TCL A400 PRO

Standardowo pomiary kolorów przeprowadziliśmy w najlepiej zestrojonym trybie Filmmaker Mode, czyli tym, który z założenia ma być najbliższy intencjom twórców. A400 Pro oferuje oczywiście także inne tryby obrazu, ale w praktyce są one obarczone znacznie większymi błędami kolorystycznymi i mocniej ingerują w charakter obrazu. Dlatego w tej części testu nie będziemy się nimi szerzej zajmować. Jak więc wypada fabryczna reprodukcja kolorów? Krótko mówiąc: naprawdę bardzo dobrze. A właściwie, patrząc na wyniki naszych pomiarów, wręcz znakomicie. Zarówno balans bieli, jak i charakterystyka jasności zostały ustawione zaskakująco precyzyjnie. Błędy były na tyle niewielkie, że podczas pomiarów autentycznie przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Tak dobre ustawienia fabryczne nie zdarzają się często, nawet w telewizorach pracujących w trybie Filmmaker Mode. Tym bardziej trzeba TCL-a pochwalić, bo A400 Pro już po wyjęciu z pudełka potrafi pokazać obraz bardzo bliski temu, jak powinien wyglądać materiał źródłowy. Wyniki były tak dobre, że spokojnie można byłoby pomyśleć, że ktoś wcześniej poświęcił temu egzemplarzowi dodatkową uwagę i próbował go już skalibrować.

Nasze czepialstwo sprowadza się właściwie tylko do jednej rzeczy. W treściach SDR obraz był minimalnie jaśniejszy, niż zakłada wzorzec dla ciemnego pomieszczenia, ponieważ fabryczna gamma została ustawiona bliżej wartości 2,3 niż 2,4. Nie jest to duży błąd i większość widzów prawdopodobnie nawet go nie zauważy.

Trzeba jednak zaznaczyć, że mówimy o naszej konkretnej sztuce testowej. W przypadku barw fabrycznych zawsze może występować pewien rozrzut między egzemplarzami, partiami produkcyjnymi czy przekątnymi. Nie zakładamy więc, że każdy A400 Pro będzie wyglądał identycznie po wyjęciu z pudełka.

Mimo rewelacyjnego zestrojenia fabrycznego nie mogliśmy sobie odmówić sprawdzenia, jak TCL A400 Pro zareaguje na profesjonalną kalibrację. Skoro punkt wyjścia był tak dobry, tym bardziej ciekawiło nas, czy z tego telewizora da się wycisnąć jeszcze więcej. I tutaj musimy się pochwalić: udało nam się doprowadzić nasz egzemplarz do absurdalnie niskich błędów kolorystycznych. Wyniki poniżej wartości 1 to coś, czego nie widuje się na co dzień nawet w bardzo dobrych telewizorach. Takie rezultaty częściej kojarzą się już z profesjonalnymi monitorami podglądowymi niż z lifestyle’owym telewizorem do salonu. Pod względem balansu bieli i reprodukcji kolorów A400 Pro po kalibracji wypadł więc po prostu znakomicie. Jedyna rzecz, do której możemy się przyczepić po głębszej analizie, dotyczy charakterystyki jasności. Telewizor potrafi manipulować poziomem luminancji w zależności od wyświetlanej treści i dość często obraz jest nieco ciemniejszy, niż powinien być według wzorca. Wynika to najpewniej ze sposobu działania podświetlenia Mini-LED i algorytmów lokalnego wygaszania w tym modelu. Nie psuje to jednak ogólnego wrażenia, bo pod względem samej precyzji kolorów A400 Pro po kalibracji pokazał poziom, którego naprawdę trudno było się spodziewać.