Hisense E7Q / E79Q vs Sony BRAVIA 6 (A65)

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Hisense E7Q / E79Q
Sprawdź cenę

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Sony BRAVIA 6 (A65)
5 499 zł

E7Q / E79Q

Info

BRAVIA 6 / A65

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”83”

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: VIDAA

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę aby poznać wynik

Ogólna ocena

6.1

7.4

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.2

    7.5

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    5.9

    8.1

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    5.1

    8.1

  • Granie na konsoli

    7.1

    8.5

  • Telewizor jako monitor do komputera

    3.0

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    5.2

    4.6

  • Funkcje użytkowe

    8.7

    6.6

  • Aplikacje

    7.7

    9.6

  • Jakość dźwięku

    6.3

    7.0

Zalety

  • Dobra czerń i kontrast

  • QLED (PFS LED) – żywe i nasycone kolory, pokrycie palety DCI-P3 ok. 92%

  • Wiele funkcji dla graczy: ALLM, VRR, Niski-input lag, Game Bar

  • Obsługa 120Hz w 1080p!

  • System VIDAA – prosty w obsłudze, z AirPlay, Screen Mirroring i wyszukiwaniem głosowym

  • Nagrywanie na USB z wbudowanych tunerów

  • Wyjście jack 3,5 mm oraz wejścia komponentowe dla starszych urządzeń

  • Obsługa wielu formatów dźwieku w tym Dolby Atmos i DTS:X

  • Atrakcyjna cena

  • Idealna czerń i nieskończony kontrast matrycy OLED

  • Naturalne kolory po kalibracji, szczególnie w SDR

  • Matryca 120 Hz z niemal natychmiastową reakcją pikseli

  • Cztery pełne wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s

  • Bardzo niski input lag, również w Dolby Vision przy 120 Hz

  • Obsługa formatów premium: Dolby Vision | Atmos oraz DTS

  • Google TV z szerokim wyborem aplikacji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Solidne wykonanie z możliwością regulacji wysokości podstawy

Wady

No like
  • Dolby Vision mało wnosi ( a szkoda)

  • Kiepska obróbka cyforwa obrazu: brak funkcji poprawiających obraz, przeciętny upscaling

  • Mocny dithering przy podłączeniu PC (kolorowe czcionki)

  • Jakość wykonania naszego egzemplarza była bardzo przeciętna

  • Sporo błędów systemowych

  • Niska jasność i przeciętne tłumienie odbić, utrudniające oglądanie w dzień (OLED SE)

  • Przeciętna gradacja i mało skuteczne wygładzanie przejść tonalnych

  • Ograniczone możliwości kalibracji

  • Brak kilku funkcji dla graczy: HGIG, Game Bar czy obsługa 120Hz w 1440p

Czy warto kupić? Werdykt

Hisense E7Q / E79Q to ten typ telewizora, który nie obiecuje cudów – i może właśnie dlatego potrafi pozytywnie zaskoczyć. Nie próbuje udawać sprzętu z wyższej półki, tylko po prostu robi swoje. Jeśli szukacie taniego ekranu do wszystkiego, który poradzi sobie i z Netfliksem, i z konsolą, i z porannym YouTube’em przy kawie, to ten model ma sporo sensu. System VIDAA od kilku lat dojrzewa i widać, że producent wyciąga wnioski. Mamy tu AirPlay, screen mirroring, wyszukiwanie głosowe po polsku – wszystko działa, może nie z błyskawiczną prędkością, ale wystarczająco płynnie, by nie irytować. Nie znajdziemy tu tysięcy aplikacji jak w Google TV, ale te najważniejsze są pod ręką. To system, który ma być prosty i praktyczny, a nie przeładowany zbędnymi bajerami – i w tym sensie naprawdę się broni. Dla graczy też znajdzie się coś ciekawego. E7Q / E79Q oferuje niski input lag, automatyczny tryb niskiego opóźnienia (ALLM), obsługę VRR do 60 Hz, a nawet tryb 120 Hz w rozdzielczości 1080p. Nie jest to ekran dla hardkorowych entuzjastów e-sportu, ale jeśli po prostu lubicie wieczorem odpalić konsolę i zagrać w kilka rund, ten telewizor spełni swoje zadanie bez marudzenia. A jak z jakością obrazu? Nie będziemy was oszukiwać – nie jest rewelacyjnie, ale też nie ma powodów do narzekania. Jasność rzędu 350 nitów nie zrobi wrażenia, jednak kontrast dzięki matrycy VA potrafi naprawdę pozytywnie zaskoczyć. Czerń jest całkiem głęboka, a kolory mają przyjemną intensywność, szczególnie w trybie SDR. Trochę szkoda, że Dolby Vision niewiele wnosi – bo gdyby zadziałał tak, jak powinien, mielibyśmy telewizor, który śmiało można byłoby polecić również do seansów HDR. Z drugiej strony, trudno tego oczekiwać w tej półce cenowej. To po prostu uczciwy, dobrze wyceniony ekran, który nie robi z siebie gwiazdy, ale potrafi dostarczyć solidnego obrazu i zaskakująco dobrych funkcji. I choć nie jest perfekcyjny, to po kilku dniach używania trudno nie pomyśleć: „kurczę, ten tani Hisense naprawdę daje radę”.

BRAVIA 6 potrafi dać sporo przyjemności z oglądania, szczególnie wieczorem, kiedy najlepiej widać zalety matrycy OLED. Głęboka czerń, dobry kontrast i naturalne kolory po kalibracji sprawiają, że przy odpowiednim materiale łatwo docenić jej obraz. Dobrze wypada również przy konsoli: zapewnia płynność i szybko reaguje na ruchy pada. Cieszą też cztery pełne wejścia HDMI 2.1, na które Sony wreszcie się zdecydowało. Dzięki nim podłączenie kilku urządzeń jest mniej problematyczne niż nawet w droższych modelach tej marki. Całość uzupełniają solidne wykonanie i udany wygląd.

To jednak za mało, by wyróżnić się wśród konkurencyjnych OLED-ów. Do telewizorów Sony dopłacaliśmy zwykle między innymi za lepszą obróbkę obrazu, a w BRAVII 6 trudno dostrzec przewagę w tej dziedzinie. Słabsze nagrania wyglądają przeciętnie, w wymagających scenach HDR giną detale w jasnych partiach obrazu. Dolby Vision trochę pomaga, ale nie zmienia ogólnego wrażenia: dostajemy obraz, który potrafi się podobać, lecz nie daje wyraźnego powodu, by wybrać właśnie Sony zamiast innego podstawowego OLED-a.

O ile brak takiej przewagi można jeszcze zaakceptować przy odpowiednio niskiej cenie, o tyle znacznie trudniej przymknąć oko na problemy z codzienną obsługą. Google TV oferuje duży wybór aplikacji, ale podczas naszych testów korzystanie z telewizora zbyt często kończyło się koniecznością... odłączenia go od prądu. Kłopotem potrafiło być nawet odtworzenie filmu z pendrive’a. To właśnie w takich momentach mieliśmy poczucie, że w tej BRAVII jest mało… Sony w Sony. Zabrakło dopracowania, które wcześniej było jednym z powodów, by za telewizor japończyków zapłacić więcej.

Ostatecznie BRAVIA 6 pozostawia po sobie spory niedosyt. Sama matryca OLED daje jej dobrą podstawę, ale przyjemność z oglądania zbyt często ustępuje frustracji związanej z obsługą. Dlatego w obecnym stanie trudno nam ją polecić, nawet gdy należy do najtańszych OLED-ów na rynku. Atrakcyjna cena może zrekompensować pewne ograniczenia obrazu, lecz trudno uznać ją za wystarczający argument, gdy zawodzą podstawowe funkcje. Zanim więc zaczniemy rozważać, czy warto kupić BRAVIĘ 6, Sony musi zadbać o dopracowanie, którego możemy oczekiwać.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
3 x HDMI 2.0, 0 x HDMI 2.1
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Component (YPbPr)
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
BuildQuality-Budget
Dobra
Rodzaj podstawy
Nogi
Nogi
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Regulacja wysokości
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

5.7/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Nie

Kontrast:

Test Hisense E7Q / E79Q Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,400:1

Test Hisense E7Q / E79Q Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,450:1

Test Hisense E7Q / E79Q Kontrast i detale w czerni

Wynik

3,800:1

Test Hisense E7Q / E79Q Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,000:1

Test Hisense E7Q / E79Q Kontrast i detale w czerni

Wynik

4,350:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami, oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Hisense E7Q / E79Q w naszym testowym wariancie 58 cali został wyposażony w matrycę typu VA, a to ma ogromne znaczenie dla odbioru kontrastu i czerni w filmach czy serialach. Dzięki takiemu panelowi można liczyć na przyzwoity kontrast i stabilny efekt wizualny, który w większości scen sprawdza się naprawdę dobrze. W pomiarach uzyskaliśmy wartości dochodzące do około 6000:1, co w tej klasie cenowej należy uznać za wynik solidny. Trzeba jednak pamiętać, że to nie jest konstrukcja z lokalnym wygaszaniem, więc nie ma co oczekiwać głębokiej, „smołowatej” czerni znanej z droższych modeli. W niektórych ujęciach czerń może mieć delikatnie granatowy odcień, co jest zupełnie naturalne przy tej technologii i cenie. To jednak kompromis, który w codziennym oglądaniu nie przeszkadza – szczególnie jeśli oglądamy wieczorem przy lekko przygaszonym świetle.

Sony BRAVIA 6, znana również jako A65, korzysta z matrycy OLED, dlatego w kwestii czerni i kontrastu zasługuje na najwyższą ocenę. We wszystkich scenach testowych czerń pozostawała całkowicie czarna, a zmierzony kontrast był nieskończony. To zasługa niezależnego sterowania każdym pikselem, który można zupełnie wygasić, nawet jeśli tuż obok znajduje się bardzo jasny element. Pod tym względem BRAVIA 6 przewyższa nawet najlepsze Mini LED-y. Kilka tysięcy stref podświetlenia nadal nie daje takiej precyzji jak kontrola nad każdym z poand 8 milionów pikseli.

Na zamieszczonym poniżej filmie można jednak zauważyć, że niektóre ciemne fragmenty obrazu są nieco rozjaśnione. Warto wyjaśnić, że chodzi o najciemniejsze odcienie szarości, a nie o samą czerń. BRAVIA 6 ma tendencję do pokazywania ich jaśniej, niż powinna, przez co szczegóły w głębokim cieniu bywają zbyt mocno uwydatnione. Nie zmienia to zdolności panelu do całkowitego wygaszania czarnych elementów, dlatego nie obniżamy za to oceny w tej kategorii. Do tego zachowania wrócimy przy ocenie odwzorowania obrazu i efektów kalibracji.

Jakość efektu HDR

5.1/10

5.7/10

Wspierane formaty
HDR10, Dolby Vision
HDR10, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 91.4%, Bt.2020: 73.2%
DCI P3: 97.6%, Bt.2020: 73.0%

Pomiar jasności w HDR:

Test Hisense E7Q / E79Q Jakość efektu HDR

Wynik

300 nit

Test Hisense E7Q / E79Q Jakość efektu HDR

Wynik

329 nit

Test Hisense E7Q / E79Q Jakość efektu HDR

Wynik

379 nit

Test Hisense E7Q / E79Q Jakość efektu HDR

Wynik

389 nit

Test Hisense E7Q / E79Q Jakość efektu HDR

Wynik

397 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

483 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

616 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

697 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

680 nit

Test Sony BRAVIA 6 (A65) Jakość efektu HDR

Wynik

276 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Sony BRAVIA 6 (A65)

Hisense E7Q / E79Q

Jasność barw RGB

Hisense E7Q / E79Q to telewizor o średniej jasności, którego szczytowy poziom luminancji wynosi około 350-380 nitów. To takie absolutne minimum, które pozwala oglądać treści HDR w sposób zbliżony do zamierzeń twórców, choć bez wyraźnego efektu „wow”. Wyniki testów syntetycznych na białych planszach znalazły potwierdzenie w praktyce – w filmowych scenach jasne partie obrazu są stabilne i dość równomierne, ale trudno mówić tu o prawdziwym „uderzeniu światła”. W codziennym użytkowaniu, np. podczas oglądania Netflixa czy YouTube’a, efekt HDR jest akceptowalny i większości użytkowników w zupełności wystarczy. Trzeba jednak jasno powiedzieć – to nie jest poziom topowych ekranów, i nie ma co tego oczekiwać w tej cenie. Na szczęście Hisense E7Q / E79Q ma atut, który pozwala mu zyskać sporo punktów: to panel QLED typu PFS LED, wykorzystujący dodatkową warstwę fosforową poprawiającą odwzorowanie barw. Zmierzony zakres palety DCI-P3 wynosi około 92%, co oznacza, że kolory w większości scen są żywe, dobrze nasycone i przyjemne dla oka, szczególnie jak na tę półkę cenową.

Sony BRAVIA 6 jest umiarkowanie jasnym telewizorem, a na tle dzisiejszych OLED-ów można ją wręcz zaliczyć do ciemniejszych modeli. Szczytowo osiąga około 700 nitów, ale takie wartości zobaczymy przede wszystkim na niewielkich światłach otoczonych ciemnym tłem. W jaśniejszych, mieszanych scenach wynik jest bliższy 500 nitów, czego przykładem jest ujęcie z zachodem słońca z filmu "Life of Pi", w którym zmierzyliśmy 483 nity. W połączeniu z idealną czernią daje to przyjemny efekt HDR, szczególnie wieczorem, choć trudno mówić o widowiskowej jasności. Ograniczenia stają się jeszcze wyraźniejsze, gdy jasne elementy zajmują większość ekranu. Wtedy do działania dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność przy dużym obciążeniu panelu OLED. BRAVIA 6 dość zachowawczo korzysta z możliwości matrycy i w takich ujęciach jasność spada do około 250–280 nitów. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy ok 250 nitów, więc rozświetlone niebo nie ma już takiej siły jak pojedyncza latarka w ciemności. To właśnie w rozległych, słonecznych krajobrazach czy dużych rozbłyskach najbardziej brakuje jej zapasu jasności.

Kolory

Pod względem kolorów BRAVIA 6 wypada całkiem nieźle. Pokrywa około 95-96% palety DCI-P3, dzięki czemu potrafi pokazać większość barw wykorzystywanych w filmach i serialach HDR z odpowiednim nasyceniem. Nadal trochę ustępuje lepszym panelom WOLED, które zbliżają się do pełnego pokrycia tej palety, ale podczas codziennego oglądania nie będzie to duża różnica. Większy dystans dzieli ją od ekranów QD-OLED przy wyświetlaniu najbardziej intensywnych kolorów z szerszej palety BT.2020. Sony pokrywa ją w około 71–72%, więc wyjątkowo nasycone czerwienie czy zielenie nie będą wyglądały tak okazale jak na matrycach organicznych z kropkami kwantowymi czy też ekranach SQD Mini-LED. Do tego samo pokrycie palety nie oznacza jeszcze, że telewizor potrafi wyświetlić te kolory z dużą jasnością. W BRAVII 6 bardzo jasne, kolorowe efekty mają mniej siły, co dodatkowo łagodzi odbiór HDR. W typowych filmach barwy prezentują się jednak dobrze, a większym ograniczeniem pozostaje jasność ekranu.

Barwy fabrycznie

5.2/10

6.9/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

W trybie Filmmaker telewizor Hisense E7Q / E79Q potrafił naprawdę pozytywnie zaskoczyć. Już po pierwszych pomiarach okazało się, że balans bieli jest całkiem nieźle zestrojony, a jedynym drobnym odchyleniem była lekka tendencja do fioletowego tonu, o której wspominaliśmy wcześniej. Nie wpływała ona jednak znacząco na ogólny charakter obrazu – ten pozostał spójny i przyjemny w odbiorze. Znacznie większym problemem okazała się charakterystyka jasności (gamma) w treściach SDR oraz krzywa EOTF w filmach HDR. Telewizor wyraźnie rozjaśniał obraz, spłaszczając kontrast i odbierając mu głębię. Wartości gamma potrafiły spaść z referencyjnych 2.4 aż do około 1.9, przez co obraz wyglądał tak, jakby przykryto go cienką, mleczną warstwą. Na szczęście to problem, który można stosunkowo łatwo skorygować za pomocą kalibracji.

W trybie Kinowym Sony BRAVIA 6 prezentuje całkiem przyjemny obraz, choć fabryczne ustawienia nadają mu trochę zbyt ciepły charakter. W SDR, czyli między innymi podczas oglądania zwykłej telewizji i starszych filmów, widać przewagę czerwieni oraz niedobór niebieskiego. Obraz może przez to nabierać kremowego, lekko różowawego odcienia, a twarze wyglądają na bardziej zarumienione, niż powinny. Nie jest to zafarb, który całkowicie zmienia wygląd filmu, ale przy neutralnych kolorach daje się zauważyć. Do tego dochodzi nieco zbyt mocne przyciemnienie obrazu w SDR. Wykres gammy przebiega powyżej wartości docelowej, co podczas oglądania oznacza ciemniejsze elementy otoczenia. Scena może wydawać się bardziej kontrastowa, ale subtelne szczegóły w cieniach stają się trudniejsze do rozróżnienia.

W HDR kolory zachowują się trochę inaczej. Przewaga czerwieni jest mniejsza, ale razem z niewielkim nadmiarem niebieskiego i niedoborem zieleni daje delikatnie różowe zabarwienie jasnych, neutralnych powierzchni. Charakterystyka jasności przez sporą część zakresu pozostaje bliska wzorca, choć widać wspomniane wcześniej rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią. Przez to w nocnych ujęciach niektóre fragmenty tła są bardziej widoczne, niż zakładali twórcy. Część średnich tonów również jest lekko rozjaśniona. Ogólnie tryb filmowy stanowi rozsądny punkt wyjścia do oglądania i jest zdecydowanie najlepszym trybem wśród wszystkich do wyboru, ale balans bieli i sposób oddawania jasności trzeba jeszcze dopracować.

Barwy po kalibracji

7.4/10

8/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Największym beneficjentem kalibracji w przypadku Hisense E7Q / E79Q okazał się bez wątpienia tryb SDR. Udało się tam uzyskać obraz niemal perfekcyjny – większość błędów w teście Color Checker spadła poniżej wartości 3, a często nawet 2, co jak na tę klasę sprzętu jest rezultatem rewelacyjnym. Największą poprawę przyniosło wyrównanie charakterystyki jasności (gamma), dzięki czemu obraz przestał wyglądać na przepalony i odzyskał naturalną głębię. W treściach HDR również udało się poprawić kolory i pozbyć fioletowego zabarwienia, o którym wspominaliśmy wcześniej, ale błędy w pomiarach Color Checker wciąż były zauważalne. Wynika to z faktu, że – jak to często bywa w telewizorach Hisense – ekran dość mocno manipuluje jasnością, przejaskrawiając niektóre barwy. Wskazywała na to także krzywa EOTF, która znajdowała się lekko powyżej wartości referencyjnych, sugerując właśnie te drobne problemy z nadmiernym rozjaśnieniem. Mimo tej wady i ograniczeń konstrukcyjnych, które wychodzą przy treściach HDR, Hisense E7Q / E79Q po kalibracji zyskał naprawdę sporo. W codziennym użytkowaniu telewizor prezentuje obraz spójny, naturalny i przyjemny dla oka, a różnica względem ustawień fabrycznych jest wręcz ogromna.

BRAVIA 6 dobrze reaguje na kalibrację obrazu, choć spora cześć opcji dla użytkownika jest niedostępna z poziomu menu telewizora. Właściwie poza podstawowymi korektami balansu bieli i gammy w SDR trudno zapanować nad pozostałymi elementami obrazu. Na szczęście już te regulacje pozwalają sporo poprawić. W SDR udało się niemal idealnie wyrównać balans bieli, dzięki czemu zniknęło nadmierne ocieplenie obrazu, a twarze przestały wyglądać na zbyt zarumienione. Po poprawieniu gammy również ciemniejsze fragmenty są lepiej widoczne. Przy zwykłej telewizji czy materiałach z YouTube’a efekt jest więc wyraźnie lepszy niż na ustawieniach fabrycznych.

W HDR także udało się ograniczyć zafarb, ale tutaj większym problemem pozostaje sposób, w jaki telewizor steruje jasnością. BRAVIA 6 dość nietypowo zmienia ją zależnie od wyświetlanej sceny: część odcieni przyciemnia, inne rozjaśnia, a dostępne ustawienia nie pozwalają tego w pełni skorygować. Widać to w pomiarach wykonanych w filmach, gdzie przebieg jasności i widać jak krzywa EOTF różni się między ujęciami. Pozostaje przez to wspomniane wcześniej uwydatnianie najciemniejszych szarości, przez które niektóre nocne sceny są zbyt rozjaśnione. Kalibracja ma więc sens i szczególnie w SDR pozwala uzyskać naturalny, dobrze ustawiony obraz. W HDR poprawa kolorów również jest widoczna, jednak nie rozwiązuje problemów z jasnością i zachowaniem najjaśniejszych detali. Szkoda, bo przy większej kontroli nad tym, co robi telewizor, można byłoby lepiej wykorzystać możliwości samej matrycy.

Płynność przejść tonalnych

8.5/10

6.7/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Jak na tak budżetowy telewizor, Hisense E7Q / E79Q radzi sobie naprawdę dobrze z tak trudnym elementem jak płynność przejść tonalnych. W większości scen kolory łączą się ze sobą naturalnie, bez widocznych skoków czy sztucznych krawędzi. Jaśniejsze fragmenty obrazu wypadają szczególnie dobrze – przejścia są gładkie i przyjemne dla oka. Drobne problemy pojawiają się dopiero przy bardzo ciemnych odcieniach szarości, gdzie można zauważyć delikatne schodkowanie. To jednak detal, który nie wpływa na ogólny odbiór obrazu. Jak na telewizor z tej półki wynik jest więcej niż tylko przyzwoity.

Płynność przejść tonalnych wypada w BRAVII 6 dość przeciętnie. W każdej ze sprawdzanych przez nas scen można dostrzec drobne nierówności tam, gdzie jeden odcień powinien łagodnie przechodzić w drugi. W jasnych ujęciach są one delikatne i łatwiej je przeoczyć, natomiast więcej problemów sprawiają ciemne odcienie. Na zacienionym tle wyraźniej widać granice między nimi, przez co zamiast płynnego przejścia pojawiają się osobne pasy. Podobne niedoskonałości obserwowaliśmy również w innych testowanych telewizorach z matrycą OLED SE. Co ciekawe, po uruchomieniu tych samych scen w Dolby Vision gradacja jeszcze nieco się pogarsza. Nie są to problemy, które przeszkadzają przez cały seans, jednak na jednolitych tłach i w ciemniejszych ujęciach potrafią zwrócić na siebie uwagę jeszcze bardziej.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

5/10

6/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
No
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

W przypadku Hisense E7Q / E79Q upscaling i obróbka cyfrowa obrazu nie należą do najmocniejszych stron tego telewizora. Widać, że producent postawił tu raczej na prostotę niż na zaawansowane algorytmy przetwarzające obraz. Telewizor nie oferuje żadnych funkcji wygładzających przejścia tonalne ani systemów poprawiających czystość obrazu, przez co materiały o niższej rozdzielczości wyglądają po prostu bardzo surowo. Na ekranie można zauważyć delikatne krawędzie kompresji, które lepsze procesory w innych modelach potrafią skutecznie ukryć.

Podczas testów materiałów HD zauważyliśmy, że E7Q próbuje sztucznie podbijać szczegółowość, co czasami działa, a czasami daje odwrotny efekt – obraz staje się miękki, lekko rozlany, momentami wręcz „leisty”. Nie ma tu agresywnego wyostrzania, które psuje naturalność, ale też nie widać tej finezji w łączeniu szczegółów, którą oferują lepsze przetworniki obrazu.

O „magii” przetwarzania obrazu w telewizorach Sony mówi się od lat i sami wielokrotnie potwierdzaliśmy jej skuteczność w wyższych modelach. BRAVIA 6 pokazuje jednak, że samo logo japońskiego producenta nie gwarantuje równie dobrych rezultatów. Mimo zastosowania procesora MediaTek Pentonic 800 telewizor dość przeciętnie radzi sobie z wygładzaniem pasów między odcieniami w mocno skompresowanych materiałach. Dostępna funkcja „De Contour” na ustawieniu średnim trochę pomaga, ale część nierównych przejść nadal pozostaje widoczna. Na plus można zaliczyć to, że nie zauważyliśmy przy tym wyraźnego zacierania szczegółów ani dodatkowych zakłóceń. Warto więc z niej korzystać przy słabszych nagraniach, choć skuteczność jest daleka od tego, do czego przyzwyczaiły nas telewizory producenta. Lepiej wypada samo skalowanie materiałów o niższej rozdzielczości. Obraz jest nieco miękki, ale większość drobnych szczegółów pozostaje dobrze widoczna. W scenie z modelką można rozróżnić zarówno fakturę drzewa, jak i cienkie gałęzie w tle, więc ta łagodniejsza ostrość nie oznacza od razu utraty detali. Nie ma również problemu z overscanem: telewizor pokazuje cały kadr, bez przycinania jego krawędzi nawet przy sygnale SD.

Smużenie i płynność ruchu

4.8/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
60Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
No
OK
Funkcja BFI 60Hz
Nie
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
-%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (1080p@120Hz):

Smużenie (4K@60Hz):

Hisense E7Q / E79Q to telewizor z ekranem 60 Hz, więc fani sportu w 4K mogą poczuć lekkie rozczarowanie – po prostu nie zobaczymy tu tak płynnego obrazu, jak w droższych konstrukcjach z wyższym odświeżaniem. Na szczęście w przypadku filmów sytuacja wygląda znacznie lepiej. Materiały kinowe nagrywane w 24 klatkach na sekundę można tu wyświetlać z wykorzystaniem funkcji poprawiającej płynność ruchu, dzięki czemu użytkownik może dostosować obraz do własnych preferencji – bardziej filmowy z widoczną klatką lub płynniejszy, w stylu teatralnym.

W dynamicznych scenach BRAVIA 6 radzi sobie bardzo dobrze. Matryca OLED reaguje niemal natychmiast, dlatego za poruszającymi się obiektami praktycznie nie widać smug, również na ciemnym tle. W połączeniu z odświeżaniem 120 Hz daje to wyraźny obraz podczas oglądania sportu i grania. Pod tym względem telewizor oferuje dokładnie to, czego oczekujemy od OLED-a.

Znacznie mniej typowo dla Sony wygląda menu ustawień płynności. Zamiast znanego systemu Motionflow znajdziemy tutaj funkcję o nazwie „MJC”, która zarówno wyglądem, jak i nazewnictwem bardziej przypomina rozwiązania z budżetowych telewizorów innych marek. Do dyspozycji są dwa suwaki: „Usuwanie rozmycia”, będące tutaj odpowiednikiem ustawienia „Gładkość — film”, oraz „De-Judder”, odpowiadający regulacji „Gładkość — kamera” z innych modeli Sony. Sam upłynniacz działa poprawnie i pozwala dopasować ruch do własnych upodobań, choć osoby przesiadające się z innej BRAVII będą zaskoczone nowym menu w telewizorze.

Funkcje dla graczy

6.3/10

7.5/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 60Hz
    48 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    No
    No
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    No
    No
  • 4K@120Hz
    No
    Yes
  • Game bar
    Yes
    No

Hisense E7Q / E79Q to naprawdę udany telewizor dla graczy, nawet mimo tego, że nie obsługuje sygnału 4K przy 120 Hz. Producent zadbał tu jednak o zestaw funkcji, które jeszcze do niedawna można było znaleźć wyłącznie w droższych modelach. Jest ALLM, czyli automatyczne przełączanie w tryb niskiego opóźnienia, dzięki czemu telewizor sam aktywuje tryb gry z bardzo niskim input lagiem. Mamy też VRR, działający do 60 Hz – może to nie robić wrażenia na papierze, ale w praktyce w pełni wystarcza, bo większość gier na konsolach i tak nie przekracza tej granicy. Wszystkie te ustawienia można szybko znaleźć w panelu Game Bar, czyli wygodnym menu stworzonym specjalnie dla graczy. Z jego poziomu da się zmieniać tryby obrazu, włączyć licznik klatek czy nawet… celownik na ekranie – w systemie Vidaa nazwany nieco zabawnie „punktem docelowym”, co jest efektem niezręcznego tłumaczenia ze strony chinskiego producenta.

Na szczególną pochwałę zasługuje możliwość grania w 1080p przy 120 Hz, co realnie poprawia płynność i responsywność obrazu. Dzięki temu, jeśli ktoś ma ochotę pograć w kilka tytułów w wyższym odświeżaniu, może po prostu obniżyć rozdzielczość i cieszyć się znacznie płynniejszym ruchem. Mimo braku 4K@120Hz, Hisense E7Q / E79Q naprawdę dobrze sprawdza się w roli telewizora dla graczy – zwłaszcza tych, którzy nie szukają ideału, ale solidnego i szybkiego ekranu do codziennego grania.

Na Sony BRAVII 6 gra się bardzo dobrze. Dobra jakość obrazu, szybka reakcja matrycy OLED i obsługa 4K przy 120 Hz sprawiają, że telewizor dobrze odnajduje się także w dynamicznych tytułach. Gracze, którzy oczekują jednak czegoś więcej niż płynnej rozgrywki, szybko zauważą kilka nietypowych braków i niedociągnięć.

Zacznijmy od największej zmiany względem innych modeli SONY: BRAVIA 6 ma cztery pełnoprawne wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 48 Gb/s, co zawdzięczamy nowej platformie MediaTek Pentonic 800. Można więc podłączyć kilka urządzeń do grania i soundbar bez rezygnowania z wysokiego odświeżania na którymś ze źródeł. Na każdym porcie działa ALLM, automatycznie uruchamiające tryb niskich opóźnień, oraz VRR w zakresie 48–120 Hz, które synchronizuje odświeżanie ekranu z liczbą klatek w grze. Działa również Dolby Vision przy 120 Hz i z niskim input lagiem.

Gorzej wygląda kwestia ustawienia HDR. Nie ma poprawnie działającego HGiG, a testowa szachownica podczas kalibracji na konsoli znika dopiero przy około 1000 nitów, mimo że matryca nie osiąga takiej jasności. Sugerowanie się wyłącznie tym wzorcem może więc prowadzić do utraty szczegółów w najjaśniejszych fragmentach gry. W ustawieniach pozwalających podać jasność w nitach warto przyjąć około 700 nitów, czyli wartość bliższą możliwościom ekranu. Nie znaleźliśmy też Game Bara, choć materiały sklepowe sugerują obecność jego podstawowej wersji. W testowanym egzemplarzu dostępne było jedynie skromne menu ustawień gry. Do tego dochodzi znany z innych Sony brak obsługi 1440p przy 120 Hz. Przy graniu na konsoli w 4K nie będzie to problemem. Ograniczenie mogą natomiast odczuć gracze komputerowi, którzy chcieliby ustawić 1440p, żeby uzyskać więcej klatek niż w 4K, a jednocześnie zachować wyższą szczegółowość niż w Full HD.

Input lag

10/10

10/10

SDR

1080p60
13 ms
14 ms
1080p120
8 ms
5 ms
2160p60
12 ms
14 ms
2160p120
5 ms

HDR

2160p60
12 ms
14 ms
2160p120
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
12 ms
13 ms
2160p120 DV
5 ms

W grach najłatwiej wychodzi, jak szybki (albo wolny) jest telewizor – i Hisense E7Q / E79Q ten test przechodzi bez potknięć. Już po kilku minutach grania czuć, że reakcja na ruchy kontrolera jest błyskawiczna, bez tego charakterystycznego opóźnienia, które potrafi zepsuć nawet najlepszy mecz w FIFA czy decydującą wymianę w bijatyce. W trybie gry E7Q / E79Q działa z opóźnieniem poniżej 15 ms, co oznacza, że między naciśnięciem przycisku a reakcją na ekranie praktycznie nie ma żadnej przerwy. To poziom, którego nie powstydziłyby się droższe konstrukcje. I właśnie za tę responsywność – może bardziej niż za obraz czy dodatki – ten telewizor naprawdę warto pochwalić.

Opóźnień na BRAVII 6 są bardzo niskie. Przy 60 Hz zmierzyliśmy 13–14 ms, a po przejściu na 120 Hz wynik spada do zaledwie 5 ms. Dzięki temu telewizor szybko reaguje na ruchy pada i nie przeszkadza w graniu.

Współpraca z komputerem

3/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Słaba
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
13ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
60Hz
120Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej jak i ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

W kwestii współpracy z komputerem PC Hisense E7Q / E79Q niestety nie zachwyca. Owszem, telewizor obsługuje pełne próbkowanie chroma 4:4:4, więc tekst i czcionki są dość czytelne, ale na tym lista zalet właściwie się kończy. Ekran ma spory problem z ditheringiem, który w praktyce wygląda bardzo nieprzyjemnie – jakby powierzchnia obrazu delikatnie mieniła się kolorami. Najlepiej widać to przy ciemnych literach na szarym tle – zamiast neutralnych odcieni czcionek pojawiają się delikatne przebłyski niebieskiego, zielonego i czerwonego, przypominające efekt tęczy. Przy dłuższej pracy przy komputerze potrafi to męczyć wzrok i odbierać komfort. Na plus można odnotować obecność synchronizacji klatek oraz możliwość działania w 120 Hz przy niższej rozdzielczości, co może być małym pocieszeniem dla graczy. Jednak w roli typowego monitora do PC E7Q / E79Q sprawdza się raczej przeciętnie.

BRAVIA 6 dobrze sprawdza się jako duży ekran do grania na komputerze. Obsługuje 4K przy 120 Hz, współpracuje z G-Sync, a opóźnienie wynosi zaledwie 5 ms. W połączeniu z szybką reakcją matrycy daje to bardzo przyjemną rozgrywkę, bez uciążliwego smużenia. Brakuje jedynie wyższego odświeżania dla osób, które chciałyby wykorzystać mocny komputer do grania przy ponad 120 klatkach na sekundę. Jak wspominaliśmy wcześniej, nie skorzystamy też z 1440p przy 120 Hz.

Przy pracy z tekstem jest dobrze, choć nie idealnie. Telewizor poprawnie obsługuje chromę 4:4:4 również w 4K przy maksymalnym odświeżaniu, dlatego drobne litery pozostają czytelne, a ciemny tekst nie traci fragmentów konturów. Z bliska można jednak dostrzec delikatne kolorowe obwódki wynikające z układu subpikseli RGWB. Przy przeglądaniu internetu czy okazjonalnej pracy nie powinny mocno przeszkadzać, ale jeśli planujemy godzinami czytać dokumenty z niewielkiej odległości, czcionki nie będą wyglądały tak czysto jak na typowym monitorze z układem RGB.

Kąty widzenia

3.2/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
73%
31%

Hisense E7Q / E79Q ma typowe dla matrycy VA słabe kąty widzenia. Na wprost obraz wygląda bardzo dobrze – czerń jest głęboka, a kontrast wysoki. Wystarczy jednak usiąść lekko z boku, by sytuacja szybko się zmieniła. Przy odchyleniu o około 45 stopni jasność spada aż o około 73%, a kolory wyraźnie tracą nasycenie. Jest to typowy komromis jaki przyjdzie nam zapłacić za wybór telewizora z tego typu matrycą zamiast matrycy IPS. Tam kąty widzenia są dużo lepsze, ale za to czerń dużo gorsza.

BRAVIĘ 6 można wygodnie oglądać również z boku. Czerń pozostaje głęboka, a kolory nie tracą nasycenia tak szybko jak w telewizorach LCD z matrycą VA. Przy kącie 45 stopni zmierzyliśmy spadek jasności o 31%, więc obraz jest nieco ciemniejszy niż na wprost, ale nadal wygląda dobrze. Przy szerokiej kanapie czy oglądaniu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na przeciwko ekranu. 😉 Pod tym względem jedynie lepszą technologią są ekrany QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

5.2/10

4.6/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Satynowa
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Bardzo dobra

Jasność matrycy

Sony BRAVIA 6 (A65): 266 cd/m2

Hisense E7Q / E79Q: 371 cd/m2

Hisense E7Q / E79Q najlepiej sprawdza się w umiarkowanie jasnych salonach. Jego jasność waha się w granicach 350–380 nitów, więc w typowych warunkach domowych obraz wygląda dobrze, ale w bardzo nasłonecznionych pomieszczeniach zaczyna tracić na wyrazistości. To po prostu nie jest ekran do wnętrz z dużymi oknami czy mocnym światłem dziennym. Na plus warto wspomnieć o satynowej powłoce matrycy, która całkiem skutecznie tłumi odbicia – zarówno od lamp, jak i od okien. Dzięki temu, nawet jeśli w pokoju nie panuje półmrok, obraz nadal pozostaje dość czytelny.

Oglądanie w jasnym pomieszczeniu to jedna z największych słabości BRAVII 6. Średnia jasność w SDR wynosi zaledwie 266 nitów, a przy dużej ilości bieli na ekranie spada jeszcze niżej. W słonecznym salonie obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby przebić się przez światło z otoczenia. Przy ciemniejszych filmach może się więc okazać, że bez zasłonięcia okien trudno będzie komfortowo oglądać.

Nie pomaga również zastosowana matryca OLED SE, pozbawiona klasycznego polaryzatora. Jej satynowa powłoka przeciętnie tłumi bezpośrednie odbicia, dlatego okno czy lampa naprzeciwko telewizora pozostają wyraźnie widoczne, również podczas wyświetlania obrazu. Sama czerń w oświetlonym pokoju zachowuje się bardzo dobrze, ale połączenie niezdolności do redukcji odbić z niewielką jasnością mocno ogranicza możliwości oglądania w jasnym pomieszczeniu. BRAVIA 6 najlepiej sprawdzi się więc w pokoju, w którym można kontrolować ilość światła, albo po prostu podczas wieczornych seansów.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
PFS LED
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
15955656
Procesor obrazu
Pentonic 800

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Hisense E7Q / E79Q Szczegóły dotyczące matrycy
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Szczegóły dotyczące matrycy

Hisense E7Q / E79Q

Sony BRAVIA 6 (A65)

Funkcje telewizora

8.7/10

6.6/10

  • System
    VIDAA
    Google TV
  • Szybkość działania
    Przyzwoita
    Średnia
  • Wejścia HDMI
    3 x HDMI 2.0, 0 x HDMI 2.1
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Inne wejścia
    Component (YPbPr)
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Tak
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Tak
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Nie
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Hisense E7Q / E79Q Funkcje telewizora
Test Hisense E7Q / E79Q Funkcje telewizora
Test Hisense E7Q / E79Q Funkcje telewizora
Test Hisense E7Q / E79Q Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora
Test Sony BRAVIA 6 (A65) Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Funckje SmartTV: Vidaa

Jeśli chodzi o funkcje Smart TV, Hisense E7Q / E79Q działa na systemie VIDAA, który od kilku lat jest rozwijany przez chińskiego producenta. Widać, że oprogramowanie dojrzewa – jest tu AirPlay, Screen Mirroring, a także wyszukiwanie głosowe w wielu językach, w tym po polsku. Niestety, w naszym egzemplarzu działało ono dość powoli, co trochę nas zaskoczyło, bo w innych modelach Hisense ten system reagował znacznie szybciej. Na minus trzeba też zaliczyć ograniczoną bibliotekę aplikacji. Oczywiście są te najważniejsze – Netflix, Disney+ i YouTube – ale przed zakupem warto sprawdzić, czy znajdziecie tam wszystko, czego używacie na co dzień.

Funckje klasyczne

W kwestii funkcji typowo telewizyjnych E7Q wypada już znacznie lepiej. Mamy tu praktycznie wszystko, czego można oczekiwać od klasycznego telewizora: nagrywanie z wbudowanych tunerów na USB, wyjście słuchawkowe jack, a nawet wejście komponentowe dla starszego sprzętu audio. Do tego pełna obsługa dźwięku przez eARC, więc można mieć pewność, że niezależnie od sytuacji, soundbar zawsze „zagra jak trzeba”. Pilot jest też dość klasyczny, dobrze zaprojektowany z dużą ilością przycisków ( w tym numerycznych) co może spodobać się osobą, które jeszcze oglądaja zwyklą telewizję na telewizorze. 😉

Google TV

BRAVIA 6 jest obecnie najtańszym OLED-em z Google TV. To spory plus, bo aplikacji jest dużo, a system pozwala instalować dodatkowe programy i wyszukiwać treści głosowo po polsku. Zabrakło jedynie AirPlay, co może przeszkadzać użytkownikom iPhone’ów.

Niestety podczas testów system sprawiał sporo problemów. Samo poruszanie się po menu było szybkie, ale trafialiśmy na błędy w tłumaczeniach i częste zawieszanie się telewizora. Niektóre ustawienia nie zapisywały się za pierwszym razem. Trzeba było zmieniać je kilkukrotnie, a czasem dopiero odłączenie zasilania pomagało. Żeby odtworzyć filmy i zdjęcia z pendrive’a, musieliśmy aż cztery razy wyłączyć telewizor z prądu. Testowane oprogramowanie wyglądało po prostu na niedokończone. W tej klasie sprzętu trudno to zaakceptować...

Pilot i funkcje klasyczne

W zestawie jest jeden całkowicie nowy pilot z dużą liczbą przycisków i pełną klawiaturą numeryczną. To wygodne rozwiązanie dla osób oglądających zwykłą telewizję, zwłaszcza seniorów. Przycisk z gwiazdką można zaprogramować. Pilot nie wymaga celowania w ekran, ale nie ma podświetlenia. Jego wykonanie też jest dość przeciętne, a gumowe przyciski nie sprawiają szczególnie solidnego wrażenia.

Funkcje telewizyjne są podstawowe. Jest czytelny przewodnik po programach EPG i telegazeta, ale nie ma nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Można za to jednocześnie korzystać ze słuchawek Bluetooth i głośników telewizora. Sam zestaw funkcji jest więc w porządku, ale problemy z systemem mocno psują codzienne korzystanie.

Aplikacje

7.7/10

9.6/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

8.2/10

9.5/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
Yes
Yes
TIFF
Yes
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
No
Yes
12 Mpix
No
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
No
Yes
24 Mpix
No
Yes
28 Mpix
No
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Odtwarzacz multimedialny w Hisense E7Q / E79Q działa poprawnie, ale potrafi być kapryśny. Największy problem dotyczy obsługi zdjęć – telewizor radzi sobie tylko z wybranymi formatami, a część plików po prostu się nie otwiera. To dość zaskakujące, bo nawet tańsze modele innych producentów zwykle nie mają z tym problemu. Filmy i muzyka odtwarzają się bez większych kłopotów, jednak trzeba liczyć się z tym, że E7Q nie jest mistrzem wszechstronności, jeśli chodzi o pliki z pendrive’a. To raczej podstawowy odtwarzacz, który działa – o ile nie próbujemy go czymś „zaskoczyć”.

BRAVIA 6 obsługuje wiele popularnych formatów wideo, muzyki i zdjęć. Poradziła sobie również z fotografiami o rozdzielczości do 32 Mpix, więc pod względem zgodności z plikami wypada bardzo dobrze. Niestety jest tu spore „ale”, o którym wspominaliśmy przy opisie systemu. Zanim odtwarzacz zaczął poprawnie rozpoznawać filmy i zdjęcia z pendrive’a, musieliśmy kilka razy odłączyć telewizor z prądu. Ostatecznie udało się otworzyć większość materiałów, ale trudno nazwać to wygodną obsługą. Wysoka ocena w tej kategorii wynika wyłącznie z liczby obsługiwanych formatów.

Dźwięk

6.3/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    83dB
    94dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Tak
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Tak
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Tak
    Tak

Dźwięk w Hisense E7Q / E79Q wypada dokładnie tak, jak można się spodziewać po telewizorze z tej półki cenowej – raczej płasko, ale całkiem głośno. Podczas pomiarów maksymalna głośność sięgała około 83 dB, więc do codziennego oglądania w zupełności wystarczy. Dialogi są dobrze słyszalne, co w pewnym stopniu rekompensuje brak wyraźnego basu i głębi. Nie ma tu rewelacji: to po prostu solidne minimum, które da się zaakceptować. Na plus można jednak zaliczyć szeroką obsługę formatów dźwięku. Telewizor radzi sobie z Dolby TrueHD, Dolby Atmos, a nawet z coraz rzadziej spotykanym DTS:X. To akurat miły dodatek, bo przynajmniej mamy pewność, że niezależnie od źródła – wszystko zagra tak, jak trzeba. (Napewno wtedy kiedy podłączymy go do zewnętrznego źródła audio jakim jest np. soundbar).

Mimo skromnego zestawu głośników 2.0 o łącznej mocy 20 W BRAVIA 6 brzmi całkiem przyjemnie. Dźwięk jest dość wyrównany, dialogi dobrze słychać, a podczas zwykłego oglądania nie ma potrzeby od razu sięgać po dodatkowe nagłośnienie. Telewizor potrafi też zagrać głośno, co potwierdza wynik 94 dB. Pozostaje jednak znajomy problem innych telewizorów: brak głębszego basu. Przy spokojniejszych scenach nie przeszkadza to szczególnie, ale w filmach akcji i muzyce słychać, że brzmieniu brakuje trochę "masy". Eksplozje nie mają mocnego uderzenia, a niższe dźwięki są raczej zaznaczone niż odczuwalne. Do seriali i codziennych programów taki zestaw wystarczy, natomiast soundbar z subwooferem pozwoli nadać filmowym seansom więcej siły i dźwięku przestrzennego. Zwłaszcza, że telewizor wspiera Dolby Atmos oraz DTS:X.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

83dBC (Max)

75dBC

94dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy