Panasonic Z95B vs Samsung S95H

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Samsung S95H
10 099 zł

S95H / S99H

Info

Dostępne przekątne: 55”65”77”

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”

Test Panasonic Z95B Główne zdjęcie
Test Samsung S95H Główne zdjęcie

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Amazon FireTV

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: QD-OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Tizen

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

8.5

8.8

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    9.0

    9.3

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    8.8

    9.4

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    8.5

    9.0

  • Granie na konsoli

    9.6

    9.9

  • Telewizor jako monitor do komputera

    8.6

    8.8

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    7.4

    7.3

  • Funkcje użytkowe

    6.8

    7.9

  • Aplikacje

    7.2

    9.3

  • Jakość dźwięku

    8.9

    8.0

Zalety

  • Rewelacyjna czerń

  • Niesamowita jasność - ponad 2000 nit w HDR

  • Kolory fabryczne niemal referencyjne

  • Wsparcie dla wielu formatow HDR w tym Dolby Vision i HDR10 +

  • Fenomenalna płynność ruchu - matryca OLED, 144Hz

  • Świtny wybór dla graczy, HDMI 2.1, VRR, ALLM, Dolby Vision Gaming i HGiG

  • Dobra współpraca z PC – 144 Hz, G-Sync i FreeSync

  • Bardzo dobry dźwięk z wbudowanego soundbara

  • Niezłe kąty widzenia

  • Perfekcyjna czerń i kontrast OLED-a

  • Bardzo wysoka jasność

  • Bogate, mocno nasycone kolory QD-OLED

  • Naturalny obraz po kalibracji

  • Świetne mapowanie tonów (dużo szczegółów w jasnych scenach)

  • Matowa powłoka skutecznie tłumiąca odbicia

  • Najlepsze na rynku kąty widzenia (QD-OLED)

  • Odświeżanie 165 Hz i błyskawiczna reakcja matrycy

  • Bardzo niski input lag i rozbudowane funkcje gamingowe

  • REWELACYJNY WYGLĄD

  • Moduł One Connect w zestawie

Wady

No like
  • Fire TV – brak aplikacji, dziwne błędy, nieprzetłumaczone menu

  • Brak obsługi DTS:X

  • Brak możliwości włączenia zewnętrznych napisów z pamięci USB

  • Tylko dwa porty HDMI 2.1, w tej klasie to zdecydowanie za mało

  • Cena wyraźnie wyższa niż u konkurencji, która bywa pozbawiona takich problemów systemowych

  • Wyraźne pogorszenie czerni w mocnym świetle (cecha matrycy QD-OLED)

  • Ubiegłoroczna wersja Tizena

  • Brak obsługi DTS (dotyczy głównie fanów Blu-ray)

Czy warto kupić? Werdykt

Panasonic Z95B to sprzęt, przy którym trudno nie unieść brwi z zachwytu. Już od pierwszych chwil widać, że mamy do czynienia z ekranem absolutnie wyjątkowym, zdolnym wydobyć z filmów i gier wszystko to, co w nich najlepsze. Czerń jest perfekcyjna, jasność w HDR zachwyca, a kolory – czy to w trybie filmowym, czy w grach – pokazują, że fabryczna kalibracja u Panasonica osiągnęła poziom, którego inni producenci mogą się dopiero uczyć. Dodajmy do tego rewelacyjny dźwięk z wbudowanego soundbara oraz świetne kąty widzenia to dostaniemy obraz telewizora, który pod kątem jakości obrazu i samej immersji audiowizualnej wydaje się być sprzętem kompletnym. Ale im dłużej z niego korzystaliśmy, tym bardziej narastało wrażenie, że obcujemy z urządzeniem rozdwojonym. Z jednej strony jest niczym monitor referencyjny, idealny do oceny materiałów wideo i czerpania czystej przyjemności z filmów czy seriali a nawet grania, z drugiej – telewizor, który w swojej codziennej funkcjonalności potrafi zawieść na całej linii. FireTV w swojej aktualnej wersji bywa frustrujący, aplikacji jest dużo mniej niż u konkurencji, część w ogóle się nie instaluje, a system potrafi zaliczyć niejedną zadyszkę. Do tego dochodzą dziwne problemy systemowe jak np. brak obsługi podstawowych napisów w filmach z USB – niby to wszystko to drobiazgi, ale składają się na obraz urządzenia, które w codziennym użytkowaniu dalekie jest od ideału. I tu właśnie pojawia się największy paradoks Z95B. To telewizor, który daje prawdopodobnie jeden najlepszych obrazów, jaki w tej chwili można zobaczyć w salonie, i jednocześnie taki, którego jako typowego „telewizora” trudno polecić bez zastrzeżeń. Konkurencja, choć często odrobinę słabsza wizualnie, bywa zwyczajnie bardziej przyjazna w obsłudze i kosztuje przy tym znacznie mniej. Dlatego Z95B to propozycja dla purystów obrazu, dla osób, które szukają referencyjnego ekranu i są w stanie zaakceptować wszystkie kompromisy związane z resztą niedziałających funkcji. Dla nich będzie to sprzęt marzeń. Dla reszty – pokaz siły Panasonica i raczej forma ciekawostki.

Samsung S95H jest pod niemal każdym względem kontynuacją S95F. Podczas testów często mieliśmy wrażenie, że oglądamy ten sam telewizor. Ale... czy to źle? Niekoniecznie, bo poprzednik postawił poprzeczkę bardzo wysoko. Nadal dostajemy fenomenalny obraz i jeden z najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy w 2026 roku. HDR ma ogromną siłę, a kolory i czerń sprawiają, że dobry film naprawdę potrafi zatrzymać przed ekranem. Przy konsoli czy komputerze S95H daje równie dużo przyjemności bo dostarcza to, czego oczekujemy od flagowego produktu.

Najmocniejszym argumentem za tym modelem może być jednak jego wygląd. To propozycja dla osób, które chcą możliwie smukłego i minimalistycznego telewizora. Szczególnie na ścianie S95H prezentuje się znakomicie, a One Connect pomaga uporządkować całą instalację. Jeśli charakterystyczna rama S99H nie trafia w Wasz gust, tutaj znajdziecie bardziej dyskretną konstrukcję. Jasność jest wprawdzie niższa niż w wyższej serii, ale nadal na tyle duża, że trudno mówić o poważnym kompromisie podczas oglądania.

Nie wszystko zasługuje jednak na pochwałę. Najbardziej rozczarowały nas obecność ubiegłorocznej wersji Tizena. Sam system działa szybko, ale ten szczegół jeszcze mocniej podkreśla, jak niewiele zmieniło się względem S95F. Być może Samsung wyda niebawem odpowiednią aktualizację.

Ostatecznie S95H to świetny wybór dla kogoś, kto szuka obrazu z najwyższej półki w wyjątkowo smukłej obudowie. Samsung S95H nie przynosi rewolucji, ale nadal jest telewizorem, który mimo wywołania u nas małego déjà vu zrobił ogromne wrażenie.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 (48Gbps)
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (40Gbps)
Inne wejścia
USB-C
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Super Premium
Super Premium
Rodzaj podstawy
Centralna
Centralna
Kolor ramki
Grafitowa
Grafitowa
Regulacja podstawy
Obracana
Stała
Montaż na płasko
Tak
Tak
Akcesoria
Podstawa
Podstawa, Skrzynka OneConnect

Kontrast i czerń

10/10

10/10

Kontrast:

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Panasonic Z95B Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Czerń i kontrast w Panasonicu Z95B można określić jednym słowem – perfekcja. Jak na każdy telewizor OLED przystało, panel sterujący pojedynczymi pikselami daje możliwość całkowitego wygaszania fragmentów obrazu, co skutkuje absolutną czernią. Dzięki temu Z95B oferuje idealną separację pomiędzy jasnymi a ciemnymi elementami sceny, a na ekranie nie widać żadnych poświat, rozjaśnień czy efektów halo. Nawet w najbardziej wymagających sekwencjach, gdzie inne telewizory LCD zdradzają swoje ograniczenia, tutaj obraz pozostaje klarowny i czytelny. W praktyce trudno sobie wyobrazić, by w tej kategorii OLED-y mogły jeszcze coś poprawić, bo technologia samowygaszających się pikseli po prostu nie ma słabych punktów w zakresie kontrastu. Panasonic Z95B nie wyłamuje się z tego schematu i pokazuje, że w kwestii czerni nie istnieje już pole do znaczących usprawnień – to poziom referencyjny, który trudno przebić.

W testowanym przez nas Samsungu S95H o przekątnej 65 cali zastosowano matrycę QD-OLED. Ten sam typ panelu znajdziemy również w wersjach 55- i 77-calowej. Nowością w serii jest rozmiar 48 cali, ale uwaga — to zupełnie inna konstrukcja. Nie ma ani matrycy QD-OLED, ani modułu One Connect, dlatego naszej recenzji nie należy bezpośrednio odnosić do tego wariantu.

Wracając do czerni, jest dokładnie tak, jak można oczekiwać od każdego OLED-a. Każdy piksel świeci niezależnie i może całkowicie się wyłączyć. Dzięki temu czerń jest prawdziwie smolista, niezależnie od tego, czy oglądamy rozległy cień, czy niewielki ciemny fragment tuż obok mocnego światła. Nie ma tutaj rozświetlonych pasów filmowych ani poświat wynikających z pracy stref podświetlenia. W naszych scenach testowych S95H wyglądał pod tym względem świetnie. Jasne obiekty wyraźnie odcinały się od ciemnego tła, a czerń zachowywała swoją głębię nawet w najbardziej wymagających ujęciach. Wieczorem daje to naprawdę przyjemny efekt i właśnie za taki obraz lubimy OLED-y.

Warto jednak odnotować, że nasz egzemplarz miał niewielki problem z tak zwanym black crushem. Najciemniejsze odcienie szarości momentami zlewały się z czernią, przez co część szczegółów w cieniu znikała. Obraz sprawiał wtedy wrażenie jeszcze głębszego i bardziej kontrastowego, ale odbywało się to kosztem detali, które powinny być widoczne. Sama czerń nadal była perfekcyjna, telewizor po prostu nie zawsze pokazywał to, co znajdowało się tuż nad nią.

Jakość efektu HDR

8.7/10

8.8/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, HDR10+, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 99.8%, BT.2020: 81.3%
DCI P3: 99.9%, BT.2020: 88.8%

Pomiar jasności w HDR:

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2069 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2118 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2131 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

2114 nit

Test Panasonic Z95B Jakość efektu HDR

Wynik

1442 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2246 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2236 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2113 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2230 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

1571 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: HDR10+

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Samsung S95H

Panasonic Z95B

Jasność barw RGB

Jakość efektu HDR w Panasonicu Z95B należy do absolutnej czołówki. Dzięki matrycy najnowszej generacji, nazwanej przez producenta Primary RGB Tandem OLED, telewizor potrafi osiągać ponad 2000 nitów jasności w scenach filmowych. Efekt jest imponujący i potrafi zachwycić intensywnością światła, dając poczucie kontaktu z ekranem wykraczającym poza dotychczasowe doświadczenia. Podobne odczucia towarzyszyły nam tylko przy testach LG G5, Samsunga S95F czy Philipsa OLED910. Oczywiście, zdarzają się momenty, kiedy algorytmy urządzenia decydują o ograniczeniu luminacji – dotyczy to zwłaszcza pełnoekranowych jasnych sekwencji, takich jak końcowa plansza w filmie The Meg. Nawet wtedy Z95B utrzymuje poziom około 1500 nitów, co wciąż jest rezultatem robiącym ogromne wrażenie. Można więc powiedzieć, że HDR w tym modelu został doprowadzony do mistrzowskiej formy. Duży krok naprzód widać także w odwzorowaniu palety barw. Nowy panel tandem OLED nie dorównuje jeszcze najlepszym ekranom QD-OLED pod względem pełnego pokrycia gamutu, ale dystans między tymi rozwiązaniami znacząco się zmniejszył. Podczas oglądania filmów różnice są na tyle subtelne, że w normalnych warunkach trudno je zauważyć, a kolory pozostają żywe i nasycone.

Samsung S95H jest niezwykle jasnym telewizorem OLED. Nie osiąga wprawdzie poziomu tegorocznego S99H, czyli tego z ramką, ale szczytowe około 2300 nitów to nadal fenomenalny wynik. W filmach naprawdę to czuć. Rozbłyski, refleksy słońca czy światła na ciemnym tle mają moc, której oczekujemy od telewizora klasy premium. Co ważne, S95H dobrze wypada w różnych scenach. Nie potrzebuje pojedynczego, małego punktu na czarnym ekranie, żeby pokazać swoje możliwości. W pierwszych czterech ujęciach testowych zmierzyliśmy ponad 2100 nitów, mimo że każde z nich stawia przed telewizorem trochę inne wymagania. Dzięki temu efekt HDR jest mocny zarówno w nocnych scenach, jak i w bardziej równomiernie oświetlonych kadrach.

Oczywiście pozostają ograniczenia charakterystyczne dla OLED-ów. Kiedy bardzo jasny obraz zajmuje dużą część ekranu, do głosu dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność panelu. Przy niemal białym ekranie spadek może być znacznie większy niż przy krótkim, punktowym rozbłysku. Nie oznacza to jednak, że jasne sceny filmowe wyglądają słabo. W wymagającym ujęciu z „The Meg” uzyskaliśmy około 1600 nitów. To nadal rewelacyjny rezultat, a rozświetlone niebo i odbicia na wodzie zachowują bardzo dużą intensywność.

Kolory QD-OLED

Kolory w Samsungu S95H są po prostu rewelacyjne. To jeden z najbardziej „kolorowych” OLED-ów, jakie testowaliśmy. Mocno nasycone czerwienie, zielenie czy neony wyglądają świetnie i dobrze uzupełniają wysoką jasność ekranu. Pokrycie palety DCI-P3 wynosi aż 99,9%, więc telewizor potrafi pokazać praktycznie cały zakres barw wykorzystywany w tej przestrzeni w filmach HDR.

Co ciekawe, nasze pomiary pokazują też postęp względem S95F. Pokrycie szerszej palety BT.2020 wzrosło z około 87% do 89,6%. To bardzo podobny wynik, jaki uzyskaliśmy w tegorocznym S99H, co sugeruje bardzo zbliżone możliwości obu matryc pod względem zakresu kolorów. Różnica względem poprzednika jest niewielka, ale warta odnotowania. S95H pozostaje pod tym względem w ścisłej czołówce OLED-ów i może śmiało rywalizować z nowymi ekranami wykorzystującymi kropki kwantowe SQD.

Barwy fabrycznie

9.5/10

7.6/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Odwzorowanie barw fabryczne trybu Filmmaker, moi drodzy, to w przypadku Panasonica Z95B prawdziwy ewenement. Mówię o naszej sztuce testowej, ale wynik był tak dobry, że aż ciężko w to uwierzyć. Jedyny detal, do którego można się przyczepić, to delikatny brak niebieskiego w balansie bieli, ale poza tym telewizor prosto po wyjęciu z pudełka zaprezentował obraz, jakiego jeszcze nigdy nie widzieliśmy w trybie fabrycznym. Testy palety kolorów, Color Checker – wszystko wskazywało wartości poniżej Delta 2. To dużo niższy wynik niż próg postrzegalności ludzkiego oka, czyli mówiąc wprost, widz nie ma szans dostrzec poważnych odchyleń. Wygląda to tak, jakby Panasonic faktycznie kalibrował ten model już na etapie fabrycznym. Oczywiście nie możemy wykluczyć, że trafiliśmy na wyjątkowo dobrze ustawioną sztukę, ale rezultat i tak robi piorunujące wrażenie. Jesteśmy bardzo restrykcyjni przy ocenach fabrycznej kalibracji, a tutaj szczęka nam po prostu opadła.

Fabrycznie Samsung S95H wypada całkiem dobrze, choć nasz egzemplarz miał kilka rzeczy do poprawienia. W materiałach SDR widać przewagę czerwieni w balansie bieli. Obraz jest przez to lekko ocieplony, a biele i twarze mogą nabierać delikatnie różowego odcienia. Nie jest to duże przekłamanie, ale przy porównaniu z obrazem referencyjnym można je zauważyć. Większą uwagę zwraca sposób pokazywania ciemnych scen. Gamma przez większość skali znajduje się powyżej docelowej wartości 2,4, a przy najciemniejszych odcieniach odchylenie jest szczególnie duże. Obraz wygląda więc na bardziej przyciemniony i kontrastowy, niż powinien. To potwierdza wspomniany wcześniej problem z gubieniem szczegółów blisko czerni. Ciemne ubranie czy elementy tła potrafią zlewać się w jedną plamę, choć w materiale są jeszcze widoczne. W HDR kontrola jasności wypada znacznie lepiej. Krzywa EOTF biegnie blisko wzorca, więc telewizor dobrze zachowuje jasność poszczególnych fragmentów sceny. Zostają natomiast drobne odchylenia kolorystyczne. W jaśniejszych partiach przewaga czerwieni i niebieskiego nad zielenią nadaje bielom lekko różowo-fioletowy odcień. Ogólnie punkt wyjścia jest dobry, szczególnie w HDR, ale kalibracją można tutaj jeszcze coś poprawić.

Barwy po kalibracji

9.8/10

9.4/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Odwzorowanie barw po kalibracji w Z95B to temat, o którym trudno się długo rozpisywać, bo po prostu nie było tu wiele do zrobienia. Delikatna korekta balansu bieli wystarczyła, żeby zniwelować brak niebieskiego i w tym momencie obraz wskoczył na poziom niemal referencyjny. Trzeba przyznać, że tak małego zakresu pracy nie mieliśmy już dawno. Jeżeli ktoś z was jest wyjątkowo spostrzegawczy, może zauważyć minimalne odchylenia w krzywej EOTF, ale to wiąże się raczej z działaniem funkcji dynamicznego mapowania tonów, o której wspominaliśmy wcześniej. Na dobrą sprawę nie jest to wada, tylko cecha tego rozwiązania, które celowo zmienia charakterystykę jasności w zależności od sceny. Podsumowując, jesteśmy pod ogromnym wrażeniem. Panasonic Z95B to telewizor, który już prosto z pudełka prezentuje się świetnie, a po kalibracji wskakuje na poziom, przy którym naprawdę trudno nam znaleźć cokolwiek do poprawy.

Po kalibracji S95H wygląda naprawdę znakomicie. Udało się usunąć nadmiar czerwieni, dzięki czemu biel jest neutralna, a twarze odzyskały naturalny odcień. W SDR błędy kolorów są już bardzo małe. Obraz zachowuje świetne nasycenie, ale nie dodaje od siebie zabarwienia, które wcześniej było widoczne na ustawieniach fabrycznych. Tak właśnie powinien wyglądać dobrze ustawiony telewizor tej klasy. W HDR również widać poprawę balansu bieli. Do tego jasność w scenach filmowych bardzo dobrze trzyma się wzorca. Mocne światła mają odpowiednią intensywność, a telewizor nie rozjaśnia niepotrzebnie całego kadru. Połączenie takiej kontroli z możliwościami matrycy QD-OLED daje obraz, który po prostu bardzo przyjemnie się ogląda.

Zostały nam właściwie dwa zastrzeżenia. Pierwsze to gubienie najciemniejszych detali. Nasz egzemplarz nadal miał tendencję do zlewania części odcieni blisko czerni, choć może to być cecha konkretnej sztuki testowej. Drugie dotyczy regulacji palety barw w HDR. Dostępne ustawienia nie pozwalają idealnie skorygować wszystkich odcieni, więc pewne drobne przekłamania pozostają. Nie zmienia to jednak bardzo dobrego efektu końcowego, po kalibracji S95H pokazuje obraz na naprawdę wysokim poziomie.

Płynność przejść tonalnych

7.8/10

9/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Posterizacja, czyli schodkowanie kolorów, była w zeszłorocznym Z95A piętą achillesową flagowca Panasonica. W nowym Z95B widać wyraźnie, że producent przyłożył się do poprawy związanej z gradacją i problem został w dużej mierze skorygowany. W większości scen nie widać już łączeń kolorów, a przejścia tonalne są gładkie i wyglądają naturalnie. Nie znaczy to jednak, że problem zniknął całkowicie. W ekstremalnie trudnych fragmentach, zwłaszcza w bardzo ciemnych scenach jak te z filmu Green Knight, nadal można dostrzec pewne niedoskonałości. Mimo wszystko cieszy fakt, że Panasonic podszedł do tematu poważnie i zrobił duży krok naprzód bo różnica względem poprzedniego modelu jest naprawdę zauważalna.

S95H bardzo dobrze radzi sobie z płynnością przejść tonalnych. To mocna strona matryc QD-OLED, które w naszych testach zazwyczaj rzadziej pokazują wyraźne „schodki” między odcieniami niż panele WOLED z białym subpikselem. W większości scen kolory łagodnie przechodzą jeden w drugi. Szczególnie dobrze wygląda to w ciemnych ujęciach, gdzie zamiast charakterystycznych pasów widzimy gładkie przejścia między odcieniami szarości. Nie jest jednak całkiem idealnie. W niektórych jaśniejszych scenach można dostrzec delikatne nierówności, choć trzeba się im się dokładnie przyjrzeć. Podczas normalnego oglądania raczej nie będą odciągały uwagi od filmu. Ogólnie S95H wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

6/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
No
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

Zacznijmy od tego, co wychodzi dobrze. Upscaling w Z95B stoi na bardzo wysokim poziomie – obraz w niższych rozdzielczościach jest wyraźny i ostry, a jedyne drobne mankamenty to delikatne ząbkowanie w niektórych partiach obrazu. Ważne też, że telewizor nie przycina materiału w żaden sposób i zachowuje jego proporcje, co nie zawsze jest oczywistym faktem nawet w 2025 roku.

Gorzej wygląda sprawa obróbki cyfrowej. Funkcje takie jak „wygładzanie gradacji” czy „redukcja szumów blokowych” w praktyce nie działają – testowany materiał wyglądał identycznie niezależnie od ustawień. Równie dobrze moglibyśmy zaznaczyć, że tej funkcji poprstu nie ma. Trochę to rozczarowujące, zwłaszcza że Panasonic mocno promuje swój procesor HCX Pro AI II, chwaląc się obecnością sztucznej inteligencji poprawiającej jakość obrazu. Tymczasem w tak podstawowej kwestii telewizor nie daje realnego efektu i wygląda to słabiej, niż można by oczekiwać po sprzęcie z najwyższej półki.

Za skalowanie i cyfrową obróbkę obrazu odpowiada procesor NQ4 Gen3, ten sam co w S99H. Wnioski z naszych testów są też bardzo podobne. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają po przeskalowaniu do 4K naprawdę dobrze. Obraz jest wyraźny, ale bez sztucznego podkreślania konturów czy przesadnej ostrości. Drobna uwaga dotyczy bardzo starych nagrań w rozdzielczości 480p lub niższej. Przy takim sygnale telewizor potrafi lekko przyciąć krawędzie kadru.

Do poprawiania mocno skompresowanych materiałów służy funkcja redukcji szumów. Dobrze wygładza widoczne pasy między odcieniami i ogranicza inne niedoskonałości, choćby w słabszych nagraniach z YouTube. Robi to jednak dość agresywnie. Razem z zakłóceniami potrafią zniknąć drobne szczegóły i naturalne ziarno filmowe. My zostawiliśmy ją wyłączoną, żeby zachować oryginalny wygląd materiału. Jeśli jednak komuś bardziej przeszkadzają artefakty niż utrata części detali, warto sprawdzić jej działanie.

Smużenie i płynność ruchu

8.5/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
165Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
37%
50%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (4K@144Hz):

Smużenie (4K@165Hz):

Matryca OLED o bradzo wysokim odświeżaniu już sama z sobie daje niezwykle ostry obraz nawet w dynamicznych scenach sportowych, jak mecze piłki nożnej czy koszykówki, i Z95B nie jest tu wyjątkiem. Bardzo ważne jest też to, że telewizor został wyposażony w autorski system upłynniania obrazu „Intelligent Frame Creation”. Wśród dostępnych suwaczków najważniejszy okazuje się ten nazwany „płynność filmów”, bo właśnie on pozwala przy materiałach 24-klatkowych, czyli filmach, dostosować ruch do własnych preferencji – od bardziej „klatkowego” wyglądu aż po płynny, wręcz teatralny efekt. Trochę szkoda, że Panasonic nie zdecydował się na podkręcenie najnowszej matrycy tandem OLED do 165 Hz, jak zrobił to Samsung w S95F czy LG w G5, bo wiemy, że panel jest technicznie do tego zdolny. Z drugiej strony to i tak głównie zaleta dla graczy pecetowych, więc w codziennym oglądaniu nie jest to duży brak bo jesteśmy ograniczeni do 120Hz.

Samsung S95H bardzo dobrze radzi sobie z ruchem, czego zresztą oczekujemy od OLED-a. Matryca obsługuje odświeżanie aż 165 Hz, choć z takiej wartości skorzystają przede wszystkim gracze komputerowi. Przy oglądaniu sportu ważniejszy jest błyskawiczny czas reakcji pikseli. Za szybko poruszającą się piłką czy zawodnikiem nie ciągnie się charakterystyczna smuga. Obraz w ruchu pozostaje dzięki temu czytelny, bez śladów typowych dla wolniejszych matryc LCD.

Do tego dochodzi upłynniacz, który pozwala dopasować ruch do własnych upodobań. W filmach możemy delikatnie złagodzić szarpanie przy przesuwaniu kamery albo postawić na mocniejszy efekt płynności. Osobna regulacja dla szybszych materiałów przydaje się z kolei podczas oglądania sportu.

Funkcje dla graczy

10/10

9.6/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    40 - 144Hz
    48 - 165Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    No
  • Poprawna implementacja HGiG
    Yes
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Panasonic Z95B pod kątem grania jest kompletnie wyposażony. Dwa porty HDMI 2.1 z pełną przepustowością 48 Gb/s gwarantują obsługę wszystkiego, czego można oczekiwać od nowoczesnego ekranu. Jest synchronizacja klatek VRR, jest automatyczny tryb gry ALLM, a do tego pełna kompatybilność z formatami HDR wykorzystywanymi w grach. Telewizor wspiera zarówno Dolby Vision dla Xboxa, jak i popularny HGiG, który w tym przypadku został wdrożony poprawnie, więc faktycznie działa tak, jak powinien.

Mimo że marka kojarzy się głównie z kinem domowym i sprzętem dla filmowców, tutaj znalazło się też miejsce na udogodnienia dla graczy. Na pokładzie jest Game Bar (a reczej Game Circles) – wizualnie wygląda trochę nietypowo, ale spełnia swoje zadanie i pozwala szybko sprawdzić najważniejsze parametry obrazu. Do pełni szczęścia brakuje właściwie tylko czterech portów HDMI 2.1 zamiast dwóch. To drobiazg, ale w telewizorze tej klasy można było liczyć na pełny komplet.

Samsung S95H to fenomenalny telewizor do grania. Poza świetnym obrazem dochodzi tu cały zestaw przydatnych funkcji "gamingowych". VRR działa w zakresie 48–165 Hz i pomaga zachować płynność przy zmiennej liczbie klatek. ALLM automatycznie uruchamia tryb niskich opóźnień, a poprawnie działające HGiG ułatwia ustawienie HDR na konsoli. Nie ma też problemów z obsługą konsolowych 120 Hz w Full HD, 1440p i 4K. Wygodnym dodatkiem jest Game Bar, który zbiera informacje o sygnale i najważniejsze ustawienia w jednym miejscu.

Na osobną pochwałę zasługuje jednak Game Motion Plus. Ten upłynniacz potrafi poprawić płynność gier z niższą liczbą klatek, a opóźnienie w naszych pomiarach wynosiło z nim około 20 ms. Jak na dodatkową obróbkę ruchu to bardzo dobry wynik. W spokojniejszych grach można więc zyskać płynniejszy obraz bez wyraźnie ociężałego sterowania.

Z ograniczeń warto odnotować brak Dolby Vision w grach, co dotyczy przede wszystkim użytkowników Xboxa. Porty HDMI 2.1 mają też przepustowość 40 zamiast 48 Gb/s, prawdopodobnie ze względu na moduł One Connect. Przy typowym graniu na konsoli w 4K, 120 Hz i 10-bitowym HDR nie stanowi to problemu ani nie wymusza pogorszenia jakości obrazu. Dla większości graczy będzie to więc różnica w specyfikacji, której podczas grania zwyczajnie nie zauważą.

Input lag

10/10

10/10

SDR

1080p60
13 ms
11 ms
1080p120
5 ms
6 ms
2160p60
13 ms
11 ms
2160p120
5 ms
6 ms

HDR

2160p60
13 ms
9 ms
2160p120
5 ms
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
13 ms
2160p120 DV
5 ms

Niezależnie od oglądanej treści input lag na Z95B jest niezwykle niski – nawet w Dolby Vision telewizor działa w 120 Hz z opóźnieniem poniżej 5 ms. To wynik, który stawia go w absolutnej czołówce ekranów do grania. Gdybyśmy mogli, spokojnie dalibyśmy mu ocenę 11/10. 😉

Pod względem input lagu S95H wypada wzorowo. Przy 60 Hz zmierzyliśmy zaledwie 9–11 ms, a przy 120 Hz opóźnienie spada do 5–6 ms. Sterowanie jest bardzo responsywne, więc nawet w szybkich strzelankach czy grach wyścigowych trudno mieć jakiekolwiek zastrzeżenia. Co ważne, włączenie HDR nie pogarsza wyników. Można więc korzystać z pełnych możliwości obrazu bez poświęcania szybkiej reakcji na ruchy pada.

Współpraca z komputerem

8.6/10

8.8/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Tak
Tak
Czytelność czcionek
Dobra
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Bardzo dobra
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
5ms
6ms
Układ subpikseli matrycy
BWRG
RGB (QD-OLED)
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
165Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Z95B można spokojnie podłączyć do komputera i korzystać z niego jak z dużego monitora. Owszem, przez układ pikseli WOLED czcionki nie wyglądają tak idealnie ostro jak na typowych monitorach np. z matrycami IPS i przy pracy biurowej można to dostrzec, ale trudno uznać to za poważny problem. Raczej mało kto kupuje taki telewizor do Excela. 😉 Jeśli chodzi o granie na PC, to tutaj nie ma się do czego przyczepić. Tryb 144 Hz działa świetnie, do tego mamy pełne wsparcie dla G-Sync i AMD FreeSync, więc synchronizacja klatek działa bez zarzutu z każdą kartą graficzną. Mimo drobnych mankamentów w wyświetlaniu czcionek trudno, żeby Z95B nie dał sobie rady w tej roli – jako ekran do gier sprawdza się po prostu fenomenalnie.

Samsung S95H świetnie współpracuje z komputerem PC, szczególnie jeśli podłączamy go do grania. Mamy 4K przy 165 Hz, działający G-Sync i opóźnienie na poziomie zaledwie 6 ms. W połączeniu z błyskawiczną reakcją matrycy daje to bardzo płynny i responsywny obraz. Telewizor poprawnie obsługuje też chroma 4:4:4 przy maksymalnym odświeżaniu, więc drobne kolorowe elementy zachowują swoją czytelność.

Z tekstem również radzi sobie dobrze, choć do całodziennej pracy przy dokumentach nie byłby naszym pierwszym wyborem. Po pierwsze, opisywane tutaj wersje QD-OLED zaczynają się od 55 cali — trzeba więc mieć naprawdę spore biurko do pracy 😉. Po drugie, trójkątny układ subpikseli sprawia, że przy najdrobniejszych literach można dostrzec delikatne kolorowe obwódki. Widać je głównie z bliska. Z normalnej odległości oglądania telewizora raczej nie będą przeszkadzać, więc okazjonalne przeglądanie stron czy praca z tekstem nie stanowią problemu.

Kąty widzenia

8/10

9.9/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
11%
10%

Pod tym względem Z95B wypada naprawdę bardzo dobrze. Spadek jasności pod kątem to zaledwie 11 procent, czyli dokładnie tyle, ile notują najlepsze panele QD-OLED i poprzednia generacja MLA od LG Display. Dzięki temu nawet oglądając telewizor z boku nie ma wrażenia, że obraz robi się wyblakły czy mało czytelny.

Kolory przy ekstremalnych kątach faktycznie lekko bledną i nie są aż tak stabilne jak w QD-OLED-ach, ale trudno to uznać za poważny problem. Obraz nadal wygląda świetnie i spokojnie można być pewnym, że oglądając Z95B pod dużym kątem wszystko pozostanie wyraźne. Warto też pamiętać o obrotowej stopie i w kwesti kątów widzenia, bo to praktyczne rozwiązanie, które pozwala w prosty sposób ustawić ekran tak, żeby wszyscy w pokoju mieli możliwie najlepszy widok.

Kąty widzenia w S95H są znakomite. To jedna z największych zalet matrycy QD-OLED i pod tym względem Samsung należy do najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy. Nawet mocno z boku kolory zachowują nasycenie, a obraz nie traci wyraźnie jasności. Przy dużym narożniku czy oglądaniu meczu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na środku kanapy — z bocznych miejsc obraz nadal wygląda świetnie. 🙂

Sprawność ekranu w dzień

7.4/10

7.3/10

Powłoka matrycy
Błyszcząca
Matowy
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Bardzo dobre
Czerń w trakcie dnia
Bardzo dobra
Słaba

Jasność matrycy

Samsung S95H: 722 cd/m2

Panasonic Z95B: 623 cd/m2

Rok 2025 to moment, w którym można już śmiało powiedzieć, że OLED-y nadają się do oglądania nawet w mocno nasłonecznionych pomieszczeniach. Nowa generacja paneli WOLED, zastosowana w Z95B, potrafi osiągnąć naprawdę wysoką jasność – średnia wartość dla Z95B w trybie SDR wynosi aż 623 nity. To wynik, który jeszcze kilka lat temu był poza zasięgiem tej technologii. Oczywiście nie jest to poziom najlepszych telewizorów LCD przeznaczonych do jasnych salonów, a sama matryca, błyszcząca z delikatnym filtrem, średnio radzi sobie z tłumieniem odbić. Mimo to trudno mieć większe zastrzeżenia. Z95B bez problemu poradzi sobie w większości dziennych warunków i spokojnie można oglądać telewizję czy filmy nawet wtedy, gdy w pokoju wpada sporo światła.

Samsung S95H bardzo dobrze sprawdza się podczas oglądania w dzień. Duża w tym zasługa matowej powłoki, która skutecznie rozprasza odbicia. Zamiast wyraźnie oglądać w ekranie okno czy lampę, widzimy łagodniejszą poświatę. Do tego dochodzi średnia jasność SDR na poziomie około 750 nitów. Jak na OLED-a to świetny wynik, który pozwala komfortowo oglądać telewizję w jasnym salonie. Trzeba jednak pamiętać, że jasność zależy od tego, co akurat znajduje się na ekranie. Przy mniejszych jasnych obszarach S95H przekracza 1000 nitów, ale przy całkowicie białej planszy schodzi do około 400. Podczas oglądania sportów zimowych czy innych bardzo jasnych materiałów obraz nie będzie więc miał takiej samej siły jak w scenach mieszanych.

Największym ograniczeniem pozostaje czerń w mocno oświetlonym pomieszczeniu. Po pierwsze swiatło padające na matrycę QD-OLED wyraźnie ją rozjaśnia w kolor wiśniowy, przez co traci ona swoją wieczorną głębię, a obraz wygląda mniej kontrastowo. Matowa powłoka dobrze radzi sobie z odbiciami, ale też mocniej rozprasza takie światło. S95H nadal jest bardzo wygodnym telewizorem do oglądania w dzień. Po prostu pełnię możliwości jego czerni zobaczymy dopiero przy słabszym oświetleniu.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
QD-OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
Fire OS 8.1.4.1 (RS8141/3009)
1301
Procesor obrazu

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Panasonic Z95B Szczegóły dotyczące matrycy
Test Samsung S95H Szczegóły dotyczące matrycy

Panasonic Z95B

Samsung S95H

Funkcje telewizora

6.8/10

7.9/10

  • System
    Amazon FireTV
    Tizen
  • Szybkość działania
    Średnia
    Bardzo dobra
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1 48Gbps
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 40Gbps
  • Inne wejścia
    USB-C
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Tak
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Tak
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Tak
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Tak
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Nie
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Panasonic Z95B Funkcje telewizora
Test Panasonic Z95B Funkcje telewizora
Test Panasonic Z95B Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Nie

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Tak
    Nie
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Tak
    Tak

Smart TV: Amazon FireTV

Panasonic w Z95B korzysta z systemu Fire TV, czyli platformy stworzonej przez Amazona. To spora zmiana, bo jeszcze 2 lata temu firma stawiała na własny system oparty na Linuksie. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda dobrze – interfejs jest czytelny, a obsługa całkiem prosta. Do tego mamy AirPlay, który pozwala przerzucić zdjęcia czy filmy z iPhone’a, oraz screen mirroring zarówno z Windowsa, jak i telefonów z Androidem. Telewizor współpracuje też z asystentem głosowym Amazon Alexa, ale tutaj szybko pojawia się dość mocne ograniczenie. W praktyce dobrze działa tylko kilka najpopularniejszych języków, takich jak angielski, natomiast polskiego nadal nie ma i nie wiadomo, kiedy się pojawi.

Funkcje klasyczne

Tutaj sprawa robi się co najmniej dziwna. Podczas testów w redakcji telewizor nie chciał wyszukiwać żadnych kanałów – ani satelitarnych, ani naziemnych. W efekcie nie mogliśmy sprawdzić działania funkcji PiP czy samej obsługi tunera. Jedyna pewna rzecz to nagrywanie na USB, bo po podłączeniu pendrive’a telewizor od razu zapytał, czy chcemy go sformatować do tego celu. Pilot wygląda dość klasycznie – jest duży, z pełną klawiaturą numeryczną, a plusem jest to, że nie trzeba celować w ekran, bo działa w technologii RF.

Problemy w codziennym użytkowaniu

Największe rozczarowanie pojawia się jednak przy aplikacjach i stabilności systemu. Część aplikacji jest w ogóle niedostępna w Polsce, inne można znaleźć, ale nie da się ich pobrać, bo przypisane są do konkretnego rynku. Do tego dochodzą dziwne błędy, nieprzetłumaczone elementy menu i okazjonalne "zawiechy", które skutecznie potrafią odebrać przyjemność z korzystania z tak dobrego ekranu jakim jest Z95B. Można więc powiedzieć, że o ile Z95B zachwyca jakością obrazu jako "monitor", o tyle jako telewizor smart bywa zwyczajnie frustrujący i zawodzi na całej linii.

Tizen

S95H korzysta z systemu Tizen, który działa tutaj bardzo szybko. Przechodzenie między aplikacjami i ustawieniami jest płynne, więc codzienna obsługa nie wymaga cierpliwości. Mamy duży wybór aplikacji streamingowych, wyszukiwanie głosowe i AirPlay do przesyłania treści z urządzeń Apple. Można też bezprzewodowo wyświetlić obraz z komputera. To dobrze wyposażony Smart TV, w którym łatwo znaleźć coś dla siebie.

Zauważyliśmy jednak pewną dziwną rzecz. Nasz egzemplarz miał wersję oprogramowania z 2025 roku, mimo że S95H jest modelem na rok 2026. W chwili testu na stronie producenta również nie znaleźliśmy aktualizacji do tegorocznej wersji systemu. To zaskakujące, bo inne modele Samsunga już ją otrzymały. Sam Tizen działa sprawnie, ale od nowego telewizora tej klasy oczekiwalibyśmy również aktualnego systemu.

Funkcje telewizyjne i pilot

Wśród klasycznych funkcji jest telegazeta i obraz w obrazie, ale zabrakło nagrywania programów na USB. Przydatna może być też możliwość jednoczesnego odtwarzania dźwięku przez głośniki telewizora i słuchawki Bluetooth. Pilot jest bardzo minimalistyczny, działa bez celowania w ekran, choć szkoda, że nie ma podświetlanych przycisków. Na plus zdecydowanie to, że nie wymaga wymiany baterii i może być ładowany solarnie.

One Connect

Ważnym dodatkiem pozostaje moduł One Connect, za który telewizory Samsunga dostają u nas mały plusik. Znajdziemy w nim cztery wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 40 Gb/s, a soundbar możemy podłączyć przez eARC lub wyjście optyczne. Największa zaleta tego rozwiązania jest jednak prosta: do ekranu biegnie tylko jeden przewód. Łatwiej ukryć kable i podłączyć kolejne urządzenie bez sięgania za telewizor. Szczególnie docenią to osoby, które planują powiesić S95H na ścianie.

Aplikacje

7.2/10

9.3/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
No
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
No
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
No
SkyShowtime
No
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
No
Boosteroid
No
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
OK
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

3.5/10

9.1/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
No
No
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
No
WebP
No
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

Tutaj również natknęliśmy się na kolejną bolączkę systemu Fire TV. Wbudowany odtwarzacz bez problemu radzi sobie z popularnymi plikami audio i wideo, więc na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się w porządku. Problem zaczyna się jednak w momencie, kiedy chcemy włączyć napisy w filmach. Nie udało się nam uruchomić żadnego formatu – ani .srt, ani .sub, ani .txt. Niezależnie od ustawień napisy po prostu się nie pojawiały. Jeśli więc macie film z osobnym plikiem napisów, jesteście zmuszeni oglądać go w języku oryginalnym, chyba że napisy zostały na stałe wgrane do obrazu. Jak na telewizor tej klasy, to dość duże rozczarowanie i kolejny dowód na to, że Fire TV wciąż ma sporo braków, które potrafią popsuć radość z użytkowania.

Wbudowany odtwarzacz plików działa szybko i sprawnie. S95H otworzył niemal wszystkie przygotowane przez nas materiały audio i wideo, których obsługi się spodziewaliśmy. Nie trzeba długo czekać na ich wczytanie, a samo przeglądanie zawartości nośnika jest wygodne.

Szkoda natomiast braku obsługi zdjęć HEIC, czyli formatu domyślnie używanego przez wiele iPhone’ów. Jeśli więc chcemy pokazać zdjęcia z telefonu bezpośrednio z pendrive’a, trzeba wcześniej przekonwertować je na przykład do JPEG.

Dźwięk

8.9/10

8/10

  • Maksymalna głośność
    91dB
    86dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Nie

Wbudowany system audio w Panasonicu Z95B naprawdę robi wrażenie. Producent dorzucił tutaj dodatkowy soundbar, który całkowicie zmienia odbiór dźwięku w telewizorze – tym razem można śmiało powiedzieć, że nie potrzeba żadnego zewnętrznego sprzętu, żeby cieszyć się pełnym i dynamicznym brzmieniem. Bas jest wyraźny i zaskakująco mocny, dialogi pozostają czytelne nawet przy głośniejszej akcji, a sam telewizor potrafi grać naprawdę donośnie, osiągając poziom do 91 decybeli. Na plus trzeba też zaliczyć pełną obsługę Dolby Atmos, więc jeśli korzystacie z filmów czy serwisów streamingowych wspierających ten format, możecie liczyć na przestrzenny i efektowny dźwięk. Pewnym ograniczeniem jest brak wsparcia dla DTS:X – jeśli ktoś planuje podłączenie kina domowego czy odtwarzacza Blu-ray z tym standardem, musi liczyć się z tym, że telewizor go nie odtworzy ale to nie powinno być już jakimś większym zastrzeżeniem patrząc na to jak wszyscy producenci podchodzą do tego standardu. Trzeba się chyba z tym pogodzić.

Pod względem dźwięku S95H jest właściwie kopią ubiegłorocznego modelu. Mimo bardzo smukłej obudowy gra czysto i przyjemnie, ale brzmienie pozostaje dość płaskie. Brakuje mu głębi i mocniejszego basu, co przy tak efektownym obrazie zostawia pewien niedosyt. Z drugiej strony trudno oczekiwać dużych przetworników w telewizorze o grubości około centymetra. Piękny wygląd ma tutaj swoją cenę.

Warto więc uzupełnić S95H o soundbar lub osobny zestaw audio, żeby dźwięk lepiej nadążał za obrazem. Telewizor obsługuje Dolby Atmos, co daje możliwość rozbudowania zestawu o dźwięk przestrzenny. Zabrakło natomiast wsparcia dla DTS. To ograniczenie może przeszkadzać przede wszystkim osobom oglądającym filmy z płyt ze ścieżkami w tym formacie.

Test jakości dźwięku

Brak wideo testu dźwięku

Pomiary akustyczne

91dBC (Max)

75dBC

86dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy