Haier M95E vs Samsung S95H

Porównanie bezpośrednie

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Haier M95E
3 997 zł

Sprawdź najlepszą ofertę cenową:

Samsung S95H
7 999 zł

M95 / M95EUX

S95H / S99H

Info

Dostępne przekątne: 65”

Dostępne przekątne: 48”55”65”77”

Test Haier M95E Główne zdjęcie
Test Samsung S95H Główne zdjęcie

Matryca: LCD VA

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Google TV

Rok modelowy: 2025

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Matryca: QD-OLED

Rozdzielczość: 3840x2160

System: Tizen

Rok modelowy: 2026

Wypełnij ankietę, aby poznać wynik

Ogólna ocena

7.3

8.8

  • Filmy i seriale w jakości UHD

    6.9

    9.3

  • Klasyczna telewizja, YouTube

    6.1

    9.4

  • Transmisje sportowe (telewizja i aplikacje)

    5.6

    9.0

  • Granie na konsoli

    8.0

    9.9

  • Telewizor jako monitor do komputera

    6.6

    8.8

  • Oglądanie przy mocnym świetle

    8.5

    7.3

  • Funkcje użytkowe

    6.3

    7.9

  • Aplikacje

    9.6

    9.3

  • Jakość dźwięku

    9.2

    8.0

Zalety

  • Fenomenalny dźwięk: Wbudowany system audio od Harman Kardon

  • Bardzo wysoka jasność: do 1700 nit

  • Dobra matryca do gier i sportu: 144Hz, niskie smużenie

  • Niski input lag: poniżej 10 ms (przy 120Hz)

  • Pełny pakiet gamingowy: Dwa porty HDMI 2.1, wsparcie dla 4K@144Hz, VRR (G-Sync) oraz ALLM to solidny fundament pod konsole i PC

  • Świetna płynność tonalna: Telewizor doskonale radzi sobie z gradientami i przejściami kolorów

  • Szeroka paleta barw (QLED): Pokrycie palety DCI-P3 na poziomie 96% gwarantuje żywe i nasycone kolory

  • Wsparcie dla Dolby Vision i HDR10+

  • Perfekcyjna czerń i kontrast OLED-a

  • Bardzo wysoka jasność

  • Bogate, mocno nasycone kolory QD-OLED

  • Naturalny obraz po kalibracji

  • Świetne mapowanie tonów (dużo szczegółów w jasnych scenach)

  • Matowa powłoka skutecznie tłumiąca odbicia

  • Najlepsze na rynku kąty widzenia (QD-OLED)

  • Odświeżanie 165 Hz i błyskawiczna reakcja matrycy

  • Bardzo niski input lag i rozbudowane funkcje gamingowe

  • REWELACYJNY WYGLĄD

  • Moduł One Connect w zestawie

Wady

No like
  • Bardzo niedopracowane algorytmy wygaszania to największa wada. Strefy Mini LED "tańczą" na ekranie

  • Topornie działający system Google TV: Cały interfejs działa wolno, ma irytujące przycinki i zdarzają mu się błędy

  • Nie działający upłynniacz ruchu w filmach

  • Średnia praca z PC: Przy 120Hz i 144Hz telewizor nie radzi sobie z ostrym wyświetlaniem czcionek

  • Wyraźne pogorszenie czerni w mocnym świetle (cecha matrycy QD-OLED)

  • Ubiegłoroczna wersja Tizena

  • Brak obsługi DTS (dotyczy głównie fanów Blu-ray)

Czy warto kupić? Werdykt

Haier M95E to na papierze telewizor, który wygląda jak spełnienie marzeń każdego "łowcy okazji". Kiedy spojrzymy w specyfikację – panel Mini LED z setkami stref, potężna jasność przekraczająca 1500 nitów, matryca QLED 144Hz, fenomenalnie niski input lag, a do tego dźwięk sygnowany przez Harmana Kardona – wszystko krzyczy "flagowiec!". Mamy tu więc do czynienia ze sprzętem, który teoretycznie powinien rzucić rękawicę najdroższym graczom na rynku. Niestety, jeśli przeczytacie uważnie naszą recenzję, musicie wczytać się w nią dość mocno, bo da się zauważyć jedno, powtarzające się niemal w każdym akapicie słowo: "ale...". I to właśnie ono jest idealnym podsumowaniem tego modelu. M95E to telewizor gigantycznych sprzeczności i zmarnowanego potencjału, gdzie niemal każda zaleta jest brutalnie kontrowana przez fundamentalną wadę oprogramowania. Mamy więc setki stref wygaszania, ale algorytmy sterujące nimi urządzają na ekranie rozpraszającą dyskotekę. Mamy fenomenalną jasność HDR, ale telewizor kompletnie nie radzi sobie z mapowaniem tonów i wypala detale. Mamy ultraszybką, niesmużącą matrycę 144Hz, ale systemy poprawy płynności ruchu dla filmów praktycznie nie istnieją. Mamy świetny pakiet dla graczy, ale bez HGiG i z problemami z wyświetlaniem czcionek. Mamy wreszcie rewelacyjny dźwięk, ale opakowany w topornie działający i irytujący system Smart TV. Właśnie dlatego Haier M95E jest urządzeniem tak frustrującym. To historia o fantastycznym hardwarze, któremu zabrakło ostatniego, najważniejszego szlifu – dopracowanego oprogramowania.

Samsung S95H jest pod niemal każdym względem kontynuacją S95F. Podczas testów często mieliśmy wrażenie, że oglądamy ten sam telewizor. Ale... czy to źle? Niekoniecznie, bo poprzednik postawił poprzeczkę bardzo wysoko. Nadal dostajemy fenomenalny obraz i jeden z najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy w 2026 roku. HDR ma ogromną siłę, a kolory i czerń sprawiają, że dobry film naprawdę potrafi zatrzymać przed ekranem. Przy konsoli czy komputerze S95H daje równie dużo przyjemności bo dostarcza to, czego oczekujemy od flagowego produktu.

Najmocniejszym argumentem za tym modelem może być jednak jego wygląd. To propozycja dla osób, które chcą możliwie smukłego i minimalistycznego telewizora. Szczególnie na ścianie S95H prezentuje się znakomicie, a One Connect pomaga uporządkować całą instalację. Jeśli charakterystyczna rama S99H nie trafia w Wasz gust, tutaj znajdziecie bardziej dyskretną konstrukcję. Jasność jest wprawdzie niższa niż w wyższej serii, ale nadal na tyle duża, że trudno mówić o poważnym kompromisie podczas oglądania.

Nie wszystko zasługuje jednak na pochwałę. Najbardziej rozczarowały nas obecność ubiegłorocznej wersji Tizena. Sam system działa szybko, ale ten szczegół jeszcze mocniej podkreśla, jak niewiele zmieniło się względem S95F. Być może Samsung wyda niebawem odpowiednią aktualizację.

Ostatecznie S95H to świetny wybór dla kogoś, kto szuka obrazu z najwyższej półki w wyjątkowo smukłej obudowie. Samsung S95H nie przynosi rewolucji, ale nadal jest telewizorem, który mimo wywołania u nas małego déjà vu zrobił ogromne wrażenie.

Wygląd telewizora

Wejścia HDMI
2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1
0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 (40Gbps)
Inne wejścia
RCA (Chinch)
USB-C
Wyjścia
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
Podłączenie do sieci
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
Jakość wykonania
Dobra
Super Premium
Rodzaj podstawy
Centralna
Centralna
Kolor ramki
Srebrna
Grafitowa
Regulacja podstawy
Stała
Stała
Montaż na płasko
Nie
Tak
Akcesoria
Podstawa
Podstawa, Skrzynka OneConnect

Kontrast i czerń

6.8/10

10/10

Strefowe wygaszanie: Tak, ilość stref: 576 (24 x 24)

Kontrast:

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

152,100:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

36,400:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

37,800:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

13,850:1

Test Haier M95E Kontrast i detale w czerni

Wynik

5,350:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Test Samsung S95H Kontrast i detale w czerni

Wynik

∞:1

Efekt halo i widoczność detali w czerni:

Zwróć uwagę na widoczność jaskrawych świateł na ciemnym tle. Mini-LEDy często mają z tym problem. Zdjęcie nie porównuje czerni - od tego jest film poniżej.

Film wiernie pokazuje różnice w kontraście i czerni między telewizorami oraz potencjalne problemy: efekt halo wokół jasnych obiektów lub pracę stref Mini-LED widoczną jako skoki jasności.

Przechodząc do sedna, czyli oceny czerni i kontrastu, musimy zacząć od specyfikacji, która na papierze budzi autentyczny podziw. Haier M95E to konstrukcja Mini LED, uzbrojona w 65-calowej wersji w imponującą siatkę 576 niezależnych stref wygaszania (symetryczny układ 24x24). Kiedy połączymy tę technologię z matrycą typu VA, słynącą z natywnie głębokiej czerni, nasze oczekiwania co do plastyki obrazu momentalnie rosną. I rzeczywiście, dopóki karmimy telewizor statycznymi planszami testowymi, wszystko wygląda fenomenalnie. Pomiary kontrastu są tak znakomite, że M95E niemal rzuca rękawicę najdroższym graczom na rynku. Niestety, ten zachwyt trwa tylko do momentu włączenia pierwszego lepszego materiału filmowego.

Gdy tylko na ekranie pojawia się ruch – i nie mówimy tu nawet o szalonych pościgach, ale o zwykłym dialogu czy przejściu kamery – na jaw wychodzi fundamentalna słabość niedopracowanych algorytmów sterujących podświetleniem. Jeśli pamiętacie nasze testy modelu Xiaomi S MINI-LED 2025, historia niebezpiecznie zatacza koło. Strefy wygaszania zdają się żyć własnym życiem, urządzając swoistą "dyskotekę" świateł. Chaotyczne rozbłyski i widoczne pompowanie podświetlenia są niestety bardzo rozpraszające i wytrącają z seansu tworząc ogromny efekt HALO. Co istotne, testy przeprowadzaliśmy na ustawieniu wygaszania "Wysokim". Okazało się bowiem, że w naszym egzemplarzu był to jedyny tryb, w którym strefy w ogóle podejmowały sensowną pracę w treściach HDR, nie powodując jednocześnie drastycznego spadku ogólnej jasności. To wszystko prowadzi do jednego wniosku: M95E ma ogromny, ale kompletnie niewykorzystany potencjał sprzętowy. Zabrakło tu ewidentnie godzin spędzonych na dopracowaniu oprogramowania, co zmusiło nas do obniżenia punktacji w tej kluczowej kategorii.

W testowanym przez nas Samsungu S95H o przekątnej 65 cali zastosowano matrycę QD-OLED. Ten sam typ panelu znajdziemy również w wersjach 55- i 77-calowej. Nowością w serii jest rozmiar 48 cali, ale uwaga — to zupełnie inna konstrukcja. Nie ma ani matrycy QD-OLED, ani modułu One Connect, dlatego naszej recenzji nie należy bezpośrednio odnosić do tego wariantu.

Wracając do czerni, jest dokładnie tak, jak można oczekiwać od każdego OLED-a. Każdy piksel świeci niezależnie i może całkowicie się wyłączyć. Dzięki temu czerń jest prawdziwie smolista, niezależnie od tego, czy oglądamy rozległy cień, czy niewielki ciemny fragment tuż obok mocnego światła. Nie ma tutaj rozświetlonych pasów filmowych ani poświat wynikających z pracy stref podświetlenia. W naszych scenach testowych S95H wyglądał pod tym względem świetnie. Jasne obiekty wyraźnie odcinały się od ciemnego tła, a czerń zachowywała swoją głębię nawet w najbardziej wymagających ujęciach. Wieczorem daje to naprawdę przyjemny efekt i właśnie za taki obraz lubimy OLED-y.

Warto jednak odnotować, że nasz egzemplarz miał niewielki problem z tak zwanym black crushem. Najciemniejsze odcienie szarości momentami zlewały się z czernią, przez co część szczegółów w cieniu znikała. Obraz sprawiał wtedy wrażenie jeszcze głębszego i bardziej kontrastowego, ale odbywało się to kosztem detali, które powinny być widoczne. Sama czerń nadal była perfekcyjna, telewizor po prostu nie zawsze pokazywał to, co znajdowało się tuż nad nią.

Jakość efektu HDR

6.8/10

8.8/10

Wspierane formaty
HDR10, HDR10+, Dolby Vision, Dolby Vision IQ, HLG
HDR10, HDR10+, HLG
Pokrycie palety barw
DCI P3: 95.9%, BT.2020: 80.4%
DCI P3: 99.9%, BT.2020: 88.8%

Pomiar jasności w HDR:

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

1147 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

629 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

1025 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

682 nit

Test Haier M95E Jakość efektu HDR

Wynik

881 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2246 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2236 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2113 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

2230 nit

Test Samsung S95H Jakość efektu HDR

Wynik

1571 nit

Scena z filmu “Pan” (około 2800 nitów)

Scena z filmu “Billy Lynn” (około 1100 nitów)

Zdjęcia pokazują dwa filmy HDR10. „Pan” to jedna z najjaśniejszych produkcji, a „Billy Lynn” (żołnierz) ma jasność typową dla streamingu (Netflix, Prime, HBO MAX). Zwróć uwagę na intensywność efektów i szczegóły w bielach.

Statyczny HDR10

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Dynamiczny: Dolby Vision

Dynamiczny: HDR10+

Zdjęcia prezentują widoczność detali w bielach w różnych formatach HDR. Nie oddają one różnic jasności między telewizorami (to można porównać w poprzedniej galerii).

Wykres jasności HDR:

Samsung S95H

Haier M95E

Jeżeli jest jedna kategoria, w której Haier M95E bezwzględnie błyszczy, to jest nią właśnie efekt HDR, napędzany surową mocą podświetlenia. Nie można temu telewizorowi odmówić, że jest urządzeniem naprawdę jasnym. Zarówno w większości scen filmowych, jak i podczas naszych syntetycznych pomiarów, panel bez najmniejszego problemu osiągał, a nierzadko nawet przekraczał pułap 1200-1500 nitów. Przekłada się to bezpośrednio na odczucia z seansu – obraz ma siłę przebicia i faktycznie pozwala poczuć magię materiałów nagranych w tym formacie. Trzeba jednak mieć świadomość pewnego kompromisu. Kiedy na ekranie zagoszczą wyjątkowo wymagające ujęcia, pełne drobnych, ale intensywnych punktów świetlnych, M95E co prawda nie traci rezonu i nie przygasa, ale płaci za to inną cenę. Wokół tych jasnych elementów generowany jest bardzo mocny i zauważalnie rozpraszający efekt halo. Widać tu wyraźnie, że algorytmy sterujące wygaszaniem zostały zaprogramowane tak, by priorytetowo traktować jasność i widoczność najmniejszych detali, nawet jeśli odbywa się to kosztem nieskazitelnej czerni. Nie jesteśmy do końca przekonani, czy to najzdrowsze podejście, niemniej trzeba przyznać, że ogólne zdolności M95E w tej materii są naprawdę spore. Na ogromny plus należy za to zaliczyć fakt, że mamy do czynienia z konstrukcją typu Mini LED QLED. Zastosowanie warstwy kropek kwantowych przynosi wymierne korzyści w postaci szerokiego pokrycia palety barw, które w naszych testach sięgnęło niemal 96% przestrzeni DCI-P3. Daje to gwarancję, że telewizor ma pełne predyspozycje do wyświetlania żywych i odpowiednio nasyconych kolorów.

Samsung S95H jest niezwykle jasnym telewizorem OLED. Nie osiąga wprawdzie poziomu tegorocznego S99H, czyli tego z ramką, ale szczytowe około 2300 nitów to nadal fenomenalny wynik. W filmach naprawdę to czuć. Rozbłyski, refleksy słońca czy światła na ciemnym tle mają moc, której oczekujemy od telewizora klasy premium. Co ważne, S95H dobrze wypada w różnych scenach. Nie potrzebuje pojedynczego, małego punktu na czarnym ekranie, żeby pokazać swoje możliwości. W pierwszych czterech ujęciach testowych zmierzyliśmy ponad 2100 nitów, mimo że każde z nich stawia przed telewizorem trochę inne wymagania. Dzięki temu efekt HDR jest mocny zarówno w nocnych scenach, jak i w bardziej równomiernie oświetlonych kadrach.

Oczywiście pozostają ograniczenia charakterystyczne dla OLED-ów. Kiedy bardzo jasny obraz zajmuje dużą część ekranu, do głosu dochodzi ABL, czyli mechanizm ograniczający jasność panelu. Przy niemal białym ekranie spadek może być znacznie większy niż przy krótkim, punktowym rozbłysku. Nie oznacza to jednak, że jasne sceny filmowe wyglądają słabo. W wymagającym ujęciu z „The Meg” uzyskaliśmy około 1600 nitów. To nadal rewelacyjny rezultat, a rozświetlone niebo i odbicia na wodzie zachowują bardzo dużą intensywność.

Kolory QD-OLED

Kolory w Samsungu S95H są po prostu rewelacyjne. To jeden z najbardziej „kolorowych” OLED-ów, jakie testowaliśmy. Mocno nasycone czerwienie, zielenie czy neony wyglądają świetnie i dobrze uzupełniają wysoką jasność ekranu. Pokrycie palety DCI-P3 wynosi aż 99,9%, więc telewizor potrafi pokazać praktycznie cały zakres barw wykorzystywany w tej przestrzeni w filmach HDR.

Co ciekawe, nasze pomiary pokazują też postęp względem S95F. Pokrycie szerszej palety BT.2020 wzrosło z około 87% do 89,6%. To bardzo podobny wynik, jaki uzyskaliśmy w tegorocznym S99H, co sugeruje bardzo zbliżone możliwości obu matryc pod względem zakresu kolorów. Różnica względem poprzednika jest niewielka, ale warta odnotowania. S95H pozostaje pod tym względem w ścisłej czołówce OLED-ów i może śmiało rywalizować z nowymi ekranami wykorzystującymi kropki kwantowe SQD.

Barwy fabrycznie

4.6/10

7.6/10

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Galeria prezentuje jak zmieniają się kolory po usłudze profesjonalnej kalibracji telewizora. Jeśli zauważasz różnicę to zalecamy zamówić taką usługę na stronie SkalibrujTV.pl

Tryb Fabryczny

Po Kalibracji

Każdy telewizor oceniamy w pierwszej kolejności na podstawie jego domyślnego trybu kinowego – w tym wypadku "Filmowego" – który teoretycznie powinien być tym "najlepszym" i najwierniejszym po wyciągnięciu z pudełka. Niestety, w przypadku Haiera M95E słowo "najlepszy" absolutnie nie jest tożsame ze słowem "dobry". Już w trakcie seansów SDR obraz zdradzał ewidentne problemy: balans bieli zbyt mocno skręcał w czerwień, a nadmierne, nienaturalne nasycenie barw prowadziło do widocznych odchyleń kolorystycznych. Co gorsza, M95E ma też kłopot z zarządzaniem jasnością (krzywa gamma), przesadnie przyciemniając całą scenę. Takie zachowanie trudno pochwalić, ponieważ prowadzi ono wprost do zlewania się detali w cieniach, które bezpowrotnie giną w czarnej plamie.

Prawdziwa katastrofa nadeszła jednak po przełączeniu na materiał HDR, wciąż pozostając w trybie "Filmowym". Trudno nam zgadnąć, kto wpadł na tak fantastyczny pomysł – a może było to po prostu całkowite pominięcie tego etapu przez inżynierów Haiera – ale obraz zamiast kinowej wierności, zaczął przypominać jaskrawy tryb "Dynamiczny". Balans bieli eksponuje ogromne problemy z kolorem niebieskim, co z kolei przekładało się na nienaturalne wyostrzenie i sztuczne przejaskrawienie całej sceny. Jakby tego było mało, charakterystyka krzywej EOTF bezlitośnie zdradziła, że telewizor ma w tym ustawieniu również fundamentalne problemy z zarządzaniem systemem lokalnego wygaszania. Dużo Haierów w swojej karierze nie kalibrowaliśmy ale wiemy napewno już teraz, że M95E napewno takowej potrzebuje.

Fabrycznie Samsung S95H wypada całkiem dobrze, choć nasz egzemplarz miał kilka rzeczy do poprawienia. W materiałach SDR widać przewagę czerwieni w balansie bieli. Obraz jest przez to lekko ocieplony, a biele i twarze mogą nabierać delikatnie różowego odcienia. Nie jest to duże przekłamanie, ale przy porównaniu z obrazem referencyjnym można je zauważyć. Większą uwagę zwraca sposób pokazywania ciemnych scen. Gamma przez większość skali znajduje się powyżej docelowej wartości 2,4, a przy najciemniejszych odcieniach odchylenie jest szczególnie duże. Obraz wygląda więc na bardziej przyciemniony i kontrastowy, niż powinien. To potwierdza wspomniany wcześniej problem z gubieniem szczegółów blisko czerni. Ciemne ubranie czy elementy tła potrafią zlewać się w jedną plamę, choć w materiale są jeszcze widoczne. W HDR kontrola jasności wypada znacznie lepiej. Krzywa EOTF biegnie blisko wzorca, więc telewizor dobrze zachowuje jasność poszczególnych fragmentów sceny. Zostają natomiast drobne odchylenia kolorystyczne. W jaśniejszych partiach przewaga czerwieni i niebieskiego nad zielenią nadaje bielom lekko różowo-fioletowy odcień. Ogólnie punkt wyjścia jest dobry, szczególnie w HDR, ale kalibracją można tutaj jeszcze coś poprawić.

Barwy po kalibracji

6/10

9.4/10

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Zdjęcia prezentują wygląd filmów na telewizorze. Zwróć uwagę na widoczność detali w czerni, kolory, zabarwienie w cieniach.

Proces kalibracji pozostawił nas ze skrajnie mieszanymi uczuciami. Z jednej strony, odnotowaliśmy spory sukces w sferze kolorystyki. Korzystając z dostępnych w menu opcji, udało nam się okiełznać balans bieli i sprowadzić go do akceptowalnego poziomu. W rezultacie treści SDR nareszcie uwolniły się od irytującej, czerwonej dominanty, a obraz HDR przestał przypominać żywy, sklepowy tryb demonstracyjny. Całą paletę barw i jej nasycenie również udało się wyraźnie skorygować – może nie idealnie, ale na tyle, na ile pozwalało oprogramowanie, a różnica była widoczna gołym okiem.

I na tym, niestety, lista naszych poprawek w zasadzie się kończy, ponieważ na więcej M95E po prostu nam nie pozwolił. Tak jak sygnalizowaliśmy wcześniej, większość ustawień związanych z jasnością obrazu w ogóle nie reaguje na nasze polecenia. Oznacza to, że nie byliśmy w stanie w żaden sposób opanować jego fundamentalnej charakterystyki – ani krzywej gamma, ani EOTF. W praktyce telewizor w treściach SDR nadal zachowuje tendencję do przyciemniania detali, co potwierdzała zawyżona gamma, zlewając szczegóły w cieniach. Z kolei krzywa EOTF w trybie HDR wciąż bezlitośnie obnażała wszystkie, wspominane już problemy z chaotycznym zarządzaniem strefami lokalnego wygaszania. I choć sam proces kalibracji dał naprawdę wiele, usuwając większość bolączek kolorystycznych, ostatecznie musieliśmy skapitulować.

Po kalibracji S95H wygląda naprawdę znakomicie. Udało się usunąć nadmiar czerwieni, dzięki czemu biel jest neutralna, a twarze odzyskały naturalny odcień. W SDR błędy kolorów są już bardzo małe. Obraz zachowuje świetne nasycenie, ale nie dodaje od siebie zabarwienia, które wcześniej było widoczne na ustawieniach fabrycznych. Tak właśnie powinien wyglądać dobrze ustawiony telewizor tej klasy. W HDR również widać poprawę balansu bieli. Do tego jasność w scenach filmowych bardzo dobrze trzyma się wzorca. Mocne światła mają odpowiednią intensywność, a telewizor nie rozjaśnia niepotrzebnie całego kadru. Połączenie takiej kontroli z możliwościami matrycy QD-OLED daje obraz, który po prostu bardzo przyjemnie się ogląda.

Zostały nam właściwie dwa zastrzeżenia. Pierwsze to gubienie najciemniejszych detali. Nasz egzemplarz nadal miał tendencję do zlewania części odcieni blisko czerni, choć może to być cecha konkretnej sztuki testowej. Drugie dotyczy regulacji palety barw w HDR. Dostępne ustawienia nie pozwalają idealnie skorygować wszystkich odcieni, więc pewne drobne przekłamania pozostają. Nie zmienia to jednak bardzo dobrego efektu końcowego, po kalibracji S95H pokazuje obraz na naprawdę wysokim poziomie.

Płynność przejść tonalnych

9.4/10

9/10

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

To zdjęcia wyselekcjonowanych scen, które prezentują płynne przejścia tonalne z jednego koloru w drugi. Jeśli widzisz odcinające się od siebie warstwy - to wina matrycy telewizora.

Przechodzimy teraz do kategorii, która okazała się jedną z najmocniejszych stron testowanego modelu. Płynność przejść tonalnych, czyli zdolność do gładkiego łączenia bliskich sobie odcieni, stoi tu na bardzo wysokim poziomie. Haier M95E doskonale radzi sobie z reprodukcją gradientów, nawet w najbardziej wymagających, ciemnych scenach, gdzie wiele telewizorów potrafi już pokazać nieestetyczny banding (posteryzację). Co prawda w bardzo jasnych partiach obrazu udało nam się dostrzec minimalne niedociągnięcia, jednak są to błędy na tyle symboliczne, że nie psują ogólnego, znakomitego odbioru. W tej konkretnej konkurencji M95E zasługuje na jedną z najwyższych not na naszym portalu.

S95H bardzo dobrze radzi sobie z płynnością przejść tonalnych. To mocna strona matryc QD-OLED, które w naszych testach zazwyczaj rzadziej pokazują wyraźne „schodki” między odcieniami niż panele WOLED z białym subpikselem. W większości scen kolory łagodnie przechodzą jeden w drugi. Szczególnie dobrze wygląda to w ciemnych ujęciach, gdzie zamiast charakterystycznych pasów widzimy gładkie przejścia między odcieniami szarości. Nie jest jednak całkiem idealnie. W niektórych jaśniejszych scenach można dostrzec delikatne nierówności, choć trzeba się im się dokładnie przyjrzeć. Podczas normalnego oglądania raczej nie będą odciągały uwagi od filmu. Ogólnie S95H wypada w tej kategorii bardzo dobrze.

Upscaling i obróbka cyfrowa obrazu

5/10

7.5/10

Obraz bez overscanu na sygnale SD
OK
No
Funkcja wygładzania przejść tonalnych
OK
OK

Funkcja wygładzania przejść tonalnych

Zdjęcie z zapałką pokazuje, jak telewizor wygładza słabe przejścia tonalne w filmie niskiej jakości.

Skalowanie obrazu SD (576i)

Ujęcie z modelką pokazuje jak telewizor radzi sobie z upscalingiem materiału SD.

No dobrze, ale co się dzieje z tymi łączeniami kolorów, gdy na ekran wjedzie materiał o gorszej jakości, pełen kompresyjnych artefaktów? Niestety, mamy tu dla was przykrą wiadomość. Mimo że w menu odnajdziemy opcję odpowiedzialną za wygładzanie przejść tonalnych w starszych treściach, zdecydowanie NIE POLECAMY jej używać. Jej aktywacja powoduje lawinę dodatkowych, paskudnych artefaktów, zauważalnie rozmywając cały obraz, a co najzabawniejsze – często nawet nie usuwa tych niechcianych "schodków", z którymi miała walczyć. Równie dobrze mogłoby tej funkcji w ogóle nie być.

Znacznie więcej ciepłych słów możemy za to napisać o ogólnym upscalingu, czyli procesie podnoszenia niższych rozdzielczości do natywnej matrycy 4K. Obraz po przeskalowaniu wygląda naprawdę nieźle – nie jest ani nadmiernie poszarpany, ani sztucznie wygładzony. W tej konkretnej materii M95E po prostu daje radę.

Za skalowanie i cyfrową obróbkę obrazu odpowiada procesor NQ4 Gen3, ten sam co w S99H. Wnioski z naszych testów są też bardzo podobne. Materiały o niższej rozdzielczości wyglądają po przeskalowaniu do 4K naprawdę dobrze. Obraz jest wyraźny, ale bez sztucznego podkreślania konturów czy przesadnej ostrości. Drobna uwaga dotyczy bardzo starych nagrań w rozdzielczości 480p lub niższej. Przy takim sygnale telewizor potrafi lekko przyciąć krawędzie kadru.

Do poprawiania mocno skompresowanych materiałów służy funkcja redukcji szumów. Dobrze wygładza widoczne pasy między odcieniami i ogranicza inne niedoskonałości, choćby w słabszych nagraniach z YouTube. Robi to jednak dość agresywnie. Razem z zakłóceniami potrafią zniknąć drobne szczegóły i naturalne ziarno filmowe. My zostawiliśmy ją wyłączoną, żeby zachować oryginalny wygląd materiału. Jeśli jednak komuś bardziej przeszkadzają artefakty niż utrata części detali, warto sprawdzić jej działanie.

Smużenie i płynność ruchu

6.5/10

8.5/10

Maksymalne odświeżanie matrycy
144Hz
165Hz
Opcja poprawy płynności filmów
OK
OK
Opcja redukcji smużenia
OK
OK
Funkcja BFI 60Hz
Nie
Tak, 60Hz (obraz migocze)
Funkcja BFI 120Hz
Nie
Nie
Spadek jasności przy użyciu BFI
-%
50%

Smużenie przy odświeżaniu do 120Hz (tak jak konsola i sport):

Smużenie (funkcja BFI włączona):

Obraz migocze w tym trybie

Smużenie (4K@144Hz):

Smużenie (4K@165Hz):

W kwestii płynności ruchu i smużenia nasze odczucia są mocno mieszane, bo M95E to telewizor-paradoks. Zacznijmy od absolutnych zachwytów: sercem urządzenia jest matryca 144Hz, ale to, co naprawdę robi wrażenie, to jej zachowanie przy treściach 120Hz, kluczowych dla sportu i gier konsolowych. Z całą odpowiedzialnością musimy stwierdzić, że Haier został wyposażony w jedną z najlepszych matryc VA dostępnych obecnie na rynku, jeśli chodzi o minimalizację smużenia. Rzadko kiedy mamy do czynienia z panelem LCD, który oferuje tak czysty, ostry i pozbawiony powidoków ruch. Pod tym względem M95E jest po prostu fenomenalny.

I właśnie dlatego tak bolesna jest przykra niespodzianka, która czeka na nas po stronie oprogramowania. Okazuje się, że ten fantastyczny potencjał sprzętowy jest kompletnie niewykorzystany, ponieważ telewizor praktycznie nie oferuje żadnych działających opcji poprawy płynności. Systemy upłynniające, które powinny pomagać w treściach o niższym klatkażu, co prawda znajdzemy je w Menu ale w zasadzie nie reagują na nasze ustawienia. Wniosek jest brutalnie prosty: jeśli zamierzacie oglądać materiały o wysokiej płynności, musicie być pewni, że źródło nadaje je w natywnych 120. W każdym innym przypadku musicie pogodzić się z dość surowym, klatkującym obrazem, bo M95E w żaden sposób nie pomoże go wygładzić.

Samsung S95H bardzo dobrze radzi sobie z ruchem, czego zresztą oczekujemy od OLED-a. Matryca obsługuje odświeżanie aż 165 Hz, choć z takiej wartości skorzystają przede wszystkim gracze komputerowi. Przy oglądaniu sportu ważniejszy jest błyskawiczny czas reakcji pikseli. Za szybko poruszającą się piłką czy zawodnikiem nie ciągnie się charakterystyczna smuga. Obraz w ruchu pozostaje dzięki temu czytelny, bez śladów typowych dla wolniejszych matryc LCD.

Do tego dochodzi upłynniacz, który pozwala dopasować ruch do własnych upodobań. W filmach możemy delikatnie złagodzić szarpanie przy przesuwaniu kamery albo postawić na mocniejszy efekt płynności. Osobna regulacja dla szybszych materiałów przydaje się z kolei podczas oglądania sportu.

Funkcje dla graczy

8.1/10

9.6/10

  • ALLM
    Yes
    Yes
  • VRR
    Yes
    Yes
  • Zakres VRR
    48 - 144Hz
    48 - 165Hz
  • Tryb Dolby Vision Gra
    Yes
    No
  • Poprawna implementacja HGiG
    No
    Yes
  • 1080p@120Hz
    Yes
    Yes
  • 1440p@120Hz
    No
    Yes
  • 4K@120Hz
    Yes
    Yes
  • Game bar
    Yes
    Yes

Jeśli chodzi o funkcje dla graczy, Haier M95E wyciąga naprawdę mocne argumenty. Przede wszystkim, jest w pełni gotowy na nową generację konsol i mocne komputery PC. Wyposażono go w dwa pełnoprawne złącza HDMI 2.1, które bezproblemowo radzą sobie z sygnałem 4K przy 120Hz, a nawet pozwalają na rozgrywkę w 144Hz. To fundament, który gwarantuje nam pełne wykorzystanie potencjału posiadanego sprzętu. Co więcej, kluczowe technologie działają tu bez zarzutu. Telewizor bezbłędnie wykrywa konsolę i automatycznie przełącza się w tryb niskiego opóźnienia (ALLM), więc nie musimy grzebać w ustawieniach. Równie sprawnie działa synchronizacja klatek (VRR), która eliminuje irytujące rozrywanie obrazu, gdy płynność gry delikatnie spada. Biorąc pod uwagę rewelacyjnie niskie smużenie matrycy, o którym już wspominaliśmy, M95E tworzy naprawdę komfortowe i responsywne środowisko do grania. Oczywiście, nie jest to pakiet idealny. Poważniejszym brakiem jest brak wsparcia dla standardu HGiG, co utrudnia idealną konfigurację HDR w konsoli i może prowadzić do prześwietleń. Mimo tych braków, podstawowy zestaw "gamingowy", który oferuje M95E, jest naprawdę solidny i w pełni funkcjonalny.

Samsung S95H to fenomenalny telewizor do grania. Poza świetnym obrazem dochodzi tu cały zestaw przydatnych funkcji "gamingowych". VRR działa w zakresie 48–165 Hz i pomaga zachować płynność przy zmiennej liczbie klatek. ALLM automatycznie uruchamia tryb niskich opóźnień, a poprawnie działające HGiG ułatwia ustawienie HDR na konsoli. Nie ma też problemów z obsługą konsolowych 120 Hz w Full HD, 1440p i 4K. Wygodnym dodatkiem jest Game Bar, który zbiera informacje o sygnale i najważniejsze ustawienia w jednym miejscu.

Na osobną pochwałę zasługuje jednak Game Motion Plus. Ten upłynniacz potrafi poprawić płynność gier z niższą liczbą klatek, a opóźnienie w naszych pomiarach wynosiło z nim około 20 ms. Jak na dodatkową obróbkę ruchu to bardzo dobry wynik. W spokojniejszych grach można więc zyskać płynniejszy obraz bez wyraźnie ociężałego sterowania.

Z ograniczeń warto odnotować brak Dolby Vision w grach, co dotyczy przede wszystkim użytkowników Xboxa. Porty HDMI 2.1 mają też przepustowość 40 zamiast 48 Gb/s, prawdopodobnie ze względu na moduł One Connect. Przy typowym graniu na konsoli w 4K, 120 Hz i 10-bitowym HDR nie stanowi to problemu ani nie wymusza pogorszenia jakości obrazu. Dla większości graczy będzie to więc różnica w specyfikacji, której podczas grania zwyczajnie nie zauważą.

Input lag

9.8/10

10/10

SDR

1080p60
17 ms
11 ms
1080p120
8 ms
6 ms
2160p60
16 ms
11 ms
2160p120
8 ms
6 ms

HDR

2160p60
16 ms
9 ms
2160p120
8 ms
5 ms
4320p60

Dolby Vision

2160p60 DV
20 ms
2160p120 DV
10 ms

Kluczowym parametrem dla każdego gracza, często ważniejszym niż kolory czy kontrast, jest responsywność. W tej kategorii Haier M95E absolutnie nie bierze jeńców. Zmierzony przez nas input lag, czyli opóźnienie wejściowe, dla sygnału 120Hz wyniósł poniżej 10 milisekund. To wynik z absolutnej czołówki rynkowej, plasujący ten model na równi z dedykowanymi monitorami gamingowymi. W praktyce oznacza to natychmiastową reakcję na każdy ruch kontrolera, klawiatury lub myszki.

Pod względem input lagu S95H wypada wzorowo. Przy 60 Hz zmierzyliśmy zaledwie 9–11 ms, a przy 120 Hz opóźnienie spada do 5–6 ms. Sterowanie jest bardzo responsywne, więc nawet w szybkich strzelankach czy grach wyścigowych trudno mieć jakiekolwiek zastrzeżenia. Co ważne, włączenie HDR nie pogarsza wyników. Można więc korzystać z pełnych możliwości obrazu bez poświęcania szybkiej reakcji na ruchy pada.

Współpraca z komputerem

6.6/10

8.8/10

Chroma 444 (maks. rozdzielczość i odświeżanie)
Nie
Tak
Czytelność czcionek
Słaba
Dobra
Czytelność ciemnego tekstu i kształtów
Średnia
Bardzo dobra
Input lag w trybie PC (4K, maks. odświeżanie)
8ms
6ms
Układ subpikseli matrycy
BGR
RGB (QD-OLED)
Maksymalna częstotliwość odświeżania
144Hz
165Hz
G-Sync
Tak
Tak

Zdjęcie pokazuje czytelność drobnych czcionek. W idealnym przypadku linie powinny być tej samej grubości zarówno na jasnej, jak i na ciemnej czcionce, a przerwy między pikselami niewielkie.

Jako monitor do gier na PC, M95E sprawdza się naprawdę świetnie. Mamy tu pełne wsparcie dla 144Hz, jest VRR, a co za tym idzie, działa też G-Sync. Pod tym względem – super. Pewnie dlatego dziwi was nasza "średnia" ocena w tej kategorii. Powód jest prosty: o ile granie wychodzi mu świetnie, o tyle zwykła praca z tekstem już nie. Przy ustawieniu 120Hz lub 144Hz zdolność telewizora do wyświetlania czcionek jest, mówiąc wprost, słaba. Tekst jest niewyraźny, a kolorowe literki rozmywają się przez brak pełnej obsługi Chroma 4:4:4. Co ciekawe, jest na to sposób – wystarczy przełączyć komputer na tryb 60Hz i wszystko wraca do normy, a czcionki stają się ostre. Tyle tylko, że zmusza nas to do ciągłego żonglowania ustawieniami za każdym razem, gdy chcemy przestać grać i trochę popracować.

Samsung S95H świetnie współpracuje z komputerem PC, szczególnie jeśli podłączamy go do grania. Mamy 4K przy 165 Hz, działający G-Sync i opóźnienie na poziomie zaledwie 6 ms. W połączeniu z błyskawiczną reakcją matrycy daje to bardzo płynny i responsywny obraz. Telewizor poprawnie obsługuje też chroma 4:4:4 przy maksymalnym odświeżaniu, więc drobne kolorowe elementy zachowują swoją czytelność.

Z tekstem również radzi sobie dobrze, choć do całodziennej pracy przy dokumentach nie byłby naszym pierwszym wyborem. Po pierwsze, opisywane tutaj wersje QD-OLED zaczynają się od 55 cali — trzeba więc mieć naprawdę spore biurko do pracy 😉. Po drugie, trójkątny układ subpikseli sprawia, że przy najdrobniejszych literach można dostrzec delikatne kolorowe obwódki. Widać je głównie z bliska. Z normalnej odległości oglądania telewizora raczej nie będą przeszkadzać, więc okazjonalne przeglądanie stron czy praca z tekstem nie stanowią problemu.

Kąty widzenia

3.1/10

9.9/10

Spadek jasności pod kątem 45 stopni
76%
10%

Kwestia kątów widzenia nie przynosi tu żadnego zaskoczenia – są one po prostu słabe. Haier M95E wykorzystuje matrycę typu VA, więc wraz z oddalaniem się od osi ekranu, obraz szybko traci nasycenie barw, a kontrast wyraźnie blednie. Jest to jednak typowa i w pełni oczekiwana cecha tej technologii, dlatego trudno traktować to jako istotną wadę – ten typ panelu po prostu tak ma.

Kąty widzenia w S95H są znakomite. To jedna z największych zalet matrycy QD-OLED i pod tym względem Samsung należy do najlepszych telewizorów, jakie testowaliśmy. Nawet mocno z boku kolory zachowują nasycenie, a obraz nie traci wyraźnie jasności. Przy dużym narożniku czy oglądaniu meczu w większym gronie nie trzeba więc walczyć o miejsce na środku kanapy — z bocznych miejsc obraz nadal wygląda świetnie. 🙂

Sprawność ekranu w dzień

8.5/10

7.3/10

Powłoka matrycy
Satynowa
Matowy
Tłumienie odbić
Przyzwoite
Bardzo dobre
Czerń w trakcie dnia
Dobra
Słaba

Jasność matrycy

Samsung S95H: 722 cd/m2

Haier M95E: 1039 cd/m2

Jeśli szukacie telewizora do jasnego salonu, Haier M95E jest jednym z mocniejszych kandydatów. Jego sprawność w dziennych warunkach to zasługa przede wszystkim bardzo wysokiej jasności. W trybie SDR panel osiąga średnio ponad 1000 nitów, co jest wynikiem pozwalającym bez problemu "przebić się" przez światło wpadające do pomieszczenia, nawet w bardzo trudnych warunkach. I choć M95E nie ma jakiejś rewolucyjnej, super-matowej powłoki antyrefleksyjnej, to jego surowa moc podświetlenia w zupełności wystarcza, by w roli ekranu do oglądania "za dnia" sprawdził się po prostu świetnie.

Samsung S95H bardzo dobrze sprawdza się podczas oglądania w dzień. Duża w tym zasługa matowej powłoki, która skutecznie rozprasza odbicia. Zamiast wyraźnie oglądać w ekranie okno czy lampę, widzimy łagodniejszą poświatę. Do tego dochodzi średnia jasność SDR na poziomie około 750 nitów. Jak na OLED-a to świetny wynik, który pozwala komfortowo oglądać telewizję w jasnym salonie. Trzeba jednak pamiętać, że jasność zależy od tego, co akurat znajduje się na ekranie. Przy mniejszych jasnych obszarach S95H przekracza 1000 nitów, ale przy całkowicie białej planszy schodzi do około 400. Podczas oglądania sportów zimowych czy innych bardzo jasnych materiałów obraz nie będzie więc miał takiej samej siły jak w scenach mieszanych.

Największym ograniczeniem pozostaje czerń w mocno oświetlonym pomieszczeniu. Po pierwsze swiatło padające na matrycę QD-OLED wyraźnie ją rozjaśnia w kolor wiśniowy, przez co traci ona swoją wieczorną głębię, a obraz wygląda mniej kontrastowo. Matowa powłoka dobrze radzi sobie z odbiciami, ale też mocniej rozprasza takie światło. S95H nadal jest bardzo wygodnym telewizorem do oglądania w dzień. Po prostu pełnię możliwości jego czerni zobaczymy dopiero przy słabszym oświetleniu.

Szczegóły dotyczące matrycy

Rodzaj widma podświetlenia
Mini-LED QLED
QD-OLED
Wersja oprogramowania podczas testów
RTM9.241015.206
1301
Procesor obrazu
MT5889 2gb RAM

Struktura subpikseli matrycy:

Jednorodność matrycy i termowizja:

Test Haier M95E Szczegóły dotyczące matrycy
Test Samsung S95H Szczegóły dotyczące matrycy

Haier M95E

Samsung S95H

Funkcje telewizora

6.3/10

7.9/10

  • System
    Google TV
    Tizen
  • Szybkość działania
    Dobra
    Bardzo dobra
  • Wejścia HDMI
    2 x HDMI 2.0, 2 x HDMI 2.1
    0 x HDMI 2.0, 4 x HDMI 2.1 40Gbps
  • Inne wejścia
    RCA (Chinch)
    USB-C
  • Wyjścia
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio), eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Podłączenie do sieci
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
    Wi-Fi 2.4GHz, Wi-Fi 5GHz, Ethernet (LAN) 100Mbps
  • Odbiór telewizji
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C
    DVB-T, DVB-T2, DVB-S, DVB-S2, DVB-C

Funkcje klasyczne:

  • Nagrywanie na USB (TV naziemna)
    Nie
    Nie
  • Programowanie nagrań
    Nie
    Nie
  • Obraz w obrazie (PiP)
    Nie
    Tak
  • Pilot RF (bez konieczności celowania)
    Tak
    Tak
  • Podświetlany pilot
    Nie
    Nie
  • Telegazeta
    Tak
    Tak
  • Tryb tylko dźwięk
    Tak
    Tak
  • Podłączenie słuchawek bluetooth do telewizora
    Tak
    Tak
  • Słuchawki bluetooth i głośniki telewizora jednocześnie
    Nie
    Tak

Funkcje Smart:

  • AirPlay
    Nie
    Tak
  • Screen mirroring (Windows Miracast)
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe
    Tak
    Tak
  • Wyszukiwanie głosowe po polsku
    Tak
    Tak
  • Możliwość podłączenia klawiatury i myszki
    Tak
    Tak
Test Haier M95E Funkcje telewizora
Test Haier M95E Funkcje telewizora
Test Haier M95E Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora
Test Samsung S95H Funkcje telewizora

Opcje podłączenia soundbara / głośników

  • Przewodowe HDMI
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
    eARC (HDMI), ARC (HDMI)
  • Przewodowe Inne
    Toslink (Optical audio), Mini-Jack (słuchawki)
    Toslink (Optical audio)
  • Bezprzewodowe inne
    Bluetooth
    Bluetooth

Obsługiwane formaty audio (zewnętrzne audio HDMI eARC):

  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos w Dolby True HD
    Tak
    Tak
  • DTS:X w DTS-HD MA
    Nie
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Nie

Ułatwienia dla seniorów

  • Klawiatura numeryczna na TV
    Nie
    Nie
  • Powiększanie czcionki
    Nie
    Tak
  • Audiodeskrypcja
    Nie
    Tak

Funkcje klasyczne M95E

Jeśli chodzi o klasyczne funkcje telewizora, to M95E wypada, delikatnie mówiąc, mizernie. Właściwie jedynym plusem w tej kategorii jest to, że w ogóle dostajemy w zestawie pilota, chociaż i ten ma dość pokraczny kształt i nie należy do najwygodniejszych. Prawdziwe schody zaczęły się, gdy spróbowaliśmy wyszukać kanały telewizji naziemnej – odbiornik przez cały czas trwania testów uparcie nie chciał połączyć się z żadną anteną. Dla pewności sprawdziliśmy tę samą instalację na innym telewizorze, gdzie wszystko działało bezbłędnie, co wyklucza winę po naszej stronie. Generalnie, poza tym, że na pokładzie jest Bluetooth i fizyczne wyjście słuchawkowe mini-jack, trudno M95E za cokolwiek tutaj pochwalić.

System operacyjny: Google TV

No dobrze, zapytacie pewnie, co z funkcjami Smart? Przecież Google TV to system dający rewelacyjne możliwości. Zgadza się, na ogół tak jest. I faktycznie, w M95E znajdziemy tę samą ogromną bibliotekę aplikacji i dostęp do asystenta głosowego, co u każdego innego producenta. Tyle że na tym kończą się zalety tego systemu w testowanym modelu. Na naszym egzemplarzu oprogramowanie działało po prostu topornie. Mieliśmy do czynienia z irytującymi błędami, a cały interfejs regularnie łapał lekkie przycinki w najbardziej nieodpowiednich miejscach, co skutecznie nas zniechęcało do jego obsługi.

Tizen

S95H korzysta z systemu Tizen, który działa tutaj bardzo szybko. Przechodzenie między aplikacjami i ustawieniami jest płynne, więc codzienna obsługa nie wymaga cierpliwości. Mamy duży wybór aplikacji streamingowych, wyszukiwanie głosowe i AirPlay do przesyłania treści z urządzeń Apple. Można też bezprzewodowo wyświetlić obraz z komputera. To dobrze wyposażony Smart TV, w którym łatwo znaleźć coś dla siebie.

Zauważyliśmy jednak pewną dziwną rzecz. Nasz egzemplarz miał wersję oprogramowania z 2025 roku, mimo że S95H jest modelem na rok 2026. W chwili testu na stronie producenta również nie znaleźliśmy aktualizacji do tegorocznej wersji systemu. To zaskakujące, bo inne modele Samsunga już ją otrzymały. Sam Tizen działa sprawnie, ale od nowego telewizora tej klasy oczekiwalibyśmy również aktualnego systemu.

Funkcje telewizyjne i pilot

Wśród klasycznych funkcji jest telegazeta i obraz w obrazie, ale zabrakło nagrywania programów na USB. Przydatna może być też możliwość jednoczesnego odtwarzania dźwięku przez głośniki telewizora i słuchawki Bluetooth. Pilot jest bardzo minimalistyczny, działa bez celowania w ekran, choć szkoda, że nie ma podświetlanych przycisków. Na plus zdecydowanie to, że nie wymaga wymiany baterii i może być ładowany solarnie.

One Connect

Ważnym dodatkiem pozostaje moduł One Connect, za który telewizory Samsunga dostają u nas mały plusik. Znajdziemy w nim cztery wejścia HDMI 2.1 o przepustowości 40 Gb/s, a soundbar możemy podłączyć przez eARC lub wyjście optyczne. Największa zaleta tego rozwiązania jest jednak prosta: do ekranu biegnie tylko jeden przewód. Łatwiej ukryć kable i podłączyć kolejne urządzenie bez sięgania za telewizor. Szczególnie docenią to osoby, które planują powiesić S95H na ścianie.

Aplikacje

9.6/10

9.3/10

OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
OK
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
OK
Kodi
No
Apple_music
OK
Eleven_sports
No
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
No
Amazon Luna
OK
Boosteroid
OK
Steam Link
OK
Disney_Plus
OK
Amazon_Prime_Video
OK
Player_TVN
OK
Polsat_Box_Go
OK
Canal_Plus_Online
OK
TVP_VOD
OK
Apple_TV_Plus
OK
SkyShowtime
OK
Rakuten
OK
CDA_Premium_Browser
OK
Spotify
No
Tidal
OK
Netflix
OK
YouTube
OK
HBO_MAX
No
Kodi
OK
Apple_music
OK
Eleven_sports
OK
Xbox Game Pass
OK
GeForce NOW
OK
Amazon Luna
OK
Boosteroid
No
Steam Link

Odtwarzanie plików z USB

9.5/10

9.1/10

Obsługiwane formaty zdjęć:

JPEG
Yes
Yes
HEIC
Yes
No
PNG
Yes
Yes
GIF
Yes
No
WebP
Yes
No
TIFF
No
No
BMP
Yes
Yes
SVG
No
No

Maksymalna rozdzielczość zdjęcia:

4 Mpix
Yes
Yes
6 Mpix
Yes
Yes
8 Mpix
Yes
Yes
10 Mpix
Yes
Yes
12 Mpix
Yes
Yes
16 Mpix
Yes
Yes
20 Mpix
Yes
Yes
24 Mpix
Yes
Yes
28 Mpix
Yes
Yes
32 Mpix
Yes
Yes

W tak niedopracowanym i topornie działającym systemie nie spodziewaliśmy się już żadnych pozytywnych zaskoczeń. A jednak, wbudowany odtwarzacz plików z USB okazał się prawdziwą perełką. Ku naszemu zdziwieniu, aplikacja działała sprawnie i bezbłędnie radziła sobie z odtwarzaniem wszystkich najważniejszych formatów, które jej podsunęliśmy. To jeden z nielicznych elementów oprogramowania M95E, który zdaje się działać dokładnie tak, jak powinien.

Wbudowany odtwarzacz plików działa szybko i sprawnie. S95H otworzył niemal wszystkie przygotowane przez nas materiały audio i wideo, których obsługi się spodziewaliśmy. Nie trzeba długo czekać na ich wczytanie, a samo przeglądanie zawartości nośnika jest wygodne.

Szkoda natomiast braku obsługi zdjęć HEIC, czyli formatu domyślnie używanego przez wiele iPhone’ów. Jeśli więc chcemy pokazać zdjęcia z telefonu bezpośrednio z pendrive’a, trzeba wcześniej przekonwertować je na przykład do JPEG.

Dźwięk

9.2/10

8/10

  • Maksymalna głośność
    87dB
    86dB
  • Dolby Digital Plus 7.1
    Tak
    Tak
  • Dolby True HD 7.1
    Nie
    Nie
  • Dolby Atmos in Dolby Digital Plus (JOC)
    Tak
    Tak
  • Dolby Atmos in Dolby True HD
    Nie
    Nie
  • DTS:X in DTS-HD MA
    Nie
    Nie
  • DTS-HD Master Audio
    Nie
    Nie

Po całej tej wyliczance niedociągnięć i zmarnowanego potencjału, przechodzimy do kategorii, która jest jak powiew świeżego powietrza. Dźwięk w Haier M95E jest po prostu fenomenalny. Z pełnym przekonaniem możemy stwierdzić, że to jeden z najlepiej brzmiących telewizorów, jakie gościły w naszej redakcji w tym roku. Zintegrowany soundbar, dumnie umiejscowiony z przodu, gra naprawdę czysto i równo, serwując nam wyraźne dialogi i selektywne wysokie tony. Prawdziwa magia pochodzi rónież z tyłu obudowy – to właśnie tam ulokowano dwa dodatkowe głośniki niskotonowe, które dają poczucie zaskakująco mocnego i przyjemnego basu. Oczywiście, będziemy realistami. Cały czas mówimy o możliwościach głośników wbudowanych w telewizor i nie ma tu mowy o konkurowaniu z przyzwoitym, zewnętrznym systemem audio. Niemniej, jak na rozwiązanie zintegrowane, M95E gra naprawdę bardzo dobrze i zostawia większość konkurencji daleko w tyle.

Pod względem dźwięku S95H jest właściwie kopią ubiegłorocznego modelu. Mimo bardzo smukłej obudowy gra czysto i przyjemnie, ale brzmienie pozostaje dość płaskie. Brakuje mu głębi i mocniejszego basu, co przy tak efektownym obrazie zostawia pewien niedosyt. Z drugiej strony trudno oczekiwać dużych przetworników w telewizorze o grubości około centymetra. Piękny wygląd ma tutaj swoją cenę.

Warto więc uzupełnić S95H o soundbar lub osobny zestaw audio, żeby dźwięk lepiej nadążał za obrazem. Telewizor obsługuje Dolby Atmos, co daje możliwość rozbudowania zestawu o dźwięk przestrzenny. Zabrakło natomiast wsparcia dla DTS. To ograniczenie może przeszkadzać przede wszystkim osobom oglądającym filmy z płyt ze ścieżkami w tym formacie.

Test jakości dźwięku

Pomiary akustyczne

87dBC (Max)

75dBC

86dBC (Max)

75dBC

Komentarze czytelników

Komentarze dostarcza zewnętrzny serwis Disqus (Zeta Global). Po wczytaniu Disqus może zapisać pliki cookie i przetwarzać dane o Twojej aktywności.

Twój wybór zapamiętamy na tym urządzeniu. Polityka prywatności dostawcy