Hisense A6Q od początku pokazuje, że jego główną zaletą jest: A. Cena, B. Prostota i C. Przewidywalność w codziennym użytkowaniu. To telewizor, który po prostu robi swoje – włączasz go, wybierasz aplikację, oglądasz albo grasz i nic nie staje na drodze. Dobra czerń, szybka reakcja na ruchy na padzie, sprawnie działający system oraz komplet podstawowych funkcji sprawiają, że na co dzień korzysta się z niego wygodnie i bez frustracji. Do tego dochodzi głośny, czytelny dźwięk oraz kilka miłych dodatków, które w tej cenie wcale nie są oczywiste. Z drugiej strony A6Q dość szybko przypomina, że pozostaje jednak sprzętem z budżetowego segmentu. HDR wygląda tu bardziej jak rozjaśnione SDR niż prawdziwy efekt kinowy, płynność ruchu jest tu dość mocno przeciętna, a obraz traci na jakości przy oglądaniu pod kątem ze względu na zastosowanie matrycy typu VA. To nie jest telewizor stworzony do wymagających seansów w ciemnym salonie ani dla graczy, którzy liczą na perfekcyjny obraz. Te kompromisy są wyraźne, ale też w pełni zrozumiałe przy tej cenie. Ostatecznie Hisense A6Q najlepiej odnajdzie się jako tani telewizor do zwykłego oglądania telewizji, streamingu i okazjonalnego grania. Nie próbuje udawać sprzętu premium i dobrze, bo dzięki temu nie rozczarowuje obietnicami bez pokrycia. Jeśli ktoś szuka po prostu niedrogiego ekranu, który działa sprawnie, nie sprawia problemów i pozwala od czasu do czasu odpalić konsolę, to A6Q spełni swoje zadanie. Trzeba tylko pamiętać, że w tym segmencie każdy wybór oznacza kompromisy i A6Q nie jest tutaj wyjątkiem.
Kiano Elegance to przede wszystkim propozycja dla osób, które chcą wydać na telewizor możliwie mało, a przy tym mieć wygodny dostęp do popularnych aplikacji. Zastosowanie Tizena jest tutaj dużym plusem, bo dostajemy system dobrze znany z Samsungów i nie musimy od razu dokupować przystawki do oglądania filmów czy seriali. Przy odpowiednio niskiej cenie może to być wystarczający argument, żeby zainteresować się tym modelem. Na pochwałę zasługuje również cyfrowa obróbka obrazu, która pod względem działania przypomina rozwiązania z podstawowych Samsungów. Kiano całkiem skutecznie wygładza niechciane przejścia między kolorami w słabszych materiałach, dzięki czemu mocno skompresowane nagrania wyglądają lepiej. Do ideału oczywiście brakuje, ale pamiętajmy, w jak niskim budżecie się poruszamy. Tutaj już sam fakt, że taka funkcja rzeczywiście pomaga, zasługuje na uznanie.
Niestety sam system operacyjny nie sprawia, że Kiano działa równie sprawnie jak telewizory Samsunga. Na reakcję czasami trzeba poczekać, a odtwarzacz USB potrafi bardzo długo otwierać pliki. Oszczędności widać też w wykonaniu i możliwościach ekranu. Niska jasność utrudnia oglądanie w słonecznym pokoju i nie pozwala pokazać efektownego HDR, natomiast przy szybszym ruchu przeszkadza smużenie. Do tego dochodzi słaby dźwięk, więc zakup osobnego nagłośnienia może szybko stać się kolejnym wydatkiem.
Dlatego Kiano Elegance ma sens głównie wtedy, gdy jest wyraźnie tańszy od konkurencji. Do codziennych programów czy jako drugi telewizor w domu może wystarczyć, ale jeśli do podstawowego modelu bardziej znanego producenta brakuje niewielkiej kwoty, naszym zdaniem warto dopłacić. Tizen i niezła obróbka obrazu to mocne strony tego Kiano, jednak nie rekompensują wszystkich oszczędności. Lepiej więc porównać końcowe ceny, niż zakładać, że telewizor z systemem Samsunga zapewni również taki sam komfort użytkowania.