programach TV czy na YouTube – o tyle znacznie gorzej wypada to w przypadku treści HDR. Analiza krzywej EOTF sugeruje co prawda, że wszystko jest w porządku, lecz w praktyce (EOTF w filmach) widać ograniczenia samej konstrukcji. Model ten ma tendencję do nadmiernego rozjaśniania drobnych fragmentów kadru, by w innych sytuacjach przygasić całą scenę zbyt mocno. Efekt kalibracji jest więc niezaprzeczalny i w kwestii kolorystyki C69K / Q6C zyskuje naprawdę sporo. Niestety, pewnych ograniczeń wynikających z zarządzania lokalnym wygaszaniem po prostu nie da się przeskoczyć.

Po kalibracji W92C wygląda zdecydowanie lepiej, szczególnie w materiałach SDR. Udało nam się wyrównać balans bieli i pozbyć chłodnego zabarwienia, które wcześniej psuło wygląd praktycznie każdej sceny. Biel jest teraz neutralna, a twarze mają dużo bardziej naturalny kolor. Poprawiliśmy też gammę, która trzyma się znacznie bliżej docelowej wartości 2,4. Dzięki temu obraz odzyskał głębię i nie wygląda już na tak mocno rozjaśniony. Pomiary kolorów potwierdzają tę poprawę — błędy są niewielkie i w SDR trudno mieć większe zastrzeżenia.

W HDR również udało się ograniczyć nadmiar niebieskiego, choć w najjaśniejszych odcieniach nadal widać pewne niedoskonałości. Większy problem stanowi jednak sposób, w jaki telewizor zarządza jasnością. Cienie i średnie tony są podbite, a najjaśniejsze rozbłyski wypadają z kolei ciemniej, niż powinny. Obraz traci przez to część kontrastu między ciemnym tłem a mocnym światłem, który jest przecież ważną częścią efektu HDR. Niestety, nad takim zachowaniem nie mamy wystarczającej kontroli w ustawieniach. Kalibracja poprawia kolory, ale nie naprawi sposobu mapowania tonów i sterowania podświetleniem. To już cecha działania W92C, którą Panasonic musi dopracować.

Płynność przejść tonalnych

9.5/10

9.7/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

W modelu C69K / Q6C przejścia tonalne (między kolorami) są bardzo gładkie i trudno tu dostrzec jakiekolwiek schodkowanie. Obraz prezentuje się naturalnie, a ewentualne drobne niedoskonałości widać wyłącznie na jasnych planszach testowych, i to przy bardzo uważnym wpatrywaniu się. W codziennym oglądaniu efekt jest po prostu świetny. Można śmiało stwierdzić, że w tej kategorii C69K / Q6C wypada rewelacyjnie.

Płynność przejść tonalnych w W92C wypada rewelacyjnie. To jeden z najlepszych wyników, jakie widzieliśmy w tym roku. Niezależnie od sceny kolory płynnie przechodzą jeden w drugi i praktycznie nie widać pasów oddzielających poszczególne odcienie. Panasonic dobrze radzi sobie zarówno z jasnym niebem, jak i z ciemnymi, bardziej wymagającymi fragmentami obrazu. Tutaj naprawdę trudno się do czegoś przyczepić.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

5/10

7.8/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
No
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
No
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

W kwestii skalowania obrazu, TCL C69K / Q6C wypada całkiem poprawnie. Treści gorszej jakości prezentują się akceptowalnie, a dzięki brakowi problemów z overscanem obraz jest wyświetlany w całości, bez żadnych przycięć. Nie należy jednak liczyć na cuda – materiały w bardzo niskiej jakości nie zyskają tu drugiego życia, gdyż procesor obrazu ma swoje ograniczenia.

Na cienkich liniach i detalach widać charakterystyczne szarpanie, co zdradza brak bardziej zaawansowanych algorytmów poprawy obrazu. Szkoda też, że w C69K / Q6C brakuje funkcji wygładzania przejść tonalnych. W efekcie, w starszych filmach czy materiałach wideo schodkowanie kolorów potrafi być widoczne i przy dłuższym oglądaniu może przeszkadzać.

Do poprawiania przejść tonalnych w słabszych materiałach służy funkcja „Wygładzanie konturów”. Na poziomie średnim działa bardzo skutecznie i dobrze usuwa widoczne pasy między odcieniami. Zdarza jej się przy okazji zgubić jakiś drobny szczegół, ale nie są to rzeczy, które mocno rzucają się w oczy. Niskie ustawienie jest ostrożniejsze i nie narusza pozostałych elementów obrazu, za to samo wygładzanie wypada już dużo słabiej. My zostalibyśmy przy poziomie średnim. Na plus również to, że funkcja zostawia w spokoju szum i ziarno filmowe.

Samo skalowanie też wypada całkiem dobrze. W naszym ujęciu z modelką szczegóły ubrania i drzewa pozostają czytelne, więc materiały o niższej rozdzielczości wyglądają na dużym ekranie przyzwoicie. Jest jednak jeden minus: przy sygnale SD telewizor przycina krawędzie obrazu, czyli stosuje tak zwany overscan. Tracimy przez to niewielki fragment kadru.

Smużenie i płynność ruchu

7.3/10

7/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
144Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 120Hz (rozdwojone kontury)
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Tak, 240Hz (rozdwojone kontury)
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
-%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Smużenie ():

Smużenie (4K@144Hz):

Zastosowanie matrycy 144 Hz w TCL C69K / Q6C to spora zaleta w tej półce cenowej. Stanowi to ważny krok naprzód względem poprzednika (C655 PRO), który oferował tylko 60 Hz w 4K. Różnica jest widoczna zwłaszcza podczas oglądania sportu czy grania – piłka, zawodnicy czy dynamiczna akcja w grach są wyświetlane wyraźniej i bez gubienia szczegółów. Ciekawostką jest również możliwość pracy panelu w 240 Hz (o czym producent oficjalnie nie wspomina) – do tego tematu wrócimy przy okazji trybu dla graczy PC. TCL dodał też funkcję dla fanów filmów: „Wyrazistość ruchów”. Pozwala ona za pomocą dwóch prostych suwaków dostosować obraz do własnych preferencji. Możemy albo zostawić widoczną klatkę filmową, albo postawić na bardzo płynny, "

Panasonic W92C ma matrycę 144 Hz, któa przyda się przede wszystkim przy graniu na komputerze. Przy konsoli i sporcie ważniejsze jest jednak to, jak ekran radzi sobie przy 120 Hz. Ruch jest płynny, choć poruszające się obiekty nie są idealnie ostre. W naszym teście ze spodkiem widać za nim wyraźną smugę, szczególnie na ciemnym tle. Mimo tego W92C nadal będzie lepszą opcją do dynamicznych treści niż typowy ekran 60 Hz. Wyższe odświeżanie daje odczuwalną poprawę płynności, po prostu sama matryca mogłaby szybciej reagować na zmianę koloru.

Funkcje dla graczy

9.8/10

8.1/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 240Hz
    48 - 144Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    No
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    No
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

TCL C69K / Q6C to telewizor, który śmiało można nazwać sprzętem stworzonym z myślą o graczach. Mamy tutaj 4K przy 144 Hz, obsługę VRR, automatyczny tryb gry (ALLM) i Dolby Vision Gaming. Do tego dochodzi praktyczny Game Bar, czyli panel z najważniejszymi ustawieniami wyciągniętymi pod rękę – przydatny, gdy w trakcie rozgrywki chcemy coś szybko zmienić (np. proporcje ekranu: Tak, da się!). Na uwagę zasługuje szeroki zakres VRR, sięgający aż 240 Hz. To już jednak opcja głównie dla graczy PC, którzy zejdą z rozdzielczością poniżej natywnego 4K. Wtedy telewizor potrafi rozwinąć skrzydła i pokazać dodatkową płynność, szczególnie w szybkich tytułach e-sportowych. W przypadku konsol zostajemy przy klasycznym limicie 120 Hz, ale i tak możliwości są naprawdę szerokie. Jedyne, do czego można się przyczepić, to lekkie smużenie, które czasem widać w dynamicznych scenach. Poza tym jednak C69K / Q6C oferuje wszystko, czego gracze oczekują od telewizora.

Panasonic W92C ma całkiem sporo do zaoferowania graczom. Posiada 3 porty HDMI 2.1 o pełnej przepustowści 48Gbps, obsługuje granie w 4K przy 120 Hz, a po podłączeniu komputera pozwala wykorzystać nawet 144 Hz. Jest też VRR w zakresie 48–144 Hz, który pomaga utrzymać płynny obraz przy zmiennej liczbie klatek, oraz ALLM automatycznie włączający tryb niskich opóźnień. Do tego dochodzi obsługa Dolby Vision w grach.

Na osobną pochwałę zasługuje nowy Game Bar. Wielkie okręgi znane z Panasoniców z Fire TV zastąpił znacznie bardziej uporządkowany panel. Na górze widzimy najważniejsze informacje o sygnale, a na dole skróty do ustawień dla graczy. Wygląda to nowocześniej i jest dużo bliższe temu, co oferują najwięksi konkurenci. Napewno zmiana na plus.

Nie wszystko jest jednak na miejscu. Zabrakło poprawnie działającego HGiG, które pomaga dopasować HDR w grach do możliwości ekranu. W92C nie obsługuje też 1440p przy 120 Hz. Szkoda, bo taki tryb przydaje się szczególnie przy komputerze, gdy chcemy uzyskać więcej klatek niż w 4K, ale zachować lepszą szczegółowość niż w Full HD.

Input lag

9.7/10

9.9/10

SDR

1080p60
18 ms
16 ms
1080p120
10 ms
7 ms
2160p60
18 ms
16 ms
2160p120
10 ms
7 ms

HDR

2160p60
17 ms
15 ms
2160p120
11 ms
7 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
17 ms
17 ms
2160p120 DV
9 ms
9 ms

Pod względem input lagu TCL C69K / Q6C wypada znakomicie. Przy treściach 120 Hz opóźnienie wynosi około 10 ms, a momentami nawet mniej. To poziom, przy którym reakcja jest praktycznie natychmiastowa i trudno doszukać się jakichkolwiek zastrzeżeń. W przypadku materiałów 60 Hz wynik to okolice 18 ms – nadal bardzo dobry rezultat, w zupełności wystarczający do komfortowej gry.

Input lag w Panasonicu W92C jest bardzo niski. Przy 60 Hz zmierzyliśmy około 15–16 ms, a przy 120 Hz już tylko 7 ms. Reakcja na pada jest więc szybka i nawet w dynamicznych grach trudno mieć tu zastrzeżenia. Dobrze wypada również Dolby Vision: 17 ms przy 60 Hz i 9 ms przy 120 Hz. Można spokojnie korzystać z każdego formatu bez obaw, że sterowanie stanie się wyraźnie wolniejsze.

Współpraca z komputerem

8.6/10

9/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Bardzo dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Bardzo dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
11ms
7ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
144Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Jako monitor do komputera, TCL C69K / Q6C spisuje się świetnie. W natywnej rozdzielczości uzyskujemy 4K przy 144 Hz, a po zejściu z rozdzielczością można osiągnąć nawet 240 Hz. Telewizor współpracuje też z kartami Nvidii i AMD, obsługując zarówno G-Sync, jak i FreeSync. Do pracy biurowej również trudno mieć zastrzeżenia. Dzięki obsłudze chroma 4:4:4 czcionki są ostre i czytelne, a ewentualne drobne niedoskonałości są na tyle małe, że w codziennym użytkowaniu pozostają niezauważalne.

Współpraca z komputerem to jedna z mocniejszych stron W92C. Czcionki wyglądają naprawdę świetnie. Są ostre, czytelne i nie gubią drobnych elementów. Dotyczy to także ciemnego tekstu na ciemnym tle, z którym część telewizorów ma problemy. To jeden z nielicznych paneli, które tak dobrze poradziły sobie z naszym testem czcionek. Pomagają tutaj układ subpikseli RGB i poprawna obsługa chroma 4:4:4, również przy maksymalnej rozdzielczości i odświeżaniu. Do tego dochodzi sporo możliwości dla graczy. Mamy 4K przy 144 Hz, działający G-Sync i input lag na poziomie 7 ms. Panasonic sprawdza się więc zarówno przy pracy z tekstem, jak i podczas grania. Trzeba tylko pamiętać o opisanym wcześniej smużeniu i braku obsługi 1440p przy 120 Hz. Sama czytelność obrazu z komputera wypada jednak znakomicie.

Kąty widzenia

3/10

6/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
78%
80%

W TCL C69K / Q6C kąty widzenia są typowe dla matrycy VA. Siedząc na wprost, obraz wygląda bardzo dobrze, ale każde przesunięcie na bok skutkuje widocznym spadkiem nasycenia kolorów i jasności. Różnicę widać szczególnie w kolorowych scenach – barwy stają się wyblakłe, a kontrast traci swoją głębię. W porównaniu z panelami IPS jest to wyraźnie słabszy wynik, choć rekompensatą pozostaje lepsza czerń i wyższy kontrast natywny.

Panasonic W92C w rozmiarze 55 cali oferuje dobre kąty widzenia, co jest przede wszystkim zasługą zastosowanej matrycy IPS. Dzięki niej obraz oglądany z boku lepiej zachowuje kolory i kontrast niż w wielu telewizorach LCD z podświetleniem Mini LED, które korzystają z matryc typu VA.

Sprawność ekranu w dzień

6.4/10

6.8/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Matowy
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Bardzo dobre
Czerń w trakcie dnia
Dobra
AbsorptiveBlack-Decent

Jasność matrycy

Panasonic W92C (Google TV): 555 cd/m2

TCL C69K / Q6C: 532 cd/m2

W jasnych warunkach oświetleniowych TCL C69K / Q6C radzi sobie całkiem dobrze. Panel oferuje przyzwoitą jasność (w materiałach SDR osiąga ok. 550 nitów), co pozwala na komfortowe oglądanie TV w przeciętnie oświetlonym salonie, a nawet w dni, gdy przez okna wpada mocne światło. Dzięki temu seanse w ciągu dnia nie wymagają całkowitego zaciemniania pokoju. Na plus zaliczamy też fakt, że powłoka ekranu całkiem nieźle tłumi odbicia, więc telewizor nie staje się „lustrem” nawet przy mocnym świetle. Nie jest to jednak poziom topowych modeli z bardziej zaawanowanymi powłokami antyrefleksyjnymi – w bardzo trudnych warunkach (np. przy dużych oknach) odbicia będą widoczne.

Matowa matryca to duży plus W92C podczas oglądania w dzień. Bardzo dobrze rozprasza odbicia, więc zamiast wyraźnego obrazu okna czy lampy widzimy bardziej rozmytą poświatę. Do tego dochodzi średnia jasność na poziomie około 555 nitów, która spokojnie wystarcza do oglądania telewizji w typowym jasnym salonie. Nie oznacza to jednak, że światło padające na ekran przestaje przeszkadzać. Matowa powłoka rozprasza je na większej powierzchni, przez co czerń robi się szarawa, a obraz traci część kontrastu. Najłatwiej zauważyć to w ciemnych scenach. Mimo tego połączenie przyzwoitej jasności i skutecznego tłumienia odbić sprawia, że Panasonic całkiem dobrze nadaje się do codziennego oglądania bez zasłaniania okien.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
PFS LED
Mini-LED PFS LED
Wersja oprogramowania podczas testów
V8-T653T01-LF1V531.002396
UKN6.260116.086
Procesor obrazu
MT5896 2,5GB RAM

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test TCL C69K / Q6C Szczegóły dotyczące matrycy
Test Panasonic W92C (Google TV) Szczegóły dotyczące matrycy

TCL C69K / Q6C

Panasonic W92C (Google TV)

Funkcje telewizora

7/10

6.6/10

  • System
    Google TV
    Google TV
  • Szybkość działania
    Przyzwoita
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 3 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Nie
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test TCL C69K / Q6C Funkcje telewizora
Test TCL C69K / Q6C Funkcje telewizora
Test TCL C69K / Q6C Funkcje telewizora
Test Panasonic W92C (Google TV) Funkcje telewizora
Test Panasonic W92C (Google TV) Funkcje telewizora
Test Panasonic W92C (Google TV) Funkcje telewizora
Test Panasonic W92C (Google TV) Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Nie
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Nie

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje multimedialne: Google TV

System Google TV to bez dwóch zdań najmocniejsza strona użytkowa TCL C69K / Q6C. To on nadaje telewizorowi charakteru i daje mu przewagę nad wieloma konkurentami. Otrzymujemy tu pełen pakiet usług: od obsługi popularnych aplikacji streamingowych, przez wsparcie dla screen mirroringu, aż po AirPlay (dzięki czemu użytkownicy iPhone’ów poczują się jak u siebie). Do tego dochodzi Asystent Google, od niedawna w wersji Gemini AI, który nie tylko odpowiada na pytania, ale też sprawnie wykonuje proste polecenia (np. zmiana kanału czy wyszukiwanie treści w VOD). Sam system działa całkiem responsywnie. Nie można jednak nie wspomnieć o pewnym mankamencie: koślawe tłumaczenia w polskim menu potrafią wywołać uśmiech, ale czasem wymagają chwili zastanowienia, by rozszyfrować ich sens.

Funkcje klasyczne

W kwestii klasycznych funkcji telewizora, TCL C69K / Q6C wypada raczej przeciętnie. Nie znajdziemy tu nagrywania na USB ani trybu PiP, co dla części osób może być rozczarowaniem. Producent nie zapomniał jednak o podstawach: dostępna jest teletextowa telewizja i czytelny EPG, które wciąż mają znaczenie dla niektórych użytkowników. W codziennym użytkowaniu przydaje się również obsługa zewnętrznych urządzeń audio przez Bluetooth. To prosty sposób, by podłączyć np. głośnik czy słuchawki, co może być praktycznym rozwiązaniem dla seniorów. Poza tym jednak trudno doszukać się tu elementów, które wyróżniałyby C69K / Q6C na tle rywali – to po prostu solidny, ale standardowy pakiet podstawowych funkcji.

Google TV

Google TV to duża zmiana na plus względem starszych systemów Panasonica, ale też nowszego Fire TV, który nie do końca nas przekonywał. W W92C wszystko działa bardzo sprawnie. Po menu poruszamy się szybko, aplikacje uruchamiają się bez długiego czekania, a wśród dostępnych usług znaleźliśmy wszystkie, które nas interesowały. Jest też wyszukiwanie głosowe po polsku i Chromecast, który ułatwia przesyłanie treści z telefonu. Szkoda tylko braku działającego AirPlay — z naszym nowszym iPhonem nie udało się z niego skorzystać.

Natomiast nie obyło się bez drobnych wpadek. Część polskich tłumaczeń w menu brzmi dość koślawo, a opisane wcześniej samoczynne zmiany podświetlenia pokazują, że oprogramowanie wymaga jeszcze poprawek. Mimo tego codzienna obsługa wypada dobrze i sam wybór Google TV zdecydowanie zaliczamy do zalet tego modelu.

Funkcje klasyczne

Z klasycznych funkcji mamy EPG, telegazetę i możliwość słuchania dźwięku jednocześnie przez słuchawki Bluetooth oraz głośniki telewizora. Brakuje natomiast nagrywania na USB i obrazu w obrazie. Pilot jest prosty, ma klawiaturę numeryczną i nie trzeba celować nim w ekran. Szkoda, że nie jest podświetlany, a samo wykonanie mogłoby być też trochę lepsze. Do podłączania urządzeń służą trzy porty HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s. Jest też wyjście optyczne i eARC, ale warto zwrócić uwagę na zwykłe wyjście słuchawkowe minijack. To coraz rzadszy dodatek, a przyda się do przewodowych słuchawek czy starszego zestawu audio z wejściem analogowym.

Aplikacje

9.6/10

9.6/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8.9/10

8.7/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
No
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
Yes
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Wbudowany odtwarzacz multimedialny w TCL C69K / Q6C radzi sobie naprawdę dobrze – praktycznie wszystkie popularne formaty plików działają bez większych problemów. Zdarzają się co prawda drobne wyjątki, szczególnie przy mniej typowych kodekach czy nietypowych konfiguracjach plików wideo, ale w codziennym użytkowaniu rzadko kiedy będzie to odczuwalne. Największym plusem jest jednak to, że telewizor pracuje na Google TV, a to daje pełną swobodę w doborze dodatkowego oprogramowania. Jeśli ktoś trafi na plik, którego standardowy odtwarzacz nie obsłuży, wystarczy zainstalować alternatywę – choćby VLC – i problem znika.

Odtwarzanie plików z USB działa w W92C sprawnie. Materiały wczytują się szybko, obsługa jest prosta, a wbudowany odtwarzacz radzi sobie z większością popularnych plików wideo, zdjęć i muzyki. Do okazjonalnego obejrzenia filmu czy przejrzenia zdjęć z pendrive’a spokojnie wystarczy. Warto tylko uważać na napisy. W naszych testach telewizor nie chciał odczytać plików .sub i .txt. Najlepiej wcześniej przekonwertować je do formatu .srt, który działał poprawnie, również z polskimi znakami.

Dźwięk

6.5/10

6.7/10

  • Maksymalna głośność
    -
    94dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Nie

Pod względem audio TCL C69K / Q6C wypada nieźle. Producent od kilku lat chwali się współpracą z marką Onkyo i faktycznie ma to przełożenie na jakość dźwięku. Brzmienie jest przyjemne, z wyraźnymi średnimi tonami i całkiem czystą górą, a całość sprawia wrażenie dobrze zbalansowanej. Oczywiście nie zastąpi to pełnoprawnego soundbara, zwłaszcza w kwestii głębi basu, ale jak na wbudowane głośniki w telewizorze z tego segmentu cenowego – jest naprawdę bardzo dobrze.

Dźwięk w Panasonicu W92C wypada dość przeciętnie. Patrząc na dodatkowy głośnik niskotonowy z tyłu obudowy, liczyliśmy na trochę pełniejsze brzmienie. Tymczasem basu nadal brakuje, co słychać szczególnie w muzyce i mocniejszych scenach filmowych. Sam subwoofer nie daje więc tak dużo, jak można by oczekiwać. Na plus wypada za to głośność. W naszych pomiarach W92C osiągnął około 94 dB, więc zapasu jest sporo. Do zwykłego oglądania telewizji taki zestaw wystarczy, ale samo podkręcenie głośności nie zastąpi brakujących niskich tonów.

Test jakości dźwięku

Brak wideo testu dźwięku

Pomiary akustyczne

Brak danych akustycznych

94dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy