Haier M95E vs Philips OLED761

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Haier M95E
3 997 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Philips OLED761
4 999 zł

M95 / M95EUX

Dostępne przekątne: 65”

Dostępne przekątne: 55”65”

Test Haier M95E Główne zdjęcie
Test Philips OLED761 Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: WRGB OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Titan OS

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.3

7.7

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.9

    8.0

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    6.1

    8.7

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    5.6

    8.5

  • Granie na konsoli

    8.0

    9.0

  • Telewizor jako monitor do komputera

    6.6

    7.6

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    8.5

    4.5

  • Funkcje użytkowe

    6.3

    7.9

  • Aplikacje

    9.6

    7.7

  • Jakość dźwięku

    9.2

    7.0

Zalety

  • Fenomenalny dźwięk: Wbudowany system audio od Harman Kardon

  • Bardzo wysoka jasność: do 1700 nit

  • Dobra matryca do gier i sportu: 144Hz, niskie smużenie

  • Niski input lag: poniżej 10 ms (przy 120Hz)

  • Pełny pakiet gamingowy: Dwa porty HDMI 2.1, wsparcie dla 4K@144Hz, VRR (G-Sync) oraz ALLM to solidny fundament pod konsole i PC

  • Świetna płynność tonalna: Telewizor doskonale radzi sobie z gradientami i przejściami kolorów

  • Szeroka paleta barw (QLED): Pokrycie palety DCI-P3 na poziomie 96% gwarantuje żywe i nasycone kolory

  • Wsparcie dla Dolby Vision i HDR10+

  • Idealna czerń i bardzo wysoki kontrast

  • Efektowny HDR podczas wieczornych seansów

  • Bardzo dobre odwzorowanie kolorów po kalibracji

  • Szerokie kąty widzenia

  • Ambilight zwiększający przyjemność z oglądania 🙂

  • Matryca 120 Hz przydatna w grach i sporcie

  • Cztery wejścia HDMI 2.1

  • Obsługa Dolby Vision (poprawia obraz w wielu scenach HDR)

Wady

No like
  • Bardzo niedopracowane algorytmy wygaszania to największa wada. Strefy Mini LED "tańczą" na ekranie

  • Topornie działający system Google TV: Cały interfejs działa wolno, ma irytujące przycinki i zdarzają mu się błędy

  • Nie działający upłynniacz ruchu w filmach

  • Średnia praca z PC: Przy 120Hz i 144Hz telewizor nie radzi sobie z ostrym wyświetlaniem czcionek

  • Ograniczony wybór aplikacji w Titan OS

  • Niższa jasność w SDR niż u konkurentów

  • Odbicia na ekranie przeszkadzające w jasnym salonie

  • Pilot na podczerwień wymagający celowania w telewizor (czasami wolno reaguje)

  • Widoczne zjawisko posteryzacji

Czy warto kupić? Werdykt

Haier M95E to na papierze telewizor, który wygląda jak spełnienie marzeń każdego "łowcy okazji". Kiedy spojrzymy w specyfikację – panel Mini LED z setkami stref, potężna jasność przekraczająca 1500 nitów, matryca QLED 144Hz, fenomenalnie niski input lag, a do tego dźwięk sygnowany przez Harmana Kardona – wszystko krzyczy "flagowiec!". Mamy tu więc do czynienia ze sprzętem, który teoretycznie powinien rzucić rękawicę najdroższym graczom na rynku. Niestety, jeśli przeczytacie uważnie naszą recenzję, musicie wczytać się w nią dość mocno, bo da się zauważyć jedno, powtarzające się niemal w każdym akapicie słowo: "ale...". I to właśnie ono jest idealnym podsumowaniem tego modelu. M95E to telewizor gigantycznych sprzeczności i zmarnowanego potencjału, gdzie niemal każda zaleta jest brutalnie kontrowana przez fundamentalną wadę oprogramowania. Mamy więc setki stref wygaszania, ale algorytmy sterujące nimi urządzają na ekranie rozpraszającą dyskotekę. Mamy fenomenalną jasność HDR, ale telewizor kompletnie nie radzi sobie z mapowaniem tonów i wypala detale. Mamy ultraszybką, niesmużącą matrycę 144Hz, ale systemy poprawy płynności ruchu dla filmów praktycznie nie istnieją. Mamy świetny pakiet dla graczy, ale bez HGiG i z problemami z wyświetlaniem czcionek. Mamy wreszcie rewelacyjny dźwięk, ale opakowany w topornie działający i irytujący system Smart TV. Właśnie dlatego Haier M95E jest urządzeniem tak frustrującym. To historia o fantastycznym hardwarze, któremu zabrakło ostatniego, najważniejszego szlifu – dopracowanego oprogramowania.

Philips OLED761 pokazuje, że podstawowy OLED w ofercie marki może być udanym wyborem do oglądania filmów. Najlepiej wypada wieczorem, kiedy idealna czerń i efektowny HDR pozwalają docenić zalety tej matrycy. Po kalibracji dochodzą do tego bardzo dobrze odwzorowane kolory, więc do samego obrazu trudno mieć większe zastrzeżenia przy zwykłym oglądaniu. Nie zawsze radzi sobie równie dobrze z najjaśniejszymi detalami w wymagających filmach HDR10, ale Dolby Vision pomaga mu w takich scenach. To telewizor, na którym seans po zgaszeniu światła potrafi zrobić naprawdę dobre wrażenie. Dużą częścią tego doświadczenia jest Ambilight. Jeśli lubicie podświetlenie ściany za ekranem, OLED761 daje konkretny powód, żeby zainteresować się właśnie Philipsem. Nie trzeba dopłacać do wyższych serii, aby połączyć tę funkcję z dobrym obrazem OLED. Model ten sprawdzi się też przy graniu: matryca 120 Hz i cztery wejścia HDMI 2.1 pozwalają potraktować go jako ekran zarówno do filmów, jak i konsoli czy komputera. To istotne, bo nawet najtańszy OLED w ofercie powinien być zakupem uniwersalnym, a nie telewizorem dobrym wyłącznie do wieczornych seansów.

Przed zakupem warto jednak przyjrzeć się dwóm ograniczeniom. Pierwszym jest oglądanie w jasnym pomieszczeniu. OLED761 świeci nieco słabiej od rywali korzystających z podobnej matrycy, a brak polaryzatora w matrycy OLED SE pogarsza dodatkowo jego sprawność w jasnym pomieszczeniu. Drugim jest Titan OS. System działa sprawniej niż we wcześniejszych odsłonach, ale nadal oferuje skromniejszy wybór aplikacji niż konkurencja. Poprawa płynności cieszy, jednak nie zastąpi dostępu do serwisu, z którego korzystamy na co dzień, dlatego jego obecność najlepiej sprawdzić jeszcze przed zakupem. Nam dodatkowo nie spodobał się pilot. Mimo tego, że jest podświetlany i ma komplet przydatnych klawiszy: wymaga dokładnego celowania w ekran.

Ostatecznie Philips OLED761 ma najwięcej sensu dla osób, które oglądają przede wszystkim wieczorami i chcą mieć Ambilight. W takich warunkach pod względem obrazu może śmiało konkurować z Samsungiem S85H czy LG B6, a wybór między nimi będzie zależał bardziej od ceny, systemu i własnych przyzwyczajeń. Philips nie ma wyraźnej przewagi w każdym zastosowaniu, ale też nie trzeba traktować go jako gorszej alternatywy tylko dlatego, że otwiera ofertę OLED tej marki. Przy odpowiedniej cenie to dobry zakup... ale pod warunkiem że akceptujecie jego ograniczenia.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (48Gbps)
Inne wejścia
RCA (Chinch)
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Dobra
Rodzaj podstawy
Centralna
Nogi
Kolor ramki
Srebrna
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Stała
Akcesoria
Podstawa
Podstawa

Kontrast i czerń

6.8/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 576 (24 x 24)

Kontrast:

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

152,100:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

36,400:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

37,800:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

13,850:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,350:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Philips OLED761 Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Przechodząc do sedna, czyli oceny czerni i kontrastu, musimy zacząć od specyfikacji, która na papierze budzi autentyczny podziw. Haier M95E to konstrukcja Mini LED, uzbrojona w 65-calowej wersji w imponującą siatkę 576 niezależnych stref wygaszania (symetryczny układ 24x24). Kiedy połączymy tę technologię z matrycą typu VA, słynącą z natywnie głębokiej czerni, nasze oczekiwania co do plastyki obrazu momentalnie rosną. I rzeczywiście, dopóki karmimy telewizor statycznymi planszami testowymi, wszystko wygląda fenomenalnie. Pomiary kontrastu są tak znakomite, że M95E niemal rzuca rękawicę najdroższym graczom na rynku. Niestety, ten zachwyt trwa tylko do momentu włączenia pierwszego lepszego materiału filmowego.

Gdy tylko na ekranie pojawia się ruch – i nie mówimy tu nawet o szalonych pościgach, ale o zwykłym dialogu czy przejściu kamery – na jaw wychodzi fundamentalna słabość niedopracowanych algorytmów sterujących podświetleniem. Jeśli pamiętacie nasze testy modelu Xiaomi S MINI-LED 2025, historia niebezpiecznie zatacza koło. Strefy wygaszania zdają się żyć własnym życiem, urządzając swoistą "dyskotekę" świateł. Chaotyczne rozbłyski i widoczne pompowanie podświetlenia są niestety bardzo rozpraszające i wytrącają z seansu tworząc ogromny efekt HALO. Co istotne, testy przeprowadzaliśmy na ustawieniu wygaszania "Wysokim". Okazało się bowiem, że w naszym egzemplarzu był to jedyny tryb, w którym strefy w ogóle podejmowały sensowną pracę w treściach HDR, nie powodując jednocześnie drastycznego spadku ogólnej jasności. To wszystko prowadzi do jednego wniosku: M95E ma ogromny, ale kompletnie niewykorzystany potencjał sprzętowy. Zabrakło tu ewidentnie godzin spędzonych na dopracowaniu oprogramowania, co zmusiło nas do obniżenia punktacji w tej kluczowej kategorii.

W tej kategorii Philips OLED761 otrzymuje najwyższą ocenę. Zastosowana matryca OLED pozwala sterować każdym pikselem niezależnie, a tam, gdzie obraz ma być całkowicie czarny, po prostu go wyłączyć. Dzięki temu we wszystkich scenach pomiarowych uzyskaliśmy nieskończony kontrast. Podczas oglądania przekłada się to na głęboką czerń i bardzo wyraźne oddzielenie jasnych elementów od ciemnego tła. Nawet niewielka lampa czy gwiazda nie powoduje rozświetlenia otoczenia przez podświetlenie ekranu, z czym w wymagających scenach nadal zmagają się Mini LED-y. To zaleta samej technologii, dlatego również najtańszy OLED Philipsa może pod tym względem dorównać znacznie droższym modelom. W ciemnym pomieszczeniu szczególnie dobrze widać, jak dużo daje taka precyzja. Czerń nie robi się szara tylko dlatego, że tuż obok pojawia się jasny obiekt, a telewizor nie musi wybierać między przygaszeniem światła a zachowaniem ciemnego tła.

Pewne zastrzeżenia dotyczą natomiast sposobu wyświetlania odcieni znajdujących się tuż ponad czernią. W scenach filmowych OLED761 potrafi je delikatnie rozjaśnić, przez co najciemniejsze fragmenty obrazu bywają nieco jaśniejsze, niż powinny. Potwierdza to również początek wykresu jasności. Nie oznacza to, że panel nie potrafi pokazać idealnej czerni, ponieważ całkowicie czarne elementy nadal pozostają wygaszone. Niedoskonałość dotyczy odwzorowania najciemniejszych szarości i choć nie przekreśla świetnego kontrastu, w niektórych nocnych ujęciach można ją zauważyć.

Jakość efektu HDR

6.8/10

6.1/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 95.9%, BT.2020: 80.4%
DCI P3: 96.9%, BT.2020: 71.9%

Pomiar jasności w HDR:

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

1147 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

629 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

1025 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

682 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

881 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

538 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

702 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

784 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

740 nit

Test Philips OLED761 Jakość efektu HDR

Wynik

289 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: Dolby Vision

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Philips OLED761

Haier M95E

Jasność barw RGB

Jeżeli jest jedna kategoria, w której Haier M95E bezwzględnie błyszczy, to jest nią właśnie efekt HDR, napędzany surową mocą podświetlenia. Nie można temu telewizorowi odmówić, że jest urządzeniem naprawdę jasnym. Zarówno w większości scen filmowych, jak i podczas naszych syntetycznych pomiarów, panel bez najmniejszego problemu osiągał, a nierzadko nawet przekraczał pułap 1200-1500 nitów. Przekłada się to bezpośrednio na odczucia z seansu – obraz ma siłę przebicia i faktycznie pozwala poczuć magię materiałów nagranych w tym formacie. Trzeba jednak mieć świadomość pewnego kompromisu. Kiedy na ekranie zagoszczą wyjątkowo wymagające ujęcia, pełne drobnych, ale intensywnych punktów świetlnych, M95E co prawda nie traci rezonu i nie przygasa, ale płaci za to inną cenę. Wokół tych jasnych elementów generowany jest bardzo mocny i zauważalnie rozpraszający efekt halo. Widać tu wyraźnie, że algorytmy sterujące wygaszaniem zostały zaprogramowane tak, by priorytetowo traktować jasność i widoczność najmniejszych detali, nawet jeśli odbywa się to kosztem nieskazitelnej czerni. Nie jesteśmy do końca przekonani, czy to najzdrowsze podejście, niemniej trzeba przyznać, że ogólne zdolności M95E w tej materii są naprawdę spore. Na ogromny plus należy za to zaliczyć fakt, że mamy do czynienia z konstrukcją typu Mini LED QLED. Zastosowanie warstwy kropek kwantowych przynosi wymierne korzyści w postaci szerokiego pokrycia palety barw, które w naszych testach sięgnęło niemal 96% przestrzeni DCI-P3. Daje to gwarancję, że telewizor ma pełne predyspozycje do wyświetlania żywych i odpowiednio nasyconych kolorów.

Philips OLED761 korzysta z nowej generacji paneli WOLED SE od LG Display, a pod względem jasności HDR osiąga wyniki zbliżone do swoich najbliższych rywali, czyli Samsunga S85H i LG B6. Szczytowa jasność wynosi około 800 nitów, co jak na podstawowy model OLED jest solidnym rezultatem. Co ważne, podobne wartości pojawiają się również w filmach. W scenach z niewielkimi światłami na ciemnym tle zmierzyliśmy około 700–780 nitów, dlatego latarka, refleks czy lampa mogą wyraźnie zabłysnąć. W połączeniu z idealną czernią daje to przekonujący efekt HDR, zwłaszcza podczas wieczornego seansu. Możliwości matrycy maleją jednak wraz ze wzrostem jasnej powierzchni obrazu. Kiedy zamiast pojedynczych świateł pojawia się rozległy, słoneczny krajobraz, telewizor nie jest już w stanie utrzymać tak wysokiej jasności. W scenie z platformą wiertniczą uzyskaliśmy 289 nitów, a przy jeszcze większym wypełnieniu ekranu jasnymi elementami wynik może zbliżać się do około 200 nitów. W praktyce oznacza to, że zalane słońcem ujęcie będzie wyglądało mniej efektownie niż drobne światła w nocnej scenerii. Mimo tego ograniczenia HDR w OLED761 zasługuje na pozytywną ocenę. Nie jest to telewizor, który każdą jasną sceną rozświetli cały pokój, ale potrafi dobrze pokazać różnicę między zwykłym obrazem a materiałem HDR. Najlepiej wypada tam, gdzie jasne akcenty pojawiają się na ciemniejszym tle, ponieważ właśnie wtedy wysoka jasność pojedynczych elementów i głęboka czerń wspólnie dają najlepszy efekt.

Kolory

Philips OLED761 dobrze radzi sobie również z kolorami, ponieważ jego matryca pokrywa zdecydowaną większość palety DCI-P3, w której mieści się większość barw spotykanych w filmach i serialach HDR. Dzięki temu podczas codziennego oglądania kolory mają odpowiednie nasycenie i obraz nie sprawia wrażenia wyblakłego. Ograniczenia ujawniają się dopiero w bardziej wymagających materiałach, które wykorzystują odcienie wykraczające poza DCI-P3 i należące do szerszej palety BT.2020. W takich ujęciach najbardziej intensywne czerwienie i zielenie mogą wyglądać mniej okazale niż na ekranach QD-OLED, SQD-Mini LED czy RGB Mini LED. Osobną kwestią jest zachowanie nasycenia przy dużej jasności. Matryca WOLED korzysta z dodatkowego białego subpiksela, który pomaga rozjaśnić obraz, ale nie zwiększa w ten sam sposób jasności samych kolorów. Dlatego bardzo jasne barwy mogą nieco blednąć, co najłatwiej dostrzec na jaskrawych neonach czy kolorowych efektach świetlnych. Są to jednak ograniczenia widoczne przede wszystkim w konkretnych, wymagających scenach. W większości filmów i seriali oglądanych na co dzień OLED761 ma wystarczające możliwości, żeby pokazać dobrze nasycone, atrakcyjne kolory.

Barwy fabrycznie

4.6/10

6.5/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Każdy telewizor oceniamy w pierwszej kolejności na podstawie jego domyślnego trybu kinowego – w tym wypadku "Filmowego" – który teoretycznie powinien być tym "najlepszym" i najwierniejszym po wyciągnięciu z pudełka. Niestety, w przypadku Haiera M95E słowo "najlepszy" absolutnie nie jest tożsame ze słowem "dobry". Już w trakcie seansów SDR obraz zdradzał ewidentne problemy: balans bieli zbyt mocno skręcał w czerwień, a nadmierne, nienaturalne nasycenie barw prowadziło do widocznych odchyleń kolorystycznych. Co gorsza, M95E ma też kłopot z zarządzaniem jasnością (krzywa gamma), przesadnie przyciemniając całą scenę. Takie zachowanie trudno pochwalić, ponieważ prowadzi ono wprost do zlewania się detali w cieniach, które bezpowrotnie giną w czarnej plamie.

Prawdziwa katastrofa nadeszła jednak po przełączeniu na materiał HDR, wciąż pozostając w trybie "Filmowym". Trudno nam zgadnąć, kto wpadł na tak fantastyczny pomysł – a może było to po prostu całkowite pominięcie tego etapu przez inżynierów Haiera – ale obraz zamiast kinowej wierności, zaczął przypominać jaskrawy tryb "Dynamiczny". Balans bieli eksponuje ogromne problemy z kolorem niebieskim, co z kolei przekładało się na nienaturalne wyostrzenie i sztuczne przejaskrawienie całej sceny. Jakby tego było mało, charakterystyka krzywej EOTF bezlitośnie zdradziła, że telewizor ma w tym ustawieniu również fundamentalne problemy z zarządzaniem systemem lokalnego wygaszania. Dużo Haierów w swojej karierze nie kalibrowaliśmy ale wiemy napewno już teraz, że M95E napewno takowej potrzebuje.

Fabryczne ustawienia trybu filmowego OLED761 dają całkiem przyjemny obraz, choć kolory nie są zupełnie neutralne. W materiałach SDR brakuje przede wszystkim niebieskiego, a w części zakresu również czerwieni, przez co biel i szarości mogą nabierać lekko żółtozielonego odcienia. Najłatwiej zauważy, neutralnych powierzchniach, które wyglądają na cieplejsze, niż powinny. Same kolory wypadają jednak dość dobrze, a większość sprawdzanych próbek nie wykazuje dużych błędów. Nie jest to więc sytuacja, w której zafarb całkowicie zmienia wygląd oglądanego filmu. Więcej uwagi wymaga sposób ustawienia jasności w SDR. Przez większość zakresu telewizor nieco przyciemnia obraz, co może sprawiać, że twarze i elementy otoczenia wyglądają ciężej, a szczegóły w ciemniejszych fragmentach są mniej czytelne. Jednocześnie odcienie znajdujące się tuż ponad czernią są rozjaśnione. Te dwie cechy mogą występować razem: najgłębsze cienie stają się zbyt widoczne, podczas gdy pozostała część sceny jest trochę za ciemna. W HDR również widać niedobór niebieskiego, szczególnie w jaśniejszych partiach obrazu. Biel nabiera przez to ciepłego, żółtawego odcienia, który może być zauważalny choćby na chmurach czy śniegu. Ciemniejsze odcienie są pod względem balansu bieli ustawione znacznie lepiej, więc skala tego zabarwienia zmienia się wraz z jasnością sceny. Fabrycznie OLED761 wypada zatem przyzwoicie, ale pomiary pokazują, że przede wszystkim neutralność bieli i sposób oddawania jasności wymagają jeszcze dopracowania za pomocą kalibracji.

Barwy po kalibracji

6/10

9/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Proces kalibracji pozostawił nas ze skrajnie mieszanymi uczuciami. Z jednej strony, odnotowaliśmy spory sukces w sferze kolorystyki. Korzystając z dostępnych w menu opcji, udało nam się okiełznać balans bieli i sprowadzić go do akceptowalnego poziomu. W rezultacie treści SDR nareszcie uwolniły się od irytującej, czerwonej dominanty, a obraz HDR przestał przypominać żywy, sklepowy tryb demonstracyjny. Całą paletę barw i jej nasycenie również udało się wyraźnie skorygować – może nie idealnie, ale na tyle, na ile pozwalało oprogramowanie, a różnica była widoczna gołym okiem.

I na tym, niestety, lista naszych poprawek w zasadzie się kończy, ponieważ na więcej M95E po prostu nam nie pozwolił. Tak jak sygnalizowaliśmy wcześniej, większość ustawień związanych z jasnością obrazu w ogóle nie reaguje na nasze polecenia. Oznacza to, że nie byliśmy w stanie w żaden sposób opanować jego fundamentalnej charakterystyki – ani krzywej gamma, ani EOTF. W praktyce telewizor w treściach SDR nadal zachowuje tendencję do przyciemniania detali, co potwierdzała zawyżona gamma, zlewając szczegóły w cieniach. Z kolei krzywa EOTF w trybie HDR wciąż bezlitośnie obnażała wszystkie, wspominane już problemy z chaotycznym zarządzaniem strefami lokalnego wygaszania. I choć sam proces kalibracji dał naprawdę wiele, usuwając większość bolączek kolorystycznych, ostatecznie musieliśmy skapitulować.

Po kalibracji Philips OLED761 pokazuje się z bardzo dobrej strony. Balans bieli udało się ustawić niemal wzorcowo, więc znika wcześniejszy zafarb, a twarze, biel i szarości wyglądają naturalniej. Poprawa gammy sprawia z kolei, że obraz nie jest już niepotrzebnie przyciemniony i łatwiej dostrzec szczegóły w ciemniejszych fragmentach. Kolory są oddawane z dużą precyzją, co w połączeniu z głęboką czernią daje bardzo przyjemny obraz do wieczornego oglądania filmów. Widać, że nawet podstawowy OLED Philipsa ma spory potencjał, który warto wykorzystać przez dopracowanie ustawień. W HDR charakterystyka jasności przez większość zakresu przebiega blisko wzorca, dlatego większość scen zachowuje właściwy wygląd. Pozostaje niewielkie rozjaśnienie odcieni tuż ponad czernią oraz nieco za mocne wyświetlanie najjaśniejszych fragmentów. Są to jednak uwagi dotyczące konkretnych partii obrazu. W najbardziej wymagających ujęciach nadal może zabraknąć części jasnych detali, ale ogólny efekt po kalibracji jest zdecydowanie udany. OLED761 potrafi pokazać naturalny, dobrze zrównoważony obraz, który pozwala skupić się na filmie.

Płynność przejść tonalnych

9.4/10

7.4/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Przechodzimy teraz do kategorii, która okazała się jedną z najmocniejszych stron testowanego modelu. Płynność przejść tonalnych, czyli zdolność do gładkiego łączenia bliskich sobie odcieni, stoi tu na bardzo wysokim poziomie. Haier M95E doskonale radzi sobie z reprodukcją gradientów, nawet w najbardziej wymagających, ciemnych scenach, gdzie wiele telewizorów potrafi już pokazać nieestetyczny banding (posteryzację). Co prawda w bardzo jasnych partiach obrazu udało nam się dostrzec minimalne niedociągnięcia, jednak są to błędy na tyle symboliczne, że nie psują ogólnego, znakomitego odbioru. W tej konkretnej konkurencji M95E zasługuje na jedną z najwyższych not na naszym portalu.

Philips OLED761 radzi sobie z przejściami tonalnymi całkiem dobrze, choć na jasnych gradientach można dostrzec delikatne granice między odcieniami. Pojawiają się one w większości sprawdzanych jasnych ujęć, ale są na tyle subtelne, że podczas zwykłego oglądania nie powinny mocno odciągać uwagi od filmu. W ciemniejszych scenach niedoskonałości widać przede wszystkim przy stopniowym wygaszaniu obrazu do czerni oraz w ujęciu z czerwoną wodą, gdzie przejścia między kolorami mogłyby być łagodniejsze. Bardziej niż sama gradacja potrafi jednak przeszkadzać nierównomierność matrycy. W ciemnych scenach daje o sobie znać w postaci dość wyraźnych pasów, przez które jednolite tło nie wygląda tak równo, jak powinno. To osobna kwestia niż widoczne granice między odcieniami, choć podczas seansu oba zjawiska mogą się na siebie nakładać. Podobne pasy widzieliśmy dotąd w każdym testowanym OLED-zie z nową matrycą WOLED SE, więc nie jest to przypadłość wyłącznie OLED761. Ich nasilenie może jednak różnić się między egzemplarzami.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

5/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
OK
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

No dobrze, ale co się dzieje z tymi łączeniami kolorów, gdy na ekran wjedzie materiał o gorszej jakości, pełen kompresyjnych artefaktów? Niestety, mamy tu dla was przykrą wiadomość. Mimo że w menu odnajdziemy opcję odpowiedzialną za wygładzanie przejść tonalnych w starszych treściach, zdecydowanie NIE POLECAMY jej używać. Jej aktywacja powoduje lawinę dodatkowych, paskudnych artefaktów, zauważalnie rozmywając cały obraz, a co najzabawniejsze – często nawet nie usuwa tych niechcianych "schodków", z którymi miała walczyć. Równie dobrze mogłoby tej funkcji w ogóle nie być.

Znacznie więcej ciepłych słów możemy za to napisać o ogólnym upscalingu, czyli procesie podnoszenia niższych rozdzielczości do natywnej matrycy 4K. Obraz po przeskalowaniu wygląda naprawdę nieźle – nie jest ani nadmiernie poszarpany, ani sztucznie wygładzony. W tej konkretnej materii M95E po prostu daje radę.

Philips OLED761 całkiem dobrze radzi sobie z poprawianiem materiałów słabszej jakości. Zastosowany w nim procesor Pentonic 800 pozwala skutecznie wygładzać widoczne przejścia między odcieniami, które często pojawiają się w mocno skompresowanych nagraniach. Odpowiada za to ustawienie „Redukcja zniekształceń”. Po jego włączeniu pasy na jednolitym tle stają się mniej widoczne, a co ważne, nie odbywa się to kosztem wyraźnego zacierania szczegółów. To funkcja, z której warto skorzystać, gdy jakość oglądanego materiału pozostawia trochę do życzenia. Samo skalowanie obrazu ma natomiast charakterystyczną dla Philipsa miękkość. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają dość łagodnie, a drobnym elementom i konturom brakuje nieco ostrości. W ujęciu z modelką widać to choćby na włosach i cienkich gałęziach, które mogłyby być wyraźniej zarysowane. Na plus wypada brak overscanu, czyli przycinania krawędzi obrazu. Nawet przy sygnale o niskiej rozdzielczości telewizor pokazuje cały kadr.

Smużenie i płynność ruchu

6.5/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
120Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Nie
Nie
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
-%
-%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (4K@144Hz):

Smużenie (4K@60Hz):

W kwestii płynności ruchu i smużenia nasze odczucia są mocno mieszane, bo M95E to telewizor-paradoks. Zacznijmy od absolutnych zachwytów: sercem urządzenia jest matryca 144Hz, ale to, co naprawdę robi wrażenie, to jej zachowanie przy treściach 120Hz, kluczowych dla sportu i gier konsolowych. Z całą odpowiedzialnością musimy stwierdzić, że Haier został wyposażony w jedną z najlepszych matryc VA dostępnych obecnie na rynku, jeśli chodzi o minimalizację smużenia. Rzadko kiedy mamy do czynienia z panelem LCD, który oferuje tak czysty, ostry i pozbawiony powidoków ruch. Pod tym względem M95E jest po prostu fenomenalny.

I właśnie dlatego tak bolesna jest przykra niespodzianka, która czeka na nas po stronie oprogramowania. Okazuje się, że ten fantastyczny potencjał sprzętowy jest kompletnie niewykorzystany, ponieważ telewizor praktycznie nie oferuje żadnych działających opcji poprawy płynności. Systemy upłynniające, które powinny pomagać w treściach o niższym klatkażu, co prawda znajdzemy je w Menu ale w zasadzie nie reagują na nasze ustawienia. Wniosek jest brutalnie prosty: jeśli zamierzacie oglądać materiały o wysokiej płynności, musicie być pewni, że źródło nadaje je w natywnych 120. W każdym innym przypadku musicie pogodzić się z dość surowym, klatkującym obrazem, bo M95E w żaden sposób nie pomoże go wygładzić.

Philips OLED761 bardzo dobrze sprawdza się w dynamicznych scenach. Dzięki błyskawicznej reakcji pikseli poruszające się obiekty praktycznie nie zostawiają za sobą smug, co docenią zarówno osoby oglądające sport, jak i gracze. Matryca 120 Hz pozwala przy tym zachować dobrą ostrość ruchu, co widać w teście z UFO: kontury są czytelne niezależnie od tego, czy obiekt przesuwa się po jasnym, czy ciemnym tle. Przy sygnale 60 Hz pojawia się więcej rozmycia, ale wynika ono przede wszystkim ze sposobu wyświetlania ruchu przy niższym odświeżaniu, a nie z powolnej reakcji matrycy.

Podczas oglądania filmów można z kolei skorzystać z ustawień „Style ruchu”, gdzie dostępne są suwaki „Płynność” i „Redukcja rozmycia”. Pozwalają one dopasować obraz do własnych upodobań, od zachowania charakterystycznego kinowego ruchu po jego mocne wygładzenie. Niewielkie zwiększenie płynności przydaje się zwłaszcza przy powolnych ruchach kamery, które na szybko reagującym OLED-zie potrafią wyglądać skokowo. Nie ma natomiast funkcji BFI, czyli wstawiania czarnych klatek dla poprawy ostrości ruchu, choć już bez niej OLED761 wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Funkcje dla graczy

8.1/10

10/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 144Hz
    40 - 120Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    Yes
  • Poprawna implementacja HGiG
    No
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    No
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Jeśli chodzi o funkcje dla graczy, Haier M95E wyciąga naprawdę mocne argumenty. Przede wszystkim, jest w pełni gotowy na nową generację konsol i mocne komputery PC. Wyposażono go w dwa pełnoprawne złącza HDMI 2.1, które bezproblemowo radzą sobie z sygnałem 4K przy 120Hz, a nawet pozwalają na rozgrywkę w 144Hz. To fundament, który gwarantuje nam pełne wykorzystanie potencjału posiadanego sprzętu. Co więcej, kluczowe technologie działają tu bez zarzutu. Telewizor bezbłędnie wykrywa konsolę i automatycznie przełącza się w tryb niskiego opóźnienia (ALLM), więc nie musimy grzebać w ustawieniach. Równie sprawnie działa synchronizacja klatek (VRR), która eliminuje irytujące rozrywanie obrazu, gdy płynność gry delikatnie spada. Biorąc pod uwagę rewelacyjnie niskie smużenie matrycy, o którym już wspominaliśmy, M95E tworzy naprawdę komfortowe i responsywne środowisko do grania. Oczywiście, nie jest to pakiet idealny. Poważniejszym brakiem jest brak wsparcia dla standardu HGiG, co utrudnia idealną konfigurację HDR w konsoli i może prowadzić do prześwietleń. Mimo tych braków, podstawowy zestaw "gamingowy", który oferuje M95E, jest naprawdę solidny i w pełni funkcjonalny.

Choć OLED761 jest najtańszym OLED-em Philipsa na ten rok, w wyposażeniu dla graczy trudno dopatrzyć się większych oszczędności. Telewizor obsługuje granie przy 120 Hz zarówno w Full HD i 1440p, jak i w 4K, więc pozwala wykorzystać tryby wysokiej płynności dostępne na konsolach. Dobrze pasuje do tego szybka matryca OLED, dzięki której nawet podczas dynamicznej rozgrywki za obiektami nie ciągną się smugi. Gdy natomiast konsola nie utrzymuje stałej liczby klatek, pomaga VRR działający w zakresie 40–120 Hz. Obraz nie rozrywa się wtedy przy szybkich obrotach kamery, a wahania płynności są mniej dokuczliwe.

Philips zadbał też o wygodę. Po uruchomieniu gry telewizor może sam przejść w tryb niskich opóźnień, a najważniejsze ustawienia znajdziemy w podręcznym Game Barze. Można tam sprawdzić parametry obrazu, włączyć celownik albo rozjaśnić cienie, jeśli w ciemnej lokacji trudno dostrzec przeciwnika. Być może sam panel nie jest najefektowniejszym gamebarem na rynku ale spełnia swoje zadanie. Jest również obsługa Dolby Vision dla gier oraz poprawnie działające HGiG, które ułatwia dopasowanie HDR w ustawieniach konsoli do możliwości ekranu. Pod względem samych funkcji OLED761 oferuje więc bardzo dużo.

Input lag

9.8/10

9.4/10

SDR

1080p60
17 ms
14 ms
1080p120
8 ms
5 ms
2160p60
16 ms
14 ms
2160p120
8 ms
5 ms

HDR

2160p60
16 ms
31 ms
2160p120
8 ms
13 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
20 ms
30 ms
2160p120 DV
10 ms

Kluczowym parametrem dla każdego gracza, często ważniejszym niż kolory czy kontrast, jest responsywność. W tej kategorii Haier M95E absolutnie nie bierze jeńców. Zmierzony przez nas input lag, czyli opóźnienie wejściowe, dla sygnału 120Hz wyniósł poniżej 10 milisekund. To wynik z absolutnej czołówki rynkowej, plasujący ten model na równi z dedykowanymi monitorami gamingowymi. W praktyce oznacza to natychmiastową reakcję na każdy ruch kontrolera, klawiatury lub myszki.

Opóźnienia w OLED761 zależą nie tylko od odświeżania, ale również od tego, czy gramy w SDR, czy w HDR. Najlepiej wypada SDR, gdzie zmierzyliśmy 14 ms przy 60 Hz i zaledwie 5 ms przy 120 Hz, zarówno w Full HD, jak i 4K. To świetne wyniki, które pozwalają cieszyć się szybką reakcją na ruchy pada także w dynamicznych grach.

Po włączeniu HDR opóźnienie wzrasta do 31 ms przy 60 Hz i 13 ms przy 120 Hz. Dolby Vision przy 60 Hz daje podobny wynik, wynoszący 30 ms. Nadal można komfortowo grać, szczególnie w spokojniejsze tytuły, ale szkoda, że uruchomienie HDR wiąże się z taką przypadłością.

Współpraca z komputerem

6.6/10

7.6/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Nie
Tak
Czytelność czcionek
Słaba
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Średnia
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
8ms
5ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGWB
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
120Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Jako monitor do gier na PC, M95E sprawdza się naprawdę świetnie. Mamy tu pełne wsparcie dla 144Hz, jest VRR, a co za tym idzie, działa też G-Sync. Pod tym względem – super. Pewnie dlatego dziwi was nasza "średnia" ocena w tej kategorii. Powód jest prosty: o ile granie wychodzi mu świetnie, o tyle zwykła praca z tekstem już nie. Przy ustawieniu 120Hz lub 144Hz zdolność telewizora do wyświetlania czcionek jest, mówiąc wprost, słaba. Tekst jest niewyraźny, a kolorowe literki rozmywają się przez brak pełnej obsługi Chroma 4:4:4. Co ciekawe, jest na to sposób – wystarczy przełączyć komputer na tryb 60Hz i wszystko wraca do normy, a czcionki stają się ostre. Tyle tylko, że zmusza nas to do ciągłego żonglowania ustawieniami za każdym razem, gdy chcemy przestać grać i trochę popracować.

Philips OLED761 dobrze radzi sobie po podłączeniu do komputera. Poprawnie obsługuje chromę 4:4:4, dzięki czemu drobny tekst jest czytelny, a kolorowe litery nie tracą ostrości. Przy oglądaniu z bliska można jednak zauważyć delikatne czerwone obwódki na krawędziach znaków. Wynikają one z układu subpikseli RGWB zastosowanego w matrycy WOLED, do którego typowe metody wygładzania czcionek nie są dopasowane. Podczas przeglądania internetu nie musi to przeszkadzać, ale jeśli telewizor ma służyć głównie do pracy z tekstem, warto uwzględnić tę cechę.

W grach OLED761 czuje się znacznie lepiej. Szybka reakcja matrycy oraz współpraca z G-Sync i FreeSync pozwalają cieszyć się płynnym obrazem bez uciążliwego smużenia czy rozrywania klatek. Przy 4K i 120 Hz w SDR zmierzyliśmy zaledwie 5 ms opóźnienia, więc sterowanie jest bardzo szybkie. Trzeba jedynie pamiętać, że po włączeniu HDR input lag rośnie, zgodnie z wynikami opisanymi wcześniej. Na ocenę wpływa przede wszystkim ograniczenie odświeżania do 120 Hz. OLED761, podobnie jak inne testowane modele z panelem WOLED SE, nie oferuje dodatkowego trybu 144 Hz czy jeszcze wyższej częstotliwości przy obniżonej rozdzielczości. Dla większości osób nie będzie to poważny problem, bo 120 Hz zapewnia już bardzo dobrą płynność. Dopiero gracze z mocnym komputerem, nastawieni na wyciskanie jak największej liczby klatek, mogą poczuć tu lekki niedosyt.

Kąty widzenia

3.1/10

7.5/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
76%
34%

Kwestia kątów widzenia nie przynosi tu żadnego zaskoczenia – są one po prostu słabe. Haier M95E wykorzystuje matrycę typu VA, więc wraz z oddalaniem się od osi ekranu, obraz szybko traci nasycenie barw, a kontrast wyraźnie blednie. Jest to jednak typowa i w pełni oczekiwana cecha tej technologii, dlatego trudno traktować to jako istotną wadę – ten typ panelu po prostu tak ma.

Pod kątem OLED761 wygląda bardzo dobrze. Można usiąść z boku i nadal oglądać obraz z głęboką czernią oraz dobrze nasyconymi kolorami, bez wyraźnego pogorszenia znanego z matryc VA. To jedna z zalet OLED-a, którą łatwo docenić przy wspólnym oglądaniu: nie trzeba siedzieć na środku kanapy, żeby film wyglądał tak, jak powinien. Pod tym względem jedynie lepsze pozostają matryce QD-OLED.

Sprawność ekranu w dzień

8.5/10

4.5/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Satynowa
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Średnie
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Dobra

Jasność matrycy

Philips OLED761: 284 cd/m2

Haier M95E: 1039 cd/m2

Jeśli szukacie telewizora do jasnego salonu, Haier M95E jest jednym z mocniejszych kandydatów. Jego sprawność w dziennych warunkach to zasługa przede wszystkim bardzo wysokiej jasności. W trybie SDR panel osiąga średnio ponad 1000 nitów, co jest wynikiem pozwalającym bez problemu "przebić się" przez światło wpadające do pomieszczenia, nawet w bardzo trudnych warunkach. I choć M95E nie ma jakiejś rewolucyjnej, super-matowej powłoki antyrefleksyjnej, to jego surowa moc podświetlenia w zupełności wystarcza, by w roli ekranu do oglądania "za dnia" sprawdził się po prostu świetnie.

Philips OLED761 nie jest najlepszym wyborem do bardzo jasnego salonu. Średnia jasność w SDR wynosi około 280 nitów, więc wypada nieco słabiej nawet od rywali korzystających z tej samej matrycy. W mocno nasłonecznionym pomieszczeniu obrazowi zwyczajnie brakuje siły, żeby pozostać dobrze widocznym, szczególnie podczas oglądania ciemniejszych scen. W takich warunkach zasłonięcie okien może okazać się konieczne.

Nie pomaga też sposób, w jaki satynowa powłoka panelu WOLED SE radzi sobie z bezpośrednimi odbiciami. Okno czy lampa znajdujące się naprzeciwko ekranu są dość wyraźnie widoczne, a wokół ich odbić pojawiają się charakterystyczne rozdwojenia i kolorowe obwódki. Na plus można zaliczyć to, że czerń w oświetlonym pokoju nadal wygląda dobrze, ale przy niewielkiej jasności telewizora same odbicia potrafią przeszkadzać. OLED761 najlepiej sprawdzi się więc tam, gdzie można przysłonić okna i zadbać o to, żeby mocne światło nie odbijało się prosto w ekranie.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED QLED
WRGB OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
RTM9.241015.206
TPN258E_V058.102.079.061
Procesor obrazu
MT5889 2gb RAM

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Haier M95E Szczegóły dotyczące matrycy
Test Philips OLED761 Szczegóły dotyczące matrycy

Haier M95E

Philips OLED761

Funkcje telewizora

6.3/10

7.9/10

  • System
    Google TV
    Titan OS
  • Szybkość działania
    Dobra
    Dobra
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 48Gbps
  • Inne wejścia
    RCA (Chinch)
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Nie
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Nie
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Tak
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Nie
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Nie
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Haier M95E Funkcje telewizora
Test Haier M95E Funkcje telewizora
Test Haier M95E Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora
Test Philips OLED761 Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Nie
    Tak
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Nie
    Tak

Funkcje klasyczne M95E

Jeśli chodzi o klasyczne funkcje telewizora, to M95E wypada, delikatnie mówiąc, mizernie. Właściwie jedynym plusem w tej kategorii jest to, że w ogóle dostajemy w zestawie pilota, chociaż i ten ma dość pokraczny kształt i nie należy do najwygodniejszych. Prawdziwe schody zaczęły się, gdy spróbowaliśmy wyszukać kanały telewizji naziemnej – odbiornik przez cały czas trwania testów uparcie nie chciał połączyć się z żadną anteną. Dla pewności sprawdziliśmy tę samą instalację na innym telewizorze, gdzie wszystko działało bezbłędnie, co wyklucza winę po naszej stronie. Generalnie, poza tym, że na pokładzie jest Bluetooth i fizyczne wyjście słuchawkowe mini-jack, trudno M95E za cokolwiek tutaj pochwalić.

System operacyjny: Google TV

No dobrze, zapytacie pewnie, co z funkcjami Smart? Przecież Google TV to system dający rewelacyjne możliwości. Zgadza się, na ogół tak jest. I faktycznie, w M95E znajdziemy tę samą ogromną bibliotekę aplikacji i dostęp do asystenta głosowego, co u każdego innego producenta. Tyle że na tym kończą się zalety tego systemu w testowanym modelu. Na naszym egzemplarzu oprogramowanie działało po prostu topornie. Mieliśmy do czynienia z irytującymi błędami, a cały interfejs regularnie łapał lekkie przycinki w najbardziej nieodpowiednich miejscach, co skutecznie nas zniechęcało do jego obsługi.

Titan OS

W OLED761 zamiast Google TV znajdziemy Titan OS, który od kilku lat coraz częściej pojawia się w telewizorach Philipsa. Przez ten czas system wyraźnie dojrzał. Szybciej reaguje na polecenia, sprawniej porusza się po menu, a funkcje, które wcześniej sprawiały problemy, w końcu zaczynają działać tak, jak powinny. W codziennym korzystaniu widać więc postęp i za to należy się pochwała. Nadal nie jest to poziom dopracowania i możliwości webOS-a czy Tizena, a do swobody i wyboru apliokacji oferowanej przez Google TV pozostaje jeszcze spory dystans, natomiast Titan OS zmierza zdecydowanie w dobrą stronę.

Funkcje użytkowe i złącza

Przy oglądaniu zwykłej telewizji mamy podstawowe udogodnienia, w tym telegazetę i pilot z klawiaturą numeryczną. Przyciski są podświetlane, co bardzo przydaje się wieczorem, ale trudno zrozumieć, dlaczego Philips uparcie trzyma się sterowania nim na podczerwień. Konieczność celowania pilotem w telewizor bywa po prostu niewygodna (jedyną funkcja działająca radiowo jest sterowanie głosowe). Nie ma też nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Za to wyposażenie w złącza zasługuje na pochwałę: wszystkie cztery wejścia HDMI obsługują standard 2.1 48Gbps, więc po podłączeniu soundbara przez eARC nadal zostają trzy porty pozwalające wykorzystać pełne możliwości konsol i komputera. Nie trzeba zastanawiać się, które urządzenie podłączyć kosztem wysokiego odświeżania. Jest nawet analogowe wyjście mini-jack, coraz rzadziej spotykane w nowych telewizorach, a nadal przydatne do przewodowych słuchawek czy starszego sprzętu audio.

Ambilight

Najbardziej charakterystycznym dodatkiem pozostaje oczywiście Ambilight, za który Philips dostaje od nas dodatkowe punkty. Podświetlenie ściany kolorami z ekranu potrafi nadać filmom i grom sporo klimatu, ale przydaje się również podczas spokojnego oglądania wieczorem. Delikatna poświata sprawia, że jasny ekran nie jest jedynym źródłem światła w zupełnie ciemnym pokoju, co może poprawić komfort seansu. Warto tylko dobrać jej intensywność do pomieszczenia, zamiast od razu ustawiać maksimum. Dla osób, które lubią taki sposób oglądania, Ambilight może być jednym z mocniejszych argumentów za wyborem właśnie OLED761.

Aplikacje

9.6/10

7.7/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
No
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
No
Apple_music
No
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
No
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

9.5/10

8.6/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
Yes
Yes
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
Yes
WebP
Yes
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
No
12 Mpix
Yes
No
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
No
24 Mpix
Yes
No
28 Mpix
Yes
No
32 Mpix
Yes
Yes

W tak niedopracowanym i topornie działającym systemie nie spodziewaliśmy się już żadnych pozytywnych zaskoczeń. A jednak, wbudowany odtwarzacz plików z USB okazał się prawdziwą perełką. Ku naszemu zdziwieniu, aplikacja działała sprawnie i bezbłędnie radziła sobie z odtwarzaniem wszystkich najważniejszych formatów, które jej podsunęliśmy. To jeden z nielicznych elementów oprogramowania M95E, który zdaje się działać dokładnie tak, jak powinien.

Odtwarzacz USB w Philipsie OLED761 działa dość dziwnie i właśnie tutaj widać, że Titan OS wymaga jeszcze dopracowania. Testowane filmy i pliki muzyczne otwierały się poprawnie, natomiast najwięcej problemów sprawiały zdjęcia. Co ciekawe, nie chodzi wyłącznie o brak obsługi niektórych formatów, ale również o rozdzielczość fotografii. Telewizor otworzył zdjęcia o rozdzielczości 16 i 32 Mpix, a jednocześnie nie poradził sobie z częścią mniejszych, między innymi 10 i 12 Mpix. Trudno więc wskazać prostą zasadę, według której można przygotować fotografie, żeby wszystkie zostały wyświetlone. Jeśli planujemy pokazywać na dużym ekranie zdjęcia z wakacji, warto wcześniej sprawdzić pliki lub użyć do tego klonowania obrazu.

Dźwięk

9.2/10

7/10

  • Maksymalna głośność
    87dB
    90dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Tak
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Tak

Po całej tej wyliczance niedociągnięć i zmarnowanego potencjału, przechodzimy do kategorii, która jest jak powiew świeżego powietrza. Dźwięk w Haier M95E jest po prostu fenomenalny. Z pełnym przekonaniem możemy stwierdzić, że to jeden z najlepiej brzmiących telewizorów, jakie gościły w naszej redakcji w tym roku. Zintegrowany soundbar, dumnie umiejscowiony z przodu, gra naprawdę czysto i równo, serwując nam wyraźne dialogi i selektywne wysokie tony. Prawdziwa magia pochodzi rónież z tyłu obudowy – to właśnie tam ulokowano dwa dodatkowe głośniki niskotonowe, które dają poczucie zaskakująco mocnego i przyjemnego basu. Oczywiście, będziemy realistami. Cały czas mówimy o możliwościach głośników wbudowanych w telewizor i nie ma tu mowy o konkurowaniu z przyzwoitym, zewnętrznym systemem audio. Niemniej, jak na rozwiązanie zintegrowane, M95E gra naprawdę bardzo dobrze i zostawia większość konkurencji daleko w tyle.

Philips OLED761 gra całkiem dobrze jak na smukły telewizor. Najlepiej wypadają średnie tony, dzięki czemu dialogi są wyraźne i łatwo zrozumieć, co mówią bohaterowie. Do oglądania seriali, wiadomości czy zwykłych programów wbudowane głośniki spokojnie wystarczą. Brakuje natomiast głębszego basu, co słychać przede wszystkim w muzyce i filmach akcji. Eksplozje mają mniej siły, a utworom brakuje pełniejszego brzmienia. Jeśli więc zależy nam na bardziej kinowym dźwięku, soundbar z osobnym subwooferem będzie odczuwalnym uzupełnieniem tego zestawu. Zwłaszcza, że OLED761 bez problemu radzi sobie z formatami dźwięku przestrzennego takimi jak Dolby Atmos czy DTS:X.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

87dBC (Max)

75dBC

90dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy