Funkcje klasyczne M95E
Jeśli chodzi o klasyczne funkcje telewizora, to M95E wypada, delikatnie mówiąc, mizernie. Właściwie jedynym plusem w tej kategorii jest to, że w ogóle dostajemy w zestawie pilota, chociaż i ten ma dość pokraczny kształt i nie należy do najwygodniejszych. Prawdziwe schody zaczęły się, gdy spróbowaliśmy wyszukać kanały telewizji naziemnej – odbiornik przez cały czas trwania testów uparcie nie chciał połączyć się z żadną anteną. Dla pewności sprawdziliśmy tę samą instalację na innym telewizorze, gdzie wszystko działało bezbłędnie, co wyklucza winę po naszej stronie. Generalnie, poza tym, że na pokładzie jest Bluetooth i fizyczne wyjście słuchawkowe mini-jack, trudno M95E za cokolwiek tutaj pochwalić.
System operacyjny: Google TV
No dobrze, zapytacie pewnie, co z funkcjami Smart? Przecież Google TV to system dający rewelacyjne możliwości. Zgadza się, na ogół tak jest. I faktycznie, w M95E znajdziemy tę samą ogromną bibliotekę aplikacji i dostęp do asystenta głosowego, co u każdego innego producenta. Tyle że na tym kończą się zalety tego systemu w testowanym modelu. Na naszym egzemplarzu oprogramowanie działało po prostu topornie. Mieliśmy do czynienia z irytującymi błędami, a cały interfejs regularnie łapał lekkie przycinki w najbardziej nieodpowiednich miejscach, co skutecznie nas zniechęcało do jego obsługi.
Titan OS
W OLED761 zamiast Google TV znajdziemy Titan OS, który od kilku lat coraz częściej pojawia się w telewizorach Philipsa. Przez ten czas system wyraźnie dojrzał. Szybciej reaguje na polecenia, sprawniej porusza się po menu, a funkcje, które wcześniej sprawiały problemy, w końcu zaczynają działać tak, jak powinny. W codziennym korzystaniu widać więc postęp i za to należy się pochwała. Nadal nie jest to poziom dopracowania i możliwości webOS-a czy Tizena, a do swobody i wyboru apliokacji oferowanej przez Google TV pozostaje jeszcze spory dystans, natomiast Titan OS zmierza zdecydowanie w dobrą stronę.
Funkcje użytkowe i złącza
Przy oglądaniu zwykłej telewizji mamy podstawowe udogodnienia, w tym telegazetę i pilot z klawiaturą numeryczną. Przyciski są podświetlane, co bardzo przydaje się wieczorem, ale trudno zrozumieć, dlaczego Philips uparcie trzyma się sterowania nim na podczerwień. Konieczność celowania pilotem w telewizor bywa po prostu niewygodna (jedyną funkcja działająca radiowo jest sterowanie głosowe). Nie ma też nagrywania na USB ani obrazu w obrazie. Za to wyposażenie w złącza zasługuje na pochwałę: wszystkie cztery wejścia HDMI obsługują standard 2.1 48Gbps, więc po podłączeniu soundbara przez eARC nadal zostają trzy porty pozwalające wykorzystać pełne możliwości konsol i komputera. Nie trzeba zastanawiać się, które urządzenie podłączyć kosztem wysokiego odświeżania. Jest nawet analogowe wyjście mini-jack, coraz rzadziej spotykane w nowych telewizorach, a nadal przydatne do przewodowych słuchawek czy starszego sprzętu audio.
Ambilight
Najbardziej charakterystycznym dodatkiem pozostaje oczywiście Ambilight, za który Philips dostaje od nas dodatkowe punkty. Podświetlenie ściany kolorami z ekranu potrafi nadać filmom i grom sporo klimatu, ale przydaje się również podczas spokojnego oglądania wieczorem. Delikatna poświata sprawia, że jasny ekran nie jest jedynym źródłem światła w zupełnie ciemnym pokoju, co może poprawić komfort seansu. Warto tylko dobrać jej intensywność do pomieszczenia, zamiast od razu ustawiać maksimum. Dla osób, które lubią taki sposób oglądania, Ambilight może być jednym z mocniejszych argumentów za wyborem właśnie OLED761.