TCL RM7L vs Sony BRAVIA 6 (A65)

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

TCL RM7L
6 995 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Sony BRAVIA 6 (A65)
11 999 zł

BRAVIA 6 / A65

Dostępne przekątne: 65”75”85”98”

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”83”

Test TCL RM7L Główne zdjęcie
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.8

7.4

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    7.4

    7.5

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    7.1

    8.1

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    6.9

    8.1

  • Granie na konsoli

    8.8

    8.5

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.4

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    7.8

    4.6

  • Funkcje użytkowe

    7.8

    6.6

  • Aplikacje

    9.6

    9.6

  • Jakość dźwięku

    7.8

    7.0

Zalety

  • Bardzo wysoka jasność HDR i SDR

  • Dobra czerń i kontrast (Matryca VA + mini-LED)

  • Efektowny obraz

  • Pełna obsługa formatów HDR w tym Dolby Vision i HDR10+

  • Rozbudowane funkcje dla graczy (VRR, ALLM, HGiG)

  • Niezła płynność ruchu z niskim smużeniem (do 288Hz)

  • System operacyjny Google TV (dużo aplikacji, asystent głosowy Gemini)

  • Idealna czerń i nieskończony kontrast matrycy OLED

  • Naturalne kolory po kalibracji, szczególnie w SDR

  • Matryca 120 Hz z niemal natychmiastową reakcją pikseli

  • Cztery pełne wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s

  • Bardzo niski input lag, również w Dolby Vision przy 120 Hz

  • Obsługa formatów premium: Dolby Vision | Atmos oraz DTS

  • Google TV z szerokim wyborem aplikacji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Solidne wykonanie z możliwością regulacji wysokości podstawy

Wady

No like
  • Słaba obróbka cyfrowa obrazu przez zastosowanie starszego procesora MediaTek Pentonic 700

  • Błyszcząca powłoka ekranu słabo tłumi odbiica

  • Tylko dwa porty w standardzie HDMI 2.1

  • Mniej stabilne kolory - zależne od algorytmu wygaszania (cecha ekranów RGB)

  • Sporo błędów systemowych

  • Niska jasność i przeciętne tłumienie odbić, utrudniające oglądanie w dzień (OLED SE)

  • Przeciętna gradacja i mało skuteczne wygładzanie przejść tonalnych

  • Ograniczone możliwości kalibracji

  • Brak kilku funkcji dla graczy: HGIG, Game Bar czy obsługa 120Hz w 1440p

Czy warto kupić? Werdykt

TCL RM7L to telewizor, którego nie da się sprawiedliwie ocenić samym szkiełkiem i okiem z tabelkami pomiarowymi. Mimo że nie jest to sprzęt bezkompromisowy, w codziennym użytkowaniu broni się z nawiązką. Daje obraz jasny, dynamiczny i nasycony, dzięki czemu świetnie sprawdza się w materiałach HDR, grach czy dynamicznych filmach. RM7L nie goni za idealną "referencyjnością". Bo zamiast tego serwuje obraz, który po prostu cieszy oko. Na co dzień również trudno mu cokolwiek zarzucić. Google TV działa płynnie i daje dostęp do pełnego pakietu aplikacji, a bogaty zestaw funkcji dla graczy sprawia, że telewizor równie dobrze radzi sobie podłączony do konsoli lub PC, co podczas wieczornego seansu na kanapie. To po prostu wszechstronny sprzęt, który sprawdzi się w większości domowych zastosowań. Najciekawsze jest jednak samo podejście TCL do podświetlenia. Zamiast ścigać się na liczby i pompować strefy wygaszania (jak w modelu C7L), postawiono tu na technologię RGB Mini-LED. Efekt jest naprawdę intrygujący. Choć czerń i kontrast stoją na bardzo dobrym poziomie, to w najtrudniejszych scenach – z jasnymi obiektami na ciemnym tle – halo bywa nieco bardziej widoczne niż u konkurenta z tej samej stajni. Co ciekawe, sama poświata przyjmuje kolor wyświetlanego elementu, przez co wygląda znacznie naturalniej i nie odciąga wzroku od seansu tak bardzo, jak ma to miejsce w klasycznych ekranach Mini-LED.

I tu pojawia się dylemat. Stawiając RM7L obok TCL C7L, trudno o jednoznaczny i obiektywny wyrok. Oba modele kosztują niemal tyle samo, ale reprezentują dwie zupełnie różne filozofie projektowania podświetlenia. C7L wygrywa precyzją wygaszania dzięki większej liczbie stref, z kolei RM7L nadrabia specyficzną, niezwykle przyjemną dla oka charakterystyką panelu RGB. Jeszcze niedawno wybór sprowadzał się do prostego przelicznika stref – dziś, jak pokazuje TCL, sprawa jest znacznie ciekawsza. Gdybyśmy sami mieli wybierać z tej dwójki, szala zwycięstwa delikatnie przechyliłaby się na stronę C7L ze względu na większą ilość stref i równie impnujące, nasycone kolory.... ale ostateczna decyzja zawsze zależy od tego, czego indywidualnie oczekuje od sprzętu.

BRAVIA 6 potrafi dać sporo przyjemności z oglądania, szczególnie wieczorem, kiedy najlepiej widać zalety matrycy OLED. Głęboka czerń, dobry kontrast i naturalne kolory po kalibracji sprawiają, że przy odpowiednim materiale łatwo docenić jej obraz. Dobrze wypada również przy konsoli: zapewnia płynność i szybko reaguje na ruchy pada. Cieszą też cztery pełne wejścia HDMI 2.1, na które Sony wreszcie się zdecydowało. Dzięki nim podłączenie kilku urządzeń jest mniej problematyczne niż nawet w droższych modelach tej marki. Całość uzupełniają solidne wykonanie i udany wygląd.

To jednak za mało, by wyróżnić się wśród konkurencyjnych OLED-ów. Do telewizorów Sony dopłacaliśmy zwykle między innymi za lepszą obróbkę obrazu, a w BRAVII 6 trudno dostrzec przewagę w tej dziedzinie. Słabsze nagrania wyglądają przeciętnie, w wymagających scenach HDR giną detale w jasnych partiach obrazu. Dolby Vision trochę pomaga, ale nie zmienia ogólnego wrażenia: dostajemy obraz, który potrafi się podobać, lecz nie daje wyraźnego powodu, by wybrać właśnie Sony zamiast innego podstawowego OLED-a.

O ile brak takiej przewagi można jeszcze zaakceptować przy odpowiednio niskiej cenie, o tyle znacznie trudniej przymknąć oko na problemy z codzienną obsługą. Google TV oferuje duży wybór aplikacji, ale podczas naszych testów korzystanie z telewizora zbyt często kończyło się koniecznością... odłączenia go od prądu. Kłopotem potrafiło być nawet odtworzenie filmu z pendrive’a. To właśnie w takich momentach mieliśmy poczucie, że w tej BRAVII jest mało… Sony w Sony. Zabrakło dopracowania, które wcześniej było jednym z powodów, by za telewizor japończyków zapłacić więcej.

Ostatecznie BRAVIA 6 pozostawia po sobie spory niedosyt. Sama matryca OLED daje jej dobrą podstawę, ale przyjemność z oglądania zbyt często ustępuje frustracji związanej z obsługą. Dlatego w obecnym stanie trudno nam ją polecić, nawet gdy należy do najtańszych OLED-ów na rynku. Atrakcyjna cena może zrekompensować pewne ograniczenia obrazu, lecz trudno uznać ją za wystarczający argument, gdy zawodzą podstawowe funkcje. Zanim więc zaczniemy rozważać, czy warto kupić BRAVIĘ 6, Sony musi zadbać o dopracowanie, którego możemy oczekiwać.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Dobra
Rodzaj podstawy
Centralna
Nogi
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Regulacja wysokości
Regulacja wysokości
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

7.7/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 448 (16 x 28)

Kontrast:

Test TCL RM7L Kontrast i detale w czerni

Wynik

258,450:1

Test TCL RM7L Kontrast i detale w czerni

Wynik

41,400:1

Test TCL RM7L Kontrast i detale w czerni

Wynik

18,800:1

Test TCL RM7L Kontrast i detale w czerni

Wynik

15,650:1

Test TCL RM7L Kontrast i detale w czerni

Wynik

8,350:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Czerń w TCL RM7L wypada naprawdę dobrze. Połączenie wysokokontrastowej matrycy VA ze strefowym podświetleniem RGB Mini-LED pozwala telewizorowi osiągać bardzo wysokie wyniki kontrastu. W większości zmierzonych przez nas scen były one na tyle dobre, że czarne fragmenty obrazu wyglądały głęboko i przekonująco. Najlepiej RM7L radzi sobie w mniej wymagających ujęciach, w których czerń zajmuje dużą część ekranu, a jasne elementy są stosunkowo niewielkie. W takich warunkach kontrast potrafi osiągać wartości sześciocyfrowe. Wraz ze wzrostem poziomu skomplikowania sceny wyniki stopniowo spadają, ale jest to naturalna cecha każdego telewizora LCD korzystającego z lokalnego wygaszania.

RM7L ma jednak wyraźnie mniej stref niż jego odpowiednik wykorzystujący podświetlenie SQD Mini-LED. W wersji 65-calowej różnica jest ponad dwukrotna, dlatego wokół jasnych elementów na ciemnym tle częściej można zauważyć większą poświatę. Pod względem samej precyzji wygaszania RM7L nie jest więc aż tak dokładny jak C7L. Technologia RGB Mini-LED ma jednak w tym miejscu własną przewagę. Poświata nie jest zwyczajnie biała, lecz przyjmuje kolor wyświetlanego elementu. Dobrym przykładem jest scena z filmu „Sicario 2”, w której widzimy kokpit helikoptera. Wokół zielonych świateł pojawia się zielonkawa poświata, zamiast typowej jasnej łuny znanej z klasycznych telewizorów Mini-LED. Sam efekt halo nadal jest widoczny, ale dzięki dopasowaniu jego koloru do obrazu mniej rzuca się w oczy i wygląda naturalniej.

Ostatecznie możliwości RM7L i C7L w zakresie wyświetlania czerni oceniamy podobnie. C7L lepiej kontroluje podświetlenie dzięki większej liczbie stref, natomiast RM7L nadrabia charakterem samej poświaty. Jest ona nieco większa, ale jednocześnie kolorystycznie lepiej zgrywa się z wyświetlanym obrazem.

UWAGA: Naturalnie wraz w wzrostem rozmiaru telewizora, liczba stref zwiększa się, mimo to spodziewamy się podobnych wyników kontrastu niezależnie od wersji RM7L. Warto też dodać, że TCL w broszurach produktu podaje liczbę „stref kolorów”, a nie faktycznych stref wygaszania. Ponieważ każda strefa kolorów składa się z trzech kanałów RGB, deklarowany wynik należy podzielić przez trzy. Dlatego 1344 strefy kolorów w testowanej przez nas wersji 65-calowej oznaczają 448 rzeczywistych stref wygaszania.

Rozmiar

Strefy wygaszania (rzeczywiste)

Strefy kolorów

65"

448

1344

75"

600

1800

85"

720

2160

98"

960

2880

Sony BRAVIA 6, znana również jako A65, korzysta z matrycy OLED, dlatego w kwestii czerni i kontrastu zasługuje na najwyższą ocenę. We wszystkich scenach testowych czerń pozostawała całkowicie czarna, a zmierzony kontrast był nieskończony. To zasługa niezależnego sterowania każdym pikselem, który można zupełnie wygasić, nawet jeśli tuż obok znajduje się bardzo jasny element. Pod tym względem BRAVIA 6 przewyższa nawet najlepsze Mini LED-y. Kilka tysięcy stref podświetlenia nadal nie daje takiej precyzji jak kontrola nad każdym z poand 8 milionów pikseli.

Na zamieszczonym poniżej filmie można jednak zauważyć, że niektóre ciemne fragmenty obrazu są nieco rozjaśnione. Warto wyjaśnić, że chodzi o najciemniejsze odcienie szarości, a nie o samą czerń. BRAVIA 6 ma tendencję do pokazywania ich jaśniej, niż powinna, przez co szczegóły w głębokim cieniu bywają zbyt mocno uwydatnione. Nie zmienia to zdolności panelu do całkowitego wygaszania czarnych elementów, dlatego nie obniżamy za to oceny w tej kategorii. Do tego zachowania wrócimy przy ocenie odwzorowania obrazu i efektów kalibracji.

Jakość efektu HDR

6.6/10

5.7/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 96.6%, BT.2020: 88.7%
DCI P3: 97.6%, BT.2020: 73.0%

Pomiar jasności w HDR:

Test TCL RM7L Jakość efektu HDR

Wynik

914 nit

Test TCL RM7L Jakość efektu HDR

Wynik

538 nit

Test TCL RM7L Jakość efektu HDR

Wynik

653 nit

Test TCL RM7L Jakość efektu HDR

Wynik

494 nit

Test TCL RM7L Jakość efektu HDR

Wynik

1413 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

483 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

616 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

697 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

680 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

276 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Sony BRAVIA 6 (A65)

TCL RM7L

Jasność barw RGB

TCL RM7L jest jasnym telewizorem. W naszych pomiarach jego szczytowa jasność oscylowała w granicach 1600 nitów. To wyraźnie mniej niż w C7L, który potrafi zbliżyć się do 2600 nitów, ale w rzeczywistych scenach filmowych różnica pomiędzy tymi modelami nie jest już aż tak duża. W mniej wymagających ujęciach, w których na ekranie pojawia się sporo jasnych elementów, RM7L potrafi utrzymać około 1000 nitów, a czasami nawet nieco więcej zbliżając się do wartości 1500 nit. Gorzej wygląda to w ciemnych scenach z niewielkimi punktami świetlnymi. Wtedy ich jasność może spaść do około 500 nitów. Nie jest to jednak zachowanie przypadkowe. Telewizor celowo przyciemnia drobne elementy, aby lepiej kontrolować podświetlenie i zachować wyższy kontrast. Odbywa się to kosztem ich intensywności, ale jest to typowe zachowanie telewizorów z lokalnym wygaszaniem z podobnej półki cenowej.

Pokrycie palety barw

W HDR liczy się nie tylko jasność, ale też kolory. I tutaj RM7L ma naprawdę sporo do pokazania. Barwy są mocno nasycone, a szeroka paleta kolorów jest jedną z jego większych zalet. W pomiarach DCI-P3 wyniosło około 96%, a BT.2020 około 83%. Warto jednak pamiętać, że w telewizorze z takim podświetleniem wynik może się zmieniać zależnie od sceny. Na planszach pomiarowych kolory wypadają najlepiej, natomiast w filmach ich nasycenie bywa trochę niższe niż w telewizorach SQD Mini LED czy też QD-OLED. Ciekawa jest też sama budowa podświetlenia. RM7L nie korzysta z klasycznego zestawu czerwonej, zielonej i niebieskiej diody. TCL zastosował dwie diody zielone i jedną niebieską, a czerwony kolor uzyskuje za pomocą luminoforu PFS. Widać to w pomiarach spektrometrycznych, ale nie ma to większego wpływu na obraz. Kolory nadal są tworzone w sposób poprawny.

Sony BRAVIA 6 jest umiarkowanie jasnym telewizorem, a na tle dzisiejszych OLED-ów można ją wręcz zaliczyć do ciemniejszych modeli. Szczytowo osiąga około 700 nitów, ale takie wartości zobaczymy przede wszystkim na niewielkich światłach otoczonych ciemnym tłem. W jaśniejszych, mieszanych scenach wynik jest bliższy 500 nitów, czego przykładem jest ujęcie z zachodem słońca z filmu "Life of Pi", w którym zmierzyliśmy 483 nity. W połączeniu z idealną czernią daje to przyjemny efekt HDR, szczególnie wieczorem, choć trudno mówić o widowiskowej jasności. Ograniczenia stają się jeszcze wyraźniejsze, gdy jasne elementy zajmują większość ekranu. Wtedy do działania dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność przy dużym obciążeniu panelu OLED. BRAVIA 6 dość zachowawczo korzysta z możliwości matrycy i w takich ujęciach jasność spada do około 250–280 nitów. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy ok 250 nitów, więc rozświetlone niebo nie ma już takiej siły jak pojedyncza latarka w ciemności. To właśnie w rozległych, słonecznych krajobrazach czy dużych rozbłyskach najbardziej brakuje jej zapasu jasności.

Kolory

Pod względem kolorów BRAVIA 6 wypada całkiem nieźle. Pokrywa około 95-96% palety DCI-P3, dzięki czemu potrafi pokazać większość barw wykorzystywanych w filmach i serialach HDR z odpowiednim nasyceniem. Nadal trochę ustępuje lepszym panelom WOLED, które zbliżają się do pełnego pokrycia tej palety, ale podczas codziennego oglądania nie będzie to duża różnica. Większy dystans dzieli ją od ekranów QD-OLED przy wyświetlaniu najbardziej intensywnych kolorów z szerszej palety BT.2020. Sony pokrywa ją w około 71–72%, więc wyjątkowo nasycone czerwienie czy zielenie nie będą wyglądały tak okazale jak na matrycach organicznych z kropkami kwantowymi czy też ekranach SQD Mini-LED. Do tego samo pokrycie palety nie oznacza jeszcze, że telewizor potrafi wyświetlić te kolory z dużą jasnością. W BRAVII 6 bardzo jasne, kolorowe efekty mają mniej siły, co dodatkowo łagodzi odbiór HDR. W typowych filmach barwy prezentują się jednak dobrze, a większym ograniczeniem pozostaje jasność ekranu.

Barwy fabrycznie

5.8/10

6.9/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Fabryczne kolory sprawdziliśmy w trybie Filmmaker Mode, czyli najlepszym ustawieniu obrazu dostępnym dla użytkownika. TCL stosuje go w swoich telewizorach już od 2 lat i jego zadaniem jest możliwie wierne pokazanie obrazu zgodnie z intencją twórców. W RM7L rzeczywiście był to najlepiej ustawiony tryb, choć nie obyło się bez błędów. Największy problem dotyczył balansu bieli. Zbyt duża ilość czerwieni i niebieskiego sprawiała, że obraz wpadał w lekko różowe tony. Było to widoczne zarówno w SDR, jak i HDR. Do tego charakterystyka jasności była delikatnie podbita, przez co obraz wyglądał nieco jaśniej, ale jednocześnie mniej kontrastowo, niż powinien.

W trybie Kinowym Sony BRAVIA 6 prezentuje całkiem przyjemny obraz, choć fabryczne ustawienia nadają mu trochę zbyt ciepły charakter. W SDR, czyli między innymi podczas oglądania zwykłej telewizji i starszych filmów, widać przewagę czerwieni oraz niedobór niebieskiego. Obraz może przez to nabierać kremowego, lekko różowawego odcienia, a twarze wyglądają na bardziej zarumienione, niż powinny. Nie jest to zafarb, który całkowicie zmienia wygląd filmu, ale przy neutralnych kolorach daje się zauważyć. Do tego dochodzi nieco zbyt mocne przyciemnienie obrazu w SDR. Wykres gammy przebiega powyżej wartości docelowej, co podczas oglądania oznacza ciemniejsze elementy otoczenia. Scena może wydawać się bardziej kontrastowa, ale subtelne szczegóły w cieniach stają się trudniejsze do rozróżnienia.

W HDR kolory zachowują się trochę inaczej. Przewaga czerwieni jest mniejsza, ale razem z niewielkim nadmiarem niebieskiego i niedoborem zieleni daje delikatnie różowe zabarwienie jasnych, neutralnych powierzchni. Charakterystyka jasności przez sporą część zakresu pozostaje bliska wzorca, choć widać wspomniane wcześniej rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią. Przez to w nocnych ujęciach niektóre fragmenty tła są bardziej widoczne, niż zakładali twórcy. Część średnich tonów również jest lekko rozjaśniona. Ogólnie tryb filmowy stanowi rozsądny punkt wyjścia do oglądania i jest zdecydowanie najlepszym trybem wśród wszystkich do wyboru, ale balans bieli i sposób oddawania jasności trzeba jeszcze dopracować.

Barwy po kalibracji

8/10

8/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Dzięki dość rozbudowanemu menu kalibracyjnemu udało nam się poprawić zdecydowaną większość wcześniej opisanych błędów. Największa zmiana dotyczyła balansu bieli. Po kalibracji wygląda on już bardzo dobrze, dlatego obraz stracił różowawy nalot i stał się znacznie bardziej neutralny. Poprawie uległa również sama charakterystyka jasności. Zarówno gamma w SDR, jak i krzywa EOTF w HDR są teraz znacznie bliższe wartościom referencyjnym. Obraz nie jest już niepotrzebnie rozjaśniony, a ciemniejsze fragmenty wyglądają naturalniej i mają więcej głębi. Lepsza zgodność jasności wpłynęła też na kolory, które po kalibracji są wyraźnie dokładniejsze. Nie wszystko dało się jednak ustawić idealnie. W materiałach HDR RM7L nadal interpretuje część sygnału po swojemu i nie zawsze trzyma się dokładnie krzywej referencyjnej. Widać to przede wszystkim w niektórych ciemniejszych scenach, gdzie telewizor potrafi albo lekko podnieść cienie albo je całkowicie przyciemnić. To właśnie stąd brało się wcześniejsze wrażenie delikatnie rozjaśnionego i mniej kontrastowego obrazu. Mimo tego kalibracja daje tutaj bardzo dobry efekt. Usuwa najbardziej widoczne błędy i przedewszystkim sprawia, że obraz jest znacznie bliższy temu, jak powinien wyglądać.

BRAVIA 6 dobrze reaguje na kalibrację obrazu, choć spora cześć opcji dla użytkownika jest niedostępna z poziomu menu telewizora. Właściwie poza podstawowymi korektami balansu bieli i gammy w SDR trudno zapanować nad pozostałymi elementami obrazu. Na szczęście już te regulacje pozwalają sporo poprawić. W SDR udało się niemal idealnie wyrównać balans bieli, dzięki czemu zniknęło nadmierne ocieplenie obrazu, a twarze przestały wyglądać na zbyt zarumienione. Po poprawieniu gammy również ciemniejsze fragmenty są lepiej widoczne. Przy zwykłej telewizji czy materiałach z YouTube’a efekt jest więc wyraźnie lepszy niż na ustawieniach fabrycznych.

W HDR także udało się ograniczyć zafarb, ale tutaj większym problemem pozostaje sposób, w jaki telewizor steruje jasnością. BRAVIA 6 dość nietypowo zmienia ją zależnie od wyświetlanej sceny: część odcieni przyciemnia, inne rozjaśnia, a dostępne ustawienia nie pozwalają tego w pełni skorygować. Widać to w pomiarach wykonanych w filmach, gdzie przebieg jasności i widać jak krzywa EOTF różni się między ujęciami. Pozostaje przez to wspomniane wcześniej uwydatnianie najciemniejszych szarości, przez które niektóre nocne sceny są zbyt rozjaśnione. Kalibracja ma więc sens i szczególnie w SDR pozwala uzyskać naturalny, dobrze ustawiony obraz. W HDR poprawa kolorów również jest widoczna, jednak nie rozwiązuje problemów z jasnością i zachowaniem najjaśniejszych detali. Szkoda, bo przy większej kontroli nad tym, co robi telewizor, można byłoby lepiej wykorzystać możliwości samej matrycy.

Płynność przejść tonalnych

8.9/10

6.7/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Płynność przejść tonalnych w RM7L wypada bardzo dobrze. Zarówno w jasnych, jak i ciemnych scenach gradienty są gładkie i nie widać charakterystycznego schodkowania kolorów. Drobne problemy pojawiają się dopiero w wyjątkowo wymagających materiałach, takich jak nasza czwarta plansza testowa z czerwoną wodą przechodzącą w czerń. Trzeba jednak zaznaczyć, że z idealnym odwzorowaniem tej sceny nie radzi sobie większość telewizorów. Na co dzień nie powinno to więc stanowić większego problemu.

Płynność przejść tonalnych wypada w BRAVII 6 dość przeciętnie. W każdej ze sprawdzanych przez nas scen można dostrzec drobne nierówności tam, gdzie jeden odcień powinien łagodnie przechodzić w drugi. W jasnych ujęciach są one delikatne i łatwiej je przeoczyć, natomiast więcej problemów sprawiają ciemne odcienie. Na zacienionym tle wyraźniej widać granice między nimi, przez co zamiast płynnego przejścia pojawiają się osobne pasy. Podobne niedoskonałości obserwowaliśmy również w innych testowanych telewizorach z matrycą OLED SE. Co ciekawe, po uruchomieniu tych samych scen w Dolby Vision gradacja jeszcze nieco się pogarsza. Nie są to problemy, które przeszkadzają przez cały seans, jednak na jednolitych tłach i w ciemniejszych ujęciach potrafią zwrócić na siebie uwagę jeszcze bardziej.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

5.5/10

6/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

Upscaling i cyfrowa obróbka obrazu nie są najmocniejszą stroną RM7L. TCL zastosował tutaj układ MediaTek Pentonic 700, oznaczony jako MT5896, który nie należy do najlepszych procesorów pod względem radzenia sobie ze słabszej jakości materiałami. Największy problem widać przy mocno skompresowanych treściach z YouTube’a czy zwykłej telewizji. Procesor nie potrafi skutecznie ukryć posterizacji i charakterystycznych przejść między odcieniami. Funkcja odpowiedzialna za ich wygładzanie niewiele tutaj zmienia, a przy okazji potrafi zbyt mocno ingerować w obraz, wygładzając na przykład twarze czy drobne tekstury. Z tego powodu najlepiej po prostu jej nie używać.

Lepiej wygląda zwykłe skalowanie obrazu do rozdzielczości 4K. Materiały o niższej jakości są odpowiednio ostre i zachowują wystarczającą ilość szczegółów. Nie jest to poziom najlepszych procesorów na rynku, ale do codziennego oglądania wynik jest całkowicie poprawny.

O „magii” przetwarzania obrazu w telewizorach Sony mówi się od lat i sami wielokrotnie potwierdzaliśmy jej skuteczność w wyższych modelach. BRAVIA 6 pokazuje jednak, że samo logo japońskiego producenta nie gwarantuje równie dobrych rezultatów. Mimo zastosowania procesora MediaTek Pentonic 800 telewizor dość przeciętnie radzi sobie z wygładzaniem pasów między odcieniami w mocno skompresowanych materiałach. Dostępna funkcja „De Contour” na ustawieniu średnim trochę pomaga, ale część nierównych przejść nadal pozostaje widoczna. Na plus można zaliczyć to, że nie zauważyliśmy przy tym wyraźnego zacierania szczegółów ani dodatkowych zakłóceń. Warto więc z niej korzystać przy słabszych nagraniach, choć skuteczność jest daleka od tego, do czego przyzwyczaiły nas telewizory producenta. Lepiej wypada samo skalowanie materiałów o niższej rozdzielczości. Obraz jest nieco miękki, ale większość drobnych szczegółów pozostaje dobrze widoczna. W scenie z modelką można rozróżnić zarówno fakturę drzewa, jak i cienkie gałęzie w tle, więc ta łagodniejsza ostrość nie oznacza od razu utraty detali. Nie ma również problemu z overscanem: telewizor pokazuje cały kadr, bez przycinania jego krawędzi nawet przy sygnale SD.

Smużenie i płynność ruchu

7.8/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 120Hz (rozdwojone kontury)
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Tak, 240Hz (rozdwojone kontury)
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
44%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Smużenie (4K@144Hz ):

Smużenie (4K@60Hz):

W RM7L zastosowano 144-hercową matrycę VA, więc już na starcie jest to telewizor dobrze przygotowany do sportu, gier i innych dynamicznych treści. Wysokie odświeżanie daje też większe możliwości upłynniaczowi, który może generować dodatkowe klatki obrazu. W RM7L działa on dobrze i przy odpowiednim ustawieniu potrafi wyraźnie poprawić płynność ruchu bez nadmiernego efektu opery mydlanej.

W dynamicznych scenach BRAVIA 6 radzi sobie bardzo dobrze. Matryca OLED reaguje niemal natychmiast, dlatego za poruszającymi się obiektami praktycznie nie widać smug, również na ciemnym tle. W połączeniu z odświeżaniem 120 Hz daje to wyraźny obraz podczas oglądania sportu i grania. Pod tym względem telewizor oferuje dokładnie to, czego oczekujemy od OLED-a.

Znacznie mniej typowo dla Sony wygląda menu ustawień płynności. Zamiast znanego systemu Motionflow znajdziemy tutaj funkcję o nazwie „MJC”, która zarówno wyglądem, jak i nazewnictwem bardziej przypomina rozwiązania z budżetowych telewizorów innych marek. Do dyspozycji są dwa suwaki: „Usuwanie rozmycia”, będące tutaj odpowiednikiem ustawienia „Gładkość — film”, oraz „De-Judder”, odpowiadający regulacji „Gładkość — kamera” z innych modeli Sony. Sam upłynniacz działa poprawnie i pozwala dopasować ruch do własnych upodobań, choć osoby przesiadające się z innej BRAVII będą zaskoczone nowym menu w telewizorze.

Funkcje dla graczy

9.8/10

7.5/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 288Hz
    48 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    No
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    No
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    No

O RM7L można mówić prawie tylko w superlatywach jeżeli chodzi o funkcje dla graczy. Telewizor obsługuje ALLM, VRR, Dolby Vision Gaming oraz poprawnie współpracuje z HGiG, więc pod tym względem trudno wskazać większe braki. W praktyce oznacza to automatyczne przełączanie się w tryb niskiego opóźnienia, płynniejszy obraz przy zmiennej liczbie klatek i poprawne odwzorowanie jasności w grach HDR. Do tego dochodzi całkiem przydatny Game Bar. Z jego poziomu można szybko sprawdzić liczbę klatek, stan VRR, format sygnału czy proporcje obrazu, a także zmienić najważniejsze ustawienia bez wychodzenia z gry. TCL dorzucił też kilka dodatkowych opcji, takich jak celownik czy rozjaśnianie ciemnych fragmentów obrazu, które w niektórych tytułach mogą się przydać. Największy minus wynika z zastosowania procesora Pentonic 700. Tylko dwa z czterech portów HDMI obsługują pełny standard HDMI 2.1. Przy jednej konsoli nie będzie to miało większego znaczenia, ale przy podłączeniu dwóch konsol i komputera może już zabraknąć miejsca. Zwłaszcza że jeden z tych portów może być jednocześnie potrzebny do obsługi eARC i soundbara.

Na Sony BRAVII 6 gra się bardzo dobrze. Dobra jakość obrazu, szybka reakcja matrycy OLED i obsługa 4K przy 120 Hz sprawiają, że telewizor dobrze odnajduje się także w dynamicznych tytułach. Gracze, którzy oczekują jednak czegoś więcej niż płynnej rozgrywki, szybko zauważą kilka nietypowych braków i niedociągnięć.

Zacznijmy od największej zmiany względem innych modeli SONY: BRAVIA 6 ma cztery pełnoprawne wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s, co zawdzięczamy nowej platformie MediaTek Pentonic 800. Można więc podłączyć kilka urządzeń do grania i soundbar bez rezygnowania z wysokiego odświeżania na którymś ze źródeł. Na każdym porcie działa ALLM, automatycznie uruchamiające tryb niskich opóźnień, oraz VRR w zakresie 48–120 Hz, które synchronizuje odświeżanie ekranu z liczbą klatek w grze. Działa również Dolby Vision przy 120 Hz i z niskim input lagiem.

Gorzej wygląda kwestia ustawienia HDR. Nie ma poprawnie działającego HGiG, a testowa szachownica podczas kalibracji na konsoli znika dopiero przy około 1000 nitów, mimo że matryca nie osiąga takiej jasności. Sugerowanie się wyłącznie tym wzorcem może więc prowadzić do utraty szczegółów w najjaśniejszych fragmentach gry. W ustawieniach pozwalających podać jasność w nitach warto przyjąć około 700 nitów, czyli wartość bliższą możliwościom ekranu. Nie znaleźliśmy też Game Bara, choć materiały sklepowe sugerują obecność jego podstawowej wersji. W testowanym egzemplarzu dostępne było jedynie skromne menu ustawień gry. Do tego dochodzi znany z innych Sony brak obsługi 1440p przy 120 Hz. Przy graniu na konsoli w 4K nie będzie to problemem. Ograniczenie mogą natomiast odczuć gracze komputerowi, którzy chcieliby ustawić 1440p, żeby uzyskać więcej klatek niż w 4K, a jednocześnie zachować wyższą szczegółowość niż w Full HD.

Input lag

9.9/10

10/10

SDR

1080p60
14 ms
14 ms
1080p120
9 ms
5 ms
2160p60
14 ms
14 ms
2160p120
9 ms
5 ms

HDR

2160p60
14 ms
14 ms
2160p120
9 ms
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
14 ms
13 ms
2160p120 DV
9 ms
5 ms

Input lag w RM7L jest niski. Przy sygnale 120 Hz schodzi poniżej 10 ms, a przy 60 Hz wynosi niecałe 15 ms. W praktyce reakcja na sterowanie jest natychmiastowa i nawet niższe wyniki znane z OLED-ów nie dają tu wyraźnej przewagi. Dobrze wypada też Dolby Vision Gaming. Input lag pozostaje w tym trybie na takim samym poziomie jak w pozostałych trybach dla graczy, co nadal nie jest standardem w każdym telewizorze.

Opóźnień na BRAVII 6 są bardzo niskie. Przy 60 Hz zmierzyliśmy 13–14 ms, a po przejściu na 120 Hz wynik spada do zaledwie 5 ms. Dzięki temu telewizor szybko reaguje na ruchy pada i nie przeszkadza w graniu.

Współpraca z komputerem

8.4/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
8ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
RGB
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
120Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Współpraca z komputerem wypada w RM7L bardzo dobrze, szczególnie gdy patrzymy na niego jak na ekran do grania. Telewizor obsługuje 4K przy 144 Hz, a po zejściu do Full HD odświeżanie może wzrosnąć nawet do 288 Hz. Do tego dochodzi obsługa G-Sync i FreeSync, więc pod względem płynności trudno mieć tutaj większe zastrzeżenia. Trochę gorzej wygląda praca z tekstem. Przy maksymalnym odświeżaniu litery oglądane z bardzo bliska nie są idealnie ostre i można zauważyć za nimi delikatny cień. Po przełączeniu na 120 Hz sytuacja się poprawia, choć nadal nie są one perfekcyjne. Trudno jednak uznać to za poważną wadę, bo ze względu na dostępne rozmiary RM7L, raczej nie będzie stał na biurku jako monitor do pracy z dokumentami.

BRAVIA 6 dobrze sprawdza się jako duży ekran do grania na komputerze. Obsługuje 4K przy 120 Hz, współpracuje z G-Sync, a opóźnienie wynosi zaledwie 5 ms. W połączeniu z szybką reakcją matrycy daje to bardzo przyjemną rozgrywkę, bez uciążliwego smużenia. Brakuje jedynie wyższego odświeżania dla osób, które chciałyby wykorzystać mocny komputer do grania przy ponad 120 klatkach na sekundę. Jak wspominaliśmy wcześniej, nie skorzystamy też z 1440p przy 120 Hz.

Przy pracy z tekstem jest dobrze, choć nie idealnie. Telewizor poprawnie obsługuje chromę 4:4:4 również w 4K przy maksymalnym odświeżaniu, dlatego drobne litery pozostają czytelne, a ciemny tekst nie traci fragmentów konturów. Z bliska można jednak dostrzec delikatne kolorowe obwódki wynikające z układu subpikseli RGWB. Przy przeglądaniu internetu czy okazjonalnej pracy nie powinny mocno przeszkadzać, ale jeśli planujemy godzinami czytać dokumenty z niewielkiej odległości, czcionki nie będą wyglądały tak czysto jak na typowym monitorze z układem RGB.

Kąty widzenia

4.5/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
81%
31%

Kąty widzenia w RM7L wypadają całkiem dobrze i należą do lepszych, jakie można spotkać w telewizorach z matrycą VA. Nawet przy patrzeniu na ekran z boku kolory nie zmieniają się tak mocno, jak w wielu klasycznych konstrukcjach tego typu. Pod tym względem RM7L można porównać do lepszych matryc WHVA stosowanych w wyższych seriach TCL, takich jak C8L czy X11L. Jest jednak jeden wyraźny minus. Wraz ze wzrostem kąta oglądania bardzo szybko spada jasność obrazu. Kolory i ogólny charakter obrazu pozostają jeszcze stosunkowo poprawne, ale sam ekran staje się wyraźnie ciemniejszy. Przy bardzo dużym odchyleniu od osi różnica jest już na tyle duża, że obraz może wyglądać po prostu zbyt ciemno. Dlatego RM7L najlepiej oglądać możliwie blisko środka ekranu.

BRAVIĘ 6 można wygodnie oglądać również z boku. Czerń pozostaje głęboka, a kolory nie tracą nasycenia tak szybko jak w telewizorach LCD z matrycą VA. Przy kącie 45 stopni zmierzyliśmy spadek jasności o 31%, więc obraz jest nieco ciemniejszy niż na wprost, ale nadal wygląda dobrze. Przy szerokiej kanapie czy oglądaniu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na przeciwko ekranu. 😉 Pod tym względem jedynie lepszą technologią są ekrany QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

7.8/10

4.6/10

Powłoka matrycy
Błyszcząca
Satynowa
Tłumienie odbić
Słabe
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Bardzo dobra
Bardzo dobra

Jasność matrycy

Sony BRAVIA 6 (A65): 266 cd/m2

TCL RM7L: 959 cd/m2

RM7L powinien dobrze sprawdzić się w jasnym salonie, przede wszystkim dzięki wysokiej jasności w SDR. Przy codziennych materiałach telewizor osiąga średnio około 1000 nitów, więc bez większego problemu przebija się przez światło wpadające do pomieszczenia i zachowuje czytelny obraz także w ciągu dnia. Słabszym punktem jest błyszcząca powłoka matrycy. Bezpośrednie odbicia są na niej dość dobrze widoczne, a mocniejsze źródła światła potrafią dodatkowo rozciągać się na powierzchni ekranu. Z tego powodu najlepiej nie ustawiać telewizora naprzeciwko okna ani lampy. Przy odpowiednim ustawieniu, RM7L nadal będzie jednak bardzo dobrym wyborem do mocno nasłonecznionego pomieszczenia.

Oglądanie w jasnym pomieszczeniu to jedna z największych słabości BRAVII 6. Średnia jasność w SDR wynosi zaledwie 266 nitów, a przy dużej ilości bieli na ekranie spada jeszcze niżej. W słonecznym salonie obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby przebić się przez światło z otoczenia. Przy ciemniejszych filmach może się więc okazać, że bez zasłonięcia okien trudno będzie komfortowo oglądać.

Nie pomaga również zastosowana matryca OLED SE, pozbawiona klasycznego polaryzatora. Jej satynowa powłoka przeciętnie tłumi bezpośrednie odbicia, dlatego okno czy lampa naprzeciwko telewizora pozostają wyraźnie widoczne, również podczas wyświetlania obrazu. Sama czerń w oświetlonym pokoju zachowuje się bardzo dobrze, ale połączenie niezdolności do redukcji odbić z niewielką jasnością mocno ogranicza możliwości oglądania w jasnym pomieszczeniu. BRAVIA 6 najlepiej sprawdzi się więc w pokoju, w którym można kontrolować ilość światła, albo po prostu podczas wieczornych seansów.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED RGB + PFS
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
V8-0012T01-LF1V641.003171
15955656
Procesor obrazu
MT5896 2,5GB RAM
Pentonic 800

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test TCL RM7L Szczegóły dotyczące matrycy
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Szczegóły dotyczące matrycy

TCL RM7L

Sony BRAVIA 6 (A65)

Funkcje telewizora

7.8/10

6.6/10

  • System
    Google TV
    Google TV
  • Szybkość działania
    Dobra
    Średnia
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Nie
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test TCL RM7L Funkcje telewizora
Test TCL RM7L Funkcje telewizora
Test TCL RM7L Funkcje telewizora
Test TCL RM7L Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Tak
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funkcje Smart TV

RM7L działa na Google TV – i to świetna wiadomość, bo to dziś jeden z najbardziej dopracowanych systemów na rynku. W sklepie jest właściwie wszystko: od wielkich platform streamingowych po mniej znane apki, więc o brak treści naprawdę nie trzeba się martwić. Na pokładzie mamy też klasykę, czyli Chromecasta i AirPlay, dzięki którym bez problemu wrzucimy obraz z telefonu na duży ekran. Ciekawą zmianą jest zastąpienie dotychczasowego Asystenta Google przez Gemini. Nowy "sztuczny mózg" lepiej wyłapuje naszą naturalną mowę i potrafi odpowiedzieć na pytania znacznie sensowniej. Wszystko działa płynnie i daje dokładnie to, czego dzisiaj oczekujemy od telewizora.

Klasyczna telewizja

Jeśli ktoś zamiast streamingu woli po prostu "skakać po kanałach", ucieszy się z obecności tradycyjnego pilota. Ma pełną klawiaturę numeryczną i sporo fizycznych przycisków, więc obsługa telewizora jest całkiem prosta, bez konieczności przekopywania się przez ekranowe menu. Pod względem samych funkcji TV jest po prostu solidnie. Przewodnik po programach (EPG) i przełączanie stacji działają bez zarzutu, choć nie znajdziemy tu żadnych dodatkowych funkcji jak PiP czy PVR.

Google TV

BRAVIA 6 jest obecnie najtańszym OLED-em z Google TV. To spory plus, bo aplikacji jest dużo, a system pozwala instalować dodatkowe programy i wyszukiwać treści głosowo po polsku. Zabrakło jedynie AirPlay, co może przeszkadzać użytkownikom iPhone’ów.

Niestety podczas testów system sprawiał sporo problemów. Samo poruszanie się po menu było szybkie, ale trafialiśmy na błędy w tłumaczeniach i częste zawieszanie się telewizora. Niektóre ustawienia nie zapisywały się za pierwszym razem. Trzeba było zmieniać je kilkukrotnie, a czasem dopiero odłączenie zasilania pomagało. Żeby odtworzyć filmy i zdjęcia z pendrive’a, musieliśmy aż cztery razy wyłączyć telewizor z prądu. Testowane oprogramowanie wyglądało po prostu na niedokończone. W tej klasie sprzętu trudno to zaakceptować...

Pilot i funkcje klasyczne

W zestawie jest jeden całkowicie nowy pilot z dużą liczbą przycisków i pełną klawiaturą numeryczną. To wygodne rozwiązanie dla osób oglądających zwykłą telewizję, zwłaszcza seniorów. Przycisk z gwiazdką można zaprogramować. Pilot nie wymaga celowania w ekran, ale nie ma podświetlenia. Jego wykonanie też jest dość przeciętne, a gumowe przyciski nie sprawiają szczególnie solidnego wrażenia.

Funkcje telewizyjne są podstawowe. Jest czytelny przewodnik po programach EPG i telegazeta, ale nie ma nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Można za to jednocześnie korzystać ze słuchawek Bluetooth i głośników telewizora. Sam zestaw funkcji jest więc w porządku, ale problemy z systemem mocno psują codzienne korzystanie.

Aplikacje

9.6/10

9.6/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

9.4/10

9.5/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
Yes
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
Yes
Yes
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Odtwarzacz plików w RM7L wypada bardzo dobrze. Telewizor bez problemu radził sobie z większością sprawdzonych materiałów, niezależnie od tego, czy były to filmy, zdjęcia czy muzyka. Braki oczywiście się zdarzają, ale dotyczą raczej mało popularnych formatów. W praktyce większość osób spokojnie obejdzie się bez instalowania dodatkowego odtwarzacza.

BRAVIA 6 obsługuje wiele popularnych formatów wideo, muzyki i zdjęć. Poradziła sobie również z fotografiami o rozdzielczości do 32 Mpix, więc pod względem zgodności z plikami wypada bardzo dobrze. Niestety jest tu spore „ale”, o którym wspominaliśmy przy opisie systemu. Zanim odtwarzacz zaczął poprawnie rozpoznawać filmy i zdjęcia z pendrive’a, musieliśmy kilka razy odłączyć telewizor z prądu. Ostatecznie udało się otworzyć większość materiałów, ale trudno nazwać to wygodną obsługą. Wysoka ocena w tej kategorii wynika wyłącznie z liczby obsługiwanych formatów.

Dźwięk

7.8/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    88dB
    94dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

W przeciwieństwie do wyższych serii C7L, C8L czy X11L, w RM7L nie znajdziemy systemu audio sygnowanego przez Bang & Olufsen. TCL postawił tutaj na zestaw głośników Onkyo wspieranych technologią "Ultra Bass". Różnicę widać również po samym wykonaniu. Zamiast metalowych osłon zastosowano prostsze, plastikowe maskownice. Czy przekłada się to na jakość dźwięku? Naszym zdaniem nie aż tak, jak mogłoby się wydawać. RM7L gra po prostu dobrze z trochę inną charakterysyką niż C7L. Dialogi są czyste i wyraźne, a telewizor bez problemu potrafi nagłośnić nawet większy salon. Na plus zasługuje również ilość niskich tonów. Jak na telewizor z tej półki basu jest całkiem sporo i nie sprawia on wrażenia całkowicie płaskiego.

Potwierdzają to również nasze pomiary. Maksymalna głośność sięga około 88 dB, co jest bardzo dobrym wynikiem, a charakterystyka częstotliwości pozostaje stosunkowo wyrównana. Dopiero powyżej około 7–8 kHz widać wyraźniejszy spadek skuteczności, przez co najwyższe tony nie są już tak dobrze eksponowane. Nie zmienia to jednak faktu, że jak na telewizor z tej klasy RM7L oferuje zaskakująco przyjemne brzmienie i większość użytkowników nie będzie miała powodów do narzekania.

Mimo skromnego zestawu głośników 2.0 o łącznej mocy 20 W BRAVIA 6 brzmi całkiem przyjemnie. Dźwięk jest dość wyrównany, dialogi dobrze słychać, a podczas zwykłego oglądania nie ma potrzeby od razu sięgać po dodatkowe nagłośnienie. Telewizor potrafi też zagrać głośno, co potwierdza wynik 94 dB. Pozostaje jednak znajomy problem innych telewizorów: brak głębszego basu. Przy spokojniejszych scenach nie przeszkadza to szczególnie, ale w filmach akcji i muzyce słychać, że brzmieniu brakuje trochę "masy". Eksplozje nie mają mocnego uderzenia, a niższe dźwięki są raczej zaznaczone niż odczuwalne. Do seriali i codziennych programów taki zestaw wystarczy, natomiast soundbar z subwooferem pozwoli nadać filmowym seansom więcej siły i dźwięku przestrzennego. Zwłaszcza, że telewizor wspiera Dolby Atmos oraz DTS:X.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

88dBC (Max)

75dBC

94dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy