LG NANO81A to w gruncie rzeczy kontynuacja serii NanoCell, która na przestrzeni ostatnich lat niemal w ogóle się nie zmienia. Poza nowym systemem operacyjnym, odświeżonym pilotem i kilkoma marketingowymi dodatkami, mamy do czynienia z praktycznie tą samą konstrukcją, którą znamy od lat. Dzięki filtrowi z nanocząsteczek telewizor potrafi wyświetlić lepsze, czystsze kolory niż standardowe budżetowe telewizory, a matryca IPS gwarantuje naprawdę przyzwoite kąty widzenia. Niestety, za te zalety płacimy bardzo słabą czernią i niskim kontrastem, co w nocnych seansach jest natychmiast widoczne. Choć webOS to wciąż jeden z najlepszych systemów na rynku, największym problemem NANO81A jest jego cena, której po prostu nie rozumiemy. W 2025 roku ten model ma ogromną konkurencję nie tylko w postaci marek takich jak TCL czy Hisense, ale... u samego LG. Testowany przez nas wcześniej model QNED80A jest wyposażony w technologię lokalnego wygaszania, ma jaśniejszą matrycę i oferuje szerszą paletę barw. Co najciekawsze, w dniu pisania tej recenzji, lepszy technicznie QNED80A jest często dużo tańszy niż NANO81A. W tej sytuacji istnienie modelu NanoCell traci sens – chyba że priorytetem są dla Was wyłącznie szerokie kąty widzenia, ale naszym zdaniem cena, jaką trzeba za nie zapłacić (kosztem tragicznej czerni i wyższego wydatku), jest po prostu zbyt wysoka.
Kiano Elegance to przede wszystkim propozycja dla osób, które chcą wydać na telewizor możliwie mało, a przy tym mieć wygodny dostęp do popularnych aplikacji. Zastosowanie Tizena jest tutaj dużym plusem, bo dostajemy system dobrze znany z Samsungów i nie musimy od razu dokupować przystawki do oglądania filmów czy seriali. Przy odpowiednio niskiej cenie może to być wystarczający argument, żeby zainteresować się tym modelem. Na pochwałę zasługuje również cyfrowa obróbka obrazu, która pod względem działania przypomina rozwiązania z podstawowych Samsungów. Kiano całkiem skutecznie wygładza niechciane przejścia między kolorami w słabszych materiałach, dzięki czemu mocno skompresowane nagrania wyglądają lepiej. Do ideału oczywiście brakuje, ale pamiętajmy, w jak niskim budżecie się poruszamy. Tutaj już sam fakt, że taka funkcja rzeczywiście pomaga, zasługuje na uznanie.
Niestety sam system operacyjny nie sprawia, że Kiano działa równie sprawnie jak telewizory Samsunga. Na reakcję czasami trzeba poczekać, a odtwarzacz USB potrafi bardzo długo otwierać pliki. Oszczędności widać też w wykonaniu i możliwościach ekranu. Niska jasność utrudnia oglądanie w słonecznym pokoju i nie pozwala pokazać efektownego HDR, natomiast przy szybszym ruchu przeszkadza smużenie. Do tego dochodzi słaby dźwięk, więc zakup osobnego nagłośnienia może szybko stać się kolejnym wydatkiem.
Dlatego Kiano Elegance ma sens głównie wtedy, gdy jest wyraźnie tańszy od konkurencji. Do codziennych programów czy jako drugi telewizor w domu może wystarczyć, ale jeśli do podstawowego modelu bardziej znanego producenta brakuje niewielkiej kwoty, naszym zdaniem warto dopłacić. Tizen i niezła obróbka obrazu to mocne strony tego Kiano, jednak nie rekompensują wszystkich oszczędności. Lepiej więc porównać końcowe ceny, niż zakładać, że telewizor z systemem Samsunga zapewni również taki sam komfort użytkowania.