Panasonic Z95B vs Philips OLED761

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Philips OLED761
4 999 zł

Dostępne przekątne: 55”65”77”

Dostępne przekątne: 55”65”

Test Panasonic Z95B Główne zdjęcie
Test Philips OLED761 Główne zdjęcie

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Amazon FireTV

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Titan OS

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

8.5

7.7

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    9.0

    8.0

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    8.8

    8.7

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    8.5

    8.5

  • Granie na konsoli

    9.6

    9.0

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.6

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    7.4

    4.5

  • Funkcje użytkowe

    6.8

    7.9

  • Aplikacje

    7.2

    7.7

  • Jakość dźwięku

    8.9

    7.0

Zalety

  • Rewelacyjna czerń

  • Niesamowita jasność - ponad 2000 nit w HDR

  • Kolory fabryczne niemal referencyjne

  • Wsparcie dla wielu formatow HDR w tym Dolby Vision i HDR10 +

  • Fenomenalna płynność ruchu - matryca OLED, 144Hz

  • Świtny wybór dla graczy, HDMI 2.1, VRR, ALLM, Dolby Vision Gaming i HGiG

  • Dobra współpraca z PC – 144 Hz, G-Sync i FreeSync

  • Bardzo dobry dźwięk z wbudowanego soundbara

  • Niezłe kąty widzenia

  • Idealna czerń i bardzo wysoki kontrast

  • Efektowny HDR podczas wieczornych seansów

  • Bardzo dobre odwzorowanie kolorów po kalibracji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Ambilight zwiększający przyjemność z oglądania 🙂

  • Matryca 120 Hz przydatna w grach i sporcie

  • Cztery wejścia HDMI 2.1

  • Obsługa Dolby Vision (poprawia obraz w wielu scenach HDR)

Wady

No like
  • Fire TV – brak aplikacji, dziwne błędy, nieprzetłumaczone menu

  • Brak obsługi DTS:X

  • Brak możliwości włączenia zewnętrznych napisów z pamięci USB

  • Tylko dwa porty HDMI 2.1, w tej klasie to zdecydowanie za mało

  • Cena wyraźnie wyższa niż u konkurencji, która bywa pozbawiona takich problemów systemowych

  • Ograniczony wybór aplikacji w Titan OS

  • Niższa jasność w SDR niż u konkurentów

  • Odbicia na ekranie przeszkadzające w jasnym salonie

  • Pilot na podczerwień wymagający celowania w telewizor (czasami wolno reaguje)

  • Widoczne zjawisko posteryzacji

Czy warto kupić? Werdykt

Panasonic Z95B to sprzęt, przy którym trudno nie unieść brwi z zachwytu. Już od pierwszych chwil widać, że mamy do czynienia z ekranem absolutnie wyjątkowym, zdolnym wydobyć z filmów i gier wszystko to, co w nich najlepsze. Czerń jest perfekcyjna, jasność w HDR zachwyca, a kolory – czy to w trybie filmowym, czy w grach – pokazują, że fabryczna kalibracja u Panasonica osiągnęła poziom, którego inni producenci mogą się dopiero uczyć. Dodajmy do tego rewelacyjny dźwięk z wbudowanego soundbara oraz świetne kąty widzenia to dostaniemy obraz telewizora, który pod kątem jakości obrazu i samej immersji audiowizualnej wydaje się być sprzętem kompletnym. Ale im dłużej z niego korzystaliśmy, tym bardziej narastało wrażenie, że obcujemy z urządzeniem rozdwojonym. Z jednej strony jest niczym monitor referencyjny, idealny do oceny materiałów wideo i czerpania czystej przyjemności z filmów czy seriali a nawet grania, z drugiej – telewizor, który w swojej codziennej funkcjonalności potrafi zawieść na całej linii. FireTV w swojej aktualnej wersji bywa frustrujący, aplikacji jest dużo mniej niż u konkurencji, część w ogóle się nie instaluje, a system potrafi zaliczyć niejedną zadyszkę. Do tego dochodzą dziwne problemy systemowe jak np. brak obsługi podstawowych napisów w filmach z USB – niby to wszystko to drobiazgi, ale składają się na obraz urządzenia, które w codziennym użytkowaniu dalekie jest od ideału. I tu właśnie pojawia się największy paradoks Z95B. To telewizor, który daje prawdopodobnie jeden najlepszych obrazów, jaki w tej chwili można zobaczyć w salonie, i jednocześnie taki, którego jako typowego „telewizora” trudno polecić bez zastrzeżeń. Konkurencja, choć często odrobinę słabsza wizualnie, bywa zwyczajnie bardziej przyjazna w obsłudze i kosztuje przy tym znacznie mniej. Dlatego Z95B to propozycja dla purystów obrazu, dla osób, które szukają referencyjnego ekranu i są w stanie zaakceptować wszystkie kompromisy związane z resztą niedziałających funkcji. Dla nich będzie to sprzęt marzeń. Dla reszty – pokaz siły Panasonica i raczej forma ciekawostki.

Philips OLED761 pokazuje, że podstawowy OLED w ofercie marki może być udanym wyborem do oglądania filmów. Najlepiej wypada wieczorem, kiedy idealna czerń i efektowny HDR pozwalają docenić zalety tej matrycy. Po kalibracji dochodzą do tego bardzo dobrze odwzorowane kolory, więc do samego obrazu trudno mieć większe zastrzeżenia przy zwykłym oglądaniu. Nie zawsze radzi sobie równie dobrze z najjaśniejszymi detalami w wymagających filmach HDR10, ale Dolby Vision pomaga mu w takich scenach. To telewizor, na którym seans po zgaszeniu światła potrafi zrobić naprawdę dobre wrażenie. Dużą częścią tego doświadczenia jest Ambilight. Jeśli lubicie podświetlenie ściany za ekranem, OLED761 daje konkretny powód, żeby zainteresować się właśnie Philipsem. Nie trzeba dopłacać do wyższych serii, aby połączyć tę funkcję z dobrym obrazem OLED. Model ten sprawdzi się też przy graniu: matryca 120 Hz i cztery wejścia HDMI 2.1 pozwalają potraktować go jako ekran zarówno do filmów, jak i konsoli czy komputera. To istotne, bo nawet najtańszy OLED w ofercie powinien być zakupem uniwersalnym, a nie telewizorem dobrym wyłącznie do wieczornych seansów.

Przed zakupem warto jednak przyjrzeć się dwóm ograniczeniom. Pierwszym jest oglądanie w jasnym pomieszczeniu. OLED761 świeci nieco słabiej od rywali korzystających z podobnej matrycy, a brak polaryzatora w matrycy OLED SE pogarsza dodatkowo jego sprawność w jasnym pomieszczeniu. Drugim jest Titan OS. System działa sprawniej niż we wcześniejszych odsłonach, ale nadal oferuje skromniejszy wybór aplikacji niż konkurencja. Poprawa płynności cieszy, jednak nie zastąpi dostępu do serwisu, z którego korzystamy na co dzień, dlatego jego obecność najlepiej sprawdzić jeszcze przed zakupem. Nam dodatkowo nie spodobał się pilot. Mimo tego, że jest podświetlany i ma komplet przydatnych klawiszy: wymaga dokładnego celowania w ekran.

Ostatecznie Philips OLED761 ma najwięcej sensu dla osób, które oglądają przede wszystkim wieczorami i chcą mieć Ambilight. W takich warunkach pod względem obrazu może śmiało konkurować z Samsungiem S85H czy LG B6, a wybór między nimi będzie zależał bardziej od ceny, systemu i własnych przyzwyczajeń. Philips nie ma wyraźnej przewagi w każdym zastosowaniu, ale też nie trzeba traktować go jako gorszej alternatywy tylko dlatego, że otwiera ofertę OLED tej marki. Przy odpowiedniej cenie to dobry zakup... ale pod warunkiem że akceptujecie jego ograniczenia.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Super Premium
Dobra
Rodzaj podstawy
Centralna
Nogi
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Obracana
Stała
Montaż na płasko
Tak
Nie
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

10/10

10/10

Kontrast:

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Czerń i kontrast w Panasonicu Z95B można określić jednym słowem – perfekcja. Jak na każdy telewizor OLED przystało, panel sterujący pojedynczymi pikselami daje możliwość całkowitego wygaszania fragmentów obrazu, co skutkuje absolutną czernią. Dzięki temu Z95B oferuje idealną separację pomiędzy jasnymi a ciemnymi elementami sceny, a na ekranie nie widać żadnych poświat, rozjaśnień czy efektów halo. Nawet w najbardziej wymagających sekwencjach, gdzie inne telewizory LCD zdradzają swoje ograniczenia, tutaj obraz pozostaje klarowny i czytelny. W praktyce trudno sobie wyobrazić, by w tej kategorii OLED-y mogły jeszcze coś poprawić, bo technologia samowygaszających się pikseli po prostu nie ma słabych punktów w zakresie kontrastu. Panasonic Z95B nie wyłamuje się z tego schematu i pokazuje, że w kwestii czerni nie istnieje już pole do znaczących usprawnień – to poziom referencyjny, który trudno przebić.

W tej kategorii Philips OLED761 otrzymuje najwyższą ocenę. Zastosowana matryca OLED pozwala sterować każdym pikselem niezależnie, a tam, gdzie obraz ma być całkowicie czarny, po prostu go wyłączyć. Dzięki temu we wszystkich scenach pomiarowych uzyskaliśmy nieskończony kontrast. Podczas oglądania przekłada się to na głęboką czerń i bardzo wyraźne oddzielenie jasnych elementów od ciemnego tła. Nawet niewielka lampa czy gwiazda nie powoduje rozświetlenia otoczenia przez podświetlenie ekranu, z czym w wymagających scenach nadal zmagają się Mini LED-y. To zaleta samej technologii, dlatego również najtańszy OLED Philipsa może pod tym względem dorównać znacznie droższym modelom. W ciemnym pomieszczeniu szczególnie dobrze widać, jak dużo daje taka precyzja. Czerń nie robi się szara tylko dlatego, że tuż obok pojawia się jasny obiekt, a telewizor nie musi wybierać między przygaszeniem światła a zachowaniem ciemnego tła.

Pewne zastrzeżenia dotyczą natomiast sposobu wyświetlania odcieni znajdujących się tuż ponad czernią. W scenach filmowych OLED761 potrafi je delikatnie rozjaśnić, przez co najciemniejsze fragmenty obrazu bywają nieco jaśniejsze, niż powinny. Potwierdza to również początek wykresu jasności. Nie oznacza to, że panel nie potrafi pokazać idealnej czerni, ponieważ całkowicie czarne elementy nadal pozostają wygaszone. Niedoskonałość dotyczy odwzorowania najciemniejszych szarości i choć nie przekreśla świetnego kontrastu, w niektórych nocnych ujęciach można ją zauważyć.

Jakość efektu HDR

8.7/10

6.1/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 99.8%, BT.2020: 81.3%
DCI P3: 96.9%, BT.2020: 71.9%

Pomiar jasności w HDR:

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2069 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2118 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2131 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2114 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

1442 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

538 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

702 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

784 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

740 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

289 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Philips OLED761

Panasonic Z95B

Jasność barw RGB

Jasność barw RGB

Jakość efektu HDR w Panasonicu Z95B należy do absolutnej czołówki. Dzięki matrycy najnowszej generacji, nazwanej przez producenta Primary RGB Tandem OLED, telewizor potrafi osiągać ponad 2000 nitów jasności w scenach filmowych. Efekt jest imponujący i potrafi zachwycić intensywnością światła, dając poczucie kontaktu z ekranem wykraczającym poza dotychczasowe doświadczenia. Podobne odczucia towarzyszyły nam tylko przy testach LG G5, Samsunga S95F czy Philipsa OLED910. Oczywiście, zdarzają się momenty, kiedy algorytmy urządzenia decydują o ograniczeniu luminacji – dotyczy to zwłaszcza pełnoekranowych jasnych sekwencji, takich jak końcowa plansza w filmie The Meg. Nawet wtedy Z95B utrzymuje poziom około 1500 nitów, co wciąż jest rezultatem robiącym ogromne wrażenie. Można więc powiedzieć, że HDR w tym modelu został doprowadzony do mistrzowskiej formy. Duży krok naprzód widać także w odwzorowaniu palety barw. Nowy panel tandem OLED nie dorównuje jeszcze najlepszym ekranom QD-OLED pod względem pełnego pokrycia gamutu, ale dystans między tymi rozwiązaniami znacząco się zmniejszył. Podczas oglądania filmów różnice są na tyle subtelne, że w normalnych warunkach trudno je zauważyć, a kolory pozostają żywe i nasycone.

Philips OLED761 korzysta z nowej generacji paneli WOLED SE od LG Display, a pod względem jasności HDR osiąga wyniki zbliżone do swoich najbliższych rywali, czyli Samsunga S85H i LG B6. Szczytowa jasność wynosi około 800 nitów, co jak na podstawowy model OLED jest solidnym rezultatem. Co ważne, podobne wartości pojawiają się również w filmach. W scenach z niewielkimi światłami na ciemnym tle zmierzyliśmy około 700–780 nitów, dlatego latarka, refleks czy lampa mogą wyraźnie zabłysnąć. W połączeniu z idealną czernią daje to przekonujący efekt HDR, zwłaszcza podczas wieczornego seansu. Możliwości matrycy maleją jednak wraz ze wzrostem jasnej powierzchni obrazu. Kiedy zamiast pojedynczych świateł pojawia się rozległy, słoneczny krajobraz, telewizor nie jest już w stanie utrzymać tak wysokiej jasności. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy 289 nitów, a przy jeszcze większym wypełnieniu ekranu jasnymi elementami wynik może zbliżać się do około 200 nitów. W praktyce oznacza to, że zalane słońcem ujęcie będzie wyglądało mniej efektownie niż drobne światła w nocnej scenerii. Mimo tego ograniczenia HDR w OLED761 zasługuje na pozytywną ocenę. Nie jest to telewizor, który każdą jasną sceną rozświetli cały pokój, ale potrafi dobrze pokazać różnicę między zwykłym obrazem a materiałem HDR. Najlepiej wypada tam, gdzie jasne akcenty pojawiają się na ciemniejszym tle, ponieważ właśnie wtedy wysoka jasność pojedynczych elementów i głęboka czerń wspólnie dają najlepszy efekt.

Kolory

Philips OLED761 dobrze radzi sobie również z kolorami, ponieważ jego matryca pokrywa zdecydowaną większość palety DCI-P3, w której mieści się większość barw spotykanych w filmach i serialach HDR. Dzięki temu podczas codziennego oglądania kolory mają odpowiednie nasycenie i obraz nie sprawia wrażenia wyblakłego. Ograniczenia ujawniają się dopiero w bardziej wymagających materiałach, które wykorzystują odcienie wykraczające poza DCI-P3 i należące do szerszej palety BT.2020. W takich ujęciach najbardziej intensywne czerwienie i zielenie mogą wyglądać mniej okazale niż na ekranach QD-OLED, SQD-Mini LED czy RGB Mini LED. Osobną kwestią jest zachowanie nasycenia przy dużej jasności. Matryca WOLED korzysta z dodatkowego białego subpiksela, który pomaga rozjaśnić obraz, ale nie zwiększa w ten sam sposób jasności samych kolorów. Dlatego bardzo jasne barwy mogą nieco blednąć, co najłatwiej dostrzec na jaskrawych neonach czy kolorowych efektach świetlnych. Są to jednak ograniczenia widoczne przede wszystkim w konkretnych, wymagających scenach. W większości filmów i seriali oglądanych na co dzień OLED761 ma wystarczające możliwości, żeby pokazać dobrze nasycone, atrakcyjne kolory.

Barwy fabrycznie

9.5/10

6.5/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Odwzorowanie barw fabryczne trybu Filmmaker, moi drodzy, to w przypadku Panasonica Z95B prawdziwy ewenement. Mówię o naszej sztuce testowej, ale wynik był tak dobry, że aż ciężko w to uwierzyć. Jedyny detal, do którego można się przyczepić, to delikatny brak niebieskiego w balansie bieli, ale poza tym telewizor prosto po wyjęciu z pudełka zaprezentował obraz, jakiego jeszcze nigdy nie widzieliśmy w trybie fabrycznym. Testy palety kolorów, Color Checker – wszystko wskazywało wartości poniżej Delta 2. To dużo niższy wynik niż próg postrzegalności ludzkiego oka, czyli mówiąc wprost, widz nie ma szans dostrzec poważnych odchyleń. Wygląda to tak, jakby Panasonic faktycznie kalibrował ten model już na etapie fabrycznym. Oczywiście nie możemy wykluczyć, że trafiliśmy na wyjątkowo dobrze ustawioną sztukę, ale rezultat i tak robi piorunujące wrażenie. Jesteśmy bardzo restrykcyjni przy ocenach fabrycznej kalibracji, a tutaj szczęka nam po prostu opadła.

Fabryczne ustawienia trybu filmowego OLED761 dają całkiem przyjemny obraz, choć kolory nie są zupełnie neutralne. W materiałach SDR brakuje przede wszystkim niebieskiego, a w części zakresu również czerwieni, przez co biel i szarości mogą nabierać lekko żółtozielonego odcienia. Najłatwiej zauważy, neutralnych powierzchniach, które wyglądają na cieplejsze, niż powinny. Same kolory wypadają jednak dość dobrze, a większość sprawdzanych próbek nie wykazuje dużych błędów. Nie jest to więc sytuacja, w której zafarb całkowicie zmienia wygląd oglądanego filmu. Więcej uwagi wymaga sposób ustawienia jasności w SDR. Przez większość zakresu telewizor nieco przyciemnia obraz, co może sprawiać, że twarze i elementy otoczenia wyglądają ciężej, a szczegóły w ciemniejszych fragmentach są mniej czytelne. Jednocześnie odcienie znajdujące się tuż ponad czernią są rozjaśnione. Te dwie cechy mogą występować razem: najgłębsze cienie stają się zbyt widoczne, podczas gdy pozostała część sceny jest trochę za ciemna. W HDR również widać niedobór niebieskiego, szczególnie w jaśniejszych partiach obrazu. Biel nabiera przez to ciepłego, żółtawego odcienia, który może być zauważalny choćby na chmurach czy śniegu. Ciemniejsze odcienie są pod względem balansu bieli ustawione znacznie lepiej, więc skala tego zabarwienia zmienia się wraz z jasnością sceny. Fabrycznie OLED761 wypada zatem przyzwoicie, ale pomiary pokazują, że przede wszystkim neutralność bieli i sposób oddawania jasności wymagają jeszcze dopracowania za pomocą kalibracji.

Barwy po kalibracji

9.8/10

9/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Odwzorowanie barw po kalibracji w Z95B to temat, o którym trudno się długo rozpisywać, bo po prostu nie było tu wiele do zrobienia. Delikatna korekta balansu bieli wystarczyła, żeby zniwelować brak niebieskiego i w tym momencie obraz wskoczył na poziom niemal referencyjny. Trzeba przyznać, że tak małego zakresu pracy nie mieliśmy już dawno. Jeżeli ktoś z was jest wyjątkowo spostrzegawczy, może zauważyć minimalne odchylenia w krzywej EOTF, ale to wiąże się raczej z działaniem funkcji dynamicznego mapowania tonów, o której wspominaliśmy wcześniej. Na dobrą sprawę nie jest to wada, tylko cecha tego rozwiązania, które celowo zmienia charakterystykę jasności w zależności od sceny. Podsumowując, jesteśmy pod ogromnym wrażeniem. Panasonic Z95B to telewizor, który już prosto z pudełka prezentuje się świetnie, a po kalibracji wskakuje na poziom, przy którym naprawdę trudno nam znaleźć cokolwiek do poprawy.

Po kalibracji Philips OLED761 pokazuje się z bardzo dobrej strony. Balans bieli udało się ustawić niemal wzorcowo, więc znika wcześniejszy zafarb, a twarze, biel i szarości wyglądają naturalniej. Poprawa gammy sprawia z kolei, że obraz nie jest już niepotrzebnie przyciemniony i łatwiej dostrzec szczegóły w ciemniejszych fragmentach. Kolory są oddawane z dużą precyzją, co w połączeniu z głęboką czernią daje bardzo przyjemny obraz do wieczornego oglądania filmów. Widać, że nawet podstawowy OLED Philipsa ma spory potencjał, który warto wykorzystać przez dopracowanie ustawień. W HDR charakterystyka jasności przez większość zakresu przebiega blisko wzorca, dlatego większość scen zachowuje właściwy wygląd. Pozostaje niewielkie rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią oraz nieco za mocne wyświetlanie najjaśniejszych fragmentów. Są to jednak uwagi dotyczące konkretnych partii obrazu. W najbardziej wymagających ujęciach nadal może zabraknąć części jasnych detali, ale ogólny efekt po kalibracji jest zdecydowanie udany. OLED761 potrafi pokazać naturalny, dobrze zrównoważony obraz, który pozwala skupić się na filmie.

Płynność przejść tonalnych

7.8/10

7.4/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Posterizacja, czyli schodkowanie kolorów, była w zeszłorocznym Z95A piętą achillesową flagowca Panasonica. W nowym Z95B widać wyraźnie, że producent przyłożył się do poprawy związanej z gradacją i problem został w dużej mierze skorygowany. W większości scen nie widać już łączeń kolorów, a przejścia tonalne są gładkie i wyglądają naturalnie. Nie znaczy to jednak, że problem zniknął całkowicie. W ekstremalnie trudnych fragmentach, zwłaszcza w bardzo ciemnych scenach jak te z filmu Green Knight, nadal można dostrzec pewne niedoskonałości. Mimo wszystko cieszy fakt, że Panasonic podszedł do tematu poważnie i zrobił duży krok naprzód bo różnica względem poprzedniego modelu jest naprawdę zauważalna.

Philips OLED761 radzi sobie z przejściami tonalnymi całkiem dobrze, choć na jasnych gradientach można dostrzec delikatne granice między odcieniami. Pojawiają się one w większości sprawdzanych jasnych ujęć, ale są na tyle subtelne, że podczas zwykłego oglądania nie powinny mocno odciągać uwagi od filmu. W ciemniejszych scenach niedoskonałości widać przede wszystkim przy stopniowym wygaszaniu obrazu do czerni oraz w ujęciu z czerwoną wodą, gdzie przejścia między kolorami mogłyby być łagodniejsze. Bardziej niż sama gradacja potrafi jednak przeszkadzać nierównomierność matrycy. W ciemnych scenach daje o sobie znać w postaci dość wyraźnych pasów, przez które jednolite tło nie wygląda tak równo, jak powinno. To osobna kwestia niż widoczne granice między odcieniami, choć podczas seansu oba zjawiska mogą się na siebie nakładać. Podobne pasy widzieliśmy dotąd w każdym testowanym OLED-zie z nową matrycą WOLED SE, więc nie jest to przypadłość wyłącznie OLED761. Ich nasilenie może jednak różnić się między egzemplarzami.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

6/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

Zacznijmy od tego, co wychodzi dobrze. Upscaling w Z95B stoi na bardzo wysokim poziomie – obraz w niższych rozdzielczościach jest wyraźny i ostry, a jedyne drobne mankamenty to delikatne ząbkowanie w niektórych partiach obrazu. Ważne też, że telewizor nie przycina materiału w żaden sposób i zachowuje jego proporcje, co nie zawsze jest oczywistym faktem nawet w 2025 roku.

Gorzej wygląda sprawa obróbki cyfrowej. Funkcje takie jak „wygładzanie gradacji” czy „redukcja szumów blokowych” w praktyce nie działają – testowany materiał wyglądał identycznie niezależnie od ustawień. Równie dobrze moglibyśmy zaznaczyć, że tej funkcji poprstu nie ma. Trochę to rozczarowujące, zwłaszcza że Panasonic mocno promuje swój procesor HCX Pro AI II, chwaląc się obecnością sztucznej inteligencji poprawiającej jakość obrazu. Tymczasem w tak podstawowej kwestii telewizor nie daje realnego efektu i wygląda to słabiej, niż można by oczekiwać po sprzęcie z najwyższej półki.

Philips OLED761 całkiem dobrze radzi sobie z poprawianiem materiałów słabszej jakości. Zastosowany w nim procesor Pentonic 800 pozwala skutecznie wygładzać widoczne przejścia między odcieniami, które często pojawiają się w mocno skompresowanych nagraniach. Odpowiada za to ustawienie „Redukcja zniekształceń”. Po jego włączeniu pasy na jednolitym tle stają się mniej widoczne, a co ważne, nie odbywa się to kosztem wyraźnego zacierania szczegółów. To funkcja, z której warto skorzystać, gdy jakość oglądanego materiału pozostawia trochę do życzenia. Samo skalowanie obrazu ma natomiast charakterystyczną dla Philipsa miękkość. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają dość łagodnie, a drobnym elementom i konturom brakuje nieco ostrości. W ujęciu z modelką widać to choćby na włosach i cienkich gałęziach, które mogłyby być wyraźniej zarysowane. Na plus wypada brak overscanu, czyli przycinania krawędzi obrazu. Nawet przy sygnale o niskiej rozdzielczości telewizor pokazuje cały kadr.

Smużenie i płynność ruchu

8.5/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
37%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (4K@144Hz):

Smużenie (4K@60Hz):

Matryca OLED o bradzo wysokim odświeżaniu już sama z sobie daje niezwykle ostry obraz nawet w dynamicznych scenach sportowych, jak mecze piłki nożnej czy koszykówki, i Z95B nie jest tu wyjątkiem. Bardzo ważne jest też to, że telewizor został wyposażony w autorski system upłynniania obrazu „Intelligent Frame Creation”. Wśród dostępnych suwaczków najważniejszy okazuje się ten nazwany „płynność filmów”, bo właśnie on pozwala przy materiałach 24-klatkowych, czyli filmach, dostosować ruch do własnych preferencji – od bardziej „klatkowego” wyglądu aż po płynny, wręcz teatralny efekt. Trochę szkoda, że Panasonic nie zdecydował się na podkręcenie najnowszej matrycy tandem OLED do 165 Hz, jak zrobił to Samsung w S95F czy LG w G5, bo wiemy, że panel jest technicznie do tego zdolny. Z drugiej strony to i tak głównie zaleta dla graczy pecetowych, więc w codziennym oglądaniu nie jest to duży brak bo jesteśmy ograniczeni do 120Hz.

Philips OLED761 bardzo dobrze sprawdza się w dynamicznych scenach. Dzięki błyskawicznej reakcji pikseli poruszające się obiekty praktycznie nie zostawiają za sobą smug, co docenią zarówno osoby oglądające sport, jak i gracze. Matryca 120 Hz pozwala przy tym zachować dobrą ostrość ruchu, co widać w teście z UFO: kontury są czytelne niezależnie od tego, czy obiekt przesuwa się po jasnym, czy ciemnym tle. Przy sygnale 60 Hz pojawia się więcej rozmycia, ale wynika ono przede wszystkim ze sposobu wyświetlania ruchu przy niższym odświeżaniu, a nie z powolnej reakcji matrycy.

Podczas oglądania filmów można z kolei skorzystać z ustawień „Style ruchu”, gdzie dostępne są suwaki „Płynność” i „Redukcja rozmycia”. Pozwalają one dopasować obraz do własnych upodobań, od zachowania charakterystycznego kinowego ruchu po jego mocne wygładzenie. Niewielkie zwiększenie płynności przydaje się zwłaszcza przy powolnych ruchach kamery, które na szybko reagującym OLED-zie potrafią wyglądać skokowo. Nie ma natomiast funkcji BFI, czyli wstawiania czarnych klatek dla poprawy ostrości ruchu, choć już bez niej OLED761 wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Funkcje dla graczy

10/10

10/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    40 - 144Hz
    40 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Panasonic Z95B pod kątem grania jest kompletnie wyposażony. Dwa porty HDMI 2.1 z pełną przepustowością 48 Gb/s gwarantują obsługę wszystkiego, czego można oczekiwać od nowoczesnego ekranu. Jest synchronizacja klatek VRR, jest automatyczny tryb gry ALLM, a do tego pełna kompatybilność z formatami HDR wykorzystywanymi w grach. Telewizor wspiera zarówno Dolby Vision dla Xboxa, jak i popularny HGiG, który w tym przypadku został wdrożony poprawnie, więc faktycznie działa tak, jak powinien.

Mimo że marka kojarzy się głównie z kinem domowym i sprzętem dla filmowców, tutaj znalazło się też miejsce na udogodnienia dla graczy. Na pokładzie jest Game Bar (a reczej Game Circles) – wizualnie wygląda trochę nietypowo, ale spełnia swoje zadanie i pozwala szybko sprawdzić najważniejsze parametry obrazu. Do pełni szczęścia brakuje właściwie tylko czterech portów HDMI 2.1 zamiast dwóch. To drobiazg, ale w telewizorze tej klasy można było liczyć na pełny komplet.

Choć OLED761 jest najtańszym OLED-em Philipsa na ten rok, w wyposażeniu dla graczy trudno dopatrzyć się większych oszczędności. Telewizor obsługuje granie przy 120 Hz zarówno w Full HD i 1440p, jak i w 4K, więc pozwala wykorzystać tryby wysokiej płynności dostępne na konsolach. Dobrze pasuje do tego szybka matryca OLED, dzięki której nawet podczas dynamicznej rozgrywki za obiektami nie ciągną się smugi. Gdy natomiast konsola nie utrzymuje stałej liczby klatek, pomaga VRR działający w zakresie 40–120 Hz. Obraz nie rozrywa się wtedy przy szybkich obrotach kamery, a wahania płynności są mniej dokuczliwe.

Philips zadbał też o wygodę. Po uruchomieniu gry telewizor może sam przejść w tryb niskich opóźnień, a najważniejsze ustawienia znajdziemy w podręcznym Game Barze. Można tam sprawdzić parametry obrazu, włączyć celownik albo rozjaśnić cienie, jeśli w ciemnej lokacji trudno dostrzec przeciwnika. Być może sam panel nie jest najefektowniejszym gamebarem na rynku ale spełnia swoje zadanie. Jest również obsługa Dolby Vision dla gier oraz poprawnie działające HGiG, które ułatwia dopasowanie HDR w ustawieniach konsoli do możliwości ekranu. Pod względem samych funkcji OLED761 oferuje więc bardzo dużo.

Input lag

10/10

9.4/10

SDR

1080p60
13 ms
14 ms
1080p120
5 ms
5 ms
2160p60
13 ms
14 ms
2160p120
5 ms
5 ms

HDR

2160p60
13 ms
31 ms
2160p120
5 ms
13 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
13 ms
30 ms
2160p120 DV
5 ms

Niezależnie od oglądanej treści input lag na Z95B jest niezwykle niski – nawet w Dolby Vision telewizor działa w 120 Hz z opóźnieniem poniżej 5 ms. To wynik, który stawia go w absolutnej czołówce ekranów do grania. Gdybyśmy mogli, spokojnie dalibyśmy mu ocenę 11/10. 😉

Opóźnienia w OLED761 zależą nie tylko od odświeżania, ale również od tego, czy gramy w SDR, czy w HDR. Najlepiej wypada SDR, gdzie zmierzyliśmy 14 ms przy 60 Hz i zaledwie 5 ms przy 120 Hz, zarówno w Full HD, jak i 4K. To świetne wyniki, które pozwalają cieszyć się szybką reakcją na ruchy pada także w dynamicznych grach.

Po włączeniu HDR opóźnienie wzrasta do 31 ms przy 60 Hz i 13 ms przy 120 Hz. Dolby Vision przy 60 Hz daje podobny wynik, wynoszący 30 ms. Nadal można komfortowo grać, szczególnie w spokojniejsze tytuły, ale szkoda, że uruchomienie HDR wiąże się z taką przypadłością.

Współpraca z komputerem

8.6/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Bardzo dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
5ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
BWRG
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
120Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Z95B można spokojnie podłączyć do komputera i korzystać z niego jak z dużego monitora. Owszem, przez układ pikseli WOLED czcionki nie wyglądają tak idealnie ostro jak na typowych monitorach np. z matrycami IPS i przy pracy biurowej można to dostrzec, ale trudno uznać to za poważny problem. Raczej mało kto kupuje taki telewizor do Excela. 😉 Jeśli chodzi o granie na PC, to tutaj nie ma się do czego przyczepić. Tryb 144 Hz działa świetnie, do tego mamy pełne wsparcie dla G-Sync i AMD FreeSync, więc synchronizacja klatek działa bez zarzutu z każdą kartą graficzną. Mimo drobnych mankamentów w wyświetlaniu czcionek trudno, żeby Z95B nie dał sobie rady w tej roli – jako ekran do gier sprawdza się po prostu fenomenalnie.

Philips OLED761 dobrze radzi sobie po podłączeniu do komputera. Poprawnie obsługuje chromę 4:4:4, dzięki czemu drobny tekst jest czytelny, a kolorowe litery nie tracą ostrości. Przy oglądaniu z bliska można jednak zauważyć delikatne czerwone obwódki na krawędziach znaków. Wynikają one z układu subpikseli RGWB zastosowanego w matrycy WOLED, do którego typowe metody wygładzania czcionek nie są dopasowane. Podczas przeglądania internetu nie musi to przeszkadzać, ale jeśli telewizor ma służyć głównie do pracy z tekstem, warto uwzględnić tę cechę.

W grach OLED761 czuje się znacznie lepiej. Szybka reakcja matrycy oraz współpraca z G-Sync i FreeSync pozwalają cieszyć się płynnym obrazem bez uciążliwego smużenia czy rozrywania klatek. Przy 4K i 120 Hz w SDR zmierzyliśmy zaledwie 5 ms opóźnienia, więc sterowanie jest bardzo szybkie. Trzeba jedynie pamiętać, że po włączeniu HDR input lag rośnie, zgodnie z wynikami opisanymi wcześniej. Na ocenę wpływa przede wszystkim ograniczenie odświeżania do 120 Hz. OLED761, podobnie jak inne testowane modele z panelem WOLED SE, nie oferuje dodatkowego trybu 144 Hz czy jeszcze wyższej częstotliwości przy obniżonej rozdzielczości. Dla większości osób nie będzie to poważny problem, bo 120 Hz zapewnia już bardzo dobrą płynność. Dopiero gracze z mocnym komputerem, nastawieni na wyciskanie jak największej liczby klatek, mogą poczuć tu lekki niedosyt.

Kąty widzenia

8/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
11%
34%

Pod tym względem Z95B wypada naprawdę bardzo dobrze. Spadek jasności pod kątem to zaledwie 11 procent, czyli dokładnie tyle, ile notują najlepsze panele QD-OLED i poprzednia generacja MLA od LG Display. Dzięki temu nawet oglądając telewizor z boku nie ma wrażenia, że obraz robi się wyblakły czy mało czytelny.

Kolory przy ekstremalnych kątach faktycznie lekko bledną i nie są aż tak stabilne jak w QD-OLED-ach, ale trudno to uznać za poważny problem. Obraz nadal wygląda świetnie i spokojnie można być pewnym, że oglądając Z95B pod dużym kątem wszystko pozostanie wyraźne. Warto też pamiętać o obrotowej stopie i w kwesti kątów widzenia, bo to praktyczne rozwiązanie, które pozwala w prosty sposób ustawić ekran tak, żeby wszyscy w pokoju mieli możliwie najlepszy widok.

Pod kątem OLED761 wygląda bardzo dobrze. Można usiąść z boku i nadal oglądać obraz z głęboką czernią oraz dobrze nasyconymi kolorami, bez wyraźnego pogorszenia znanego z matryc VA. To jedna z zalet OLED-a, którą łatwo docenić przy wspólnym oglądaniu: nie trzeba siedzieć na środku kanapy, żeby film wyglądał tak, jak powinien. Pod tym względem jedynie lepsze pozostają matryce QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

7.4/10

4.5/10

Powłoka matrycy
Błyszcząca
Satynowa
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Bardzo dobra
Dobra

Jasność matrycy

Philips OLED761: 284 cd/m2

Panasonic Z95B: 623 cd/m2

Rok 2025 to moment, w którym można już śmiało powiedzieć, że OLED-y nadają się do oglądania nawet w mocno nasłonecznionych pomieszczeniach. Nowa generacja paneli WOLED, zastosowana w Z95B, potrafi osiągnąć naprawdę wysoką jasność – średnia wartość dla Z95B w trybie SDR wynosi aż 623 nity. To wynik, który jeszcze kilka lat temu był poza zasięgiem tej technologii. Oczywiście nie jest to poziom najlepszych telewizorów LCD przeznaczonych do jasnych salonów, a sama matryca, błyszcząca z delikatnym filtrem, średnio radzi sobie z tłumieniem odbić. Mimo to trudno mieć większe zastrzeżenia. Z95B bez problemu poradzi sobie w większości dziennych warunków i spokojnie można oglądać telewizję czy filmy nawet wtedy, gdy w pokoju wpada sporo światła.

Philips OLED761 nie jest najlepszym wyborem do bardzo jasnego salonu. Średnia jasność w SDR wynosi około 280 nitów, więc wypada nieco słabiej nawet od rywali korzystających z tej samej matrycy. W mocno nasłonecznionym pomieszczeniu obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby pozostać dobrze widocznym, szczególnie podczas oglądania ciemniejszych scen. W takich warunkach zasłonięcie okien może okazać się konieczne.

Nie pomaga też sposób, w jaki satynowa powłoka panelu WOLED SE radzi sobie z bezpośrednimi odbiciami. Okno czy lampa znajdujące się naprzeciwko ekranu są dość wyraźnie widoczne, a wokół ich odbić pojawiają się charakterystyczne rozdwojenia i kolorowe obwódki. Na plus można zaliczyć to, że czerń w oświetlonym pokoju nadal wygląda dobrze, ale przy niewielkiej jasności telewizora same odbicia potrafią przeszkadzać. OLED761 najlepiej sprawdzi się więc tam, gdzie można przysłonić okna i zadbać o to, żeby mocne światło nie odbijało się prosto w ekranie.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
Fire OS 8.1.4.1 (RS8141/3009)
TPN258E_V058.102.079.061
Procesor obrazu

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Panasonic Z95B Szczegóły dotyczące matrycy
Test Philips OLED761 Szczegóły dotyczące matrycy

Panasonic Z95B

Philips OLED761

Funkcje telewizora

6.8/10

7.9/10

  • System
    Amazon FireTV
    Titan OS
  • Szybkość działania
    Średnia
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Tak
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Nie
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Tak
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Nie
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Panasonic Z95B Funkcje telewizora
Test Panasonic Z95B Funkcje telewizora
Test Panasonic Z95B Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Smart TV: Amazon FireTV

Panasonic w Z95B korzysta z systemu Fire TV, czyli platformy stworzonej przez Amazona. To spora zmiana, bo jeszcze 2 lata temu firma stawiała na własny system oparty na Linuksie. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda dobrze – interfejs jest czytelny, a obsługa całkiem prosta. Do tego mamy AirPlay, który pozwala przerzucić zdjęcia czy filmy z iPhone’a, oraz screen mirroring zarówno z Windowsa, jak i telefonów z Androidem. Telewizor współpracuje też z asystentem głosowym Amazon Alexa, ale tutaj szybko pojawia się dość mocne ograniczenie. W praktyce dobrze działa tylko kilka najpopularniejszych języków, takich jak angielski, natomiast polskiego nadal nie ma i nie wiadomo, kiedy się pojawi.

Funkcje klasyczne

Tutaj sprawa robi się co najmniej dziwna. Podczas testów w redakcji telewizor nie chciał wyszukiwać żadnych kanałów – ani satelitarnych, ani naziemnych. W efekcie nie mogliśmy sprawdzić działania funkcji PiP czy samej obsługi tunera. Jedyna pewna rzecz to nagrywanie na USB, bo po podłączeniu pendrive’a telewizor od razu zapytał, czy chcemy go sformatować do tego celu. Pilot wygląda dość klasycznie – jest duży, z pełną klawiaturą numeryczną, a plusem jest to, że nie trzeba celować w ekran, bo działa w technologii RF.

Problemy w codziennym użytkowaniu

Największe rozczarowanie pojawia się jednak przy aplikacjach i stabilności systemu. Część aplikacji jest w ogóle niedostępna w Polsce, inne można znaleźć, ale nie da się ich pobrać, bo przypisane są do konkretnego rynku. Do tego dochodzą dziwne błędy, nieprzetłumaczone elementy menu i okazjonalne "zawiechy", które skutecznie potrafią odebrać przyjemność z korzystania z tak dobrego ekranu jakim jest Z95B. Można więc powiedzieć, że o ile Z95B zachwyca jakością obrazu jako "monitor", o tyle jako telewizor smart bywa zwyczajnie frustrujący i zawodzi na całej linii.

Titan OS

W OLED761 zamiast Google TV znajdziemy Titan OS, który od kilku lat coraz częściej pojawia się w telewizorach Philipsa. Przez ten czas system wyraźnie dojrzał. Szybciej reaguje na polecenia, sprawniej porusza się po menu, a funkcje, które wcześniej sprawiały problemy, w końcu zaczynają działać tak, jak powinny. W codziennym korzystaniu widać więc postęp i za to należy się pochwała. Nadal nie jest to poziom dopracowania i możliwości webOS-a czy Tizena, a do swobody i wyboru apliokacji oferowanej przez Google TV pozostaje jeszcze spory dystans, natomiast Titan OS zmierza zdecydowanie w dobrą stronę.

Funkcje użytkowe i złącza

Przy oglądaniu zwykłej telewizji mamy podstawowe udogodnienia, w tym telegazetę i pilot z klawiaturą numeryczną. Przyciski są podświetlane, co bardzo przydaje się wieczorem, ale trudno zrozumieć, dlaczego Philips uparcie trzyma się sterowania nim na podczerwień. Konieczność celowania pilotem w telewizor bywa po prostu niewygodna (jedyną funkcja działająca radiowo jest sterowanie głosowe). Nie ma też nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Za to wyposażenie w złącza zasługuje na pochwałę: wszystkie cztery wejścia HDMI obsługują standard 2.1 48Gbps, więc po podłączeniu soundbara przez eARC nadal zostają trzy porty pozwalające wykorzystać pełne możliwości konsol i komputera. Nie trzeba zastanawiać się, które urządzenie podłączyć kosztem wysokiego odświeżania. Jest nawet analogowe wyjście mini-jack, coraz rzadziej spotykane w nowych telewizorach, a nadal przydatne do przewodowych słuchawek czy starszego sprzętu audio.

Ambilight

Najbardziej charakterystycznym dodatkiem pozostaje oczywiście Ambilight, za który Philips dostaje od nas dodatkowe punkty. Podświetlenie ściany kolorami z ekranu potrafi nadać filmom i grom sporo klimatu, ale przydaje się również podczas spokojnego oglądania wieczorem. Delikatna poświata sprawia, że jasny ekran nie jest jedynym źródłem światła w zupełnie ciemnym pokoju, co może poprawić komfort seansu. Warto tylko dobrać jej intensywność do pomieszczenia, zamiast od razu ustawiać maksimum. Dla osób, które lubią taki sposób oglądania, Ambilight może być jednym z mocniejszych argumentów za wyborem właśnie OLED761.

Aplikacje

7.2/10

7.7/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
No
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
No
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
No
SkyShowtime
No
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
No
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

3.5/10

8.6/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
No
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
No
12 Mpix
Yes
No
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
No
24 Mpix
Yes
No
28 Mpix
Yes
No
32 Mpix
Yes
Yes

Tutaj również natknęliśmy się na kolejną bolączkę systemu Fire TV. Wbudowany odtwarzacz bez problemu radzi sobie z popularnymi plikami audio i wideo, więc na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się w porządku. Problem zaczyna się jednak w momencie, kiedy chcemy włączyć napisy w filmach. Nie udało się nam uruchomić żadnego formatu – ani .srt, ani .sub, ani .txt. Niezależnie od ustawień napisy po prostu się nie pojawiały. Jeśli więc macie film z osobnym plikiem napisów, jesteście zmuszeni oglądać go w języku oryginalnym, chyba że napisy zostały na stałe wgrane do obrazu. Jak na telewizor tej klasy, to dość duże rozczarowanie i kolejny dowód na to, że Fire TV wciąż ma sporo braków, które potrafią popsuć radość z użytkowania.

Odtwarzacz USB w Philipsie OLED761 działa dość dziwnie i właśnie tutaj widać, że Titan OS wymaga jeszcze dopracowania. Testowane filmy i pliki muzyczne otwierały się poprawnie, natomiast najwięcej problemów sprawiały zdjęcia. Co ciekawe, nie chodzi wyłącznie o brak obsługi niektórych formatów, ale również o rozdzielczość fotografii. Telewizor otworzył zdjęcia o rozdzielczości 16 i 32 Mpix, a jednocześnie nie poradził sobie z częścią mniejszych, między innymi 10 i 12 Mpix. Trudno więc wskazać prostą zasadę, według której można przygotować fotografie, żeby wszystkie zostały wyświetlone. Jeśli planujemy pokazywać na dużym ekranie zdjęcia z wakacji, warto wcześniej sprawdzić pliki lub użyć do tego klonowania obrazu.

Dźwięk

8.9/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    91dB
    90dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Wbudowany system audio w Panasonicu Z95B naprawdę robi wrażenie. Producent dorzucił tutaj dodatkowy soundbar, który całkowicie zmienia odbiór dźwięku w telewizorze – tym razem można śmiało powiedzieć, że nie potrzeba żadnego zewnętrznego sprzętu, żeby cieszyć się pełnym i dynamicznym brzmieniem. Bas jest wyraźny i zaskakująco mocny, dialogi pozostają czytelne nawet przy głośniejszej akcji, a sam telewizor potrafi grać naprawdę donośnie, osiągając poziom do 91 decybeli. Na plus trzeba też zaliczyć pełną obsługę Dolby Atmos, więc jeśli korzystacie z filmów czy serwisów streamingowych wspierających ten format, możecie liczyć na przestrzenny i efektowny dźwięk. Pewnym ograniczeniem jest brak wsparcia dla DTS:X – jeśli ktoś planuje podłączenie kina domowego czy odtwarzacza Blu-ray z tym standardem, musi liczyć się z tym, że telewizor go nie odtworzy ale to nie powinno być już jakimś większym zastrzeżeniem patrząc na to jak wszyscy producenci podchodzą do tego standardu. Trzeba się chyba z tym pogodzić.

Philips OLED761 gra całkiem dobrze jak na smukły telewizor. Najlepiej wypadają średnie tony, dzięki czemu dialogi są wyraźne i łatwo zrozumieć, co mówią bohaterowie. Do oglądania seriali, wiadomości czy zwykłych programów wbudowane głośniki spokojnie wystarczą. Brakuje natomiast głębszego basu, co słychać przede wszystkim w muzyce i filmach akcji. Eksplozje mają mniej siły, a utworom brakuje pełniejszego brzmienia. Jeśli więc zależy nam na bardziej kinowym dźwięku, soundbar z osobnym subwooferem będzie odczuwalnym uzupełnieniem tego zestawu. Zwłaszcza, że OLED761 bez problemu radzi sobie z formatami dźwięku przestrzennego takimi jak Dolby Atmos czy DTS:X.

Test jakości dźwięku

Brak wideo testu dźwięku

Pomiary akustyczne

91dBC (Max)

75dBC

90dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy